વહુની સાચી ઓળખાણ સામે આવી ત્યારે આખા પરિવારના હોશ ઉડી ગયા...

અમદાવાદના એક ખૂબ જ પોશ વિસ્તારમાં રમેશભાઈ અને સવિતાબેનનો મોટો બંગલો આવેલો હતો. રમેશભાઈ શહેરના એક મોટા અને જાણીતા કાપડના વેપારી હતા. તેમની પાસે પૈસાની કોઈ કમી ન હતી. તેમના પરિવારમાં તેમનો એકનો એક દીકરો રાહુલ હતો. રાહુલ દેખાવડો અને ભણેલો ગણેલો યુવાન હતો. સવિતાબેન હંમેશા પોતાના દીકરા માટે એક એવી છોકરીની શોધમાં રહેતા હતા જે તેમના પરિવારના મોભાને અનુરૂપ હોય. તેઓ વારંવાર કહેતા કે આપણા ઘરમાં તો એવી જ વહુ આવશે જે અમીર ઘરની હોય અને દહેજમાં ગાડીઓ અને ઘરેણાં લઈને આવે.

રાહુલનો સ્વભાવ તેની માતા કરતા સાવ અલગ હતો. તે પૈસા કરતા માણસના સ્વભાવને વધારે મહત્વ આપતો હતો. રાહુલ તેની જ ઓફિસમાં કામ કરતી અંજલિ નામની છોકરીને પ્રેમ કરતો હતો. અંજલિ ખૂબ જ સુંદર અને સંસ્કારી છોકરી હતી, પરંતુ તે હંમેશા સાદા કપડાં પહેરતી અને બસમાં કે રિક્ષામાં મુસાફરી કરતી હતી. અંજલિએ ક્યારેય પોતાના પરિવાર વિશે વધારે વાત કરી ન હતી. તેણે માત્ર એટલું જ કહ્યું હતું કે તેના પિતા નાનો મોટો વેપાર કરે છે. રાહુલને અંજલિની સાદગી અને તેનો નિખાલસ સ્વભાવ ખૂબ જ પસંદ હતો.

એક દિવસ રાહુલે નક્કી કર્યું કે તે અંજલિને પોતાના ઘરે લઈ જશે અને પોતાના માતા પિતા સાથે તેની મુલાકાત કરાવશે. રાહુલે અંજલિને પોતાના ઘરે જમવા માટે બોલાવી. અંજલિ એક સાદી સુતરાઉ સાડી પહેરીને રાહુલના ઘરે પહોંચી. સવિતાબેને જ્યારે અંજલિને જોઈ ત્યારે તેમના ચહેરા પર અણગમો સ્પષ્ટ દેખાતો હતો. અંજલિના સાદા કપડાં અને તેના હાથમાં રહેલી સામાન્ય બેગ જોઈને સવિતાબેન સમજી ગયા કે આ છોકરી કોઈ ગરીબ ઘરની છે.

જમવાના ટેબલ પર બેઠા પછી સવિતાબેને અંજલિને સવાલો પૂછવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે પૂછ્યું કે તારા પિતા શું કરે છે અને તમે ક્યાં રહો છો. અંજલિએ ખૂબ જ નમ્રતાથી જવાબ આપ્યો કે મારા પિતા નાનો બિઝનેસ કરે છે અને અમે સામાન્ય વિસ્તારમાં રહીએ છીએ. આ સાંભળીને સવિતાબેનનો ગુસ્સો સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો. તેમણે તરત જ કહ્યું કે તારા જેવા લોકો અમારા દીકરાને ફસાવીને અમારા પૈસા પર રાજ કરવા માંગે છે. તમે લોકો અમીર ઘરમાં ઘૂસવા માટે આવા જ નાટકો કરો છો.

રાહુલે પોતાની માતાને રોકવાનો ઘણો પ્રયાસ કર્યો. તેણે કહ્યું કે મમ્મી અંજલિ ખૂબ જ સારી છોકરી છે અને હું તેની સાથે જ લગ્ન કરવા માંગુ છું. પણ સવિતાબેન કોઈની વાત સાંભળવા તૈયાર ન હતા. તેમણે અંજલિને ખૂબ જ ખરાબ શબ્દો કહ્યા અને અપમાનિત કરી. તેમણે કહ્યું કે તારી અને અમારી વચ્ચે જમીન આસમાનનો ફરક છે. તારા જેવા ગરીબ લોકો અમારા ઘરની નોકરાણી બનવાને લાયક પણ નથી. અંજલિની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તેણે રાહુલ સામે જોયું પણ રાહુલ પોતાની માતાના ગુસ્સા સામે કંઈ બોલી શક્યો નહીં. અંજલિ ચુપચાપ ત્યાંથી રડતી રડતી જતી રહી.

આ ઘટના પછી રાહુલે અંજલિનો સંપર્ક કરવાનો ઘણો પ્રયાસ કર્યો પણ અંજલિએ પોતાનો ફોન બંધ કરી દીધો હતો અને નોકરી પણ છોડી દીધી હતી. રાહુલ ખૂબ જ ઉદાસ રહેવા લાગ્યો પણ સવિતાબેન ખુશ હતા કે તેમના દીકરાના જીવનમાંથી એક ગરીબ છોકરી ચાલી ગઈ.

આ વાતને છ મહિના વીતી ગયા. અચાનક રમેશભાઈના બિઝનેસમાં મોટું નુકસાન થવા લાગ્યું. માર્કેટમાં એક નવી કંપની આવી હતી જેણે રમેશભાઈના બધા મોટા ક્લાયન્ટ્સ છીનવી લીધા હતા. આ નવી કંપનીનું નામ હતું શાહ ઇન્ડસ્ટ્રીઝ. શાહ ઇન્ડસ્ટ્રીઝના માલિક મિસ્ટર શાહ ખૂબ જ કડક અને શક્તિશાળી વેપારી હતા જેઓ વર્ષોથી વિદેશમાં રહેતા હતા અને હવે ભારતમાં પોતાનો બિઝનેસ ફેલાવી રહ્યા હતા. રમેશભાઈની કંપની હવે દેવાળું ફૂંકવાની તૈયારીમાં હતી. બેંકોની નોટિસો આવવા લાગી હતી અને તેમનો બંગલો પણ હરાજીમાં જવાની શક્યતા હતી.

રમેશભાઈએ પોતાના વકીલ સાથે વાત કરી તો વકીલે સલાહ આપી કે જો શાહ ઇન્ડસ્ટ્રીઝના માલિક મિસ્ટર શાહ તેમની કંપનીને ખરીદી લે અથવા ભાગીદારી કરે તો જ તેઓ બરબાદ થતા બચી શકે તેમ છે. રમેશભાઈ પાસે બીજો કોઈ રસ્તો ન હતો. તેમણે નક્કી કર્યું કે તેઓ મિસ્ટર શાહને મળશે અને તેમની પાસે મદદ માંગશે. રમેશભાઈ અને સવિતાબેન બંને શાહ ઇન્ડસ્ટ્રીઝની મુખ્ય ઓફિસમાં પહોંચ્યા. ઓફિસ એટલી મોટી અને ભવ્ય હતી કે સવિતાબેન જોતા જ રહી ગયા. તેમને લાગ્યું કે જો આવા અમીર માણસ સાથે તેમની ઓળખાણ થઈ જાય તો તેમના બધા જ દુઃખ દૂર થઈ જશે.

તેઓ મિસ્ટર શાહની કેબિનની બહાર રાહ જોઈ રહ્યા હતા. થોડીવાર પછી સેક્રેટરીએ તેમને અંદર બોલાવ્યા. કેબિનમાં એક મોટી ખુરશી પર મિસ્ટર શાહ બેઠા હતા. તેમનો ચહેરો ગંભીર હતો. રમેશભાઈએ હાથ જોડીને કહ્યું કે સાહેબ અમારી કંપની બરબાદ થઈ રહી છે, અમે રસ્તા પર આવી જઈશું. કૃપા કરીને અમને મદદ કરો અને અમારી કંપની સાથે ભાગીદારી કરો. મિસ્ટર શાહે કડક અવાજમાં કહ્યું કે હું એવા લોકો સાથે ક્યારેય વેપાર નથી કરતો જેઓ માણસ કરતા પૈસાને વધારે મહત્વ આપે છે. રમેશભાઈ અને સવિતાબેન આશ્ચર્યમાં પડી ગયા. તેમને સમજાયું નહીં કે મિસ્ટર શાહ આવું કેમ કહી રહ્યા છે.

મિસ્ટર શાહે આગળ કહ્યું કે તમે થોડા મહિના પહેલા એક છોકરીનું ખૂબ જ અપમાન કરીને તેને તમારા ઘરમાંથી કાઢી મૂકી હતી. તમે તેને ભિખારી કહી હતી. સવિતાબેનને તરત જ અંજલિ યાદ આવી ગઈ. તેમના હાથ પગ ધ્રુજવા લાગ્યા. તેમણે ગભરાતા ગભરાતા પૂછ્યું કે સાહેબ તમને એ ગરીબ છોકરી વિશે કેવી રીતે ખબર છે. મિસ્ટર શાહે હસીને કહ્યું કે એ ગરીબ છોકરી કોઈ સામાન્ય છોકરી નથી. તે મારી એકમાત્ર દીકરી અંજલિ શાહ છે અને આ આખી શાહ ઇન્ડસ્ટ્રીઝની એકમાત્ર વારસદાર છે.

આ સાંભળીને સવિતાબેન અને રમેશભાઈના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ. તેમને વિશ્વાસ નહોતો આવતો કે જે છોકરીને તેમણે ભિખારી કહીને કાઢી મૂકી હતી તે તેમના કરતા પણ હજાર ગણી અમીર છે. મિસ્ટર શાહે કહ્યું કે મારી દીકરીને સાચો પ્રેમ જોઈતો હતો. તે જાણવા માંગતી હતી કે લોકો તેને તેના પૈસા માટે પ્રેમ કરે છે કે તેના સ્વભાવ માટે. એટલે જ તે સાદી રીતે રહેતી હતી અને સામાન્ય નોકરી કરતી હતી. પણ તમે લોકોએ તમારી લાલચ અને અહંકારમાં એક હીરો ગુમાવી દીધો.

એ જ સમયે કેબિનનો દરવાજો ખૂલ્યો અને અંજલિ અંદર આવી. તે હવે સાદા કપડાંમાં નહીં પણ મોંઘા અને આધુનિક બિઝનેસ સૂટમાં હતી. તેના ગળામાં હીરાનો હાર ચમકી રહ્યો હતો. તેનો આત્મવિશ્વાસ જોઈને સવિતાબેનની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. સવિતાબેન તરત જ દોડીને અંજલિના પગ પાસે બેસી ગયા અને રડવા લાગ્યા. તેમણે કહ્યું કે અમને માફ કરી દે દીકરી, અમારાથી બહુ મોટી ભૂલ થઈ ગઈ છે. અમે તને ઓળખી ન શક્યા. તું મારા રાહુલ સાથે લગ્ન કરી લે, અમે તને મહારાણીની જેમ અમારા ઘરમાં રાખીશું. રાહુલ હજી પણ તને ખૂબ પ્રેમ કરે છે.

અંજલિએ શાંતિથી સવિતાબેનને ઊભા કર્યા અને પાછળ ખસી ગઈ. તેણે ખૂબ જ મક્કમ અવાજમાં કહ્યું કે તમે આજે પણ મારી પાસે માફી નથી માંગી રહ્યા, તમે મારા પૈસા અને મારી કંપની પાસે માફી માંગી રહ્યા છો. જો હું આજે પણ એ જ સાદા કપડાંમાં હોત તો તમે ક્યારેય મારી સામે જોયું પણ ન હોત. જે પરિવારમાં માણસાઈની અને પ્રેમની કોઈ કિંમત નથી, જ્યાં માત્ર બેંક બેલેન્સ જોઈને સંબંધો બાંધવામાં આવે છે, ત્યાં હું ક્યારેય ખુશ ન રહી શકું. તમારા દીકરા રાહુલે પણ તે દિવસે મારો સાથ ન આપ્યો, તે પણ તમારી લાલચ સામે ઝૂકી ગયો. મારે એવા ડરપોક માણસ સાથે પણ કોઈ સંબંધ નથી રાખવો.

અંજલિએ પોતાના પિતાને કહ્યું કે પપ્પા આ લોકોને કહી દો કે આપણી કંપની તેમને કોઈ જ મદદ નહીં કરે. મિસ્ટર શાહે સિક્યુરિટીને બોલાવીને રમેશભાઈ અને સવિતાબેનને ઓફિસમાંથી બહાર કાઢવાનો આદેશ આપ્યો. રમેશભાઈ અને સવિતાબેન પોતાના ખાલી હાથ અને બરબાદ થયેલા ભવિષ્ય સાથે રડતા રડતા ઓફિસમાંથી બહાર નીકળી ગયા. તેમને પોતાની લાલચ, અહંકાર અને એક નિર્દોષ છોકરીના અપમાનની બહુ મોટી કિંમત ચૂકવવી પડી હતી. આજે તેમની પાસે ન તો પૈસા બચ્યા હતા કે ન તો પરિવારની ઇજ્જત.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.