8 વર્ષની બહેનને ઢીંગલી ખરીદવાની ઈચ્છા થાય છે, તેની કિંમત 300 રૂપિયા હતી. પરંતુ 4 વર્ષના ભાઈ પાસે પૈસા ન હતા, તો વેપારીએ કહ્યું...

એક ભાઇ-બહેનની વાત છે, બંને ઉંમરમાં નાના હતા. ભાઈ હતો પાંચ વર્ષનો અને એની બહેન આઠ વર્ષની હતી. એક દિવસની આ વાત છે. બંને ઘરમાં બહાર રમતા હતા, શિયાળાનો સમય હતો એટલે સોનેરી તડકાનો તાપ કેટલો વહાલો લાગે એ બધા લોકો સમજી શકે.

ઘરના ફળિયામાં રમતાં રમતાં બંનેની ઇચ્છા થઈ કે લાવો આટલામાં આંટો મારી આવીએ, તે જે સોસાયટીમાં રહેતા હતા. તે સોસાયટીની બહાર નીકળી એ કે તરત જ મેઇન રોડ ચાલુ થઈ જતો.

બંને ભાઈ-બહેન ફરવા નીકળ્યા, શેરીની બહાર ગયા કે તરત જ બહાર નીકળ્યા. નાનો ભાઈ તો પોતાની મસ્તીમાં આગળ ને આગળ ચાલ્યો જતો હતો. અને પાછળ તેનું ધ્યાન રાખતી બહેન પણ આવતી હતી.

થોડા સમય પછી ભાઈ પાછળ ફરીને જોઈ લેતો કે બહેન આવે છે કે નહીં, એવામાં મેઇન રોડ ઉપર એક રમકડાની દુકાન હતી. ત્યાંથી ભાઈ તો પસાર થઈ ગયો પછી થોડા સમય પછી પાછળ ફરીને જોયું તો બહેન તે રમકડાની દુકાન બાજુ જોઇને ઉભી રહી ગઈ હતી.

એટલે ભાઈ તરત જ પોતાની બહેન પાસે જાય છે અને તેને પૂછે છે તારે કાંઈ લેવું છે? કેમ અહીં ઊભી રહી?

બહેને પણ રમકડાંની દુકાનમાં જે બહાર ઢીંગલી રાખી હતી તેની સામે આંગળી ચીંધીને જણાવ્યું કે તેને આ ઢીંગલી લેવાની ઈચ્છા છે. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

ભાઇ નાનો હતો, પરંતુ બહેનની ઈચ્છા હોય અને કોઈ ભાઈ પૂરો ન કરે એવું થોડી હોય? નાનો ભાઇ પણ એક જાણે વડીલ હાથ પકડે એ રીતે બહેન ની આંગળી પકડી લીધી અને તે દુકાન બાજુ બંને ભાઈ-બહેન જતા રહ્યા.

પાંચ વર્ષનો ભાઈ એટલે હાઈટ તો બહુ ઊંચી ના હોય, દુકાનદાર ને કીધું પેલી ઢીંગલી રાખી છે તે આપો. વેપારી પણ સવાર સવારમાં દુકાન ખોલીને હજુ બેઠો હતો.

તે વેપારી દૂરથી જ્યારે ભાઈ બહેન આંગળી પકડીને આવતા હતા ત્યારથી તેને નિહાળી રહ્યો હતો, જાણે તેની સવાર સુધરી ગઈ હોય એ રીતે મનમાં ને મનમાં તે હસી રહ્યો હતો.

ઢીંગલી તરત જ ભાઈના હાથમાં આપી એટલે નાના ભાઇએ બહેનને આપી. પછી વેપારી સમક્ષ જોઇને નાનાભાઈએ પૂછ્યું આ ઢીંગલી નું શું છે? આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

તે બંને ભાઈ-બહેન ને દુર થી નિહાળી ને તેની સવાર સુધરી ગઇ હતી. તે ઢીંગલી ની કિંમત તો ઘણી હતી. અંદાજે 300 રૂપિયા જેટલી તો હશે જ. પરંતુ વેપારી પણ આનંદમાં હતો તેણે થોડી નજર ઝુકાવી અને કહ્યું બેટા તમારી પાસે શું છે?

નાનાભાઈએ ખિસ્સામાં હાથ નાખ્યો તો અંદર કોડી પડી હતી. ઘણી બધી હતી બધી કાઢીને સહેજ પગ ઊંચા કરીને કાઉન્ટર પર બધી કોડી રાખી દીધી, બધી કોડી એક મુઠ્ઠી માં આવે તેમ ન હતી એટલે ત્રણ વખત ખિસ્સામાં હાથ નાખીને થોડા પછી થોડી એમ બધી કોડી કાઢીને કાઉન્ટર પર રાખી દીધી.

વેપારી પણ હસ્યો અને ધ્યાનથી કોડીને જાણે હોય એ રીતે ગણવા લાગ્યો. એક પછી એક કોડી ગણતો ગયો થોડો સમય થયો એટલે નાના ભાઈએ કહ્યું ખૂટશે? વેપારી એ સ્માઇલ કરીને તરત જ જવાબ આપ્યો બેટા આમાંથી તો વધશે.

એમ કહીને લગભગ અડધી જેટલી કોડી રાખી દીધી અને અડધી કોડી તે બાળકને પાછી આપી દીધી. નાના ભાઇના ચહેરા પર પણ અજબ સ્માઈલ આવી ગઈ પછી આપેલી કોડી ફરી પાસે ખિસ્સામાં નાખી અને ત્યાંથી બંને ભાઈ બહેન જતા રહ્યા.

શેઠ હજુ પણ ભાઇ-બહેન ને જતા જોઈ રહ્યા હતા અને તેના મોઢા પર હજી પણ તે જ સ્મિત કાયમ હતું. તેનો માણસ શેઠ પાસે આવ્યો અને વેપારીને કહ્યું અરે શેઠ, તમે આ કીમતી ઢીંગલી માત્ર થોડી થોડી ના બદલામાં આપી દીધી? આમાં તો આપણે ખોટ કરી.

વેપારીએ કહ્યું ભાઈ તારા અને મારા મનથી વિચારીએ તો આ કોડી છે પરંતુ એના મને તો આ પણ જાણે સંપત્તિ છે. અને અત્યારે ભલે તેને ન સમજાય પરંતુ જ્યારે પણ મોટા થશે ત્યારે એક સમય એવો આવશે જ્યારે તેને સમજાશે કે આપણે કોડી ના બદલે ઢીંગલી લઈને આવ્યા હતા, અને ત્યારે એ મને યાદ કરશે અને વિચાર છે કે દુનિયામાં સારા માણસો પણ હજી મોજુદ છે.

શેઠ નો માણસ પણ શેઠની આ વાત સાંભળીને આનંદિત થઈ ગયો. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

જો તમને આ સ્ટોરી પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો અને આ સ્ટોરી ને કમેન્ટમાં રેટિંગ પણ આપવાનું ભૂલતા નહીં.