વહુ પર ચોરીનો આરોપ લગાવીને પતિએ સંબંધ તોડવાની ધમકી આપી, પંદર દિવસ પછી નણંદના રૂમમાંથી...

સુમનબેન ઘરમાં સવારથી જ કાઈક શોધી રહ્યા હતા. આખા ઘરના કબાટ, તિજોરી અને ઓશીકા ફેંદી નાખ્યા હતા. તેમનો ચહેરો ગુસ્સાથી લાલચોળ થઈ ગયો હતો. તેમણે ઘરમાં મોટેથી બૂમ પાડીને પોતાના દીકરા રાજેશને બોલાવ્યો.

રાજેશ પોતાના રૂમમાંથી બહાર આવ્યો. તેની પાછળ તેની વાઇફ નિશા પણ દોડી આવી. સુમનબેને નિશા સામે આંગળી ચિંધીને કહ્યું, "રાજેશ, તારી આ લાવેલી લક્ષ્મીએ મારૂં સોનાનું મંગળસૂત્ર ગાયબ કરી દીધું છે. ગઈકાલે સાંજે મેં એને તિજોરી પાસે ઊભેલી જોઈ હતી."

નિશાએ નીચું જોઈને હાથ જોડ્યા. તેની આંખોમાં પાણી આવી ગયા. તેણે શાંત અવાજે કહ્યું, "મમ્મીજી, મેં તમારું મંગળસૂત્ર નથી લીધું. હું તો બસ તિજોરીમાંથી પૂજાનો સામાન કાઢવા ગઈ હતી."

સુમનબેન વધારે ગુસ્સે થયા. તેમણે કહ્યું, "તું જૂઠું બોલે છે. ઘરમાં બીજું કોણ આવે? તારી નણંદ સુનીતા તો બે દિવસથી પોતાના રૂમમાંથી બહાર નથી નીકળી. તું જ મોંઘી વસ્તુઓ પર નજર રાખે છે."

રાજેશ આ બધું સાંભળીને હેરાન થઈ ગયો. તેણે નિશા તરફ જોયું. તેનો ગુસ્સો પણ સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો. તેણે નિશાનો હાથ પકડ્યો અને કહ્યું, "નિશા, સાચું કહી દે. મમ્મીનું મંગળસૂત્ર ક્યાં છે? જો તેં કાંઈ ગરબડ કરી હોય તો અત્યારે જ કહી દે."

નિશાએ કંઈ જ જવાબ ન આપ્યો. તે બસ ચૂપચાપ ઊભી રહી. તેણે પોતાની સફાઈમાં એક પણ શબ્દ ન કહ્યો.

રાજેશને નિશાની આ ચુપકીદી પર વધારે ગુસ્સો આવ્યો. તેણે કહ્યું, "જો તું સાચું નહીં બોલે તો હું તારી સાથે કોઈ સંબંધ નહીં રાખું. તેં મારા ઘરની ઈજ્જત અને મમ્મીના વિશ્વાસને તોડ્યો છે."

નિશા પોતાની આંખમાંથી વહેતા આંસુ લૂછતી પોતાના રૂમમાં જતી રહી. તે આખો દિવસ રૂમની બહાર ન આવી. ઘરમાં એક ભારે અશાંતિ છવાઈ ગઈ હતી. રાજેશ અને તેની માતાએ મનોમન નક્કી કરી લીધું કે નિશાએ જ મંગળસૂત્ર વેચી માર્યું છે.

રાજેશની બહેન સુનીતા પણ એ જ ઘરમાં રહેતી હતી. તેના પતિનું અવસાન થયું હતું અને તેનો એક દસ વર્ષનો દીકરો હતો. સુનીતા પાસે કોઈ કમાણીનું સાધન નહોતું. તે આખો દિવસ પોતાના રૂમમાં જ રહેતી અને પોતાના નસીબ પર રડતી રહેતી.

આ ઘટનાને એક અઠવાડિયું વીતી ગયું. ઘરમાં રાજેશ નિશા સાથે સીધી મોઢે વાત પણ નહોતો કરતો. નિશા ચૂપચાપ ઘરનું બધું કામ કરતી અને રાત્રે રૂમના એક ખૂણામાં બેસીને રડી લેતી.

એક દિવસ રાજેશે પોતાના કોટના ખિસ્સામાંથી કાગળ કાઢવા માટે હાથ નાખ્યો. તેની નજરે ડાઇનિંગ ટેબલ પર પડેલી સુનીતાના દીકરાની શાળાની ફીની પહોંચ પડી.

રાજેશે એ કાગળ હાથમાં લીધો. તે શાળાની ફી ભરાયાની સાચી રસીદ હતી. રસીદ પર પૂરા પચાસ હજાર રૂપિયા જમા થયાનું સ્ટેમ્પ મારેલું હતું. રાજેશ આશ્ચર્યમાં પડી ગયો.

સુનીતા પાસે તો શાળાની ફી ભરવાના પૈસા નહોતા. ગઈકાલે જ શાળામાંથી આખરી નોટિસ આવી હતી કે જો ફી નહીં ભરાય તો બાળકને શાળામાંથી કાઢી મુકવામાં આવશે. સુનીતા આખી રાત રડી હતી.

રાજેશે સુનીતાના રૂમમાં જઈને પૂછ્યું, "સુનીતા, આ શાળાની ફી કોણે ભરી? તારી પાસે આટલા બધા પૈસા ક્યાંથી આવ્યા?"

સુનીતાએ નીચું જોઈ લીધું. તેના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેણે ધીમેથી કહ્યું, "ભાઈ, આ પૈસા ભાભીએ આપ્યા હતા."

રાજેશ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેણે પૂછ્યું, "નિશાએ? નિશા પાસે આટલા બધા પૈસા ક્યાંથી આવ્યા?"

સુનીતા આંસુ લૂછતા બોલી, "ભાઈ, ગઈકાલે શાળા વાળા મારા દીકરાને વર્ગમાંથી બહાર કાઢવાના હતા. મારી પાસે એક રૂપિયો પણ નહોતો. મને ખૂબ શરમ આવતી હતી કે હું મારા બાળકની ફી પણ નથી ભરી શકતી. ભાભીએ મારી આ હાલત જોઈ લીધી હતી."

સુનીતાએ આગળ કહ્યું, "ભાભી પોતાની પાસે રહેલું મંગળસૂત્ર લઈને બજાર ગયા હતા. તેમણે એ વેચીને મારા દીકરાની ફી ભરી દીધી. તેમણે મને કસમ આપી હતી કે હું તને કે મમ્મીને આ વાત ન કહું. કારણ કે જો તમને ખબર પડે તો મને એવું લાગે કે હું તમારા પર બોજ છું."

આ સાંભળીને રાજેશના પગ નીચેથી જમીન ખસી ગઈ. તેને પોતાની જાત પર ભારે ધિક્કાર થયો. જે સ્ત્રીને તે ચોર સમજી રહ્યો હતો, તેણે પોતાની નણંદના સ્વમાનની રક્ષા કરવા માટે પોતાનું ઘરેણું કુરબાન કરી દીધું હતું.

રાજેશ દોડતો પોતાના રૂમમાં ગયો. નિશા ત્યાં ભગવાનના ફોટા સામે દીવો પ્રગટાવી રહી હતી. રાજેશે નિશાની સામે જોઈને પોતાના બંને હાથ જોડી દીધા.

"નિશા, મને માફ કરી દે," રાજેશનો અવાજ ડૂમો ભરાઈ જવાને કારણે નીકળતો નહોતો. "હું તને સમજી ન શક્યો. મેં તારા પર આટલો મોટો આરોપ લગાવ્યો છતાં તું ચૂપ રહી?"

નિશાએ રાજેશના હાથ પકડી લીધા અને કહ્યું, "તમે શા માટે માફી માંગો છો? જો હું સત્ય કહી દેત તો સુનીતાબેનને એવું લાગત કે તેમની ગરીબીના કારણે ઘરમાં ઝઘડો થયો. હું તેમની આંખોમાં શરમ નહોતી જોવા માગતી."

સુમનબેન પણ દરવાજે ઊભા રહીને આ બધું સાંભળી રહ્યા હતા. તેમની આંખોમાંથી પણ આંસુ વહી રહ્યા હતા. તેઓ અંદર આવ્યા અને નિશાને પોતાની છાતીએ લગાડી દીધી.

"દીકરી, તું વહુ નથી પણ આ ઘરની સાચી લક્ષ્મી છે," સુમનબેને કહ્યું. "મેં તારા પર શંકા કરી, પણ તેં આ ઘરની ઈજ્જત અને સુનીતાનું સ્વમાન બચાવી લીધું."

તે દિવસે ઘરમાં એક નવો પ્રકાશ પથરાઈ ગયો. રાજેશે બીજા જ દિવસે પોતાના બચતના પૈસામાંથી નવું મંગળસૂત્ર ખરીદીને નિશાને પહેરાવ્યું.

માણસ ઘણીવાર બહારનું ચિત્ર જોઈને ખોટા નિર્ણયો લઈ લે છે. પણ સાચો સંબંધ એ જ છે જેમાં બીજાના દુઃખને પોતાનું સમજીને છૂપી રીતે મદદ કરવામાં આવે.

આપણને લાગે છે કે ઘરેણાં અને પૈસા જ ઘરની શોભા છે. પણ સાચી શોભા તો ઘરમાં રહેતી સ્ત્રીઓના સંસ્કાર અને તેમની ત્યાગની ભાવના છે.

જો ઘરમાં એકબીજા પ્રત્યે સમર્પણ હોય, તો મોટામાં મોટી મુશ્કેલી પણ સરળ બની જાય છે. ખોટી શંકા કરવા કરતાં સત્ય જાણવાની ધીરજ રાખવી એ જ પરિવારને એક રાખવાનો સાચો રસ્તો છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.