ગરીબ દિકરાનો પહેલો પગાર આવે છે, એટલે માતા માટે નવી વસ્તુ લઈને તેની પાસે જાય છે. વસ્તુ જોઈ માતાની આંખમાંથી…

રાત્રીના લગભગ સાત વાગ્યાનો સમય હતો, એક છોકરો એક શૂઝની દુકાનમાં આવે છે. છોકરો દેખાવથી અને પહેરવેશથી તો ગામડા નો રહેવાસી લાગી રહ્યો હતો. દુકાનદારે આ અંદાજ તરત જ લગાવી દીધો હતો. તેના મોઢા ઉપર એક અલગ પ્રકારનું જ તેજ દેખાઈ રહ્યું હતું.

છોકરા ને જોઈને તેની ઉંમર નો અંદાજો લગાવી એ તો આશરે ૨૦ થી ૨૨ વચ્ચે ની ઉમરનો એ છોકરો હશે.

જેવો દુકાનમાં અંદર પ્રવેશે છે કે દુકાનદારની પહેલી નજર તેના પગ પર જાય છે, સ્વાભાવિક છે કે કોઈપણ બુટ-ચપ્પલ ના વ્યાપારી ની પહેલી નજર ગ્રાહકના પગ પર જતી હોય છે.

દુકાનદારે તેના પગ પર જોયું પરંતુ તેના પગ પર તો લેધરના બૂટ પહેરેલા હતા. અને એકદમ વ્યવસ્થિત રીતે ચમકાવેલા પણ હતા.

આ બધું જોઇને તેને તેના મોઢા સામુ નજર કરી અને પૂછ્યું બોલો ને શું જોઈએ છે?

છોકરાએ કહ્યું મારે મારી માતા માટે ચપ્પલ જોઈએ છે, પરંતુ મને ટકાવ હોય એવા ચપ્પલ જ બતાવજો. કારણકે જો ચપ્પલ ટકાઉ નહીં હોય તો લાંબો સમય સુધી ટકશે નહીં અને એ મને ચાલશે નહીં.

દુકાનદારે કહ્યું શું તમારી માતા આવી છે? અથવા એના પગ નું માપ શું છે એ જણાવી શકો?

આથી પેલા છોકરાએ પોતાના ખિસ્સામાંથી પોતાનું પર્સ કાઢ્યું અને એમાંથી એક કાગળ બહાર કાઢ્યો નોટબુક નો આ કાગળ લગભગ ચાર ગડી વાળીને પર્સમાં રાખ્યો હોય એવું જણાઈ રહ્યું હતું.

એ કાગળ ખોલ્યો હતો એ કાગળમાં બોલપેનથી બંને પગની outline બનાવેલી હતી. જેથી કરીને તેની માપના ચપ્પલ લઈ શકાય.

દુકાનદારે આવું જોઈને કયું અરે બેટા મારે તો ચપ્પલ ના માપ માટે નંબર જોઈતો હતો.

આટલું સાંભળીને છોકરો ભાવુક થઈ ગયો હોય તેવું લાગ્યું, તેને તરત જ કહ્યું કે હું તમને શું માપ જણાવો એ કહો મને સાહેબ? મારી માતાની જિંદગી આમ ને આમ જ પગમાં ચપ્પલ સિવાય જ વીતી ગઈ.

error: Content is Protected!