વહુએ જન્મદિવસ પર મોંઘો ફોન લીધો અને સાસુએ માત્ર એક શાલ માંગી, પણ વહુએ એવું સંભળાવ્યું કે પતિએ રાતોરાત...

શહેરના એક શાંત અને સારા વિસ્તારમાં રોહન પોતાના પરિવાર સાથે રહેતો હતો. રોહન એક ખાનગી બેંકમાં ઉચ્ચ અધિકારી તરીકે ફરજ બજાવતો હતો અને તેનો પગાર પણ સારો હતો. રોહનનો સ્વભાવ એકદમ શાંત, સમજુ અને પોતાના પરિવાર પ્રત્યે અત્યંત સમર્પિત હતો. તેના પરિવારમાં તેના વૃદ્ધ માતા સવિતાબેન અને તેની પત્ની નિશા હતા. રોહનના પિતાનું અવસાન તે જ્યારે ખૂબ નાનો હતો ત્યારે જ થઈ ગયું હતું. સવિતાબેને પોતાના દીકરાને ભણાવવા અને મોટો કરવા માટે પોતાના જીવનમાં અસંખ્ય દુખ અને તકલીફો સહન કરી હતી.

સવિતાબેન આખી જિંદગી પારકા કપડાં સીવીને અને નાની મોટી મજૂરી કરીને રોહનને ભણાવ્યો હતો. પોતાની જુવાની અને પોતાના શોખને મારીને તેમણે માત્ર દીકરાના ભવિષ્ય માટે જ કામ કર્યું હતું. આજે જ્યારે દીકરો સારી નોકરીએ લાગી ગયો હતો ત્યારે સવિતાબેન એકદમ શાંત અને નિવૃત્ત જીવન જીવતા હતા. તેમને કોઈ પણ પ્રકારની મોહમાયા કે મોંઘી વસ્તુઓનો શોખ નહોતો. ઘરમાં બધી જ સુખ સગવડ હોવા છતાં તેઓ અત્યંત સાદગીથી પોતાનું જીવન પસાર કરતા હતા. બીજી તરફ રોહનની પત્ની નિશાનો સ્વભાવ સવિતાબેન કરતા તદ્દન અલગ હતો. નિશા આધુનિક વિચારો ધરાવતી અને દેખાદેખીમાં માનવા વાળી છોકરી હતી.

નિશાને મોંઘા કપડાં, બહાર ફરવા જવું અને સોશિયલ મીડિયા પર પોતાની વસ્તુઓનો દેખાવ કરવો ખૂબ જ પસંદ હતો. તેના ફોનમાં આખો દિવસ નવી નવી એપ્લિકેશન અને મોંઘી વસ્તુઓની જાહેરાતો જ ચાલતી રહેતી. રોહન પોતાની પત્નીને ખૂબ પ્રેમ કરતો હતો અને બને ત્યાં સુધી તેની દરેક નાની મોટી ઈચ્છાઓ પૂરી કરવાનો પ્રયાસ કરતો હતો. નિશાને ક્યારેય કોઈ વાતની કમી ન આવે તેનું રોહન પૂરતું ધ્યાન રાખતો હતો. પરંતુ ઘણીવાર નિશાનો આધુનિક શોખ અને સાસુની સાદગી વચ્ચે વિચારોનો મોટો ટકરાવ જોવા મળતો હતો. સવિતાબેન ઘરની શાંતિ જળવાઈ રહે તે માટે મોટેભાગે મૌન જ રહેતા અને વહુની કોઈ વાતમાં દખલ નહોતા કરતા.

આ અઠવાડિયે નિશાનો જન્મદિવસ આવવાનો હતો. નિશા છેલ્લા એક મહિનાથી રોહન પાસે એક જ જીદ લઈને બેઠી હતી કે તેને પોતાના જન્મદિવસ પર બજારમાં આવેલો નવો અને સૌથી મોંઘો આઈફોન જોઈએ છે. રોહન જાણતો હતો કે આ ફોનની કિંમત દોઢ લાખ રૂપિયા કરતા પણ વધારે છે અને અત્યારે ઘરમાં એટલા મોટા ખર્ચની કોઈ ખાસ જરૂરિયાત નથી. નિશા પાસે પહેલેથી જ એક સારો અને મોંઘો સ્માર્ટફોન હતો જે બરાબર કામ કરી રહ્યો હતો. પરંતુ નિશાની દલીલ એ હતી કે તેની બધી જ બહેનપણીઓ પાસે નવા મોડલના ફોન છે અને તેને પણ સોશિયલ મીડિયા પર સારા ફોટા મૂકવા માટે આ નવો આઈફોન જોઈએ જ છે.

રોહને શરૂઆતમાં નિશાને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો કે અત્યારે આટલો મોટો ખર્ચ કરવો વ્યાજબી નથી. પણ નિશા કોઈ પણ વાત સમજવા તૈયાર નહોતી. તેણે ઘરમાં રિસાઈને બેસવાનું શરૂ કરી દીધું. અંતે પત્નીની ખુશી માટે અને ઘરમાં ક્લેશ ન થાય તે માટે રોહને પોતાની બચતમાંથી પૈસા કાઢીને નિશા માટે એ મોંઘો આઈફોન ખરીદવાનું નક્કી કર્યું. જન્મદિવસની સાંજે રોહને નિશાને સરપ્રાઈઝ આપીને તે નવો નક્કોર આઈફોન ભેટમાં આપ્યો. ફોન જોઈને નિશાની ખુશીનો કોઈ પાર ન રહ્યો. તેણે તરત જ ફોનનું બોક્સ હાથમાં લઈને ફોટા પાડવાના શરૂ કરી દીધા અને પોતાની બહેનપણીઓને ફોન કરીને પોતાના નવા ફોનના વખાણ કરવા લાગી.

જન્મદિવસની પાર્ટી પૂરી થઈ અને મહેમાનો ઘરેથી વિદાય લઈ ચૂક્યા હતા. રાતનો સમય હતો અને રાજકોટમાં શિયાળાની ઠંડી પવનની લહેરો સાથે વધી રહી હતી. રોહન ઘરનો દરવાજો બંધ કરીને પોતાના રૂમ તરફ જઈ રહ્યો હતો. નિશા હજુ પણ લિવિંગ રૂમમાં બેસીને પોતાના નવા ફોનના બોક્સ સાથે વિડીયો બનાવી રહી હતી. તેણે રોહનને કહ્યું હતું કે તે સવારે સારા પ્રકાશમાં આ ફોનનું અનબોક્સિંગ કરશે અને તેનો વિડીયો સોશિયલ મીડિયા પર મૂકશે. રોહન નિશાની આ વાતો સાંભળીને માત્ર હસીને આગળ વધી ગયો. રૂમ તરફ જતા રસ્તામાં તેને પોતાની માતા સવિતાબેનના રૂમની લાઈટ ચાલુ દેખાઈ.

રોહન ધીમા પગલે પોતાની માતાના રૂમ પાસે ગયો. તેણે દરવાજાની બહારથી જોયું તો સવિતાબેન રૂમના એક ખૂણામાં ઝાંખા પ્રકાશમાં બેઠા હતા. તેમના હાથમાં સોય અને દોરો હતો. તેઓ પોતાની એક જૂની અને થોડી ફાટેલી સાડીને સાંધવાનું કામ કરી રહ્યા હતા. ઉંમરના કારણે તેમની આંખો નબળી પડી ગઈ હતી એટલે સોયમાં દોરો પરોવવામાં અને ઝીણું કામ કરવામાં તેમને ખૂબ તકલીફ પડી રહી હતી. તેમ છતાં તેઓ ચશ્મા પહેરીને અત્યંત ધ્યાનથી એ જૂની સાડીને ઠીક કરી રહ્યા હતા. આ દ્રશ્ય જોઈને રોહનનું હૃદય ભરાઈ આવ્યું. જે માતાએ તેને ઉછેરવા માટે પોતાની આખી જિંદગી સિલાઈ મશીન પાછળ કાઢી નાખી હતી, તે માતા આજે પણ પોતાની ફાટેલી સાડી જાતે જ સાંધી રહી હતી.

રોહન દરવાજો ખોલીને રૂમની અંદર ગયો. તેણે જોયું કે ખુલ્લી બારીમાંથી આવતા ઠંડા પવનને કારણે સવિતાબેન સહેજ ધ્રૂજી રહ્યા હતા. રોહને પોતાની માતા પાસે જઈને તેમના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને અત્યંત પ્રેમાળ અવાજે પૂછ્યું કે મમ્મી, આટલી રાત્રે તું આ સાડી કેમ સાંધી રહી છે. તારી પાસે બીજી સાડીઓ તો છે જ ને, તો પછી આ જૂની સાડી પાછળ કેમ આંખો બગાડે છે. સવિતાબેને દીકરાને જોઈને પોતાના ચહેરા પર એક મીઠું સ્મિત લાવી દીધું. તેમણે સોય દોરો બાજુ પર મૂકીને રોહનનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો. સવિતાબેનનો હાથ એકદમ ઠંડો પડી ગયો હતો.

સવિતાબેને અત્યંત ધીમા અને પ્રેમાળ અવાજે દીકરાને કહ્યું કે બેટા, આ સાડી મને બહુ ગમે છે એટલે વિચાર્યું કે થોડી સાંધી લઉં તો ઘરમાં પહેરવા કામ લાગે. બાકી તો મારી પાસે પૂરતા કપડાં છે જ. પણ રોહન, હવે ધીમે ધીમે શિયાળો આવી રહ્યો છે અને આ વખતની ઠંડી જરા વધારે લાગે છે. બેટા, જો તને અનુકૂળ હોય અને તારા પગારમાંથી થોડા પૈસા બચે તો મને બજારમાંથી એક સાદી ગરમ શાલ લાવી દેજે ને. મારા જૂના સ્વેટર હવે બહુ પાતળા થઈ ગયા છે અને રાત્રે ઠંડી સહન નથી થતી. કોઈ મોંઘી શાલ લાવવાની જરૂર નથી, બસ ફૂટપાથ પર કે સામાન્ય દુકાનમાં મળતી બસો પાંચસો રૂપિયા વાળી સાદી શાલ હશે તો પણ મને ચાલશે.

માતાના મુખેથી આ શબ્દો સાંભળીને રોહન અંદરથી હલી ગયો. દોઢ લાખ રૂપિયાનો ફોન વાપરતી પત્ની અને પાંચસો રૂપિયાની સાદી શાલ માંગતી માતા વચ્ચેનો તફાવત રોહનના મગજમાં હથોડાની જેમ વાગ્યો. રોહન કંઈક બોલવા જતો હતો ત્યાં જ અચાનક પાછળથી નિશા રૂમમાં પ્રવેશી. નિશા પોતાના હાથમાં એ મોંઘા આઈફોનનું બોક્સ લઈને જ ફરી રહી હતી. તેણે દરવાજા પાસે ઊભા રહીને સાસુની આખી વાત સાંભળી લીધી હતી. નિશાના ચહેરા પર એક અજીબ પ્રકારની કડવાશ હતી. તેણે સવિતાબેનની પરિસ્થિતિ સમજ્યા વગર જ પોતાનો બફાટ શરૂ કરી દીધો.

નિશાએ તરત જ વચ્ચે બોલીને અત્યંત કડક અને અણગમતા અવાજે કહ્યું કે મમ્મીજી, તમારા કબાટમાં તો આટલા બધા કપડાં અને જૂની શાલ પડી છે. ઘરમાં પહેલેથી જ આટલો બધો સામાન ભર્યો છે તો પછી નવી શાલની શું જરૂર છે. આખો દિવસ તમે ઘરમાં જ તો રહો છો, ક્યાં તમારે બહાર કડકડતી ઠંડીમાં નોકરી કરવા જવાનું છે. જૂના સ્વેટર પહેરી લો એટલે ઠંડી ઉડી જશે. ખોટા ખર્ચાઓ કરાવવાની કોઈ જરૂર નથી. હજુ આજે જ મારો જન્મદિવસ ગયો છે અને રોહને આટલો મોટો ખર્ચ કર્યો છે, તો હવે વળી પાછો નવો ખર્ચ કરવાની કોઈ જરૂર નથી. તમારે થોડું કરકસર કરતા શીખવું જોઈએ.

નિશાના આ શબ્દો સાંભળીને રૂમમાં એકદમ નીરવ શાંતિ છવાઈ ગઈ. સવિતાબેનનું મોં પડી ગયું. તેમણે તરત જ પોતાની નજર નીચી કરી લીધી અને પોતાના ધ્રૂજતા હાથથી પેલી ફાટેલી સાડીને સંકેલવા લાગ્યા. એક માતા માટે પોતાના જ ઘરમાં પોતાના દીકરાની સામે વહુના આવા કડવા વેણ સાંભળવા એ કોઈ મોટા આઘાતથી કમ નહોતું. સવિતાબેને અત્યંત ધીમા અવાજે કહ્યું કે હા વહુ બેટા, તારી વાત સાચી છે. મારી પાસે જૂના સ્વેટર છે, હું એ જ પહેરી લઈશ. રોહન બેટા, તું શાલ લાવવાની ચિંતા ન કરતો, મને કોઈ જરૂર નથી.

રોહન પોતાની પત્નીની આ અસંવેદનશીલતા જોઈને સ્તબ્ધ રહી ગયો હતો. તેને નિશા પર સખત ગુસ્સો આવી રહ્યો હતો. તેના મનમાં ઉકળાટ થઈ રહ્યો હતો કે જે પત્ની પોતાના મોખ ખાતર દોઢ લાખ રૂપિયાનો ફોન લેતા જરાય અચકાતી નથી, તે જ પત્ની પોતાની સાસુ માટે પાંચસો રૂપિયાની શાલ લેવામાં કરકસરના પાઠ ભણાવી રહી છે. રોહન ઈચ્છતો તો ત્યાં જ નિશાને કડક શબ્દોમાં જવાબ આપી શકતો હતો, પણ પોતાની માતાની સામે ઝઘડો કરીને તે ઘરનું વાતાવરણ બગાડવા નહોતો માંગતો. તે જાણતો હતો કે સવિતાબેનને ઘરમાં થતા ઝઘડાઓ બિલકુલ પસંદ નથી. તેથી રોહન એક પણ શબ્દ બોલ્યા વગર, પોતાની માતા સામે એક લાચાર નજર નાખીને ચુપચાપ રૂમની બહાર નીકળી ગયો.

તે આખી રાત રોહનની આંખોમાં ઊંઘ ન આવી. તે પલંગ પર પડખા ફેરવતો રહ્યો. તેની નજર સામે વારંવાર પોતાની માતાના ધ્રૂજતા હાથ અને પેલી ફાટેલી સાડી આવી રહ્યા હતા. ટેબલ પર પડેલું પેલા મોંઘા આઈફોનનું બોક્સ તેને જાણે કરડી રહ્યું હોય તેવો અહેસાસ થવા લાગ્યો. રોહનને પોતાની જાત પર શરમ આવી રહી હતી કે પોતે એક દીકરો તરીકે કેટલો નિષ્ફળ સાબિત થયો છે. જે માતાએ તેને આટલો મોટો કર્યો, તેને આજે ઠંડીમાં ઠુંઠવાવું પડે છે અને પોતે માત્ર પત્નીની જીદ પૂરી કરવા માટે લાખો રૂપિયા ઉડાવી રહ્યો છે. રોહને મનોમન એક ખૂબ મોટો અને મક્કમ નિર્ણય લઈ લીધો.

બીજે દિવસે સવારે સૂરજ ઉગતાની સાથે જ રોહન તૈયાર થઈ ગયો. નિશા હજુ ઘસઘસાટ ઊંઘી રહી હતી. રોહને ટેબલ પરથી પેલું સીલબંધ આઈફોનનું બોક્સ અને તેનું બિલ હાથમાં લીધું. તેણે કોઈને પણ કહ્યા વગર સીધી જ બજારની વાટ પકડી. રોહન સીધો એ જ મોબાઈલની દુકાને ગયો જ્યાંથી તેણે ગઈકાલે ફોન ખરીદ્યો હતો. દુકાનદાર રોહનને ઓળખતો હતો. રોહને જઈને દુકાનદારને વિનંતી કરી કે આ ફોન હજુ અનબોક્સ નથી થયો, સીલપેક જ છે, તો શું આ ફોન પાછો આપી શકાય. દુકાનદારે બિલ ચેક કર્યું અને બોક્સ સીલપેક હોવાથી ફોન પાછો લઈ લીધો અને રોહનને તેના પૂરા પૈસા પરત આપી દીધા.

રોહન એ પૈસા ખિસ્સામાં મૂકીને સીધો શહેરના સૌથી મોટા અને પ્રખ્યાત શિયાળુ કપડાંના શોરૂમમાં ગયો. ત્યાં જઈને તેણે પોતાની માતા માટે કોઈ સાદી શાલ નહીં, પણ એકદમ ઉચ્ચ ગુણવત્તાની કાશ્મીરી પશ્મિના શાલ પસંદ કરી. આ ઉપરાંત તેણે માતા માટે ગરમ સ્વેટર, મફલર અને સારી ગુણવત્તાના ગરમ મોજા પણ ખરીદ્યા. તેને હવે પૈસાની કોઈ ચિંતા નહોતી. તેણે પોતાની માતાની જરૂરિયાત મુજબના તમામ કીમતી અને ગરમ કપડાં ખરીદી લીધા. હાથમાં મોટી મોટી થેલીઓ લઈને રોહન અત્યંત સંતોષ અને ખુશી સાથે પોતાના ઘર તરફ પાછો ફર્યો.

રોહન જ્યારે ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે નિશા જાગી ગઈ હતી. તે આખા ઘરમાં પોતાનો નવો ફોન શોધી રહી હતી. રોહનને હાથમાં મોટી થેલીઓ સાથે ઘરમાં આવતો જોઈને નિશાને આશ્ચર્ય થયું. રોહન સીધો પોતાની માતાના રૂમમાં ગયો. સવિતાબેન હજુ સવારની પૂજા પાઠમાં બેઠા હતા. રોહને માતાની સામે એ બધી જ થેલીઓ ખોલીને મૂકી દીધી. પેલી સુંદર અને કીમતી કાશ્મીરી શાલ જોઈને સવિતાબેનની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. તેમણે પૂછ્યું કે બેટા આ બધું શું છે, મેં તો તને સાદી શાલ લાવવાનું કહ્યું હતું અને આટલો બધો ખર્ચો કેમ કર્યો.

ત્યાં જ પાછળથી નિશા રૂમમાં આવી પહોંચી. તેની નજર એ મોંઘી શાલ અને કપડાં પર પડી. સાથે જ તેની નજર રોહનના ખાલી હાથ પર પણ ગઈ. નિશાએ તરત જ રોહનને પૂછ્યું કે રોહન મારો નવો આઈફોન ક્યાં છે, હું સવારની તેને શોધી રહી છું અને આ બધા નવા મોંઘા કપડાં કોના માટે લાવ્યા છો. રોહને એકદમ શાંત અવાજે પણ મક્કમતાથી જવાબ આપ્યો કે તારો ફોન મેં આજે સવારે દુકાનમાં પાછો આપી દીધો છે અને એ જ પૈસામાંથી હું મારી મમ્મી માટે આ ગરમ કપડાં અને શાલ લઈને આવ્યો છું.

આ સાંભળતા જ નિશાનો ગુસ્સો સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો. તે રાડ પાડીને બોલી ઉઠી કે શું બકવાસ કરો છો. તમે મારો ભેટમાં આપેલો ફોન પાછો આપી દીધો. માત્ર આ જૂનવાણી સાસુની એક સામાન્ય શાલ માટે તમે મારો દોઢ લાખનો ફોન વેચી નાખ્યો. તમને શરમ નથી આવતી. મારા શરમાવા જેવું હવે બચ્યું જ શું છે. નિશાનો અવાજ આખા ઘરમાં ગુંજી રહ્યો હતો. સવિતાબેન ગભરાઈ ગયા અને દીકરાને રોકવા લાગ્યા કે બેટા તે આ શું કરી નાખ્યું, મારે આ શાલ નથી જોઈતી તું વહુનો ફોન પાછો લઈ આવ.

રોહને પોતાની માતાનો હાથ પકડીને તેમને શાંત પાડ્યા. પછી તેણે નિશાની આંખોમાં સીધી નજર મિલાવી. રોહનના ચહેરા પર કોઈ ડર કે સંકોચ નહોતો. તેણે અત્યંત શાંતિથી પણ એક એક શબ્દ પર ભાર મૂકીને કહ્યું કે નિશા, તારા એ મોંઘા ફોન વગર જીવી શકાશે, પણ મારી માની મમતા અને તેના આશીર્વાદ વગર મારું અસ્તિત્વ રોળાઈ જશે. જે ઘરમાં મારી મા એક સાદી શાલ માટે તડપતી હોય અને જૂની સાડી સાંધતી હોય, તે ઘરમાં તારો આઈફોન માત્ર એક પાપનો બોજ છે. તે કદાચ મારી માની લાગણીઓને નથી સમજી, પણ હું મારો ધર્મ બહુ સારી રીતે સમજું છું.

રોહનના આ ધારદાર શબ્દો સાંભળીને નિશા એકદમ સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. તેનો બધો જ ગુસ્સો, અહંકાર અને સોશિયલ મીડિયાનો શોખ એક જ પળમાં ઓગળીને જમીનદોસ્ત થઈ ગયા. તેને પોતાની ભૂલનો ઊંડો અહેસાસ થવા લાગ્યો કે તેણે એક નિર્જીવ વસ્તુ પાછળ જીવતા જાગતા સંબંધોની કેટલી મોટી અવગણના કરી હતી. નિશા પાસે બોલવા માટે કોઈ શબ્દો બચ્યા નહોતા. તે શરમથી પાણી પાણી થઈ ગઈ અને ચુપચાપ નીચી નજરે રૂમની બહાર નીકળી ગઈ. સવિતાબેને પોતાના દીકરાને ભરી આંખે આશીર્વાદ આપ્યા. તે દિવસ પછી નિશાના સ્વભાવમાં એક મોટો બદલાવ આવ્યો અને તેણે ક્યારેય મોંઘી વસ્તુઓની જીદ ન કરી.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.