દીકરાના જન્મ પર સામાન્ય પાર્ટી કરી અને દીકરીના જન્મ પર મોટો જશ્ન, પત્નીએ પૂછ્યું કે એવું કેમ કર્યું તો પતિએ કહ્યું...

મંડપમાં જાજરમાન રોશની ઝળહળી રહી હતી. આરવ અને પ્રિયાના લગ્નની પ્રથમ રાત્રિનો એ શુભારંભ હતો. ચારેય બાજુ ઉત્સાહનો માહોલ હતો, પરંતુ આ નવદંપતીએ એક અનોખો સંકલ્પ કર્યો. 'આપણા સંબંધનો પાયો વિશ્વાસ અને પ્રતિબદ્ધતા પર રચાયેલો છે,' આરવે પ્રિયાનો હાથ પકડી નરમાશથી કહ્યું, 'આજે રાત્રે આપણે એક નિયમ પાળીશું. ગમે તે સંજોગોમાં, આપણે કોઈના માટે પણ આપણા ઘરનો દરવાજો નહીં ખોલીએ.' પ્રિયાએ તેની આંખોમાં જોયું અને પ્રેમભર્યા સ્મિત સાથે સંમતિ આપી. બંનેને લાગ્યું કે આ માત્ર એક નાનો નિયમ નથી, પરંતુ તેમના દાંપત્ય જીવનની એક મજબૂત શરૂઆત છે. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

રાત ધીમે ધીમે ઘેરી બનતી હતી. વાતાવરણમાં શાંતિ છવાઈ હતી, ત્યાં જ અચાનક દરવાજા પર ધીમી, છતાં પરિચિત ખટખટ સંભળાઈ. આરવનું હૃદય એક પળ માટે થંભી ગયું. તે જાણતો હતો કે આ તેના માતા-પિતા હતા. વૃદ્ધાવસ્થાના કારણે તેમનો અવાજ થોડો કંપતો હતો, 'બેટા આરવ, દરવાજો ખોલ, અમે તને મળવા આવ્યા છીએ.' આરવે દરવાજા તરફ જોયું.

મનમાં ઉથલપાથલ ચાલી રહી હતી. માતા-પિતા પ્રત્યેનો પ્રેમ તેને દરવાજો ખોલવા ખેંચી રહ્યો હતો, પણ તેણે પ્રિયા સાથે કરેલો વાયદો યાદ આવ્યો. ભારે હૃદયે, તેણે આંખો બંધ કરી લીધી અને દરવાજો ન ખોલ્યો. થોડી વાર પછી ખટખટ બંધ થઈ ગઈ. બહારથી આવતા નિરાશાના નિસાસા આરવના કાને પડ્યા, અને તેણે અનુભવ્યું કે તેના માતા-પિતા ભારે હૃદયે પાછા ફરી રહ્યા હતા.

થોડી જ વારમાં ફરીથી દરવાજા પર ટકોરા પડ્યા. આ વખતે અવાજ અલગ હતો, વધુ ઉતાવળો અને ચિંતાતુર. પ્રિયાએ આરવ તરફ જોયું. તેની આંખોમાં ઝળઝળિયાં હતાં. તે સમજી ગઈ હતી કે તેના માતા-પિતા આવ્યા હતા. 'આરવ, હું... હું મારા માતા-પિતા માટે આમ ન કરી શકું,' તેના અવાજમાં પીડા હતી. 'તેમણે મારા માટે કેટલું કર્યું છે!' લાગણીઓના ઊંડા પ્રવાહમાં તણાઈને, પ્રિયાએ આરવના કોઈ પણ શબ્દની રાહ જોયા વિના દરવાજો ખોલી નાખ્યો. આરવ આ બધું ચૂપચાપ જોતો રહ્યો. તેના ચહેરા પર કોઈ ભાવ નહોતા, તેણે પ્રિયાને કશું જ કહ્યું નહીં.

સમયના વહેણ સાથે જીવન આગળ વધ્યું. આરવ અને પ્રિયાના સુખી સંસારમાં એક પુત્રનો જન્મ થયો. ઘરમાં ખુશીનો માહોલ છવાઈ ગયો. પુત્રના જન્મ પર સામાન્ય ઉજવણી કરવામાં આવી, પરિવારના સભ્યો અને નજીકના મિત્રો ભેગા થયા. જીવન સુખમય રીતે પસાર થઈ રહ્યું હતું.

આ વાત ને વર્ષો વીત્યા, દીકરો મોટો થતો ગયો અને 4 વર્ષ પછી એક દિવસ તેમના ઘરમાં ફરી કલરવ ગુંજી ઉઠ્યો. આ વખતે એક પુત્રીનો જન્મ થયો હતો. દીકરીના આગમનથી આરવનો આનંદ સમાતો નહોતો. તેણે ભવ્ય પાર્ટીનું આયોજન કર્યું. શહેરભરના સગાં-સંબંધીઓ અને મિત્રોને આમંત્રણ આપવામાં આવ્યું. ઘરમાં રોશની, સંગીત અને હાસ્યનો મેળાવડો હતો. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

પ્રિયા આ બધું જોઈને ખુશ તો હતી પણ સાથે સાથે આશ્ચર્યચકિત થઈ ગઈ. તેણે આરવની બાજુમાં આવીને પૂછ્યું, 'તમે આપણા પુત્રોના જન્મ પર આટલો મોટી પાર્ટી નહોતી કરી, તો પછી દીકરીના જન્મ પર આટલી મોટી પાર્ટી કેમ?'

આરવે હળવું સ્માઈલ કર્યું. તેની આંખોમાં અસીમ પ્રેમ છલકાતો હતો. તેણે પ્રિયાનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો અને નરમાશથી કહ્યું, 'પ્રિયા, કારણ કે હું જાણું છું... એક દિવસ આ દીકરી મારા માટે દરવાજો ખોલશે.'

પ્રિયા ફ્લેશબેકમાં જતી રહી અને તેને બધું યાદ આવ્યું, આરવના આ શબ્દો સાંભળીને પ્રિયાની આંખો ભીની થઈ ગઈ. તેને સમજાયું કે દીકરીઓ ખરેખર કેટલી ખાસ હોય છે. ભલે તેઓ થોડા સમય માટે જ માતા-પિતા સાથે રહે, પણ તેમનું હૃદય અને તેમનો પ્રેમ હંમેશા માતા-પિતા માટે ધબકતો રહે છે. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

આ ક્ષણે, પ્રિયાને આરવની સમજણ અને દીકરી પ્રત્યેના તેના ઊંડા પ્રેમને કારણે તેના પોતાના ભૂતકાળના નિર્ણય પર ગર્વની અનુભૂતિ થઈ. દીકરી એ માત્ર એક સંતાન નહોતી, તે એક વચન હતી, એક અવિરત પ્રેમનું પ્રતીક હતી.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.