સાસુના શરીરમાં ધબકતી કીડની પોતાની હોવાનો ખુલાસો થતાં જ વહુના પગમાં...

શાંતાબેને રસોડાના આરસપહાણના ફ્લોર પર ગરમાગરમ રોટલી અને શાક ભરેલી સ્ટીલની થાળી જોરથી પટકી દીધી. સ્ટીલનો મોટો અવાજ થયો અને આખી દાળ અને શાક ફ્લોર પર વેરવિખેર થઈ ગયા. શાંતાબેને પોતાની બંને આંખો લાલચોળ કરીને ઓસરીમાં બેઠેલા સગા-સંબંધીઓ સંભાળે તેમ બરાડો પાડ્યો કે સાત સાત વર્ષ થઈ ગયા લગ્નને પણ આ અભાગણી મારા દીકરા જયેશને એક સંતાનનું સુખ ન આપી શકી. આ વાંઝણી અને કમનસીબ વહુ મારા આખા ખાનદાનને કલંક લગાવી રહી છે. આજે મારો દીકરો છૂટાછેડાના કાગળો લઈને આવશે અને આ ઘરમાંથી આનું કાયમ માટે પત્તું કપાશે.

વૈશાલીએ પોતાના પેટના નીચેના ભાગને બંને હાથથી મજબૂતીથી પકડી રાખ્યો હતો જ્યાં એક જૂનો અને ઊંડો ઓપરેશનનો ટાંકાવાળો ઘા સખત દુખી રહ્યો હતો. તેનું શરીર અંદરથી ધ્રૂજી રહ્યું હતું અને ચહેરો સાવ પીળો પડી ગયો હતો. પણ તેણે સાસુ સામે એક પણ વેધક શબ્દ ન બોલ્યો. વૈશાલીએ શાંતિથી નીચે નમીને પોતાના ધ્રૂજતા હાથે ફ્લોર પર પડેલા અન્નના દાણા અને ઢોળાયેલી દાળ સાફ કરવાનું શરૂ કર્યું. તેની મોટી આંખોમાંથી એક ગરમ આંસુ સરકીને જમીન પર પડ્યું.

શાંતાબેને બીજા રૂમમાંથી નવા સંબંધ માટે આવેલા મહેમાનો અને શહેરના મોટા અમીર વેપારીની દીકરી નીતાને ડ્રોઇંગ રૂમમાં બેસાડ્યા. શાંતાબેને જયેશના બીજા લગ્નની વાત પાકી કરવા માટે નીતાને સોનાની વીંટી બતાવી અને કહ્યું કે મારો દીકરો જયેશ કંપનીમાં મોટો એન્જિનિયર છે. આ પહેલી વહુ સાવ નકામી અને બીમાર છે એટલે અમે તેને કાઢીને મારી નવી વહુ તરીકે તને લાવીશું. શાંતાબેને રસોડા તરફ મોં કરીને બૂમ પાડી કે એય કામચોર, મહેમાનો માટે ગરમ ચા અને નાસ્તો લઈને જલ્દી બહાર આવ.

વૈશાલી પોતાના ધ્રૂજતા પગે ચાની ટ્રે લઈને ડ્રોઇંગ રૂમમાં આવી. મહેમાનો તેની ફાટેલી સાદી સાડી અને કમજોર શરીર જોઈને કટાક્ષભરી નજરે હસવા લાગ્યા. નીતાએ મોં મચકોડીને કહ્યું કે આ તો તમારા ઘરની નોકરાણી જેવી લાગે છે. વૈશાલી જેવી ચાની ટ્રે ટેબલ પર મૂકવા ગઈ, એ જ ક્ષણે તેના શરીરમાં ચક્કર આવ્યા અને તેના મોંમાંથી લોહીની એક લાલ પિચકારી નીકળી. વૈશાલી કાચના ટેબલ સાથે અથડાઈને બેભાન થઈને ફ્લોર પર ઢળી પડી.

ડ્રોઇંગ રૂમમાં મહેમાનો ગભરાઈને ઊભા થઈ ગયા. શાંતાબેને ક્રોધથી મોટેથી કહ્યું કે જુઓ આનું નાટક, મારા દીકરાના બીજા લગ્ન અટકાવવા માટે આ છોકરી ઢોંગ કરી રહી છે. એ જ વખતે મુખ્ય દરવાજો ખોલીને જયેશ અંદર દોડી આવ્યો. જયેશે પોતાની પત્ની વૈશાલીને ફ્લોર પર લોહીલુહાણ હાલતમાં બેભાન પડેલી જોઈ અને તેની છાતી ફાટી ગઈ. જયેશે છૂટાછેડાના કાગળો ફેંકી દીધા અને વૈશાલીને પોતાના બંને હાથોમાં ઊંચકી લીધી.

જયેશે આંસુ ભરેલી આંખે માતા શાંતાબેન સામે જોયું અને ગર્જના કરી કે બા, જો વૈશાલીને કંઈ થયું તો હું આ ઘરમાં ક્યારેય પગ નહીં મૂકું. જયેશ એક ક્ષણનો પણ વિચાર કર્યા વગર વૈશાલીને પોતાની કારમાં સુવડાવીને સીધો શહેરની મલ્ટી-સ્પેશિયાલિટી કિડની એન્ડ સર્જિકલ હોસ્પિટલ તરફ દોડી ગયો. પાછળથી શાંતાબેન અને સગાઓ પણ હોસ્પિટલ પહોંચ્યા.

હોસ્પિટલમાં પહોંચતાં જ સિનિયર ડોક્ટરોની ટીમે વૈશાલીને સીધી આઈસીયુ વોર્ડમાં લીધી અને ઈમરજન્સી ઓક્સિજન સપોર્ટ પર મૂકી દીધી. ત્રણ કલાક સુધી આઈસીયુનો લાલ બલ્બ ચાલુ રહ્યો. બહાર કોરિડોરમાં જયેશ માથું પકડીને રડી રહ્યો હતો. શાંતાબેન ત્યાં ઊભા ઊભા પણ બબડતા હતા કે આ ડોક્ટરો ખોટા ખર્ચા કરાવશે, આ નબળી છોકરી માટે લાખો રૂપિયા બગાડવાની કોઈ જરૂર નથી.

બપોરે બે વાગ્યે આઈસીયુનો દરવાજો ખૂલ્યો અને દેશના જાણીતા સિનિયર ટ્રાન્સપ્લાન્ટ સર્જન ડોક્ટર પ્રવીણભાઈ બહાર આવ્યા. ડોક્ટર પ્રવીણભાઈના ચહેરા પર ભારે ગંભીરતા અને ક્રોધ સ્પષ્ટ દેખાતા હતા. શાંતાબેને આગળ વધીને બેદરકારીથી પૂછ્યું કે સાહેબ, આ નાટક કરતી છોકરીને કોઈ સાદી ગોળી આપીને રજા આપી દો ને, અમારે ઘરે જઈને જયેશના લગ્નની ખરીદી કરવાની છે.

ડોક્ટર પ્રવીણભાઈએ શાંતાબેન સામે એક અંગારા જેવી ક્રોધભરી નજર નાખી. ડોક્ટરે પોતાના હાથમાં રહેલી ચાર વર્ષ જૂની ઈમરજન્સી ટ્રાન્સપ્લાન્ટ અને મેડિકલ ફાઈલ શાંતાબેનની છાતી પર જોરથી પટકી. ડોક્ટર પ્રવીણભાઈએ આખો હોસ્પિટલનો કોરિડોર સાંભળે તેમ ગર્જના કરીને કહ્યું કે શાંતાબેન, તમને સ્ત્રી કહેવડાવવામાં પણ શરમ આવવી જોઈએ. તમે જે વહુને વાંઝણી, નકામી અને બીમાર કહીને રોજ જીવતેજીવ મારી રહ્યા છો, તેના ઉપકારના ભાર નીચે તમે દબાયેલા છો.

શાંતાબેન અને જયેશ સ્તબ્ધ થઈ ગયા. ડોક્ટર પ્રવીણભાઈએ આંસુ ભરેલા અવાજે મોટો ખુલાસો કર્યો કે ચાર વર્ષ પહેલાં જ્યારે તમારી બંને કિડનીઓ સંપૂર્ણપણે ફેલ થઈ ગઈ હતી અને તમે મોતની છેલ્લી ઘડીઓ ગણી રહ્યા હતા, ત્યારે તમારા આખા કુટુંબ, તમારા સગા ભાઈઓ કે કોઈ સંબંધીએ તમને કિડની આપવાની સ્પષ્ટ ના પાડી દીધી હતી. તે વખતે આ દેવદૂત દીકરી વૈશાલી મારી પાસે હાથ જોડીને રડી પડી હતી.

ડોક્ટરે ધ્રૂજતા અવાજે આગળ કહ્યું કે વૈશાલીએ પોતાનું નામ ગુપ્ત રાખીને પોતાની એક કિંમતી કિડની તમને દાનમાં આપી હતી. દસ કલાક સુધી ચાલેલા એ ભયાનક ઓપરેશનમાં ભારે રક્તસ્ત્રાવ અને જટિલતાના કારણે વૈશાલીનો જીવ બચાવવા માટે અમારે તેનું ગર્ભાશય કાયમ માટે ઓપરેશન કરીને દૂર કરવું પડ્યું હતું. આ દીકરીએ તમને નવું જીવન અને વીસ વર્ષનું આયુષ્ય આપવા માટે પોતાના માતૃત્વનું અને પોતાની સમગ્ર યુવાનીનું હસતાં મોઢે બલિદાન આપી દીધું હતું.

ડોક્ટર પ્રવીણભાઈએ જયેશ તરફ જોઈને કહ્યું કે વૈશાલીએ મને ગંગાજળના સોગંદ આપ્યા હતા કે હું આ વાત કોઈને ન કહું, કારણ કે તે નહોતી ઈચ્છતી કે તેના સાસુ પોતાના મનમાં કોઈ અપરાધભાવ અનુભવે. આજે તેની એકમાત્ર બચેલી કિડની પર વધુ પડતા કામ, ભૂખમરા અને માનસિક ત્રાસના કારણે ભારે સોજો આવી ગયો છે. જો તમે તેને હવે જરાય ત્રાસ આપશો તો એ સીધી ભગવાનના દરબારમાં પહોંચી જશે.

આ સાંભળતાં જ હોસ્પિટલના કોરિડોરમાં જાણે આકાશ તૂટી પડ્યું હોય તેવો સોપો પડી ગયો. શાંતાબેનના પગ નીચેથી ધરતી સરકી ગઈ. તેમના હાથ-પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા અને ગળામાંથી અવાજ નીકળતો બંધ થઈ ગયો. શાંતાબેને પોતાના પેટ પર હાથ મૂક્યો જ્યાં ચાર વર્ષ જૂનો સર્જરીનો મોટો ટાંકો હતો. તેમને સમજાયું કે તેમના શરીરમાં ધબકતો દરેક શ્વાસ અને લોહીનું દરેક ટીપું એ જ વહુનું છે જેને તેઓ રોજ વાંઝણી કહીને ધિક્કારતા હતા.

જયેશ પોતાની છાતી કૂટીને જમીન પર ઢળી પડ્યો. જયેશે રડતા રડતા કહ્યું કે હે ભગવાન, હું કેવો આંધળો અને કાયર પતિ હતો કે મારી પત્નીના આટલા મોટા મહાન ત્યાગને ન સમજી શક્યો. જયેશે પોતાના ખિસ્સામાંથી છૂટાછેડાના તમામ કાગળો કાઢીને તેના સો ટુકડા કરી નાખ્યા અને હવામાં ઉડાવી દીધા. જયેશે સોગંદ ખાધા કે તે આખી જિંદગી વૈશાલીની પૂજા કરશે.

શાંતાબેન ધ્રૂજતા શરીરે દોડીને આઈસીયુ વોર્ડની અંદર પ્રવેશ્યા. પલંગ પર વૈશાલી ઓક્સિજન માસ્ક સાથે સુસ્ત પડી હતી, તેના કાંડામાં ગ્લુકોઝની સોય લાગેલી હતી. શાંતાબેન સીધા વૈશાલીના પલંગ પાસે જમીન પર ઘૂંટણિયે બેસી ગયા. શાંતાબેને વૈશાલીના બંને ઠંડા પગ પોતાના હાથમાં પકડી લીધા અને તેના પર પોતાનું માથું પટકીને ચોધાર આંસુએ રડવા લાગ્યા.

શાંતાબેને હૃદયદ્રાવક આક્રંદ કરતાં કહ્યું કે વહુ બેટા, મને માફ કરી દે. હું સાક્ષાત રાક્ષસણ હતી કે જેણે પોતાના જીવદાતાને આખી જિંદગી કડવા ઝેર જેવા વેણ કહ્યા. તેં મને તારું અંગ આપીને જીવતી રાખી અને મેં તારું ઘર ભાંગવાની કોશિશ કરી. હું તારા પગની ધૂળ બરાબર પણ નથી. મને એકવાર સજા આપી દે પણ મને માફ કરી દે દીકરી.

વૈશાલીએ ધીમેથી પોતાની આંખો ખોલી. તેણે પોતાની સાસુને પોતાના ચરણોમાં રડતા જોયા. વૈશાલીએ પોતાના ધ્રૂજતા અને કમજોર હાથે સાસુના માથા પર સ્નેહથી હાથ મૂક્યો અને ઓક્સિજન માસ્ક નીચેથી ધીમું સ્નેહભર્યું સ્મિત આપ્યું. વૈશાલીએ અત્યંત નમ્ર અને ગળગળા અવાજે કહ્યું કે બા, તમે રડશો નહીં. તમે મારા પતિની માતા છો એટલે મારી પણ સગી મા છો. જો સંતાન પોતાની મા માટે કંઈ ન કરે તો એ સંસ્કાર શા કામના. મને તમારા પ્રત્યે કોઈ ફરિયાદ નથી.

શાંતાબેને વૈશાલીને પોતાના બંને હાથોમાં જકડીને પોતાની છાતી સરસી ચાંપી લીધી. શાંતાબેને આખી હોસ્પિટલ અને પરિવાર સામે મોટેથી જાહેર કર્યું કે આ વૈશાલી મારા ઘરની વહુ નથી પણ મારા કુળની સાક્ષાત ભગવતી અને મારી જનેતા છે. હવે આ ઘરમાં કોઈ બીજા લગ્ન નહીં થાય અને વૈશાલી જ મારા આખા ઘર અને સામ્રાજ્યની સર્વોચ્ચ માલિક રહેશે.

આખા હોસ્પિટલના સ્ટાફ, ડોક્ટરો અને દર્દીઓની આંખોમાં આ પવિત્ર પ્રેમ અને પશ્ચાતાપ જોઈને હર્ષના આંસુ છલકાઈ આવ્યા. વર્ષોથી સાસુના હૃદયમાં ભરેલો અહંકાર, કડવાશ અને અંધકાર વહુના નિઃસ્વાર્થ બલિદાન આગળ કાયમ માટે ઓગળી ગયો હતો. એ પરિવારમાં સાચા સમર્પણ, ક્ષમા અને અખંડ સ્નેહનો અમર સૂર્યોદય થયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.