વહેલી સવારે જાગીને વહુને રસોડામાંથી બહાર કાઢી મૂકતા સાસુનું અસલી રૂપ જ્યારે હોસ્પિટલમાં ખૂલ્યું, ત્યારે વહુ...
શહેરના એક અતિ પ્રતિષ્ઠિત અને અમીર સોસાયટી વિસ્તારમાં મીરાના લગ્ન ખૂબ જ ધૂમધામથી થયા હતા. મીરા એક મધ્યમવર્ગીય પણ સુસંસ્કારી પરિવારમાંથી આ કરોડપતિ ઘરમાં વહુ બનીને આવી હતી. બંગલાની ભવ્યતા, લક્ઝરી ગાડીઓ અને નોકર ચાકરોની ભીડ જોઈને શરૂઆતમાં તો મીરા અંજાઈ ગઈ હતી. પરંતુ લગ્નના થોડા જ દિવસોમાં તેનું મન એક વિચિત્ર મૂંઝવણ અને કડવાશથી ભરાઈ ગયું હતું.
આ મૂંઝવણનું મુખ્ય કારણ તેની સાસુ કૌશલ્યાબેનનો એક અજીબ વ્યવહાર હતો. મીરા જ્યારે પણ સવારે વહેલી જાગીને સાસુને મદદ કરવા માટે રસોડામાં જતી, ત્યારે કૌશલ્યાબેન વહેલી સવારે જાગીને રસોઈ બનાવવામાં પરોવાઈ ગયા હોય. તેઓ મીરાને રસોડાના દરવાજે જોતા જ કહી દેતા કે તારે રસોડામાં આવવાની કે કોઈ વસ્તુને અડવાની કોઈ જરૂર નથી.
શરૂઆતમાં મીરાને લાગ્યું કે કદાચ નવા દિવસો છે એટલે સાસુ તેને આરામ આપી રહ્યા છે. પરંતુ આ સિલસિલો રોજનો બની ગયો હતો. મીરા ગમે તેટલી વહેલી જાગે તો પણ કૌશલ્યાબેન તેનાથી પહેલાં જાગીને ચા-નાસ્તો અને બપોરની રસોઈ પણ અડધી પતાવી ચૂક્યા હોય. મીરા જો ક્યારેય શાક સુધારવા બેસે તો સાસુ તેના હાથમાંથી છરી લઈ લેતા અને કહેતા કે તારાથી આ બરાબર નહીં થાય, હું મારી મેળે કરી લઈશ.
ધીમે ધીમે મીરાના મનમાં એક ઊંડી હીનભાવના ઘર કરવા લાગી. તેને લાગવા માંડ્યું કે તેની સાસુ તેના પર બિલકુલ વિશ્વાસ નથી કરતા. તેને થતું કે આટલા અમીર પરિવારમાં સાસુ તેને હજુ પણ પરાયી ગણે છે અને તેને આ ઘરની વહુ તરીકે સ્વીકારી શક્યા નથી. મીરા પોતાના રૂમમાં જઈને એકલી એકલી રડતી અને વિચારતી કે તેનાથી એવી તે કઈ ભૂલ થઈ ગઈ છે કે સાસુ તેને રસોડામાં પગ પણ મૂકવા નથી દેતા.
મીરા પોતાના પતિ સાથે પણ આ બાબતે કોઈ ખુલીને વાત કરી શકતી નહોતી, કારણ કે તેને ડર હતો કે ઘરમાં ખોટો ક્લેશ ઊભો થશે. કૌશલ્યાબેનનો ચહેરો હંમેશાં ગંભીર રહેતો અને તેઓ બહુ ઓછું બોલતા હતા. આ શાંતિ મીરાને અંદરથી કોરી ખાતી હતી. તે આખો દિવસ બંગલાના મોટા રૂમમાં એકલી બેસી રહેતી અને પોતાના પિયરના દિવસો યાદ કરીને ઉદાસ રહેતી હતી.
એક દિવસ સવારે અચાનક મોટો અકસ્માત સર્જાયો. કૌશલ્યાબેન રસોડામાં કામ કરી રહ્યા હતા ત્યારે અચાનક તેમને ચક્કર આવ્યા અને તેઓ જમીન પર ઢળી પડ્યા. તેમનો અવાજ સાંભળીને મીરા દોડતી રસોડામાં ગઈ. સાસુને બેભાન અવસ્થામાં જોઈને મીરા ગભરાઈ ગઈ. તેણે તાત્કાલિક એમ્બ્યુલન્સ બોલાવી અને પોતાના પતિને ફોન કરીને હોસ્પિટલ પહોંચવા જણાવ્યું.
શહેરની એક મોટી પ્રાઈવેટ હોસ્પિટલમાં કૌશલ્યાબેનને દાખલ કરવામાં આવ્યા. ડોક્ટરોએ તપાસ કરીને જણાવ્યું કે સતત કામના થાક અને લો બ્લડ પ્રેશરના કારણે તેમની તબિયત અચાનક લથડી ગઈ છે. તેમને થોડા દિવસ હોસ્પિટલમાં જ આરામ કરવો પડશે. મીરા આખો દિવસ હોસ્પિટલમાં સાસુની પથારી પાસે જ બેસી રહી. તેની આંખોમાં પિતા સમાન સાસુ માટે ચિંતા સાફ દેખાતી હતી.
બપોરનો સમય થયો એટલે ડોક્ટરે જણાવ્યું કે દર્દીને ઘરનું સાદું ભોજન આપવું પડશે. મીરા તાત્કાલિક ગાડી લઈને ઘરે ગઈ. આજે પહેલીવાર તેણે પોતાની મરજીથી રસોડામાં પ્રવેશ કર્યો હતો. તેણે સાસુ માટે એકદમ મગની દાળની ખીચડી અને સાદું શાક ખૂબ જ પ્રેમથી બનાવ્યું. ભોજન તૈયાર કરીને મીરા એક સુંદર ટિફિનમાં ભરીને હોસ્પિટલ પાછી આવી.
મીરા જ્યારે રૂમમાં પ્રવેશી ત્યારે કૌશલ્યાબેનને હોશ આવી ગયા હતા અને તેઓ પલંગ પર બેઠા હતા. મીરાએ ધીમેથી ટિફિન ખોલ્યું અને સાસુની સામે પ્લેટ ધરી. કૌશલ્યાબેને ખીચડીનો પહેલો કોળિયો મોઢામાં મૂક્યો. સ્વાદ ચાખતા જ તેમની આંખોમાંથી આંસુની ધાર વહેવા લાગી. મીરા ગભરાઈ ગઈ અને પૂછવા લાગી કે મમ્મી, ખીચડી બરાબર નથી બની કે કંઈ ભૂલ થઈ ગઈ છે.
કૌશલ્યાબેને ધીમેથી મીરાનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો. તેમના ધ્રૂજતા હાથ અને ભીની આંખો જોઈને મીરા પણ ભાવુક થઈ ગઈ. કૌશલ્યાબેને રડતા રડતા ખૂબ જ ગદગદ અવાજે કહ્યું કે બેટા, ખીચડી બહુ જ સરસ બની છે. તું તો બહુ જ અદ્ભુત રસોઈ બનાવે છે. પણ આજે હું તારી સામે એક એવું સત્ય સ્વીકારવા માંગુ છું જે હું ઘણા સમયથી મનમાં છુપાવીને બેઠી હતી.
કૌશલ્યાબેને આગળ કહ્યું કે બેટા, તું જ્યારે આ ઘરમાં વહુ બનીને આવી ત્યારે તને લાગતું હશે ને કે હું તને રસોડામાં નથી અડવા દેતી કારણ કે હું તારા પર વિશ્વાસ નથી કરતી. પણ અસલી સત્ય તારા વિચારોથી સાવ અલગ હતું. મારી પણ એક દીકરી છે જે તારા જેટલી જ ઉંમરની છે અને તે પણ બીજા ઘરે સાસરે ગઈ છે. હું કાયમ ભગવાનને પ્રાર્થના કરતી કે મારી દીકરીને એવા સાસુ મળે જે તેને પોતાની દીકરીની જેમ રાખે.
તેમણે શ્વાસ લીધો અને નેહાની સામે જોઈને કહ્યું કે બેટા, મારી વહુ પણ તો કોઈની વહાલી દીકરી છે. તું જ્યારે પિયરમાં હતી ત્યારે તારી માતા તને કેટલો પ્રેમ કરતી હશે. હું વહેલી સવારે એટલા માટે જાગીને આખી રસોઈ બનાવી લેતી હતી કે તને તારા પિયરની જેમ જ અહીં પણ સવારે આરામ મળે. તારે વહેલા જાગીને ઘરના કામની ચિંતામાં ન પડવું પડે અને તું તારી ઊંઘ પૂરી કરી શકે. હું તને પરાયી નહીં પણ મારી પોતાની સગી દીકરી ગણતી હતી.
કૌશલ્યાબેને રડતા રડતા કહ્યું કે હું તારા હાથમાંથી છરી એટલા માટે લઈ લેતી હતી કે ક્યાંક તારા નાજુક હાથમાં વાગી ન જાય. તું આ અમીર ઘરના વાતાવરણમાં મૂંઝાય નહીં અને તને ક્યારેય એવું ન લાગે કે સાસરે આવતા જ તારા પર કામનો બોજ આવી ગયો છે. બસ આ જ કારણે હું તને રસોડાથી દૂર રાખતી હતી, નફરતથી નહીં પણ તારા પ્રત્યેના અતિશય પ્રેમ અને લાગણીના કારણે.
સાસુનો આ નિઃસ્વાર્થ અને પવિત્ર પ્રેમ જોઈને મીરાના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેની આંખોમાંથી પશ્ચાતાપ અને અશ્રુની ધાર વહેવા લાગી. જેને તે આખી જિંદગી કઠોર અને પરાયી ગણતી હતી, તે સાસુ ખરેખર તો તેની પાછળ એક માતા કરતાં પણ વધુ વહાલ વરસાવી રહ્યા હતા. મીરાને પોતાની જાત પર અતિશય ગ્લાનિ થઈ કે તે સાસુના આટલા મોટા ત્યાગને સમજવામાં આટલી મોટી ભૂલ કરી બેઠી હતી.
મીરાથી પોતાનું રડવાનું રોકાયું નહીં. તે સીધી કૌશલ્યાબેનના ગળે વળગી પડી અને ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે રડવા લાગી. તેણે સાસુની છાતીમાં મોઢું છુપાવીને કહ્યું કે મમ્મી, મને માફ કરી દો. હું ખૂબ જ અભાગી છું કે તમારી આ મૂંગી મમતાને અવિશ્વાસ સમજી બેઠી. તમે મારા માટે જે વિચાર્યું તે તો એક સગી માં પણ કદાચ ન વિચારી શકે.
મીરાએ પોતાની આંખો લૂછી અને સાસુના બંને હાથ પકડીને મક્કમતાથી કહ્યું કે મમ્મી, હું જ્યારે મારા પિયરમાં હતી ત્યારે મારી માતાને કોઈ જ કામ કરવા દેતી ન હતી. હું બધું કામ જાતે જ ઉપાડી લેતી હતી. તો હવે જ્યારે મને આ સાસરામાં તમારી જેવી બીજી માં મળી છે, તો હવે અહિંયા પણ મમ્મી તમને હું કાંઈ કામ કરવા નહિ દઉં. હવેથી આ ઘરનું રસોડું અને તમારી જવાબદારી મારી છે. તમો માત્ર આરામ કરજો અને મને આશીર્વાદ આપજો.
કૌશલ્યાબેનની આંખોમાં પણ આ સાંભળીને હરખના આંસુ આવી ગયા. તેમણે મીરાના માથા પર વહાલથી હાથ ફેરવ્યો અને તેને પોતાના હૃદય સરસી ચાંપી દીધી. હોસ્પિટલના એ નાના રૂમમાં આજે સાસુ અને વહુ વચ્ચેનો સંબંધ એક પવિત્ર માતા અને દીકરીના સંબંધમાં બદલાઈ ચૂક્યો હતો. મીરા સમજી ગઈ હતી કે સાચો પ્રેમ ક્યારેય બૂમો પાડીને નથી કહેવાતો, તે તો કૌશલ્યાબેનની જેમ શાંતિથી વરસી જતો હોય છે.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.