એક માણસને લાગ્યું કે હવે હું નહીં જીવું, મારી પાસે બે થી ત્રણ કલાક જ છે. એટલે ભગવાનને પ્રાર્થના કરી તો થોડા સમયમાં જ થયું એવું કે…

એક માણસની વાત છે, એ યુવક એક ફેક્ટરીમાં કામ કરતો હતો. જે ફેક્ટરી બરફ બનાવવાનું કામ કરી રહી હતી. તેનો પગાર તો એટલો બધો સારો ન હતો પરંતુ તેમ છતાં તે પોતાના પગારમાંથી તેના ઘરનું ગુજરાન ચલાવી લેતો.

દરરોજ સવારે ઘરેથી ટિફિન લઈને નીકળતો અને સાંજે લગભગ સાત વાગ્યા બાદ તે ફરી પાછો ઘરે આવી જતો.

એક દિવસ તે ઘરેથી રોજિંદા કાર્યક્રમ પ્રમાણે નીકળો અને દરરોજની જેમ સાંજે જ્યારે તેને નીકળવાનો સમય થયો ત્યારે તે ફ્રીજ કરવા વાળા રૂમ નો ચક્કર લગાવવા ગયો. ભૂલથી તેનો દરવાજો બંધ થઈ ગયો અને તે બરફ પડ્યો હતો એ હિસ્સામાં ફસાઈ ગયો.

બરાબર તે દિવસે જ સ્ટાફ ઘણો ઓછો હતો અને જે લોકો ત્યાં હાજર હતા એ પણ ઘરે જવાની તૈયારીમાં જ હતા અને બધા પોતપોતાના સમયે ઘરે જતા રહ્યા.

કોઈનું પણ ધ્યાન બંધ દરવાજા પર ગયું નહીં અને કોઈને પણ તે માણસનો અવાજ સંભળાયો નહિ. એમ કહો કે ઘરે જવાની ઉતાવળમાં કોઈ એ તે બાજુ ધ્યાન ન આપ્યું નહીં કે અંદર કોઈ ફસાઈ ગયું છે.

એ માણસ થી દરવાજો ખૂલી રહ્યો ન હતો તેમ છતાં તે ટ્રાય કરી રહ્યો હતો. વર્ષોથી એ ફેક્ટરીમાં જ કામ કરી રહ્યો હતો એટલે તેને ખબર જ હતી કે હવે માત્ર બેથી ત્રણ કલાકમાં જ તેનું શરીર બરફ બની જશે, કારણકે ત્યાં નું તાપમાન થી એ ખૂબ જ સારી રીતે વાકેફ હતો.

આવા બધા વિચાર કર્યા એટલે તેને હવે મૃત્યુ સામે નજર આવવા લાગ્યું.

મૃત્યુના સામે જોઈને તે ભગવાનને સાચા મનથી યાદ કરીને પ્રાર્થના કરવા લાગ્યો.

પોતાનાથી કંઈ ખરાબ કર્મો થઈ ગયા હોય તો માફી માગવા લાગ્યો અને પ્રાર્થનામાં ભગવાનને કહ્યું કે એ ભગવાન, જો મેં જિંદગીમાં કોઈ એક કામ પણ ધર્મનું કે માનવતાનું કર્યો હોય તો તમે મને અહીંથી બહાર નીકાળો. મારા છોકરાઓ અને મારી પત્ની મારી રાહ જોઇ રહી હશે. આટલો ભગવાનને પ્રાર્થના કરીને તે માણસ ભાવુક થઈ ગયો.

ફરી પાછું તેને કહ્યું કે મારી પત્ની અને મારા બાળકો ને સાચવવા માટે આ દુનિયામાં માત્ર હું જ છું, હું મારા આખા જીવન દરમ્યાન આ ઉપકારને યાદ રાખીશ, આટલો બોલ્યો ત્યાં ભાવુક થઇ જ ગયો હતો પરંતુ સાથે સાથે આંખમાંથી પાણી પણ વહેવા લાગ્યું.

તે રૂમમાં તેને લગભગ એક કલાક ઉપર થોડો સમય વિતાવ્યો હતો ત્યાં અચાનક ફ્રીઝર રૂમમાં કોઈએ ખખડાવ્યું, હજી તો પેલો માણસ ઊભો થઈને કંઈ જવાબ દેવા જાય તે પહેલાં જ દરવાજો ખુલ્યો અને બહારથી ચોકીદાર ભાગતો ભાગતો અંદર રૂમમાં આવ્યો.

કોઇપણ સવાલ પૂછ્યા વગર સૌથી પહેલાં તે માણસને ઉઠાવીને રૂમની બહાર લઈ ગયો અને ચોકીદારે તેને ગરમ હીટર પાસે બેસાડ્યો.

પેલા માણસની હાલત થોડા સમય પછી ઠીક થઈ એટલે તરત જ સામે બેઠેલા ચોકીદારને તેણે પૂછ્યું તમે અંદર કેવી રીતે આવ્યા? કેવી રીતે ખબર પડી?

એટલે ચોકીદારે તેનો જવાબ આપતા કહ્યું હું તો અહીં 20 વર્ષથી કામ કરી રહ્યો છું સાહેબ. આ ફેકટરીમાં દરરોજ ૫૦૦ જેટલા ઓફિસર અને મજુર કામ કરવા માટે આવે છે. અને ફરી પાછા જાય પણ છે.

પરંતુ હું ઘણા વર્ષોથી જોતો આવ્યો છું કે તમે બધાથી અલગ છો તમારા જેવા આ કારખાનામાં બહુ ઓછા માણસો છે, જે લોકો જ્યારે પણ કારખાનામાં આવે અને જાય ત્યારે મને કંઈક કહી ને જાય છે.

તમારી જ વાત કરું ને સાહેબ તો તમે દરરોજ સવારે આવો ત્યારે જ્યારે પણ કારખાનામાં અંદર પ્રવેશો છો ત્યારે મને હસીને ‘રામ રામ’ કહો છો. અને મારા હાલચાલ પૂછીને તમે કારખાનામાં જતા રહો છો.

એવી જ રીતે જ્યારે પણ તમે કારખાના માંથી બહાર નીકળો છો ત્યારે મને ‘રામ રામ કાકા’ એવું કહીને જ ઘરે જાવ છો, ખબર નહીં શું કામ પણ તમે જ્યારે મને હસીને આ બે શબ્દ કહો છો તો જાણે આખા દિવસનો થાક ઉતરી જતો હોય એવું લાગતું હોય છે.

અને બીજા બધા લોકોની વાત કરું તો એ લોકો ફેક્ટરીમાંથી એ રીતે આવીને જતા રહે છે કે જાણે હું અહીં છું જ નહીં.

આજે દરરોજની જેમ જ મેં સવારે તમારું રામરામ તો સાંભળ્યું હતું પરંતુ સાંજ થઈ ચૂકી હોવા છતાં અને બધા લોકો ઘરે જતા રહ્યા હોવા છતાં તમે નીકળ્યા ન હતા અને મને રામ રામ કાકા પણ યાદ જ હતો. મેં થોડા સમય સુધી તો તમારી રાહ પણ જોઈ કે કોઈ કામ પર અટવાઈ ગયા હશે, પરંતુ વધારે સમય થઈ ગયો એટલે હું ફેક્ટરીમાં આવીને તમને શોધવા લાગ્યો.

ઘણી જગ્યા પર શોધ્યા પછી મનમાં વિચાર આવ્યો કે શું તમે મુશ્કેલીમાં તો નહીં હોયને, એટલે અહીં પેલા રૂમમાં ખખડાવીને અંદર જોયું તો તમે મળી ગયા.

ચોકીદાર નો આવો જવાબ સાંભળીને પેલો માણસ હક્કો બક્કો રહી ગયો, કારણકે તે વિચારી જ ન શક્યો કે કોઈ માણસને જો તમે હસી ને રામરામ કહી દો તો એ કારણથી તમારો જીવ પણ બચી શકે. તે અંદરોઅંદર જ વિચારવા લાગ્યો કે રામ કહેવાથી તરવા લાગશો. બે હાથ જોડીને ઉપર જોઈને ભગવાનનો ખુબ જ આભાર માન્યો.

અને ચોકીદારને પણ ચલો રામ રામ કાકા કાલે ભેગા થઈશું આટલું કહીને ઘરે જવા રવાના થઈ ગયો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો શેર કરજો અને કોમેન્ટમાં તમારા સ્ટોરી ને લઈને પ્રતિભાવ આપશો.