15 વર્ષથી નોકરી રહેલા વ્યક્તિએ અચાનક રાજીનામું આપી દિધું, સાહેબે કારણ પૂછ્યું તો એવું કહ્યું કે સાહેબની આંખમાંથી પણ...

મનીષ આજે તેની ઓફિસમાં નવ વાગ્યે જ આવી ગયો હતો. જોકે તેની ઓફિસ ચાલુ થવાનો સમય દસ વાગ્યાનો હતો, તે ઓફિસે આવ્યો ત્યારે માત્ર હાઉસકીપિંગ ના જ કર્મચારીઓ આવ્યા હતા. જેને તેને ગુડ મોર્નિંગ કહ્યું પરંતુ આજે મને ખૂબ જ ચિંતામાં હતો.

તેના મોઢા પરથી સ્પષ્ટ પણે લોકોને ખબર પડી ગઈ કારણ કે તેને ગુડ મોર્નિંગ નો કશો જવાબ ન આપ્યો. એટલે બધા સફાઈ કર્મચારીઓ પણ સમજી ગયા કે તેઓ કંઈક ચિંતામાં છે બાકી કાયમ સવારે તેઓ જ્યારે આવે ત્યારે શુભ સવાર ની શુભકામનાઓ આપતા.

મનીષ નો સ્વભાવ પણ મળતાવડો હોવાથી બધાની સાથે વાતચીત કરવાનું અને બોલવાનું ચાલુ જ હોય. મનીષએ આજે તેની ઓફિસમાં રાજીનામું દેવાનું નક્કી કરી નાખ્યું હતું. અને રીઝાઈન લેટર પણ તૈયાર કરીને તેના ટેબલના ખાનામાં મૂકી દીધો હતો.

પરંતુ રાજીનામું દેવું કે નહીં તેની ગડમથલ ના કારણે તે ચિંતામાં હતો અને અત્યારે પણ ઓફિસમાં તેનું મન નહોતું લાગતું. એટલે તેનો રાજીનામાનો લેટર મેનેજર ના ટેબલ પર પેપરવેઈટ માં નીચે રાખીને ઓફિસ માંથી નીકળી ગયો.

ઓફિસમાંથી નીકળીને તે સીધો હોસ્પિટલ પહોંચ્યો, હોસ્પિટલમાં તેના માતા ને દાખલ કરવામાં આવ્યા હતા. તેની ખરાબ તબિયત ને જોવા માટે તે હોસ્પિટલ પહોંચ્યો હતો. અને હોસ્પિટલમાં થી જ મેનેજર ને ફોન કરીને કહ્યું કે હું આજે ઓફિસ નહીં આવી શકું.

ત્યારે મેનેજરે તેને જવાબ આપતા કહ્યું કે હમણાં તારી ઘણી રજા પડે છે. અને જ્યારે હાજર હોય ત્યારે પણ તારું કામ ધીમી ગતિએ ચાલે છે, ભાઈ તું અમારો સ્ટાર પરફોર્મર છે? શું થયું છે તને કોઈ તકલીફ છે? અમારે આવું કેટલા સમય ચલાવવાનું?

ત્યારે મનીષે કહ્યું કે એ બધું હું તમારી ઉપર છોડી દઉં છું. તમે શું વિચારો છો તેનાથી મારી વર્તમાન પરિસ્થિતિમાં કોઈ ફેર પડવાનો નથી. તમે તમારી જગ્યાએ સાચા છો અને તમે જે નિર્ણય લેશો તે મને માન્ય રહેશે. આટલું બોલીને મનીષ એ ફોન કટ કરી નાખ્યો.

સામે બેઠેલી મનીષની પત્નીએ તેને પૂછ્યું કે ફોનમાં કોણ હતું? એટલે મનીષે કહ્યું કે મારા મેનેજર સાહેબ હતા. મારા અવાર-નવાર રજા લેવાથી તેઓ નારાજ થયા હતા. પરંતુ હું મારી જવાબદારી કેમ ચૂકી શકું? મારી માતાની તબિયત દિવસેને દિવસે વધારે ખરાબ થતી જાય છે.

હું ઓફિસ જઈને કામ કરવા નથી માગતો હું અત્યારે મારી માતા પાસે વધારે રહેવા માંગું છું. ડોક્ટરોએ પણ હાથ ઊંચા કરી દીધા છે ત્યારે હું મારી માતા ને એકલી કેવી રીતે મૂકી શકું? ત્યારે પથારીવશ મનીષના માતાએ તેને કહ્યું બેટા તું ઓફિસ જા, અહીં બીજું કંઈ કામ નથી અને મારી વહુ તો બાજુમાં જ છે ને? એ મને કોઈ તકલીફ નહીં પડવા દે.

પરંતુ તેની માતા નું મન તો કહી રહ્યું હતું કે બેટા તું અહીં મારી બાજુમાં મારી સાથે જ રહેજે અને મનુષ્ય પણ તેની માતાને કહ્યું, હું ઓફિસ નથી જવાનો. હું અહીંયા જ છું. ઓફિસમાં મારું મન પણ નહીં લાગે અને મનીષ છે તેની માતા ને માથા પર હાથ ફેરવી ને વહાલ કર્યો.

અચાનક મનીષ ને એ જૂના દિવસો યાદ આવવા લાગ્યા જ્યારે તે નાનો હતો અને તેની માતાએ અનેક વખત મનીષ ના માથા પર હાથ ફેરવી ને વહાલ કરતા, તે વિચારવા લાગ્યો કે મને હું પણ રહે તે માટે મને ખૂબ વ્હાલ કર્યો છે જ્યારે હવે મારો વારો છે કે મારી માતાને તેના દીકરા ની હુંફ મળી રહે. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

હું આ સ્થિતિ માં તેને મૂકીને ઓફિસ કેમ કરી જાવ? થોડા સમય પછી મનીષ નો ફોન રણક્યો, ફોન હાથમાં લઈને જોયું તો તેના મેનેજર નો ફોન હતો. મનીષ વિચારવા લાગ્યો કે તેમના ટેબલ પર પડેલું રાજીનામું વાંચી લીધું એટલે ફોન આવ્યો હશે. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

ફોન ઉપાડતા ની સાથે જ મેનેજરે કહ્યું કે મેં રાજીનામું તો વાંચી લીધું છે પરંતુ અહીં છેલ્લા ૧૫ વર્ષથી પૂરે પૂરી નિષ્ઠા અને ઈમાનદારીથી તું નોકરી કરી રહ્યો છે. તેથી તારું રાજીનામું સ્વીકારવું પણ મને યોગ્ય નથી લાગતું, એટલે આ રાજીનામું મેં ડિરેક્ટર સાહેબ ની ઓફીસ માં મોકલી દીધું છે.

તેને મારી સાથે વાતચીત કરીને અને એક વખત મળવા માટે બોલાવ્યો છે, તો તું તારા અનુકૂળ સમયે 10-15 મિનિટ માટે અહીંયા આવી જજે. લગભગ બપોરના 3 વાગ્યાના સમયે તેના માતા સૂઈ રહ્યા હતા ત્યારે મનીષ તેની ઓફિસમાં ડિરેક્ટર સાહેબને મળવા જાય છે.

મનીષ જ્યારે ડિરેક્ટર સાહેબની ઓફિસમાં જાય છે ત્યારે તે મને પૂછે છે કે તને અહિંયા શું તકલીફ છે? 15 વર્ષથી તારી પોતાની ઓફીસ હોય તેમ કામ કરી રહ્યો છે, તારું વર્તન પણ બધા સાથે ખૂબ જ સારું હોય છે અને આજકાલ કંઈ કામમાં મન નથી લાગતું? આવું કેમ?

બધા કર્મચારીઓ તારા વિશે સારું જ બોલતા હોય છે. અને તને પણ ખબર હશે કે સામાન્ય રીતે કોઈપણ નું રાજીનામું આવે એટલે તમે કોઈ સવાલ પૂછ્યા વગર સ્વીકારી લઈએ છીએ. પરંતુ તારી વાત અલગ છે. એટલા માટે મને એક વખત રાજીનામું સ્વીકારતા પહેલા તારી લાગણી અને તકલીફ સમજવાની ઈચ્છા થઈ રહી છે.

તારે જે પણ કંઈ કહેવું હોય તે કહી શકે છે, અને એ પણ કોઈ નો પણ ડર રાખ્યા વગર કહેજે. ત્યારે મનુષ્ય વાત કરતાં કહ્યું કે સૌથી પહેલાં તો હું તમારો આભાર માનું છું કે તમે મને આટલી અગત્યતા આપી રહ્યા છો. અને મારા મનની વાત સાંભળવા માટે તમે જે સમય ફાળવ્યો એ માટે પણ હું આભારી છું.

મેં આ કંપનીમાં ૧૫ વર્ષની નોકરી કરી તેમાં મને ઘણું માન સન્માન મળ્યું છે, અને ઓફિસ પ્રત્યે મારી ફરજ પણ છે કે હું સમજુ છું. પરંતુ અત્યારે મારી માતા છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી હોસ્પિટલમાં તેના અંતિમ શ્વાસ ગણી રહી છે.

ડોક્ટર ને હવે તેની તબિયત માં સુધારો થાય તેવી કોઈ આશા નથી રહી, અને હવે હું થોડા દિવસો ના મહેમાન છે આવા સંજોગોમાં હું થોડા થોડા દિવસે રજા માંગીને કંટાળી ગયો છું, ઓફિસ આવું તો હોસ્પિટલમાં મારું મન હોય છે જેથી ઓફિસનું કામ પણ બગડે છે.

અને હોસ્પિટલનું કામ પણ બગડે છે. અમારો પરિવાર સંયુક્ત નથી કે એક બીજા લોકો માટે તરત પરિવાર મદદમાં આવી જાય. નાના પરિવારના ફાયદાની સામે નુકસાન પણ છે, અત્યારે બધી જવાબદારી હું એકલો જ નિભાવી રહ્યો છું.

મારા પિતાનું અવસાન ઘણા વર્ષો પહેલા થઇ ચૂક્યું છે. હવે તમે જ કહો કે મારા માતા ની છેલ્લી ઈચ્છા અને અપેક્ષા ઓ થી ભરેલી આંખો સામે હું બહાના કાઢીને ઓફિસની ફરજ કઈ રીતે પૂરી કરું? હું એટલો લાગણી વગરનો નથી.

વાત જો માત્ર નોકરી ની હોય તો એ મને બીજી જગ્યાએ પણ મળી જશે, પરંતુ મારી માતા મને એકવાર છોડીને ચાલી જશે તો ક્યાંય મળવાની નથી. મળશે તો માત્ર મને પસ્તાવો જ મળશે. ગમે તેટલું કરું કોઈ મારી માતાનું ઋણ ક્યારેય નથી ચૂકવી શકવાનો.

અરે હું નહીં પરંતુ દુનિયામાં કોઈ તેની માતાનું ઋણ ચૂકવી નથી શક્યા, પરંતુ તેના જીવનની છેલ્લી ઘડીઓ માં હું તેની પાસે રહું તો પણ મારી જાતને હું ધન્ય માનીશ. અને જો ત્યારે પણ હું મારી માતા પાસે નહિ રહું તો આખી જિંદગી હું મારી જાતને માફ નહીં કરી શકું અને પસ્તાવો થતો રહેશે.

મનીષ ની વાતોને ડિરેક્ટર ખૂબ જ ધ્યાનથી સાંભળી રહ્યા હતા, અચાનક મનીષના ફોનમાં રીંગ વાગી તેની પત્ની નો ફોન આવ્યો હતો. તેને કહ્યું તમે ઝડપથી અહીંયા આવી જાઓ. બાને સારું નથી અને તમને યાદ કરી રહ્યા છે.

આ વાતની જાણ ડિરેક્ટરને થઈ એટલે તેને કહ્યું કે, ચાલ આપણે મારી ગાડીમાં હોસ્પિટલ જઈએ છીએ. ઝડપથી પહોંચી જઈશું. બંને લોકો ત્યાંથી હોસ્પિટલે પહોંચે છે, મનીષ ના માતા પાસે પહોંચ્યા ત્યારે હોસ્પિટલનો તેની માતા ચાર પાંચ વ્યક્તિનો સ્ટાફ પણ ત્યાં માતાની સારવારમાં હાજર હતો.

મનીષ તેની માતા પાસે જતાં જ તેના માતા જાણે તેની રાહ જોઈ રહ્યા હોય તેમ મનીષની સામે બે હાથ લાંબા કરી ને મનીષ ને આલિંગન માં લીધો અને પોતાના પ્રાણ ત્યજી દીધા. આ દ્રશ્ય જોઈ ને હોસ્પિટલ ના સ્ટાફના માણસો તેના ડિરેક્ટર બધા ની આખો માં આવેલ આસું ને રોકી શક્યા નહિ.

થોડીવાર પછી ડિરેકટરે મનીષ ને કહ્યું કે તું દુનિયા નો સૌથી ભાગ્યશાળી માણસ છે, કારણ કે તારા માતા એ તને ભેટીને પ્રાણ ત્યજ્યા છે. મારી માતા જયારે તેના અંતિમ સમય માં હતા, ત્યારે હું તો આ શહેર માં પણ હતો નહિ. અને મને તારી જેમ કઈ સેવા કરવાનો મોકો પણ મળ્યો નથી. એ મારી કમનસીબી છે.

ખેર એ તો નસીબ નસીબ ની વાત છે. પણ હવે હું નીકળું છું, તું તારે બધા ક્રિયા કાંડ પતાવી ને પછી ઓફિસ માં જોડાઈ જજે, તારી બધી રજા મંજુર કરવામાં આવશે. ત્યારે મનીષે રડતા રડતા કહ્યું કે મારી માતા એ મારા ખભા પર પોતાના પ્રાણ છોડ્યા છે. અને તે સંપૂર્ણ તૃપ્ત થઇ ને ગયા છે.

તેને કોઈ ક્રિયાકાંડ કે બેસણા ની જરૂર નથી રહેતી, કારણ કે જે લોકો ને મારી માતા પ્રત્યે લાગણી હતી. એ તો બધા ઘરે અને હોસ્પિટલે આવી ને તેને મળી ગયા. અને બાકી ના ને મૃત્યુ પામેલી માં ના ફોટા સામે હાથ જોડાવવા નો કોઈ મતલબ નથી.

અને હું બે દિવસ માં ઓફિસ પણ હાજર થઇ જઈશ, કારણ કે જેના માટે રજા જોઈતી હતી, એને જ મારા જીવન માંથી રજા લઇ લીધી. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો, તેમજ આ સ્ટોરી ને કમેન્ટ માં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.