પિતાએ દીકરા પાસે આવીને અચાનક કહ્યું, હવે હું અને તારી મમ્મી લાંબી જાત્રાએ જઈએ છીએ. દીકરાએ કારણ પૂછ્યું તો પિતાનો જવાબ સાંભળીને તે…

પિતાએ અચાનક દીકરા પાસે આવીને કહ્યું તું અને બહુ થોડો વખત એકલા રહેજો કારણ કે હું અને તારી મમ્મી બંને થોડા સમય માટે જાત્રાએ જાઈએ છીએ લગભગ એકાદ મહિના માટે જઈએ છીએ.

દીકરા એ તરત સામે સવાલ કર્યો પણ અરે આમ અચાનક?

પપ્પાએ કહ્યું જિંદગીમાં કમાવાની અને કમાવાની લાલચમાં ન તો ભગવાનને સરખો ભજાયો કે ન તો તારી મમ્મી સાથે હું એકદમ શાંતિથી જીવી શક્યો. ક્યારે ઘડપણ આંગણે આવીને ઊભું રહી ગયું પણ ખબર જ રહી નહીં. અને મોત પણ જાણે ક્યારે આંગણેથી અંદર આવી જશે તેની પણ ખબર રહેવાની નથી. જે અમારું જીવન હવે બાકી રહ્યું છે તે હવે મારી શાંતિથી જીવવાની ઈચ્છા છે.

આટલું જાત્રાએ જતા પહેલા પપ્પા બોલ્યા હતા, જાત્રાએ જતાં પહેલાં આ આ તેમના છેલ્લા શબ્દો હતા પપ્પા અને મમ્મી બંને જાત્રાએ ગયા તેને લગભગ મહિના જેવું થઈ ગયું હતું દીકરો પણ રોજ ફોન ઉપર વાતચીત કરી લેતો એક મહિનો પૂરો થઈ ગયો, બીજો મહિનો પણ પૂરો થવા આવ્યો.

દીકરાએ ફોન કરીને પપ્પાને પૂછ્યું તમે આખરે છો ક્યાં પપ્પા? બે મહિના થઈ ગયા મને હવે ખરેખર શંકા લાગે છે, તમને સોગંદ છે મારા આપ સાચેસાચું જણાવો કે તમે અત્યારે ક્યાં છો?

પપ્પા એ સામેથી જવાબ આપ્યો સાંભળ દીકરા, અમે અહીં કાશીમાં જ છીએ. અહીં ફરતા ફરતા એક વૃદ્ધાશ્રમ દેખાયો. એ વૃદ્ધાશ્રમનું વાતાવરણ ત્યાંનું ખાવા-પીવાનું રહેવાનું સવાર અને સાંજ દરરોજ ભગવાનના દર્શન કરવાના સાથે સાથે સત્સંગ આ બધું તારી મમ્મીને અને મને સારું એવું માફક આવી ગયું છે. અને જણાવી દઉં કે તારી મમ્મીનો સ્વભાવ પણ એકદમ બદલાઈ ગયો છે.

દીકરા મહેતા ના ઘરેથી નિકળતા પહેલા જ કહ્યું હતું કે હવે તમારી ઉંમર શાંતિ મેળવવાની થઈ ચૂકી છે. હવે અમારી ઉંમર અશાંતિ ઊભી કરવાની નથી, તમે બંને તમારી જિંદગી શાંતિથી જીવો અમારી જરા પણ ચિંતા નહીં કરતા. ભગવાને પેન્શન આપ્યું છે તેમાં તમારો બધો ખર્ચ પણ નીકળી જાય છે અને હા તમારી તબિયતનું ખાસ ધ્યાન રાખજો.

દીકરો ગળગળો થઈ ગયો, એના આંખમાં આંસુ આવવાના જ જાણે બાકી હતા. ફોન પર કહ્યું પપ્પા મહેરબાની કરીને તમે પ્લીઝ ઘરે પાછા આવી જાવ.

ના દીકરા હવે આપણા બંનેની મંજીલ અલગ અલગ છે, તમે તમારી જિંદગી તમારી રીતે આનંદથી જીવો અને અમે અમારી રીતે જીવીશું.

બેટા તને ખબર છે તારી મમ્મીનો સ્વભાવ બહુ ચીડિયો થઇ ગયો હતો, એ પોતે જે રીતે ઝીણવટ થી અને એકદમ ચોખા સાથે જિંદગી જીવી હતી તેવી અપેક્ષા તે તારી વહુ પાસે રાખે એ શક્ય નથી. અને ખાસ કરીને હવે બદલાતા સંજોગો માં તો એ બિલકુલ શક્ય નથી. અને આ જ વસ્તુ ને કારણે રોજ ઘરનું વાતાવરણ ગરમ અને અશાંત બની જાય તેવું હું ચાહતો ન હતો. સવારે જાગીને એકબીજાના મોઢા પણ જોવા ન ગમે ત્યારે સમજી લેવું જોઈએ કે ઘર નું પતન થવાનું નક્કી છે.

અને હું જરા પણ એવું ચાહતો હતો કે આપણા ઘરનું એક પણ સભ્ય આ વાતાવરણને કારણે ગંભીર બીમારીનો ભોગ બને અથવા આપણા ઘરમાં ન બનવાની ઘટના બને, એટલે મેં પ્રેમથી જ આ રસ્તો અપનાવી લીધો છે. અને દીકરા તું જરા પણ મનમાં ન લેતો. કારણ કે જતું કરે તેને જ તો મા-બાપ કહેવાય ને! અને હા જીવનમાં ક્યારેય કોઈ તકલીફ પડે તો હું બેઠો છું એ વાત યાદ રાખજે, આપણે બંને ભલે દૂર હોય પરંતુ દૂર હોવાથી હું તારો બાપ કે તું મારો દીકરો મટી નથી જતો. ભલે આપણા વિચારો નથી મળતા આ પરંતુ પ્રેમ તો એટલો જ છે. દીકરા, હજુ એક વાત કે જ્યારે મતભેદ હોય ત્યારે જુદા થઈ જવું જ સારું છે કારણ કે જો મનભેદ થઈને પછી જુદા પડ્યા તો ફરી પાછું એક થવું ખૂબ જ મુશ્કેલ બની જાય છે.

અને હા એક અગત્યની વાત કરવી હતી દીકરા તે જે બેંકમાં નવું ઘર લેવા અને અમારા થી જુદા થવા માટે લોનની અરજી કરી હતી તે બેન્કનો મેનેજર મારા મિત્રનો દીકરો છે, તેને મળજે તારે મકાન નવું લેવાની કોઈ જરૂર નથી આપણું જે મકાન છે તે મેં તારા નામે જ કરી નાખ્યું છે અને પેપર તેની પાસેથી જ લઈ લેજે.

દીકરા તારો પગાર હજુ ટૂંકો પડે એમાં તુ લોનના હપ્તા ના ભરીશ કે પછી ઘર ચલાવીશ? અને જે નો દીકરો હેરાન થતો હોય અને અમે આનંદ કરીએ એવો તારો બાપ નથી, તમે સુખી થવું કાયમ આનંદમાં રહો એ જ તો અમારું સપનું હોય છે. ચલો દીકરા હવે આરતીનો સમય થઈ રહ્યો છે તારી મમ્મી નીચે મારી રાહ જોઇને ઉભી છે. ફોન રાખું છું.

દીકરાના આંખમાં જે આંસુ એ સાચવી ને બેઠો હતો તે બધા એક સાથે નીકળી પડ્યા, ચોધાર આંસુએ તેને પપ્પા નો ફોન કાપ્યો. અને પછી મનોમન dj બોલવા લાગ્યો પપ્પા મેં તમને સમજવામાં બહુ મોટી ભૂલ કરી દીધી છે, ભગવાન મને ક્યારેય માફ નહીં કરે. દીકરા ની પત્ની પાછળ જ ઉભી હતી તેણે આ હકીકતની જાણ થઈ એટલે તેણે તરત જ કહ્યું આપણે આજે જ ગાડી કરીને મમ્મી અને પપ્પાને લેવા જઈએ અને તરત જ અત્યારે જ ઘરે લઈ આવીએ.

દીકરા ની અશ્રુધારા હજી રોકવાનું નામ ન લઈ રહી હતી સેવામાં પત્ની આવું કહ્યું એટલે ફરી પાછું રડી પડ્યો અને પછી કહ્યું બહુ મોડું થઈ ગયું છે! હું મારા પપ્પાને જાણું છું કે તે જલ્દી માં કોઈ નિર્ણય કરતા નથી અને જો નિર્ણય તેમને લઈ જ લીધો હોય તો એ નિર્ણય માં કોઈ દિવસ તે ફેરફાર કરતા નથી. મને આજે સારી રીતે સમજાઈ ગયું કે દુનિયામાં થતું કરવાની તાકાત જે માતા-પિતા પાસે હોય છે તેવી કોઈ પાસે હોતી નથી.

આજે તે દીકરાને સમજાઈ ગયું હતું કે આપણે બાળપણમાં માબાપ પાસેથી જે પ્રેમ ની લોન લીધી હતી, તે તેના ઘડપણમાં ચૂકવવાની જવાબદારી આપણી જ હતી. માતા-પિતા આપણી પાસેથી બીજી તો કોઈ આશા નથી રાખતા પણ એટલું જરૂર ઈચ્છા હોય છે કે તેને તે રીતે બાળપણમાં સંતાનને પ્રેમ કર્યો હોય, તે સંતાન તેને ઘડપણમાં પણ એટલો જ પ્રેમ કરે.

જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો અને કમેન્ટમાં આ સ્ટોરી કેવી લાગી તેનો પ્રતિભાવ પણ અચૂક આપજો.

error: Content is Protected!