દીકરાએ ઘરે આવીને દાદી વિશે ગુસ્સામાં કહ્યું આ ઘરડી સ્ત્રી સાથે હું સ્કૂલે નહીં જાઉં, પપ્પાએ કારણ પૂછ્યું તો એવું કહ્યું કે...

મારા દસ વર્ષના પુત્રને ગુસ્સાથી કહેતા સાંભળીને મારું હૃદય ધ્રુજી ગયું, "પપ્પા, પપ્પા, હું તે ઘરડી સ્ત્રી સાથે શાળાએ હવે જઈશ નહીં, અને હું તેની સાથે પાછો પણ નહીં આવું!" એટલું કહી તેની શાળાની બેગ જમીન પર ફેંકી દીધી, અને હું તેની આંખોમાં ગુસ્સો અને હતાશા જોઈ શકતો હતો.

"તે શું કહે છે?" મેં વિચાર્યું. "તે શા માટે તેની દાદીને આવા તોછડા શબ્દોથી સંબોધે છે?"

મારી પત્ની બાજુના રૂમમાંથી બહાર આવ્યા અને પૂછ્યું, "શું થયું છે દીકરા?"

મારા પુત્રએ પોતાની જાતને પુનરાવર્તિત કર્યું, "ભલે ગમે તે હોય, હું તે વૃદ્ધ મહિલા સાથે શાળાએ જઈશ નહીં. તે હંમેશા મને ઠપકો આપે છે, અને મારા મિત્રો પણ મને ચીડવે છે."

ઘરમાં બધા ચોંકી ગયા. ત્યાં ઘણા લોકો હતા: હું, મારી પત્ની, બે ભાઈ અને તેમની પત્નીઓ, મારા પપ્પા અને એક નોકર. તેમ છતાં, અમારા પુત્રને શાળાએથી છોડાવવાની અને તેને ઉપાડવાની જવાબદારી તેની દાદી પર હતી. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

દાદી તેના પૌત્રને એટલે કે મારા પુત્રને વિશ્વની કોઈપણ વસ્તુ કરતાં વધુ પ્રેમ કરતી હતી. તે તેનો પહેલો પૌત્ર હતો, અને તેણી તેને પ્રેમ કરતી હતી. તેણીના પગમાં દુખાવો હતો, પરંતુ તેણીએ ક્યારેય ફરિયાદ કરી ન હતી. તેણીએ આ બધું તેના પૌત્ર માટેના પ્રેમથી કર્યું.

મારા પુત્રના આ શબ્દો સાંભળીને મારું હૃદય તૂટી ગયું. હું માની શકતો ન હતો કે તે પોતાની દાદી વિશે આવી રીતે વાત કરી રહ્યો હતો. હું પણ તેના પર ગુસ્સે હતો. તે આટલો અસંવેદનશીલ કેવી રીતે હોઈ શકે? આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

તે સાંજે, ઓફિસેથી હું ઘરે આવ્યો ત્યારે રોજિંદી ટેવ મુજબ ઉપર રહેલા હીંચકા પાસે ગયો થોડો સમય હિંચકવા પણ ત્યાં હિંચકે દાદી અને પુત્ર બેઠા હતા. મેં તેને તેની સાથે વાત કરતા સાંભળ્યા, અને મારું હૃદય થંભી ગયું.

"મને ખબર છે, દાદી, પપ્પા-મમ્મી મારાથી નારાજ છે," તેણે કહ્યું. "પણ હું શું કરી શકું? આ કાળઝાળ ગરમીમાં પણ તે તને મને લેવા મોકલતી હતી. તારા પગમાં પણ દુ:ખાવો છે. મેં મમ્મીને કહ્યું, પણ તેણે કહ્યું કે દાદી જ આવશે. દાદી, હું ખોટું બોલું છું, અને તે ઘણું ખોટું હતું, પણ મેં તને મુશ્કેલીમાંથી બચાવવા માટે આ કર્યું. કૃપા કરીને પપ્પાને કહો કે મને માફ કરી દે."

મારા પુત્રની વાત સાંભળીને હું ભાવુક થઈ ગયો. હું માની શકતો ન હતો કે તેણે ફક્ત તેની દાદીને બચાવવા માટે મારી સાથે જૂઠું બોલ્યું હતું. હું તેની તરફ દોડી ગયો અને તેને કડક રીતે આલિંગન કર્યું. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

"ના, દીકરા, તેં કંઈ ખોટું નથી કર્યું," મેં કહ્યું. "આપણે બધા ભણેલા-ગણેલા લોકોને સમજાવવાની આ રીત ભારે અનોખી છે. આટલા દયાળુ અને પ્રેમાળ હોવા બદલ આભાર. હું તને કોઈ પણ વસ્તુ કરતા વધારે પ્રેમ કરું છું."

મારા પુત્રએ મને ગળે લગાવ્યો, અને હું તેનો પ્રેમ અને પસ્તાવો અનુભવી શક્યો. હું જાણતો હતો કે તે દિવસે તેણે એક મૂલ્યવાન પાઠ શીખ્યો હતો: હંમેશા અમારા વડીલો માટે આદર અને કાળજી રાખવી.