વહુને એમ હતું કે સસરા પેન્શન પર નભે છે એટલે પતિને લઈને જુદા ફ્લેટમાં રહેવા વહી ગઈ, પણ મકાનમાલિકના એક જ વાક્યથી વહુનો બધો જ અહંકાર...

હસમુખભાઈ સરકારી વિભાગમાંથી ઉચ્ચ હોદ્દા પરથી નિવૃત્ત થયા હતા. તેમણે આખી જિંદગી મહેનત કરીને, ઈમાનદારીથી કમાણી કરીને સોસાયટીમાં એક મોટું લાકડાના નકશીકામ વાળું સુંદર જૂનું મકાન બનાવ્યું હતું. આ મકાનની દીવાલોમાં મનનનું બાળપણ અને હસમુખભાઈની આખી જિંદગીની યાદો છુપાયેલી હતી. હસમુખભાઈ સ્વભાવે એકદમ સરળ, ગંભીર અને ખૂબ જ દૂરોગામી વિચારવાળા માણસ હતા. પત્નીના અવસાન પછી તેમણે દીકરા મનનને મા અને બાપ બંનેનો પ્રેમ આપીને મોટો કર્યો હતો અને આજે મનન એક પ્રાઇવેટ કંપનીમાં સારી નોકરી કરતો હતો.

મનનના લગ્ન હજુ છ મહિના પહેલા જ નેહા સાથે થયા હતા. નેહા દેખાવમાં સુંદર હોવાની સાથે સાથે ખૂબ જ આધુનિક અને થોડા જિદ્દી સ્વભાવની છોકરી હતી. નેહાને નાનપણથી જ ફ્લેટ સિસ્ટમ અને લક્ઝુરિયસ લાઈફસ્ટાઈલ જીવવાનો ભારે શોખ હતો. લગ્ન કરીને જ્યારે તે હસમુખભાઈના આ જૂના લાકડાના ફર્નિચરવાળા મકાનમાં આવી, ત્યારે તેને બધું જ એકદમ જૂનવાણી અને બોરિંગ લાગવા માંડ્યું. તેને આ સોસાયટીમાં રહેવું પોતાની બહેનપણીઓ સામે ઓછપ લાવનારું લાગતું હતું. આથી તેણે લગ્નના થોડા જ મહિનાઓમાં ઘરમાં અશાંતિ ઊભી કરવાનું શરૂ કરી દીધું. તે રોજ મનન સાથે ઝઘડો કરતી કે આપણે આ જૂનું ઘર છોડીને કોઈ હાઈ-ફાઈ સોસાયટીના મોંઘા ફ્લેટમાં રહેવા જવું જોઈએ.

મનન પોતાના પિતાને ખૂબ જ પ્રેમ કરતો હતો અને આ ઘર છોડવા બિલકુલ તૈયાર નહોતો. પરંતુ નેહાની રોજ-રોજની કકળાટ અને માનસિક દબાણ સામે તે ધીમે-ધીમે હારવા લાગ્યો. નેહાએ મનનને સાફ કહી દીધું કે જો આપણે નવા મોંઘા ફ્લેટમાં શિફ્ટ નહીં થઈએ તો હું મારા પિયર જતી રહીશ. ઘરમાં રોજ થતા આ કલેશથી વડીલ હસમુખભાઈ અંદરથી ખૂબ જ દુખી થતા હતા. તેઓ જાણતા હતા કે વહુનો આ અહંકાર અને દેખાદેખીની ભાવના એક દિવસ ઘરને તોડી નાખશે. પરંતુ દીકરાના સંસારને બચાવવા માટે અને ઘરમાં શાંતિ જાળવવા માટે હસમુખભાઈએ એક દિવસ મનનને પોતાની પાસે બોલાવ્યો અને ખૂબ જ ભારે હૈયે, દુખી હૃદયે તેને નવા ફ્લેટમાં રહેવા જવાની પરવાનગી આપી દીધી.

હસમુખભાઈએ મનનને કહ્યું કે દીકરા, તારી પત્નીની ખુશી એ જ મારી ખુશી છે. જો તમને આ જૂના ઘરમાં ગૂંગળામણ થતી હોય તો તમે ખુશી-ખુશી કોઈ સારા ફ્લેટમાં રહેવા જઈ શકો છો, હું અહીં એકલો આરામથી રહી લઈશ. પિતાની આ ઉદારતા જોઈને મનનની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા, પણ નેહા તો આ સાંભળીને હરખાઈ ગઈ. તેણે જરાય મોડું કર્યા વગર શહેરની સૌથી મોંઘી અને આધુનિક ટાઉનશિપમાં એક શાનદાર થ્રી-બીએચકે ફ્લેટ પસંદ કરી લીધો. આ ફ્લેટનું માસિક ભાડું ખૂબ જ ઊંચું હતું અને સોસાયટીનું મેન્ટેનન્સ પણ સામાન્ય માણસના બજેટ બહારનું હતું. નેહાની જીદ પૂરી કરવા માટે મનનને એ મોંઘો ફ્લેટ ભાડે રાખવો જ પડ્યો.

નવા ફ્લેટમાં આવ્યા પછી નેહાની ખુશીનો કોઈ પાર નહોતો. તે આખો દિવસ સોશિયલ મીડિયા પર પોતાના નવા ઘરના ફોટા અને વિડીયો મૂકતી રહેતી અને પોતાની બહેનપણીઓને પાર્ટીઓ આપતી હતી. મોંઘી બ્રાન્ડેડ વસ્તુઓ અને લક્ઝુરિયસ લાઈફસ્ટાઈલના કારણે મનનનો આખો પગાર મહિનાના પંદર દિવસમાં જ પૂરો થઈ જતો હતો. મનન અંદરથી સખત આર્થિક તણાવમાં આવી ગયો હતો, પણ નેહાને તેની કોઈ ચિંતા નહોતી. નેહાને એમ જ હતું કે મનનનો પગાર બહુ સારો છે એટલે બધું મેનેજ થઈ જશે. આ તરફ હસમુખભાઈ પોતાના જૂના ઘરમાં એકલા રહેતા હતા અને દરરોજ ચુપચાપ દીકરા અને વહુની પરિસ્થિતિ પર નજર રાખતા હતા.

જોતજોતામાં ત્રણ મહિના વીતી ગયા. આ ચોથા મહિનાની શરૂઆતમાં જ મનન પર મુશ્કેલીઓનો પહાડ તૂટી પડ્યો. તેની કંપનીમાં મંદી આવવાના કારણે પગારમાં મોટો કાપ મુકાયો અને સાથે જ નેહાના બિનજરૂરી શોખના લીધે ઘરની બધી જ બચત સાવ શૂન્ય થઈ ચૂકી હતી. મહિનાની પહેલી તારીખ આવી ગઈ અને ફ્લેટના મકાનમાલિકનો ભાડા માટે ફોન આવવા લાગ્યો. એટલું જ નહીં, સોસાયટીનું મોંઘું મેન્ટેનન્સ પણ ચૂકવવાનું બાકી હતું. મનન પાસે ઓફિસના ખર્ચ અને ઘર ચલાવવાના પણ પૈસા ખૂટી પડ્યા હતા. તે લિવિંગ રૂમના સોફા પર માથું પકડીને બેઠો હતો અને તેની આંખોમાં લાચારી સાફ દેખાઈ રહી હતી.

મનનની આ હાલત જોઈને નેહા રસોડામાંથી બહાર આવી. મદદ કરવાને બદલે તેના સ્વભાવ પ્રમાણે તેણે મનનને ટોણો મારવાનું શરૂ કરી દીધું. નેહાએ મોઢું બગાડીને કીધું કે મનન, આટલી નાની વાતમાં શું માથું પકડીને બેસી ગયા છો. તમારા બાપુજી પાસે મદદ માંગો ને. તેઓ આખી જિંદગી સરકારી નોકરી કરીને બેઠા બેઠા મોટું પેન્શન ખાય છે. વળી પેલા જૂના ઘરમાં એકલા રહે છે તો તેમની પાસે લાખો રૂપિયાની બચત પડી હશે. આટલા પૈસા વડીલ એકલા શું કરવાના છે? અત્યારે આપણી આર્થિક સ્થિતિ ખરાબ છે તો દીકરા તરીકે તમારો હક બને છે કે તેમની પાસેથી પૈસા મંગાવો.

પત્નીના મોંથી પિતા માટે આવા કડવા અને અપમાનજનક શબ્દો સાંભળીને મનન અંદરથી એકદમ ધ્રૂજી ઉઠ્યો. તેને પોતાની લાચારી પર સખત ધિક્કાર થયો કે જે પિતાએ આખી જિંદગી પોતાના માટે ઘસાઈ નાખ્યા, આજે પત્નીના કારણે તેમની સામે હાથ ફેલાવવાનો વારો આવ્યો હતો. પણ પરિસ્થિતિ એટલી હદે બગડી ગઈ હતી કે જો ભાડું ન ચૂકવાય તો સોસાયટીમાં આબરૂના લીરા ઊડી જાય તેમ હતા. ભારે હૈયે અને ધ્રૂજતા હાથે મનનને પોતાના પિતા હસમુખભાઈને ફોન કર્યો. મનન ફોન પર કશું વધારે બોલી ન શક્યો, તેણે બસ એટલું જ કીધું કે બાપુજી, ઘરમાં થોડી તકલીફ છે અને ફ્લેટનું ભાડું તથા મેન્ટેનન્સ ચૂકવવાના પૈસા નથી.

હસમુખભાઈએ ફોન પર દીકરાનો ગભરાયેલો અવાજ સાંભળ્યો. તેમણે મનનને જરાય ઠપકો ન આપ્યો કે ન તો કોઈ સવાલ પૂછ્યો. તેમણે એક વડીલ સહજ શાંતિથી કીધું કે દીકરા, તું જરાય ચિંતા ન કર, હું કાલે સવારે જ તારી પાસે આવી જઈશ. બીજે દિવસે સવારે હસમુખભાઈ પોતાના સામાન્ય ધોતી-ઝભ્ભામાં હાથમાં એક નાનો થેલો લઈને દીકરાના મોંઘા ફ્લેટ પર આવી પહોંચ્યા. નેહાને એમ હતું કે સાસુ-સસરા પાસે થોડા ઘણા પાંચ-પચાસ હજાર રૂપિયા હશે તે આપશે. હસમુખભાઈએ ઘરમાં આવીને મનનને કીધું કે દીકરા, તારા ફ્લેટના મકાનમાલિકને ફોન કરીને હમણાં જ અહીં ઘરે બોલાવી લે, મારે તેમની સાથે સીધી વાત કરવી છે.

મનનને કશું સમજાયું નહીં, પણ તેણે મકાનમાલિક શેઠ શાંતિલાલને ફોન કરીને તાત્કાલિક ફ્લેટ પર બોલાવી લીધા. થોડી જ વારમાં મકાનમાલિક શાંતિલાલ ફ્લેટનો દરવાજો ખોલીને અંદર દાખલ થયા. શાંતિલાલ એક પ્રતિષ્ઠિત અને મોટા વેપારી હતા. નેહા અને મનન સોફા પર બેઠા હતા. મકાનમાલિક જેવો લિવિંગ રૂમમાં દાખલ થયો કે તરત જ તેની નજર સામે સોફા પર બેઠેલા વડીલ હસમુખભાઈ પર પડી. હસમુખભાઈને જોતાની સાથે જ મકાનમાલિક શાંતિલાલના ચહેરાના હાવભાવ એકદમ બદલાઈ ગયા. તે દોડતો આગળ આવ્યો અને વહુ નેહા તથા દીકરા મનનની નજર સામે જ સીધો હસમુખભાઈના ચરણોમાં નમી પડ્યો અને તેમના પગે લાગ્યો.

શાંતિલાલે અત્યંત આદરપૂર્વક હાથ જોડીને કહ્યું કે અરે શેઠ, તમે અહીંયા? મને એક વાર ફોન કર્યો હોત તો હું પોતે તમારી પેઢીએ આવી જાત. તમારે આ ઉંમરે અહીં સુધી ધક્કો ખાવાની શું જરૂર હતી? આ દ્રશ્ય જોઈને નેહા અને મનન બંને એકસાથે સ્તબ્ધ થઈ ગયા. તેમને કશું જ નહોતું સમજાતું કે આટલો મોટો મકાનમાલિક સસરાના પગે કેમ લાગી રહ્યો છે. હસમુખભાઈએ પોતાના થેલામાંથી એક મોટી ડાયરી અને રોકડા રૂપિયાની થપ્પીઓ બહાર કાઢી. તેમણે શાંતિલાલ સામે જોયું અને કીધું કે શાંતિલાલભાઈ, આ લો ફ્લેટનું બાકી નીકળતું આખું ભાડું અને સોસાયટીનું મેન્ટેનન્સ, આ આખી રકમ રોકડી ચૂકવી દો અને હિસાબ પૂરો કરો.

શાંતિલાલે પૈસા લેવાની સાફ ના પાડી દીધી. તેણે અત્યંત વિનમ્રતાથી હસમુખભાઈ સામે જોયું અને પછી ત્યાં ઉભેલા દીકરા-વહુ સામે નજર નાખીને એક મોટો ખુલાસો કર્યો. શાંતિલાલે કીધું કે શેઠ, તમે આ શું કરી રહ્યા છો? આ નવો અને કરોડોની કિંમતનો આખો ફ્લેટ તમે પોતે જ તમારા દીકરા-વહુના ભવિષ્ય માટે પૂરા પૈસા આપીને મારા વતી ખરીદી રાખ્યો હતો. તમે જ મને કીધું હતું કે વહુને ફ્લેટમાં રહેવાનો શોખ છે એટલે તમે આ ફ્લેટ ખરીદીને તમારા દીકરા-વહુ માટે રાખ્યો હતો, તો પછી મારી પાસે દર મહિને આ રીતે ભાડું લેવડાવવાની રમત શું કામ કરાવી? આ મકાનના અસલી માલિક તો તમે પોતે જ છો!

મકાનમાલિક શાંતિલાલના મુખેથી આ સત્ય સાંભળતા જ નેહાના પગ નીચેથી જાણે જમીન સરકી ગઈ. તેનો ચહેરો એકદમ ફિક્કો પડી ગયો અને તેના હોશ ઊડી ગયા. જે ઘરને તે પોતાનું ભાડાનું આધુનિક ઘર સમજતી હતી અને સસરાના જૂના ઘરને તુચ્છ ગણાવતી હતી, તે આખો આલીશાન ફ્લેટ વાસ્તવમાં સસરાની છત્રછાયા અને તેમની જ કમાણીથી ખરીદેલી મિલકત હતી. હસમુખભાઈએ દીકરા-વહુને સાચું જીવન અને અહંકારનો પાઠ ભણાવવા માટે જ મકાનમાલિક સાથે મળીને આ ભાડાનું નાટક રચ્યું હતું, જેથી વહુને સમજાય કે મહેનત વગર અને વડીલોના આશીર્વાદ વગર ભૌતિક સુખો માત્ર એક ભ્રમ છે.

નેહા શરમ અને પશ્ચાતાપથી પાણી-પાણી થઈ ગઈ. તેની આંખોમાંથી ચોધાર આંસુ વહેવા લાગ્યા. તેને સમજાયું કે જે સસરાને તે બેઠા બેઠા પેન્શન ખાતા વડીલ સમજીને ટોણા મારતી હતી, તે સસરાએ તો પોતાના દીકરા અને વહુના સુખ માટે પોતાની આખી જિંદગીની મૂડી લગાવીને આ મોંઘો ફ્લેટ અગાઉથી જ ખરીદી લીધો હતો. નેહાનો બધો જ સોશિયલ મીડિયાનો વટ, આધુનિકતાનો અહંકાર અને મિલકતનું અભિમાન એક જ સેકન્ડમાં ઓગળીને જમીનદોસ્ત થઈ ગયા. તે દોડતી જઈને સસરા હસમુખભાઈના ચરણોમાં પડી ગઈ અને રડતા રડતા પોતાની ભૂલની માફી માંગવા લાગી. હસમુખભાઈએ વહુને પ્રેમથી ઊભી કરી અને આખું પરિવાર ફરીથી એક થઈ ગયું.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.