15 વર્ષથી નોકરી કરી રહેલા મયંકે સાહેબને રાજીનામું આપ્યું, સાહેબે કારણ જાણ્યું તો સાહેબ… ભાગ-2

(આગળથી શરુ, જો પહેલો ભાગ ન વાંચ્યો હોય તો અહિં ક્લિક કરો)

તેના સાહેબે વધુમાં ઉમેર્યુ તને ખબર છે હું સામાન્ય રીતે કોઈપણ નું રાજીનામું આવે તો સ્વીકારી લઉં છું. પરંતુ તારા કેસમાં એવું નથી તું અહીં 15 વર્ષથી વફાદારીથી અને નિષ્ઠાથી કામ કરી રહ્યો છે.આ બાબતને ધ્યાનમાં લેતા મારી પણ ફરજ બને છે કે રાજીનામું સ્વીકારતા પહેલા તારી લાગણી અને તારી તકલીફ સમજવાની જાણવાની કોશિશ કરું.

મયંક ડિરેક્ટર સાહેબને જવાબ આપ્યો સાહેબ પહેલા તો હું તમારો ખુબ આભાર માનું છું કારણકે તમે આ કંપનીના ડિરેક્ટર સાહેબ હોવા છતાં તમે મારી સાથે આટલી વિનમ્રતાથી વાત કરી રહ્યા છો.

મયંકે વધુમાં ઉમેર્યુ હું બિલકુલ સમજુ છું કે કંપનીએ ૧૫ વર્ષમાં જે મને માન સન્માન આપ્યું છે સ્વમાન આપ્યું છે, તેના બદલામાં મારી પણ ફરજ છે.

પરંતુ સાહેબ આજે મારી માતા હોસ્પિટલમાં છેલ્લા દિવસો ગણી રહી છે. ડોક્ટરે પણ આશા છોડી દીધી છે કેટલા દિવસ ચાલશે એ ખબર નથી ખાલી એટલી ખબર છે કે એ બસ હવે થોડા દિવસોની મહેમાન છે.

આ પ્રકારના સંજોગોમાં એક દિવસની રજા માંગી માંગીને હવે હું માનસિક રીતે અને નૈતિક રીતે બંને રીતે થાકી ગયો છું. છેલ્લા કેટલાક દિવસથી ન તો હું ઘરની ફરજ બજાવી શક્યો છું કે ન તો ઓફિસની.

મયંકે ઉમેર્યું પિતાજી છે નહીં નાના પરિવારના જે ફાયદા છે તેની સામે આ એક મોટો વિક પોઇન્ટ પણ છે અત્યારે હોસ્પિટલ ની જવાબદારી બધી જ એકલા મારા માથે છે.

હવે સાહેબ તમે જ જણાવો કે હું મારી માતા ની છેલ્લી ઇચ્છાઓ છેલ્લી અપેક્ષાઓથી ભરેલી આંખ સામે બહાના કાઢીને ઓફિસની ફરજ કઈ રીતે બચાવી શકું.

માફ કરી દો સાહેબ મને પરંતુ હું એટલો બધો લાગણી વિનાનો નથી થઈ શકતો નોકરી તો આ નહીં તો હું બીજી શોધી લઈશ પરંતુ અમારી માતાનો પ્રેમ નો બદલો આપવા તો હું સક્ષમ જ નથી.

માનું ઋણ તો ક્યારેય ચૂકવી શકાય એવું નથી અને કોઈ પણ માણસ ક્યારેય ચૂકવી શકતા નથી પરંતુ તેની છેલ્લી કડીઓમાં જો થોડો તેને સમય હું આપી શકું તો હું મારી જાતને ખૂબ ધન્ય માનીશ.

નહિતર પછી આખી જિંદગી હું મારી જાતને ક્યારેય માફ નહીં કરી શકું,મયંક આ બધું બોલી રહ્યો હતો ત્યારે તેના ડિરેક્ટર સાહેબ એકદમ શાંતિથી આ વાત સાંભળી રહ્યા હતા ત્યાં જ હોસ્પિટલથી પત્ની નો ફોન આવ્યો કે મમ્મીની તબિયત જરા વધારે ખરાબ થઈ છે તમે જલ્દી આવો એ તમને બહુ યાદ કરે છે.

ડિરેક્ટર સાહેબે કહ્યું ચાલ તું ફટાફટ મારી સાથે ચાલ કઈ હોસ્પિટલમાં છે, ડિરેક્ટર સાહેબ ની ગાડી માં તરત જ મયંક સાહેબ પોતે એમ નીકળ્યા અને હોસ્પિટલે પહોંચ્યા.

હોસ્પિટલ મયંકની મમ્મી જાણે મયંક ની રાહ જોતી હોય તેવું લાગી રહ્યું હતું કે તેનામાં બોલવાની તાકાત ન હતી પરંતુ મયંક જેવો તેની બાજુમાં ગયો કે માતા પાસે જાણે જેટલી તાકાત હતી તે તાકાત ભેગી કરીને તેના મમ્મી બેઠા થયા અને મયંક ને ભેટી પડ્યા.

મયંકને ભેંટી ને તરત જ તેના મમ્મી એ અંતિમ શ્વાસ લીધા. હોસ્પિટલમાં પણ ત્યાં હાજર રહેલા સ્ટાફ ની પણ આંખ ભીની થઈ ગઈ.

સાહેબ દ્રશ્ય જ એવું હતું કે કોઈપણ લોકો આ દ્રશ્યને જોવે તો તેની આંખમાંથી પોતાના આંસુને રોકી શકે નહીં.

મયંક બોલ્યો માતાનો પ્રેમ સમજવા માટે તો એક નહીં અનેક જિંદગી મળે તો એ પણ ઓછી જ પડે.

મયંક ની સાથે આવેલા તેના ડિરેક્ટર સાહેબની પણ આંખ ભીની થઈ ગઈ. ગળું સ્વચ્છ કરીને તેઓ બોલ્યા તુ જે ઓફિસમાં વાત કરી રહ્યો હતો તે સાંભળીને મને લાગ્યું કે તું તારી માતા માટે આટલું વિચારે છે તો તું કેટલો મહાન છે પરંતુ અહીં આવીને મને એ અહેસાસ થઈ ગયો કે તું માત્ર મહાન જ નહીં પરંતુ નસીબદાર પણ ખૂબ જ છે.

વધુમાં તેણે ઉમેર્યું કે મને પણ ખબર હતી મારી મા થોડા દિવસોની મહેમાન છે હું તો કંપનીનો માલિક હોવા છતાં પણ તારા જેટલી હિંમત ન કરી શક્યો અને જો કદાચ મેં હિંમત કરી હોત તો કદાચ મારી માતા પણ તેનો ભાર મારા ખભા ઉપર હળવો કરી શકી હોત.

અચ્છા એ તો નસીબ નસીબ ની વાત છે હું અહીંથી રજા લઉં છું અને હા તું રજા ની ચિંતા જરા પણ કરતો નહીં. બધી વિધિ અને ક્રીયાકાંડ કરીને સમય મળે ત્યારે ઓફીસ જોઇન્ટ કરી દેજે બીજું કંઇ પણ કામકાજ હોય તો મને ગમે ત્યારે કહેજે.

મયંક ના આંસુ હજી રોકાવાનું નામ નહોતા લઈ રહ્યા તેમ છતાં તેણે તેના સાહેબને કહ્યું મારી માતાએ મારા ખભા ઉપર જીવ છોડ્યો છે. આથી તે સંપૂર્ણપણે તૃપ્ત થઈ હશે કોઈપણ ક્રિયાકાંડ કે બેસણાની જરા પણ જરૂર નથી જે લોકોની લાગણી મારી માતા સાથે હતી તે બધા લોકો હોસ્પિટલે મળી ગયા છે હવે ફોટા પાસે હાથ જોડીને કશો ફાયદો નથી.

હોસ્પિટલની ડ્યુટી મારી આજે અહીં પૂરી થઈ ગઈ છે. રજાની જરૂર તો પોતાનાઓ જ્યારે જીવતા હોય ત્યારે જ હોય છે પાછળથી રજા પાડવાનો કોઈ મતલબ નથી હું સોમવારથી જ પાછો નોકરી પર જોઈન્ટ થઇ જઇશ.

ડિરેક્ટર સાહેબ મયંક ના ખભે હાથ મૂકીને ખૂબ જ ગર્વ થી ખાલી એટલું જ બોલ્યા કે શો મસ્ટ ગો ઓન.

જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો અને આ સ્ટોરીને કોમેન્ટમાં રેટિંગ પણ આપજો.