બાપુજી એ પુત્રને કહ્યું મારો પલંગ રૂમમાં નહીં ગેલેરીમાં રાખી દે, પુત્રની વહુએ કહ્યું આટલી સુખ સગવડતા વાળો રૂમ આપ્યો છે છતાં ગેલેરીમાં કેમ રાખવો છે? થોડા દિવસો પછી...

એક વખતની વાત છે કે એક વૃદ્ધ માણસ હતો. તેમના પુત્રનું નામ વિનીત અને પુત્રીનું નામ પરી હતું. બાપુજી હવે 75 વર્ષના થઈ ગયા હતા અને તેમને ચાલવામાં થોડી તકલીફ પડતી હતી. વિનીત અને પરી બંને ખૂબ વ્યસ્ત હતા. વિનીત એક કંપનીમાં મેનેજર હતો અને પરી એક શાળામાં શિક્ષિકા હતી.

બંને સવારે વહેલા જાગી જતા અને મોડી રાત સુધી ઓફિસમાં કામ કરતા. પરીનો પણ અડધો દિવસ સ્કૂલમાં અને બીજા અડધા દિવસ માં ટયુશન માં વ્યસ્ત રહેતી. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

એક દિવસ બાપુજીએ વિનીતને કહ્યું કે તે પોતાનો પલંગ ગેલેરીમાં રાખવા માંગે છે. વિનીતને આ વાત વિચિત્ર લાગી. તેણે વિચાર્યું કે બાપુજીને આરામ કરવા માટે બીજા માળે એક અલગ ઓરડો આપવામાં આવ્યો છે, તેમાં બધી સુખ સગવડતાઓ પણ છે, પણ તે હજુ પણ ગેલેરીમાં કેમ રહેવા માંગે છે?

વિનીતે તેની પત્ની સાક્ષીને આ વિશે વાત કરી. સાક્ષીએ પણ એમ કહ્યું કે બાપુજીનો આગ્રહ અગમ્ય છે. તેને કહ્યું કે બાપુજીને બીજા માળે આરામદાયક રૂમ આપવામાં આવ્યો છે, પરંતુ તેઓ હજુ પણ ગેલેરીમાં રહેવા માંગે છે.

વિનીતે વિચાર્યું કે બાપુજી બીમાર છે. જો તે એવું ઇચ્છતા હોય તો આપણે તેનું પાલન કરવું જોઈએ. આથી તેણે બાપુજીનો પલંગ ગેલેરીમાં રાખ્યો.

હવે બાપુજી ગેલેરીમાં રહેતા હતા. તે સવારે ઉઠીને ગેટ સુધી ફરવા પણ જતા હતા. લૉનમાં રમતી વખતે પોતાના પૌત્રો સાથે વાત કરતો. ક્યારેક તે વિનીતને તેની મનપસંદ ખાણીપીણીની વસ્તુઓ લાવવાની વિનંતી પણ કરતો.

એક દિવસ વિનીત ઘરે આવ્યો ત્યારે તેણે પુત્ર વ્યોમનો અવાજ સાંભળ્યો. વ્યોમ કહેતો હતો દાદા મારો બોલ ફેંકી દો. વિનીતે વ્યોમને ઠપકો આપવા માંડ્યો વ્યોમ બાબાને આવી રીતે મહેનત કરવાનું ના કહે. તે વૃદ્ધ માણસ છે.

વ્યોમે નિર્દોષતાથી કહ્યું પપ્પા દાદા તો અમારો બોલ દરરોજ ઉપાડીને ફેંકે છે અને અમે તો આવી જ રીતે સાથે રમતા હોઈએ છીએ.

વિનીતે આશ્ચર્યથી બાપુજી સામે જોયું. બાપુજીએ હસતાં હસતાં કહ્યું હા દીકરા તેં ઉપરના ઓરડામાં ઘણી બધી સગવડો પૂરી પાડી હતી. પણ મારા સ્નેહીજનો મારી સાથે નહોતા. હું લોકો સાથે વાત કરી શકતો નહોતો. પલંગ ગેલેરીમાં પડેલો હોવાથી બહાર નીકળતી વખતે વાતો ચિતો થાય છે. અને તમે લોકો બેઠા છો, તેમ સાંજે વ્યોમ-પરી સાથે વાતો થાય છે. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

બાપુજીની વાત સાંભળીને વિનીત કંઈક સમજી ગયો. તેણે વિચાર્યું કે કદાચ વૃદ્ધોને ભૌતિક સુખ-સુવિધાઓ કરતાં તેમના પ્રિયજનોની સંગતની વધુ જરૂર હોય છે.

વડીલોને માન આપો તેઓ આપણી ધરોહર છે! આ એવા વૃક્ષો છે જે થોડાં કડવાં છે પણ તેમનાં ફળ ખૂબ મીઠાં છે અને તેમના છાંયડાની કોઈ સરખામણી નથી! આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો તેમજ આ સ્ટોરીને 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.