15 વર્ષના લગ્ન જીવન પછી એક દિવસ પત્ની ચિઠ્ઠી લખીને ઘર છોડીને જતી રહી, તે ચિઠ્ઠી વાંચીને પતિ…

કાજલ અને મોક્ષ ના લગ્ન થયાને 15 વર્ષ થઈ ચૂક્યાં હતા. લગ્નજીવનમાં નાના મોટા ઝઘડા તો દરેકને થતા હોય છે પરંતુ આજે કાજલ અને મોક્ષ વચ્ચે વધારે પડતી આર્ગ્યુમેન્ટ થઈ ગઈ. અને કોઈ કારણોસર નારાજ થઈને મોક્ષ તરત જ બોલી ઉઠ્યો અને કાજલ ને કહ્યું તે આજ સુધી શું કર્યું છે? માત્ર ઘરનું કામ કર્યું છે અને બાળકોને મોટા કર્યા છે એમાં પણ બાળકો તો ક્યાં તારું કંઈ માને પણ છે.

આટલા વર્ષોમાં તેઓ હંમેશાં પોતાની મનમાની કરતા આવ્યા છે અને તે જાણે કંઈ શીખડાવ્યું ન હોય એટલે જ આપણા બાળકો બગડી ગયા છે.

મોક્ષ અને કાજલ વચ્ચે અવારનવાર ઝઘડા નાની મોટી વાતો પર થતા રહેતા, પરંતુ મોક્ષના મોઢેથી આવી વાત કાજલ આજે પહેલી વખત સાંભળી રહી હતી. તેને તેના પતિ પાસેથી આવી વાત સાંભળીને આખી રાત ઊંઘ ન આવી, તે વિચારતી રહી કે મને મોક્ષ છે એવું કહ્યું કે તે આજ સુધીમાં શું કર્યું છે, સાચે મે આજ સુધીમાં શું કર્યું છે? આવું જ વિચાર્યા કરે અને ખૂબ જ રડી રહી હતી ફરી પાછો વિચાર કર્યો કે જો મેં આજ સુધી આ ઘર માટે કંઇ કર્યું જ નથી તો અહીં રહેવાનો મારો કોઈ મતલબ નથી.

હું ક્યાં જઈશ કેવી રીતે જીવન વ્યતીત કરીશ એ કશું ખબર નથી પરંતુ બસ હવે વધારે નહીં. આવું વિચારીને તે બાજુમાં રહેલા કોમ્પ્યુટર ના ટેબલ પર નીચે ખાનું ખોલી ને ડાયરી કાઢી અને તેમાંથી એક પેજ અલગ કરીને તેમાં કશું લખવા લાગી.

તેને તેના પતિ માટે એક ચિઠ્ઠી બનાવી હતી તેથી માં તેણે લખ્યું કે… આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

“મોક્ષ, મને આજે આખી રાત વિચારવાનો મોકો મળ્યો, કદાચ તમે સાચું કહી રહ્યા હતા. આજ સુધી મેં શું કર્યું છે? હું કોણ છું? મારી ઓળખાણ શું છે? મારે જિંદગીમાં શું કરવું છે? મારા સપના શું છે? વર્ષો પહેલા જ્યારે પપ્પાએ કહ્યું તારી ઉંમર થતી જાય છે હવે લગ્ન કરી લે એટલે મેં લગ્ન કરી લીધા. પપ્પા ઉપરથી ખૂબ જ મોટો બોજ ઊતરી ગયો.

સાસરીમાં મારા માટે લગભગ દરેક લોકો નવા હતા, દરેક લોકો અજાણ્યા પણ હતા પરંતુ હું શીખીને આવી હતી કે હવે આ જ મારી દુનિયા છે અને આ લોકો જ મારા પોતાના લોકો છે. હવે આ બધા લોકોને જ હું માતા-પિતા તેમજ ભાઈ બહેન સમજુ. અને મારા પતિ એટલે કે તમે મારા માટે ભગવાન સમાન તમારી કહેલી દરેક વાતનું મારે અનુકરણ કરવાનું. આ સિવાય મને એવી પણ સલાહ મળી હતી કે બધા લોકોને પ્રેમ આપીને તેઓના દિલ જીતવાના, મને ઘરેથી મળેલી આ સલાહ માનીને મેં બધાને અપનાવ્યા.

મેં મારા સપના વિશે ક્યારેય વિચાર ન કર્યો, મને શું નથી ગમતું કે શું ગમે છે એ વિશેનો પણ ક્યારેય વિચાર નથી કર્યો, સવારે તમારી સવારની વહેલી ચા-નાસ્તા થી ચાલુ કરીને બાળકોના લંચ તૈયાર કરવા, મમ્મી પપ્પાને બંને ની દવા, બંને નો ગરમ ગરમ નાસ્તો કોઈ વખત મમ્મીને પગ દુખતા હોય તો હું તેની માલિશ પણ કરી આપો તમારું ટિફિન તૈયાર કરું, સાંજના જમવા ની તૈયારી કરું, ઘણી વખત મમ્મીને લઈને હોસ્પિટલ પણ જવાનું થાય,

બાળકો સાંજ એટલે તેને ભણાવવાના, તેઓ જે કંઈ તોફાન કરે તેમાં તેને રોકવાના પણ ખરા અને અમુક સહન પણ કરવાના, એટલું જ નહીં ઘરમાં ક્યારેય પણ મહેમાન આવે તો તેના માટે ભોજન તૈયાર કરવું, સાથે સાથે ઘરકામ પણ હું જ કરું છું એટલે બસ આટલું જ તો કર્યું છે મેં, એથી વધારે તો શું કર્યું છે? અને હવે મારે કંઈક અલગ કરવું છે. હવે હું જાઉં છું, ક્યાં જાઉં છું એ તો ખબર નથી પરંતુ મારે હવે જવું છે. મોક્ષ, તમે તમારું તેમજ બાળકોનું ધ્યાન રાખજો.”

બસ આટલું લખીને કાજલ તે ચિટ્ઠી ને ટેબલ પર રાખી એની ઉપર ડાયરી મૂકીને ત્યાંથી અડધી રાત્રે જ ચુપચાપ ચાલી ગઈ. ધીમે ધીમે સમય વીતી ગયો અને સવાર પડી.

સવાર પડતાંની સાથે જ મોક્ષના પિતા દરરોજની જેમ જાગ્યા અને સવારનો ચા તેમજ છાપુ માંગ્યો. અવાજ તો કર્યો પરંતુ વહુ એ જવાબ ના આપ્યો. એવામાં મોક્ષની માતા પણ કાજલ ને બોલાવવા લાગી પરંતુ જવાબ ન મળ્યો. બાળકોની સ્કૂલ સવારે હોવાથી બાળકો પણ જાગીને તૈયાર થઇ ને કહેવા લાગ્યા આ મારું ટીફીન અમારો નાસ્તો ક્યાં છે મમ્મી તમે ક્યાં છો?

એક સાથે આટલો બધો અવાજ આવ્યો એટલે દરરોજ ઓફિસ જવાના ટાઇમ થી થોડા વહેલા જાગી જનારા મોક્ષ ની નીંદર આજે વહેલી ઉઠી ગઈ. બહાર નો અવાજ આવી રહ્યો હતો તરત જ બહાર જઈને પૂછ્યું શું થયું છે ભાઈ કેમ આટલો બધો અવાજ કરી રહ્યા છો? બાળકોએ તરત જ કહ્યું પપ્પા મમ્મી હજી જાગી નથી કે શું એટલે તેને કહ્યું મમ્મી અહીં નથી તો બાળકો એ જવાબ આપ્યો ના મમ્મી અહીં નથી.

મોક્ષના માતા-પિતા પણ સવારની ચા ની રાહ જોઇને બેઠા હતા તેમજ બાળકો પણ એક પછી એક વસ્તુ બોલવા લાગ્યા જેમકે મમ્મી મારુ ટિફિન બાકી છે મારો lunchbox દેવાનો પણ બાકી છે. મમ્મી મારો બેગ તૈયાર કરવાનું બાકી છે એક સાથે આટલા બધા અવાજ સાંભળીને મોક્ષ ગુસ્સે થઈ ગયો અને કહ્યું તમે બધા એકદમ ચૂપ થઈ જાઓ આટલામાં જ કાજલ હશે હું તેને ફોન કરી જોઉં છું.

કાજલને જેવો ફોન કર્યો કે તેની ફોનની રીંગ ટેબલ પર જ રણકી એ ફોન ની બાજુમાં જ પડેલી ડાયરી અને ચિઠ્ઠી પડી હતી, આખી ચિઠ્ઠી વાંચીને મોક્ષ ને શરમ આવવા લાગી. તેને પણ હવે ખ્યાલ આવી ગયો કે તેને બોલવામાં હદ વટાવી દીધી. તે કાજલ ની માફી માંગવા ઇચ્છતો હતો પરંતુ કાજલ ત્યાં નહોતી.

કાજલ ની એક બે બહેનપણી ને પણ ફોન કરી જોયા પરંતુ કોઈના ઘરે કાજલ નહોતી. ત્યાર પછી કાજલ ના પિયરમાં પણ ફોન કર્યો પરંતુ ત્યાંથી પણ કોઈ જવાબ ના આવ્યો. હકીકતમાં કાજલ તેના પિયર માં જ કરી હતી અને બધી વાત કરી એટલે તેના પિતાએ કહ્યું કે ભલે તું કહી રહી છે એમ હું કરીશ, એટલે તેના પિતાએ જ જાણીજોઈને ખોટું બોલ્યું હતું કે તે ઘરે નથી. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

ત્રણ દિવસ સમય વીતી ગયો દરરોજ મોક્ષને તેની ભૂલનો ખૂબ જ અહેસાસ થતો પરંતુ શું કરી શકે એવામાં જ અચાનક તે કાજલના પિયર પહોંચી ગયો અને હજી તો પૂછે કે કાજલ ક્યાં છે તે પહેલા કાજલ તેની સામે આવી કાજલ ને જોઈને તે ખુશ થઈ ગયો અને સૌથી પહેલા કાજલ ની માફી માંગી અને ઘરે પાછું ફરવાનું કહ્યું.

કાજલ પણ સમજી ગઈ હતી કે મોક્ષ એ કરેલી ભૂલનો અહેસાસ તેને થઈ ચૂક્યો છે તરત જ તેને માફી આપી ને પોતાના પતિ સાથે ઘરે જતી રહી. અને ફરી પાછું ઘરમાં બધા જ લોકો ખુશ થઈ ગયા. હવે બધા કામનો બોજ કાજલ ના હાથમાં નહોતો કારણકે અવાર નવાર તેના બાળકો તેમજ તેનો પતિ પણ તેને ઘણા કામમાં મદદ કરાવવા લાગ્યા હતા. અને બાળકો પણ પહેલા કરતા ઘણા સમજદાર થઈ ગયા હતા.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો તેમજ આ સ્ટોરી કેવી લાગી તે કમેન્ટ કરીને જણાવજો. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.