ડોક્ટરે કહ્યું શરીરમાં કોઈ દવા કામ નથી કરી રહી, હવે માત્ર સેવા કરો. નીતાબેન ઘરે આવ્યા પછી થોડા જ દિવસમાં એવો ચમત્કાર થઈ ગયો કે તેઓની તબિયત…

ઘણા સમયથી નીતાબહેન ની તબિયત ખરાબ રહેતી હતી. એટલા માટે જ નીતાબહેન ની સાર સંભાળ કરવા માટે ઘરે બે નર્સ હતી. ડોક્ટરોએ પણ જાણે પોતાના હાથ ઉંચા કરી લીધા હતા એમ કહીને કે તમારાથી જે સેવા થાય તે કરો, બાકી દવા હવે નીતાબેન ના શરીર માં કામ નથી કરી રહી.

ડોક્ટરના મોઢેથી આવું સાંભળ્યું હતું એટલે નીતાબેન ના દિકરા તેના બંને બાળકોને હોસ્ટેલમાંથી ઘરે બોલાવી લીધા. કારણકે હવે નીતાબેન પાસે વધારે સમય ન હતો અને બંને દીકરા સાથે પોતાનો છેલ્લો સમય વિતાવે તો નીતાબેન ને પણ ખુશી મળે એવું માનીને દીકરાએ છોકરાઓને હોસ્ટેલમાં થી પાછા બોલાવ્યા હતા.

નીતાબેન નો દિકરો અને તેની વહુ બંને નોકરી કરતા હતા એટલે સવારના જ બધું કામ કરીને બંને પતિ પત્ની નોકરી પર જતા રહેતા. પાછળથી ઘરમાં બે નર્સ, બંને બાળકો અને દાદી રહેતા. બંને બાળકો થોડી થોડી વારે દાદીના રૂમમાં આવીને દાદી ને જોતા દાદી જાગતા હોય તો તેની સાથે વાત કરી શકે.

દાદીની આંખ જેવી ખુલી કે તરત જ બંને બાળકો તેને ભેટી પડ્યા, બાળકો એ કહ્યું દાદી પપ્પા કહેતા હતા કે તમે ખૂબ જ સારું ખાવાનું બનાવો છો, અમે હોસ્ટેલમાં રહેતા હતા ત્યારે અમને હોસ્ટેલનું ખાવાનું જરા પણ સારું નથી લાગતું. શું તમે અમારા માટે ખાવાનું બનાવી આપશો?

દાદી અને તેના દીકરાના બાળકો વચ્ચે આ વાર્તાલાપ સાંભળી ને નર્સ બંને બાળકોને ખીજાવા લાગી અને બંનેને રૂમમાંથી બહાર જવાનું કહ્યું… નર્સે બાળકોને એટલા માટે રૂમની બહાર કાઢ્યા કે દાદી ને આરામની સખત જરૂર હતી અને એવામાં બાળકો તેને જમવાનું બનાવવાનું કહી રહ્યા હતા.

પરંતુ નર્સ ના આશ્ચર્યની વચ્ચે નીતાબેન પોતાના પલંગ પર થી ઉભા થઈને નર્સને ખીજવવા લાગ્યા, અને કહ્યું તમે બંને અહીંથી જતી રહો, તમને મારા બાળકોને ખીજાવાનો અધિકાર કોને આપ્યો છે? ખબરદાર જો મારા બાળકોને ખીજાવાની કોશિશ કરી છે તો…

તમે પણ કમાલ કરો છો, તમારા માટે જ તો અમે બાળકોને રૂમની બહાર જવા માટે કહ્યું વારંવાર તેઓ આવીને તમને જોઈને ડિસ્ટર્બ કરે અને તમને આરામ પણ ન કરવા દે. નર્સે જવાબ આપ્યો

નીતાબેન તરત જ નર્સને સામો જવાબ આપતા કહ્યું અરે બાળકોને જોઈને મારી આંખ અને મારા હૃદયને ઘણો આરામ મળે છે, તમે લોકો આ વાતને થોડી જાણવાના? મારે હવે નાહવા નો સમય થઈ ગયો છે મને બાથરૂમ સુધી લઈ જાઓ…

નર્સ નીતાબેન ની વાત સાંભળી ને થોડું આશ્ચર્ય ચકિત થઈ ગઈ કે ગઈ કાલ સુધી તો નીતાબેન નાહવા પણ નહોતા જતા અને આજે થોડી જ વારમાં આટલો બધો બદલાવ આવી ગયો.

જે પણ કંઈ બની રહ્યું હતું તે નર્સના સમજણ બહાર હતું… તેમ છતાં નર્સે નિતાબહેન ને બાથરૂમ સુધી લઈ ગયા અનેતૈયાર થઈને નીતાબેન ને નર્સને રસોડામાં મદદ કરવા માટે કહ્યું પહેલા તો નર્સે ચોખ્ખી મનાઈ કરી દીધી. પછી કંઈક વિચારીને તેઓ મદદ કરવા લાગી.

નીતાબેન નર્સની મદદથી રસોડામાં રસોઈ કરી રહ્યા હતા થોડા જ સમયમાં રસોઈ તૈયાર થઈ ગઈ એટલે બંને બાળકોને બોલાવ્યા અને રસોડામાં જ પોતાની પાસે જમવા બેસાડ્યા.

બંને બાળકો એકદમ ખુશ થઈ ગયા અને કહેવા લાગ્યા દાદી અમે જમીન ઉપર બેસીને ઘણા દિવસે તમારા હાથેથી જમવાનું જમશું, મમ્મી તો કાયમ ટેબલ ઉપર જ જમવાનું આપે છે અને ક્યારે પણ હાથેથી જમવાનું નથી જમાડતી.

નીતાબેન ના ચહેરા ઉપર એક અલગ જ પ્રકારની ખુશી છવાઈ ગઈ, તે બાળકો પાસે બેસીને બંને બાળકોને ખવડાવવા લાગી.

બાળકોએ પણ સામે દાદી ને પણ જમાડયું, દાદીના આંખમાંથી અશ્રુધારા વહેવા લાગી.

બાળકોએ તેને કહ્યું અરે દાદી તમે રડી કેમ રહ્યા છો? શું તમને દુખાવો થાય છે, હું તમારા પગ દબાવી આપુ?

અરે એવું કંઈ નથી આ તો ખાલી તારા પિતા ને યાદ કરી ને આંખમાં આંસુ આવી ગયા, એ પણ તમારા બન્નેની જેમ મારા હાથેથી જ ભોજન જમતો હતો.

પરંતુ હવે મોટો થઈ ગયો છે અને સફળતાનું ભૂત જાણે તેને વળગી ગયું છે કે તેને હવે ખાવાનો સમય પણ મળતો નથી, અને ખાવાનો તો દૂર તેની પાસે તેની માં પાસે બેસવાનું કે માં ને મળવાનો પણ સમય નથી.

બંને બાળકો દાદીને કહેવા લાગ્યા, દાદી તમારી તબિયત સારી થઈ જાય અમે બંને તમારા હાથેથી જ ભોજન જમીશું.

તો પછી ભણવા માટે કોણ જશે? તમે તો હોસ્ટેલમાં ભણવા માટે હમણાં ચાલ્યા જશો… તમારી મમ્મી અહીં થોડી રહેવા દેશે?

દાદી હવે અમારે હોસ્ટેલમાં નથી જવું, અમે અહીં રહીને જ ભણીશું. બાળકો એ જવાબ આપ્યો

બાળકોનો આવો જવાબ સાંભળીને દાદી ગળગળા થઈ ગયા અને બંને બાળકોને ભેટી પડ્યા.

રસોડાની બહાર થી આ બધું દ્રશ્ય નર્સ જોઈ રહી હતી, આજે બંને નર્સના મગજમાં એક જ વિચાર કરી રહ્યો હતો કે, આ ઈલાજ વિશે તો આપણે આજ સુધી કોઈ દિવસ જાણવામાં જ ન આવ્યું? પોતાના સાથે હળી-મળીને રહેવાની આ અનોખી દવા વિશે નર્સને આજે ખબર પડી.

બંને દાદીની તબિયતમાં સુધારો જોઈને ખુશ થઈ ગઈ, નીતાબેન ને પણ નર્સને કહ્યું આજના આ મોર્ડન જમાના ડૉક્ટર અને નર્સ ને કઈ રીતે ખબર હોય કે ભારતના લોકો સો વર્ષ સુધી નીરોગી કેવી રીતે રહેતા હતા?

નાનકડું ગામડું હોય, કોઈપણ પ્રકારની સુવિધા ન હોય, દરેકના ઘરમાં ગાય, ખેતરના કામ, કૂવામાંથી પાણી લાવવાનું, ઘરે જ મસાલા તૈયાર કરવાના, અનાજ દળવાનું, દહીં વલોવીને માખણ કાઢવાનું, એક ઘરમાં લગભગ 20 થી પણ વધારે લોકોનું જમવાનું બનાવવાનું, કપડાં ધોવાના અને એ પણ વોશિંગ મશીન વગર, કોઈ મિક્સર પણ નહીં, કે ન એક પણ કુકર. તેમ છતાં જીવનમાં કોઈ રોગ ન હતો. મરણના દિવસ સુધી ચશ્મા પણ નહીં અને દાંત પણ બિલકુલ સલામત, આ બધું માત્ર પરિવારનો પ્રેમ મળવાથી શક્ય બનતું હતું. નર્સ આ બધું સાંભળીને આશ્ચર્ય ચકિત રહી ગઈ અને નીતા બેન ની તબિયત પણ ધીમે ધીમે સુધરતી ગઈ, થોડા જ દિવસોમાં નીતાબેન એકદમ સંપૂર્ણપણે ઠીક થઈ ચૂક્યા હતા.

આ સ્ટોરીમાં થી આપણને પણ પ્રેરણા મળે છે કે આપણે પણ આપણા લોકો માટે આવી જ રીતે દવા બનવું જોઈએ. જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો, અને આ સ્ટોરીને કમેન્ટમાં ૧ થી ૧૦ ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.

error: Content is Protected!