એક કરોડપતિ માણસ ભિખારી બનીને રસ્તા પર બેઠો હતો, થોડા દિવસ પછી રાત્રે એક વ્યક્તિ તેની પાસે આવ્યો અને કહ્યું...

મોટા શહેર ના એક શેઠ ખુબજ સુખી હતા વેપાર ધંધો પણ ખુબજ ચાલતો હતો. અને તેનો પરિવાર એકદમ નાનો હતો. એટલે તેની જરૂરિયાત કરતા અનેક ગણી આવક હતી.

ઘર માં રૂપિયા ના કબાટ ભરેલા રહેતા શેઠ નો દીકરો બધો કારોબાર સાંભળતો હતો. અને શેઠ બધું ધ્યાન રાખતા કે દીકરા ની ક્યાંય ભૂલ તો નથી થતી ને? એક દિવસ શેઠ બેઠા હતા.

ત્યારે તેના મન માં વિચાર આવ્યો કે ભગવાને આપણને આટલા બધા રૂપિયા આપ્યા છે. તો આપણે પણ કોઈ નાના માણસ ને જરૂરિયાત હોય, તો તેને મદદ કરવી જોઈએ વિચાર તો સારો આવ્યો. પણ સાચી જરૂરિયાત વાળું કોણ છે, એ કેમ કરી ને જાણવું. એ વિચાર કરતા કરતા શેઠે નક્કી કર્યું તે એક દિવસ ભિક્ષુક નો વેશ ધારણ કરી અને રસ્તા પર જ્યાં માણસો ની અવરજવર વધારે હોય ત્યાં જય ને બેસી ગયા.

અને આવતા જતા બધા લોકો પર નજર રાખવા લાગ્યા. આવતા જતા લોકો માંથી કોઈ લોકો શેઠ ને ભિખારી સમજી ને એક રૂપિયા નો સિક્કો પણ આપતા જતા બાકી ના લોકો ને તો તેના કામ કાજ ના હિસાબે સામે જોવા નો કે રૂપિયા આપવાનો સમય જ નહોતો. શેઠ ને ભિક્ષુકનો વેશ ધારણ કર્યા પછી માણસોના ઘણી બધી જાત ના અનુભવ થયા. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

એક દિવસ રાતના સમયે એક વ્યક્તિ શેઠ પાસે થી નીકળે છે. અને તેને ભિક્ષુક ને રૂપિયો દેવાનું મન થાઈ છે, જેથી તે શેઠ ની પાસે ઉભો રહી અને પોતાનું ખિસ્સું તપાસે છે. પણ ખિસ્સા માંથી કશું નીકળતું નથી ત્યારે તે શેઠ ને પૂછે છે કે તમે કઈ ખાધું છે કે નહિ?

ત્યારે શેઠ તેને કહે છે કે, મેં આજે કશું ખાધું નથી. ત્યારે તે નેનો માણસ શેઠ ને પોતાના ઘરે લઇ ને જાય છે એકદમ જૂનું ઘર જેમાં એક રૂમ અને નાનું રસોડું હોય છે રૂમ અને રસોડા વચ્ચે એક જ લાઈટ હોય છે. તેના ઘરે જઈને શેઠ તે વ્યક્તિ ને પૂછે છે કે તમે શું કામ કરો છો? આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

ત્યારે તે જવાબ આપે છે કે હું અહીંયા થી 70 કિલોમીટર દૂર એક ગામ માં નોકરી કરું છું. અને મારા ઘર માં બે નાના બાળકો છે, હું સવારે વહેલો જાગી અને નોકરી પર જાવ અને રાત્રે ઘરે આવું છું. આખો દિવસ કામ કર્યા પછી રાત્રે ઘરે આવવા મળે.

ગરીબ માણસ ની મજબૂરી હોય, જે નોકરી મળે તે કરવી પડે કામ નો કરીએ તો આ છોકરાઓ ને ખવડાવું કેમ? શેઠ બધું જોઈ રહ્યા હતા, એવામાં તે ગરીબ માણસ ની પત્ની રસોઈ તૈયાર થતા શેઠ ને જમવાનું આપે છે. શેઠે થાળી માં જોયું તો એક બાજરા નો રોટલો મરચું અને છાસ હતા, શેઠે શાંતિ થી જામી લીધું ત્યાર બાદ તે વ્યક્તિ તેના પરિવાર સાથે જમવા બેઠો.

તેના નાના બાળકો પણ છાશ અને રોટલો ખાઈ રહ્યા હતા. જે જોઈ ને શેઠ ને વિચાર આવ્યો કે મદદ કરવા માટે આ જગ્યા બિલકુલ યોગ્ય છે. બધા એ જમી લીધું એટલે શેઠે તે ગરીબ માણસ ને પૂછ્યું કે તમે નોકરી કરો છો, તેમાં તમારે સેનું કામ કરવાનું હોય છે?

ત્યારે ગરીબ માણસે કહ્યું કે હું કરિયાણાની દુકાન માં નોકરી કરું છું. ત્યાં આવતા ગ્રાહકો ને જોઈતો માલ વજન કરી, અને પેકીંગ કરી ને આપવાનો ત્યારબાદ હિસાબ મુજબ રૂપિયા લઇ ને અમારા શેઠ ને આપવાના. અને અમારી દુકાન માં માલ આવે, ત્યારે માલ ની ગુણ પણ ઉપાડી ને દુકાન માં રાખવાની.

થોડી વાર પછી શેઠે પોતાની પાસે કંતાનના થેલા માંથી રૂપિયાના બંડલ કાઢીને તે ગરીબ માણસ ને આપ્યા, અને કહ્યું કે હું કોઈ ભિક્ષુક નથી હું આ ગામ નો શેઠ છું.

અને મારે સાચા જરૂરિયાત વાળા ગરીબ લોકો ને મદદ કરવી હતી. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

એટલે મેં આ ભિક્ષુક નો વેશ ધારણ કર્યો છે, હવે થી તારે નોકરી નથી કરવી, આપણા જ ગામ માં તું એક કરિયાના ની દુકાન બનાવી અને કામ કર.

ત્યારે ગરીબ માણસે આનાકાની કરતા કહ્યું કે હું આટલા બધા રૂપિયા સંભાળી નહિ શકું, દુકાન તમે કરો અને હું તે દુકાન ચલાવી દઈશ, ત્યારે શેઠ ને પુરે પૂરો વિશ્વાસ બેસી ગયો કે હું યોગ્ય જગ્યા એ જ મદદ કરી રહ્યો છું.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો સાથે શેર કરજો, તેમજ આ સ્ટોરી ને કમેન્ટ માં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.