સોશિયલ મીડિયાની લાઈક્સ પાછળ પાગલ બનેલી વહુનો મોટો અકસ્માત થયો, પછી હોસ્પિટલના ખાટલે આભાસી દુનિયાનું એવું સત્ય સામે આવ્યું કે...
શહેરની એક શાંત સોસાયટીમાં રહેતી નેહા દેખાવમાં ખૂબ જ સુંદર અને આધુનિક વિચારો ધરાવતી યુવતી હતી. તેના લગ્ન બે વર્ષ પહેલાં જ અમિત સાથે થયા હતા. અમિત એક મલ્ટીનેશનલ કંપનીમાં સારા હોદ્દા પર કામ કરતો હતો અને સ્વભાવે ખૂબ જ શાંત અને કૌટુંબિક માણસ હતો. ઘરમાં અમિત સિવાય તેની વૃદ્ધ માતા કોકિલાબેન પણ સાથે રહેતા હતા. કોકિલાબેન જૂના જમાનાના સંસ્કારી અને પ્રેમાળ સ્ત્રી હતા, જેમના માટે તેમનો પરિવાર જ આખી દુનિયા હતો. લગ્ન પછી નેહા આ ઘરમાં આવી ત્યારે શરૂઆતમાં બધું બરાબર ચાલતું હતું, પણ ધીમે-ધીમે નેહાની એક આદત આખા ઘર માટે માથાનો દુખાવો બનવા લાગી હતી.
નેહાને સોશિયલ મીડિયાનો એવો જોરદાર ચસકો લાગ્યો હતો કે તે આખો દિવસ પોતાના ફોનમાં જ ડૂબેલી રહેતી હતી. સવારે ઉઠવાની સાથે જ પથારીમાંથી ઇન્સ્ટાગ્રામ અને ફેસબુક ચેક કરવું એ તેનો નિત્યક્રમ બની ગયો હતો. તે ઘરમાં શું રાંધે છે, કયા કપડાં પહેરે છે, ક્યાં ફરવા જાય છે એ બધી જ નાની-મોટી વિગતો તેના ફોલોવર્સ સાથે શેર કરતી હતી. તેની પોસ્ટ પર આવતી લાઈક્સ અને કમેન્ટ્સ જ તેની ખુશીનો આધાર બની ગઈ હતી. જો કોઈ પોસ્ટ પર ઓછી લાઈક્સ આવે તો તે આખો દિવસ ઉદાસ થઈને બેસી રહેતી અને જો કમેન્ટ્સનો વરસાદ થાય તો તેનો હરખ માતો નહોતો.
આ આભાસી દુનિયાના ચક્કરમાં નેહા પોતાના ઘરની જવાબદારીઓ સાવ ભૂલી ગઈ હતી. કોકિલાબેનની ઉંમર મોટી હતી અને તેમને ગોઠણનો અસહ્ય દુખાવો રહેતો હતો, છતાં નેહા રસોડામાં મદદ કરવાના બદલે રૂમમાં બેસીને રીલ્સ બનાવવામાં વ્યસ્ત રહેતી હતી. અમિત જ્યારે સાંજે થાકીને ઓફિસેથી ઘરે આવતો ત્યારે તેને પત્ની સાથે બે મિનિટ શાંતિથી વાત કરવાની ઈચ્છા હોતી, પણ નેહા તેની સામે જોયા વગર બસ પોતાના ફોનની સ્ક્રીન સ્ક્રોલ કરતી રહેતી અને કમેન્ટ્સના જવાબ આપતી રહેતી હતી. અમિત ઘણીવાર તેને પ્રેમથી સમજાવતો કે નેહા, આ સોશિયલ મીડિયા સાચી દુનિયા નથી, જે લોકો તને ઓનલાઈન લાઈક કરે છે તે તારા અસલી જીવનમાં ક્યારેય કામ નહીં આવે, તારો અસલી પરિવાર અહીં છે.
પરંતુ નેહાને અમિતની વાતો કાયમ કંટાળાજનક અને જૂના જમાનાની લાગતી હતી. તે સામી દલીલ કરતી કે આજના જમાનામાં સોશિયલ મીડિયા પર એક્ટિવ રહેવું કેટલું જરૂરી છે એ તમને લોકોને નહીં સમજાય. મારા ઓનલાઈન હજારો મિત્રો છે જે મારી દરેક પોસ્ટની રાહ જુએ છે અને મને આટલો પ્રેમ આપે છે. કોકિલાબેન પણ ઘણીવાર વહુને ટોકતા ત્યારે નેહા મોઢું બગાડીને પોતાના રૂમમાં જતી રહેતી અને ફોન લૉક કરીને બેસી જતી. ધીમે-ધીમે ઘરમાં એક અજંપો અને એકલતા છવાવા લાગી હતી. અમિત અને તેની માતાએ નેહાને તેના હાલ પર છોડી દીધી હતી કારણ કે રોજનો કકળાટ કોઈને ગમતો નહોતો.
એક દિવસ બપોરના સમયે નેહા પોતાની એક ફ્રેન્ડના ઘરે જવા માટે સ્કૂટર લઈને નીકળી હતી. રસ્તામાં ચાલુ સ્કૂટરે તેના ફોન પર કોઈ નવી કમેન્ટની નોટિફિકેશન આવી અને નેહાએ અજાણતા જ હેન્ડલ પરથી એક હાથ હટાવીને ખિસ્સામાંથી ફોન બહાર કાઢ્યો. તેનું ધ્યાન જેવું ફોનની સ્ક્રીન પર ગયું કે બરાબર એ જ સેકન્ડે સામેથી આવતી એક પૂરપાટ ઝડપે દોડતી કાર સાથે તેનું સ્કૂટર જોરદાર રીતે અથડાયું. અકસ્માત એટલો ભયાનક હતો કે નેહા હવામાં ફંગોળાઈને રોડની બીજી બાજુ જઈને પડી અને તેનો ફોન પણ દૂર જઈને પથ્થર સાથે અથડાઈને ટૂકડે-ટૂકડા થઈ ગયો. નેહાના માથામાંથી અને પગમાંથી લોહીની ધારાઓ વહેવા લાગી અને તે રસ્તા પર જ બેભાન થઈ ગઈ.
આજુબાજુના લોકોએ ભેગા થઈને તાત્કાલિક એમ્બ્યુલન્સ બોલાવી અને નેહાને શહેરની મોટી સિવિલ હોસ્પિટલમાં દાખલ કરી. અકસ્માતની ખબર મળતા જ અમિત પોતાની ઓફિસનું બધું કામ પડતું મૂકીને પાગલની જેમ હોસ્પિટલ તરફ દોડ્યો. ઘરેથી કોકિલાબેન પણ પોતાના પગનો દુખાવો ભૂલીને રિક્ષા પકડીને રડતી આંખે હોસ્પિટલ પહોંચ્યા. ડૉક્ટરોએ નેહાને તાત્કાલિક આઈસીયુમાં શિફ્ટ કરી દીધી હતી કારણ કે તેના પગમાં મલ્ટીપલ ફ્રેક્ચર થયું હતું અને માથામાં પણ ગંભીર ઈજા થઈ હતી. અમિત બહાર બેસીને ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરી રહ્યો હતો જ્યારે કોકિલાબેન પોતાની ધ્રૂજતી આંગળીઓથી માળા ફેરવી રહ્યા હતા.
મોડી સાંજે નેહાને થોડી ભાન આવી અને તેને જનરલ વોર્ડમાં શિફ્ટ કરવામાં આવી. તેના આખા શરીર પર પાટા બાંધેલા હતા અને અસહ્ય દુખાવો થઈ રહ્યો હતો. અજયે તેના માટે એક નવો ફોન લાવી આપ્યો કારણ કે નેહાનો જૂનો ફોન સાવ તૂટી ગયો હતો. હોસ્પિટલના બેડ પર સૂતા સૂતા પણ નેહાના મનમાંથી સોશિયલ મીડિયાનું ભૂત ગયું નહોતો. તેણે પોતાના પાટા બાંધેલા હાથથી એક સેલ્ફી લીધી અને ઇન્સ્ટાગ્રામ પર પોસ્ટ કરી દીધી, જેનું કેપ્શન લખ્યું, "મોટો અકસ્માત થયો, હોસ્પિટલમાં છું, પ્લીઝ મારા માટે પ્રાર્થના કરજો." નેહાને આશા હતી કે આ ફોટો જોતાની સાથે જ તેના હજારો ઓનલાઈન મિત્રો અને ફોલોવર્સ હોસ્પિટલ દોડી આવશે અથવા તેને મદદ કરવા માટે ફોન કરશે.
પોસ્ટ મૂક્યાના બે કલાકમાં જ તેના પર બે હજારથી વધુ લાઈક્સ આવી ગઈ અને કમેન્ટ બોક્સમાં "ગેટ વેલ સૂન", "ટેક કેર" અને "ગોડ બ્લેસ યુ" ના મેસેજનો પૂર આવી ગયો. નેહા વોર્ડના દરવાજા તરફ વારંવાર નજર નાખી રહી હતી કે તેનો કોઈ ખાસ ઓનલાઈન ફ્રેન્ડ તેને મળવા માટે ગુલદસ્તો લઈને આવશે. પણ જોતજોતામાં રાત પડી ગઈ અને સોશિયલ મીડિયાના એ હજારો ચાહકોમાંથી એક પણ વ્યક્તિ હોસ્પિટલના દરવાજા સુધી ડોકાવા ન આવી. કોઈએ ફોન કરીને એટલું પણ ન પૂછ્યું કે તને લોહીની જરૂર છે કે કોઈ આર્થિક મદદની જરૂર છે. બધા બસ પોતાના એરકન્ડિશન્ડ રૂમમાં બેસીને સ્ક્રીન પર અંગૂઠો દબાવીને કમેન્ટ્સ પાસ કરી રહ્યા હતા.
બીજી તરફ, રાત વધતી ગઈ તેમ તેમ નેહાના શરીરનો દુખાવો અસહ્ય બનવા લાગ્યો. અમિત આખો દિવસ દોડધામના કારણે થાકીને બાજુના સોફા પર જ સૂઈ ગયો હતો. તે સમયે કોકિલાબેનની પોતાની તબિયત પણ બરાબર નહોતી, તેમના ઘૂંટણનો દુખાવો વણસ્યો હતો અને સહેજ તાવ જેવું પણ હતું. છતાં, કોકિલાબેન આખી રાત નેહાના ખાટલા પાસે બેસી રહ્યા. જ્યારે પણ નેહા દુખાવાના કારણે કણસતી ત્યારે કોકિલાબેન ઊભા થઈને તેના માથા પર ભીની પટ્ટીઓ મૂકતા, તેના પગ ધીમે-ધીમે દબાવી આપતા અને તેને ચમચીથી પાણી પીવડાવતા હતા. વૃદ્ધ સાસુ પોતાની ઉંમર અને બીમારી ભૂલીને વહુનો જીવ બચાવવા માટે એક પગે ખડેપગે ચાકરી કરી રહ્યા હતા.
મધ્યરાત્રિએ જ્યારે આખા વોર્ડમાં સન્નાટો હતો ત્યારે નેહાની આંખ ખુલી. તેણે જોયું કે તેની સાસુ કોકિલાબેન આંખો મીંચાઈ જવા છતાં જાગવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા હતા અને વહુનો હાથ પોતાના હાથમાં પકડીને બેઠા હતા જેથી વહુને કોઈ તકલીફ ન પડે. નેહાએ પલંગની સાઈડમાં પડેલો પોતાનો નવો ફોન લીધો અને ઇન્સ્ટાગ્રામ ખોલ્યું. તેની અકસ્માતવાળી પોસ્ટ પર હવે પાંચ હજાર લાઈક્સ થઈ ચૂકી હતી, પણ એ પાંચ હજાર લોકોમાંથી કોઈ અત્યારે આ અંધારી રાતે તેની પીડા વહેંચવા તેની પાસે હાજર નહોતું. જેમને તે પોતાની સાચી દુનિયા માનતી હતી, તે બધા આભાસી અને નકલી સાબિત થયા હતા.
નેહાની નજર પોતાની સામે બેઠેલા સાસુ કોકિલાબેન પર ગઈ, જેમને તે આખી જિંદગી કડવા વેણ બોલતી રહી હતી અને ઘરડી કહીને અવગણતી હતી. એ જ સાસુ આજે પોતાની તમામ પીડા ભૂલીને વહુની સેવામાં રાત ગાળી રહ્યા હતા. નેહાના હૃદયમાં એક જોરદાર આંચકો લાગ્યો અને તેનું અજ્ઞાનતાનું પડળ પળવારમાં ચીરાઈ ગયું. તેની આંખોમાંથી પસ્તાવાના ચોધાર આંસુ વહી નીકળ્યા. તેને સમજાઈ ગયું કે સાચી અમીરી અને સાચી કમાણી લાઈક્સ કે કમેન્ટ્સમાં નથી, પણ મુશ્કેલીના સમયે જે હાથ તમારો સાથ ન છોડે એ પરિવારના ચાર સભ્યોના અસલી પ્રેમમાં છે.
તેણે ધ્રૂજતા હાથે ફોન સાઈડ પર મૂકી દીધો અને સાસુનો હાથ પકડી લીધો. કોકિલાબેને વહુની આંખોમાં આંસુ જોયા એટલે ગભરાઈને પૂછ્યું, "શું થયું બેટા? બહુ દુખાવો થાય છે? હું ડૉક્ટરને બોલાવું?" નેહાએ રડતાં રડતાં સાસુને વળગી પડી અને કહ્યું, "ના મમ્મીજી, હવે કોઈ દુખાવો નથી થતો. મારી આંખો ખુલી ગઈ છે. મને માફ કરી દેજો, હું આખી જિંદગી નકલી લોકો પાછળ પાગલ રહી અને મારા પોતાના હીરા જેવા પરિવારને ન ઓળખી શકી. મારું સાચું ઈનામ તો તમે અને અમિત છો." કોકિલાબેને વહુના માથા પર હાથ મૂક્યો અને રૂમમાં એક અનોખો પારિવારિક પ્રેમ છવાઈ ગયો. હોસ્પિટલની એ રાત નેહાની જિંદગીનો સૌથી મોટો વળાંક સાબિત થઈ.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો.