છેલ્લા શ્વાસે પિતાએ કર્યો મોટો ખુલાસો, દીકરો સાંભળીને સ્તબ્ધ થઈ ગુસ્સામાં પિતાને કહેવા લાગ્યો...
કિશનના હાથમાં રહેલી લાકડીનો અવાજ સિમેન્ટના રસ્તા પર એકધારો આવતો હતો. તેના પિતા, રતિલાલભાઈ, દરવાજા પાસે ઊભા હતા. તેમણે કિશનનો હાથ પકડવા માટે પોતાનો હાથ
કિશનના હાથમાં રહેલી લાકડીનો અવાજ સિમેન્ટના રસ્તા પર એકધારો આવતો હતો. તેના પિતા, રતિલાલભાઈ, દરવાજા પાસે ઊભા હતા. તેમણે કિશનનો હાથ પકડવા માટે પોતાનો હાથ
શાંતાબેને રસોડાના ડબ્બા પાછળથી પિત્તળની નાની પેટી બહાર કાઢી. તેમના હાથ થોડા ધ્રૂજતા હતા, પણ પકડ મજબૂત હતી. તેમણે રસોડાના ટેબલ પર રહેલી એ જૂની
આ એક સાચી ઘટના પર આધારિત વાર્તા છે. જોકે તે કાલ્પનિક શૈલીમાં લખવામાં આવી છે અને પાત્રોના નામ બદલવામાં આવ્યા છે. ગામના પાદરમાં આવેલા જૂના મંદિરમા
ભવ્ય મંચ પર અજય શાહ જ્યારે 'વર્ષના સર્વશ્રેષ્ઠ ઉદ્યોગપતિ'નો એવોર્ડ સ્વીકારી રહ્યો હતો, ત્યારે તેની આંખોમાં ગર્વ નહોતો, માત્ર એક
આજે બરાબર એક અઠવાડિયાથી રાજેશ અને નેહા આલીશાન મહેલ જેવા બંગલામાં કેદ હતા. બહાર દરવાજે પોલીસ અને બેંકના કર્મચારીઓનો જમાવડો હતો, જાણે કોઈ ગુને
રમેશચંદ્ર શેઠ, જેમનો વૈભવ સૂર્યની જેમ ઝળહળી રહ્યો હતો, આજે સાધારણ પિતા કાનજીભાઈના પગમાં પડી ગયા હતા. આ દ્રશ્ય જોઈને અર્જુન અને તેની પત્ની પ્રિયા
પાંચ કરોડની હવેલી, જે ક્યારેક અંજલિના સપનાનું ઘર હતું, તે આજે પારકી બની ગઈ હતી. એ ભવ્ય દરવાજા પાછળની દરેક યાદ, દરેક ખુશીનો પડઘો હવે દર્દ બનીને ગૂંજતો હતો
એનજીઓના મેનેજરની આંખો ફાટી ગઈ. તેમની સામે ઉભેલો શિસ્તબદ્ધ ડ્રાઈવર, જે છેલ્લા બે વર્ષથી નજીવા ૩૦૦૦ રૂપિયાના પગારમાં રાત-દિવસ એક કરીને સેવા આપતો હતો, તેણે
અનિલભાઈ મહેતાનું નામ ઉદ્યોગ જગતમાં કોઈનાથી અજાણ્યું નહોતું. તેમની સફળતાની ગાથા દરેક નવયુવાન ઉદ્યોગસાહસિક માટે એક પ્રેરણા હતી. શૂન્યમાંથી સર્જન કરના
અન્યકાની આંખોમાં એક ચમક હતી, જે છેલ્લા કેટલાય વર્ષોની મહેનત, અપેક્ષા અને અનિશ્ચિતતા પછી આજે આખરે સાકાર થઈ હતી. શહેરમાં આવી, એકલા હાથે ભણી, રાતોની ઊંઘ અને
એક સુખી, સંપન્ન અને હસતા રમતા પરિવારની કથા હતી આ, જ્યાં રસોડાની ભીંતોમાંથી માત્ર મસાલાની સુગંધ જ નહીં, પણ પ્રેમ અને એકતાની મીઠી ખુશ્બુ પણ પ્રસરતી
આર્યનના હાથમાં શેમ્પેઈનનો ગ્લાસ હતો, તેની આંખો પાર્ટી હોલમાં ફરતી હતી. દરેક ખૂણે ઝળહળતી રોશની, મોંઘા પોશાકોમાં સજ્જ ઉચ્ચ સમાજના લોકો, ધીમું પણ મધુર સં
Stories
અદિતિ અને રોહન, એક સમયે જેમની પ્રેમકહાણી નગરના ચોકમાં ગુંજતી હતી, આજે એ જ પ્રેમની રાખ પર ઊભા હતા. તેમની આંખોમાં વર્ષોનો પ્રેમ નહોતો, બલ્કે થાક હતો, હતાશા
Stories
સુરત શહેરની આકાશગંગા રેસિડેન્સીના ચોથા માળે, વિરાજ અને પૂર્વીનું આલિશાન ફ્લેટ હતું. કાચની દીવાલો અને ઇટાલિયન ફર્નિચરમાં સજ્જ એ ઘર, તેમની
Stories
વિરાજ ઘરમાં પગ મૂકીને ઊભો રહ્યો. હજુ ગઈકાલ સુધી તે એક ભાડૂઆત હતો, પણ આજે? આજે આ ઘર તેનો પોતાનો આશરો હતો. પચાસ ટકા લોનનો ભાર હતો ખરો, પણ આ ઘર તેની મહેનતનો
Stories
આદિત્ય અને અનામિકા. દસ વર્ષના લગ્નજીવનના અંતિમ પગથિયે આજે તેઓ ઊભા હતા. કોર્ટરૂમની ઠંડી, ભીંતો વચ્ચે તેમને છૂટાછેડાના કાગળો મળી ચૂક્યા હતા. બંને જ્
Stories
હિનાની આંખોમાં એક અંધારી ખામોશી હતી. એ ખામોશી એ વાતની સાક્ષી હતી કે તે જીવનના એવા વળાંક પર ઊભી હતી, જ્યાંથી પાછળ ફરવું અશક્ય હતું. તેણે ક્યારેય
Stories
શ્રુતિને લાગતું હતું કે તે સોનાના પાંજરામાં કેદ છે. તેના જીવનના ત્રીસ વર્ષ પૂરા થઈ ચૂક્યા હતા, અને તે એક એવી ઊંડી ખાઈમાં ફસાઈ ગઈ હતી જ્યાં ન તો
Stories
એ શહેરના મલ્ટિપ્લેક્સની લાઈટો ચાલુ થઈ ત્યારે બધા લોકો ભાવવિભોર થઈને થિયેટર માંથી બહાર નીકળી રહ્યા હતા. હું સવારનો મારા કામે એ શહેરમાં આવેલો. આખો
Stories
વાત એવી છે, કે મારા ઘરમાં 'રસોઈ'ના બે જ નિયમ છે. નિયમ ૧: મમ્મી રસોડામાં હોય, તો જ એને 'રસોડું' કહેવાય. નિયમ ૨: મમ્મી રસોડામાં ન હોય, તો એ '
Stories
સુરતના ભાગળ વિસ્તારમાં, જ્યાં જૂની બજારો અને આધુનિક ઈમારતો એકબીજાને મળે છે, ત્યાં ‘કાંતિલાલ ફરસણ હાઉસ’ આવેલું હતું. કાંતિલાલ શેઠની દુકાન, લગભગ ચાળીસ
Stories
આકાશમાં ચાંદનીનું અજવાળું પણ જાણે થાકીને ક્યાંક છુપાઈ ગયું હોય એવું લાગતું હતું. રઘુ અને તેની પત્ની રાધા, દિવસભરની મહેનત પછી ગાઢ નિંદ્રામાં હતા. રઘુ શહેરમાં ફળો
Stories
આકરા ઉનાળાનો બળબળતો બપોર હતો. સૂર્ય જાણે અગ્નિગોળો બનીને ધરતી પર તપી રહ્યો હતો. એક મોંઘી ગાડીઓના અવાજથી ગુંજતા પોશ વિસ્તારના રસ્તા પર, એક નાનકડો બાળક ઊભો
Stories
સપ્ટેમ્બર મહિનો એ માત્ર ચોમાસાના અંતનો અને શરદ ઋતુના આગમનનો જ મહિનો નથી, પણ આ મહિનામાં જન્મેલા લોકોના વ્યક્તિત્વમાં પણ એક અનોખી ઠંડક અને પરિપક્