ગર્ભવતી બહેન રક્ષાબંધન કરવા એકલી ટ્રેનમાં જવાની હતી, અચાનક સ્ટેશન પર અડધી રાત્રે ટ્રેન આવી પણ કુલી દેખાયો નહીં… થોડા સમય પછી...

શ્રીનલ 26 વર્ષની પરિણીત મહિલા હતી. તેણીના લગ્નને ત્રણ વર્ષ થયા હતા અને હવે તે ગર્ભવતી હતી. તેના પેટમાં છ મહિનાનું બાળક હતું. તે તેના પતિ સાથે અમદાવાદ નજીક આવેલા એક નાનકડા ગામમાં રહેતી હતી. તેમના પતિને ધંધાના કારણોસર દિલ્હી જવાનું થયું હતું. તેથી તેણીએ રક્ષાબંધનના તહેવારની ઉજવણી કરવા માટે તેમના વતન ઇન્દોર એકલા જવાનું નક્કી કર્યું.

રાતનો સમય હતો અને શ્રીનલે ગામના નાનકડા રેલ્વે સ્ટેશનમાં પગ મૂક્યો. ઘડિયાળની સોઈ રાતના 12 વાગ્યાનો ઈશારો કરી રહી હતી. સ્ટેશન પર મૌન હતું. ચારેબાજુ ભયંકર મૌન હતું અને કોઈ પ્રવાસી દેખાતા ન હતા. સ્ટેશન પર માત્ર એક આછો પ્રકાશ હતો જે પ્લેટફોર્મના એક ખૂણામાં ઝબકતો હતો. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

તે જ ક્ષણે એક કુલી તેની તરફ આવ્યો. તે સફેદ દાઢી અને કરચલીવાળા ચહેરા સાથે લગભગ 60 વર્ષનો વૃદ્ધ માણસ હતો. તેની આંખોમાં થાક દેખાતો હતો છતાં તેનામાં એક વિચિત્ર સંતોષ હતો. તેણે શ્રીનલને પૂછ્યું બહેન શું જોઈએ છે? શ્રીનલે સહેજ નર્વસ અવાજે કહ્યું મારી ટ્રેન 12:30 વાગ્યે આવવાની હતી પણ હવે મોડી થઈ છે અને 2 વાગ્યે આવશે. શું તમે મને મારો સામાન ટ્રેનમાં લાવવામાં મદદ કરશો?

કુલી માથું હલાવીને સંમત થયો અને શ્રીનલનો સામાન ઉપાડવા તૈયાર થયો. શ્રીનલે રાહતનો શ્વાસ લીધો. તેણીની ગર્ભાવસ્થાને કારણે તે ખૂબ જ થાકી ગઈ હતી અને તે વિચારવું મુશ્કેલ હતું કે તેણે ટ્રેનમાં આટલો સામાન લાવવા માટે એકલા સંઘર્ષ કરવો પડશે.

સમય પસાર થયો અને ઘડિયાળમાં 2 વાગી ગયા. ટ્રેન પ્લેટફોર્મ પર આવી ગઈ હતી. શ્રીનલે આજુબાજુ જોયું પણ કુલી ક્યાંય દેખાતો નહોતો. તેની ચિંતા વધવા લાગી. આટલા ભારે સામાન સાથે ટ્રેનમાં ચડવું તેના માટે અશક્ય લાગતું હતું. તેની આંખો આંસુઓથી ભરાઈ ગઈ. પછી જાણે કોઈ જાદુઈ શક્તિથી કુલી અચાનક તેની સામે હાજર થયો અને કંઈપણ બોલ્યા વિના તેનો સામાન ટ્રેનમાં લાવવા લાગ્યો.

શ્રીનલનું હૃદય રાહતથી ભરાઈ આવ્યું. તેણીએ તેનો આભાર માન્યો અને તેનું પર્સ ખોલ્યું અને કુલીને પૈસા આપવાની કોશિશ કરી. પરંતુ પછી ટ્રેનની ઝડપ વધવા લાગી. શ્રીનલે કુલીને પૈસા આપવા માટે બારીમાંથી હાથ લંબાવ્યો પરંતુ કુલીએ પૈસા પકડવાનો પ્રયાસ કર્યો પરંતુ નિષ્ફળ ગયો. ટ્રેન ઝડપથી આગળ વધી અને કુલી ધીમે ધીમે તેની નજરથી અદૃશ્ય થઈ ગયો. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

શ્રીનલ કુલી માટે કૃતજ્ઞતાથી ભરાઈ ગઈ હતી પણ તેને પૈસા ચૂકવી ન શકવાથી તે દુખી પણ હતી. તેણે ઈન્દોરમાં રક્ષાબંધનનો તહેવાર ખુશીથી મનાવ્યો પરંતુ કુલીની યાદો તેના મનમાં કાયમ રહી. ઉત્સવ પછી જ્યારે તેણી તેના ગામમાં પાછી આવી ત્યારે તેણીને કુલીને મળવાની અને તેને તેની બાકી રકમ આપવાની તીવ્ર ઇચ્છા હતી.

એક દિવસ તે ફરીથી રેલ્વે સ્ટેશન પર પહોંચી અને અન્ય કુલીઓ પાસેથી તે કુલી વિશે પૂછપરછ કરવા લાગી. તેણે બધાને કહ્યું કે તે સફેદ દાઢી સાથે 60-65 વર્ષનો વૃદ્ધ કુલી છે. પરંતુ બધા કુલીએ તેને કહ્યું કે આ નાનકડા સ્ટેશન પર માત્ર 10-12 કુલી છે અને તેમાંથી કોઈ પણ એટલું વૃદ્ધ નથી. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

આ સાંભળીને શ્રીનલને નવાઈ લાગી. રાતનું દ્રશ્ય તેની આંખો સામે ઝબકી ગયું. શું આ બધું તેની કલ્પનાનો ભાગ હતું કે બીજું કંઈક? પછી તેને યાદ આવ્યું કે તે સ્ટેશન પર ચુપચાપ ભગવાનને પ્રાર્થના કરતી હતી કે તેની મુસાફરી સુરક્ષિત રહે અને તેને કોઈની મદદ મળે. શું તે ફૂલી ખરેખર ઈશ્વરે મોકલેલ હતો? તેના મનમાં ઘણા પ્રશ્નો ઉભા થયા પણ એકેય જવાબ મળ્યો નહિ.

શ્રીનલે આખરે મનમાં ભગવાનનો આભાર માન્યો અને વિચારવા લાગી કે કદાચ ક્યારેક આપણને કોઈ અપેક્ષા વગર મદદ મળી જાય છે અને એ મદદ કોઈક અદ્રશ્ય શક્તિનો પુરાવો છે. તે કુલી કોણ હતો? તેણે પેમેન્ટ કેમ ન લીધું? શ્રીનલ પાસે હવે આ પ્રશ્નોના જવાબો નહોતા પણ તેના મનમાં અપાર શાંતિ અને કૃતજ્ઞતાની લાગણી હતી.

શ્રીનલ માટે આ અનુભવ તેના જીવનનો એક અનોખો અને રહસ્યમય ભાગ બની ગયો જે તે ક્યારેય ભૂલી શકશે નહીં. તે દિવસ પછી જ્યારે પણ તેઓ મુસાફરી કરતા હતા ત્યારે તેમણે ભગવાન પ્રત્યે આભાર વ્યક્ત કર્યો હતો. આવી અદ્રશ્ય શક્તિ ના અનુભવ કદાચ દરેકના જીવનમાં કોઈને કોઈ સ્વરૂપે આવે છે આપણે ફક્ત તેને ઓળખવાની જરૂર છે.