કામવાળીએ જરૂર હોવાથી કહ્યું શેઠ મને 6 મહિનાનો પગાર એડવાન્સમાં આપી દો, તો શેઠે પગાર આપવાની જગ્યાએ એવું કહ્યું કે કામવાળીના આંખમાંથી…
સુરેશભાઈ રિટાયર થયા ને વધારે સમય નહોતો થયો. 63 વર્ષની ઉંમરમાં રીટાયર્ડ શિક્ષક સુરેશ ભાઈ ની તબિયત હજુ પણ હલન ચલન કરી શકે તેવી સ્વસ્થ હતી. તેમની વાતચીતમાં અને તેઓની પર્સનાલિટીમાં અલગ જ અંદાજ દેખાતો.
સુરેશભાઈ ના પત્ની તો પાંચ વર્ષ પહેલા આ દુનિયા છોડીને ચાલ્યા ગયા હતા. સંયુક્ત પરિવારમાં રહેતા સુરેશભાઈ ને બે દીકરા બંને દીકરા ના લગ્ન થઈ ગયા હતા અને ૪ બાળકો રહેતા હતા. વર્ષો પછી પણ ઘરમાં કોઈ પણ અગત્યનો નિર્ણય લેવાનો હોય કે બીજું કંઈ પણ હોય સુરેશભાઈ ઘરના મુખ્ય હતા અને તેનું બધા લોકો માનતા પણ ખરા. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.
સુરેશભાઈને તેઓની પાસે એક ગલ્લો રાખવાની ટેવ હતી, અને એટલું જ નહીં તેઓએ તેના પૌત્ર, પૌત્રી તેમજ દીકરા-વહુ બધાને ગલ્લો રાખવા માટે અને તેમાં પૈસાની બચત કરવા માટે સલાહ પણ આપેલી હતી. દરેક લોકો તેની આપેલી સલાહ નું પાલન પણ કરતા.
જ્યારે ગલ્લો પૈસાથી ભરાઈને ફૂલ થઇ જાય ત્યારે બધા પોતાનો ગલ્લો સુરેશદાદા ને આપી દે અને પછી ગલ્લા ને તોડી ને સુરેશદાદા દરેક લોકોને તેની જરૂરિયાત વિશે પૂછતા, અને પૂછ્યા પછી તેઓ નક્કી કરતા કે ઘરના ક્યાં વ્યક્તિને કેટલી રકમ આપવી? તેઓએ કરેલા નિર્ણય ઉપર કોઈ સવાલ ન કરતું અને દરેકને સુરેશદાદા કરે તે નિર્ણય માન્ય રહેતો.
નિર્ણય આવ્યા પછી નવો ગલ્લો રાખવામાં આવતો. જેમાં ફરી પાછી પહેલાની જેમ બચત કરવામાં આવતી.
આ વખતે પૈસાનો ગલ્લો ફુલ થઇ જતા દાદાજીએ બપોરના સમયે બધા લોકોને ભેગા કર્યા અને બધા લોકો તેની જરૂરિયાત સુરેશદાદા સમક્ષ રજૂ કરવા લાગ્યા. એવામાં તેઓની નજર કામવાળા બહેન ઉપર પડી. જે બપોરનો સમય હોવાથી ઘરમાં કામ કરી રહ્યા હતા અને તેઓનું ધ્યાન પણ અહીંયા ગલ્લા પર હતું.
સુરેશભાઈ એ તેને પૂછ્યું બોલો રેખાબેન, તમારી શું જરૂરિયાત છે? ઘરના બધા લોકો આશ્ચર્ય સાથે સુરેશદાદા સામે જોવા લાગ્યા, કારણ કે આ તેઓની કમાણીનો હિસ્સો હતો અને બાપુજી એક કામવાળી ને આવું પૂછી રહ્યા હતા? આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.
હજુ કામવાળા રેખાબેન કંઈ જવાબ આપે તે પહેલા તો ફરી પાછું સુરેશભાઈએ પૂછ્યું બોલો રેખાબેન, આ વખતે તેઓ નો અવાજ પણ થોડો મોટો હતો. રેખાબેને થોડા સમય સુધી કંઈ ન બોલ્યા પછી તેને ધીમા અવાજે કહ્યું સાહેબ મારી તો કોઈ જરૂરિયાત નથી પરંતુ મારી દીકરીને સ્કૂલમાં હમણાં થોડા સમયથી ઓનલાઇન ભણાવી રહ્યા હોવાથી મોબાઇલમાં ભણવાનું હોય છે પરંતુ મારી પાસે એવો મોબાઈલ નથી જેમાં મારી દીકરી ભણી શકે… એટલે મારો 6 મહિનાનો પગાર એક સાથે આપી દો તો હું તેના માટે મોબાઇલ ખરીદી શકું અને તે વ્યવસ્થિત ભણી શકે.
આ સાંભળતાની સાથે જ સુરેશભાઈએ કહ્યું અચ્છા તો તમારે પગાર એડવાન્સમાં જોઈએ છે જેથી સ્માર્ટફોન ખરીદી શકાય? તેઓએ પગાર તો ન આપ્યો પરંતુ તરત જ પોતાની પૌત્રી ને તેની પાસે બોલાવી, અને કહ્યું બેટા online ભણવા માટે કયો સ્માર્ટફોન સારો કહેવાય, એ જરા લઇ આવો. આટલું કહીને સુરેશભાઈએ તેની પૌત્રીના હાથમાં સ્માર્ટફોનના પૈસા આપી દીધા.
તરત જ પૌત્રી અને તેના પિતા બન્ને સ્માર્ટફોન લઈ આવ્યા, અને રેખા બહેનને સ્માર્ટફોન આપ્યો, રેખા બહેનની આંખો ભીની થઈ ગઈ અને તરત જ તે નિવૃત્ત શિક્ષકના પગમાં પડી ને તેનો ધન્યવાદ કહેવા લાગી અને કહ્યું સાહેબ તમારો ખુબ ખુબ ધન્યવાદ.
તરત જ સુરેશ દાદાએ કહ્યું હું એક નિવૃત્ત પણ શિક્ષક છું એટલે ભણતર નું મહત્વ શું છે તે ખૂબ જ સારી રીતે જાણું છું, એટલા માટે જ મેં તમારી દીકરી માટે સ્માર્ટફોન અપાવ્યો છે તેને ખૂબ જ ભણાવજો. અને હા તમારો પગાર જે સમય મળે છે એ જ સમયે તમને મળી જશે આ સ્માર્ટફોન તમારી દીકરીને ભેટ સ્વરૂપે આપી દેજો.
રેખાબહેન પોતાની સાડીના પાલવથી આંસુ લુછતા લુછતા હજુ પણ સાહેબનો આભાર માનતા થાકતા નહોતા.
કાયમ સુરેશભાઈ ના નિર્ણયને બધા લોકો સ્વીકારતા પરંતુ આ વખતે તેના નાના દીકરાએ કહ્યું પપ્પા તમારા આ નિર્ણયને હું સમજી ન શક્યો, તમે જરા સમજાવો.
સુરેશભાઈએ તેને કહ્યું કે આજકાલની આ મતલબી દુનિયામાં લોકો બીજા માટે એક રૂપિયો પણ ખર્ચ કરવા નથી માંગતા, પરંતુ હું આ દુનિયામાં હોવ કે ન હોવ તમે બધા લોકો આ વાત યાદ રાખજો કે તમારી આવકના ખૂબ જ નાના ભાગમાંથી આવો એક ગલ્લો બનાવજો અને રાખજો. આનાથી બચત કરવાની પ્રવૃત્તિ પણ વધશે તેમજ આપણી ઉપર કોઈ ભાર પણ નહીં જણાય, અને જો આ બચત નો ક્યારેક જરૂરિયાત મંદ લોકો માટે ઉપયોગ કરવામાં આવે તો ભગવાનનો આભાર માનવો કે ભગવાને આપણને આપનાર માં રાખ્યા છે. માંગનાર માં નહીં… આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.
બધા લોકો ફરી પાછા પોતાના કામે લાગી ગયા અને બીજા દિવસે ફરી પાછા બધા પાસે એક એક નવા ગલ્લા આવી ગયા.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો તેમજ આ સ્ટોરીને કમેન્ટમાં 1 થી 5 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.