3 મિનિટ બધું પડતું મૂકીને આ વાંચી લેજો, જિંદગીમાંથી ટેંશન નીકળી જશે…

સમીરભાઈ નું અમદાવાદ માં પોળ વિસ્તારમાં વારસાગત જૂનું મકાન હતું, ત્યાંથી તેઓ દસ વર્ષ થી નદીપાર ના વિસ્તારમાં બંગલો બનાવી ને રહેતા હતા. અત્યારે જુના મકાન માં રીપેરીંગ કામ ચાલુ કર્યું હતું, એટલે રોજ સાંજે સમીરભાઈ તેને જુના મકાને એક ચક્કર લગાવતા અને બધું કામ બરાબર ચાલે છે એ તપાસ કરી જતા. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

એક વાર આવી જ રીતે સાંજે આવ્યા, અને આવવામાં મોડું થયું હતું. અને એક કારીગર કામ કરતો હતો. બાકી ના બધા ચાલ્યા ગયા હતા. સમીરભાઈ એ તેને પૂછ્યું કે તું હજુ સુધી કેમ કામ કરે છે? તારે ઘરે નથી જવું? ત્યારે તેને કહ્યું કે સવારે હું અહીંયા આવતો હતો…

ત્યારે મારા સ્કૂટર માં પંચર પડી ગયું એટલે પંચર વાળાની દુકાન સુધી સ્કૂટર ઢસડીને લઇ ગયો. અને પંચર કરાવ્યું તેમાં એક કલાક બગડી. અને અહીંયા આવીને કામ કરતા કરતા હથિયાર બગડી ગયું, તે રીપેર કરાવ્યું એમાં પણ ઘણો સમય બરબાદ થઇ ગયો હવે જેટલા સમય ખોટી થયો એટલો સમય વધુ કામ તો કરવું જ પડે ને…

સમીરભાઈ એ કહ્યું કે તારે ઘણું દૂર જવાનું છે, તું હવે અત્યારે કામ બંધ કરી ને નીકળ. ઘરે તારા બાળકો રાહ જોતા હશે… એટલે કારીગરે કામ બંધ કરી ને મકાન ને તાળું માર્યું, અને સ્કૂટર ચાલુ કરવા લાગ્યો. પણ તેની મુશ્કેલી હજુ ચાલુ જ હતી. ઘણી મહેનત કરવા છતાં તેનું સ્કૂટર ચાલુ થયું નહિ, જેથી સમીરભાઈએ કહ્યું કે સ્કૂટર અંદર મૂકી દે, હું તને મોટર માં મૂકી જાઉ છું. અને કારીગર તેની મોટર માં બેસી ગયો.

ત્યાંથી પંદર કિલોમીટર દૂર કારીગર ના ઘરે પહોંચ્યા, એટલે તેને સમીરભાઈ ને પરાણે ચા પીવા માટે અંદર બોલાવ્યા. સમીરભાઈ અને કારીગર બંને ઘર માં અંદર જાય તે પહેલા કારીગર એક પીપળા નું ઝાડ હતું, ત્યાં ઉભો રહી ગયો. અને બંને હાથ ઉંચા કરી ને ઝાડ ની ડાળી પકડી લીધી. અને એક મિનિટ પછી છોડી અને સમીરભાઈ ને કહ્યું, કે હવે અંદર આવો. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

અંદર જતા જ તેના બાળકો ને વહાલ થી ગળે લગાવ્યા અને તેની પત્ની ને કહ્યું કે અત્યારે જેના મકાન માં કામ ચાલે છે, એ શેઠ છે. આપણું સ્કૂટર ખરાબ થતા મને મુકવા આવ્યા છે. અને તું ફટાફટ ચા બનાવી લાવ.

બંને એ ચા પીધી અને સમીરભાઈ પોતાના ઘરે જવા બહાર નીકળ્યા, અને કારીગર તેને દરવાજા સુધી મુકવા આવ્યો. ત્યારે સમીરભાઈ એ કારીગર ને પૂછ્યું કે આપણે આવ્યા ત્યારે તમે તે ઝાડ ની ડાળી કેમ પકડી ને ઉભા રહી ગયા હતા?

એટલે કારીગરે જવાબ આપ્યો કે રોજેરોજ કંઈક ને કંઈક મુશ્કેલી તો આવે જ છે, અને હું હેરાન પણ થાવ છું. પણ એમાં મારા પત્ની બાળકો નો શું વાંક? હું રોજ ઘરે આવું, ત્યારે મારી જેટલી તકલીફ મુશ્કેલી પડી હોય… તેને મારા મન માંથી કાઢીને એ ઝાડ ઉપર લટકાવી અને પછી ઘર માં દાખલ થાવ છું.

એટલે જ તો મારા બાળકો અને પત્ની સાથે મોજથી જીવી રહ્યો છું, અને હા બીજે દિવસે કામ પર જાવ ત્યારે તેને ઝાડ પર થી લેવા જાવ છું, ત્યારે તેમાંથી મોટાભાગની તો ત્યાંથી પણ ચાલી ગઈ હોય છે.

સમીરભાઈને પણ આવી જિંદગીની પ્રેરણા જાણે પહેલી વાર મળી હતી.

આ વાત માંથી આપણે નક્કી કરવાનું કે આપણે સાંજે ઘરે જાય, ત્યારે આવું કોઈ ઝાડ શોધ્યું ના હોય તો શોધી લેજો. અને આપણા ઘર ના સભ્યો સાથે ખુબ જ પ્રેમ થી સમય પસાર કરશો. બાકી જીવન એક જંજાળ જ છે.

આપણું જીવન પાણી માં રહેલી માછલી જેવું છે આપણે પાણી માં રહેવાનું છે, પણ પલળવાનું નથી, જો સુખી થવું હોય તો! બાકી જંજાળ તો કોઈ કારીગર કોઈ દુકાનદાર કે કોઈ કારખાના નો માલિક હોય બધાને છે, પણ તેમાં પણ શાંતિ તો આપણે જ શોધવાની છે, જે કઠિન પણ છે. અને ઝાડ ની ડાળી એ ટીંગાળી દઈએ એટલું સહેલું પણ છે.

માણસ શાંતિ મળે તે માટે ઘણા બધા પ્રયાસ કરે છે, તો પણ કોઈ ને શાંતિ મળતી નથી. દરેક વ્યક્તિ જે નોકરી કરે છે, અથવા તો પોતાની દુકાન ફેક્ટરી કે કોઈ મોટા કારખાના ના માલિક હોય આખો દિવસની મહેનત કર્યા પછી સાંજે જ્યારે ઘરે જાય, ત્યારે ઘરે શાંતિ મળે તેવી દરેક ની ઇરછા હોય જ છે. પરંતુ આ શાંતિ મળે કેવી રીતે? કોઈ આપણને આપવા નથી આવવાનું, એ શાંતિ આપણે જ મેળવવાની છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો, તેમજ આ સ્ટોરીને કમેન્ટમાં ૧ થી ૧૦ ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.