સાસુ પથારીવશ પડ્યા હતા ત્યારે વહુ અને દીકરાએ મિલકત પોતાના નામે કરાવવા વકીલને બોલાવ્યો, સાસુએ મોઢું બગાડ્યા વગર સહી તો કરી દીધી પણ વકીલના ગયા પછી એવો ફોન કર્યો કે…

આ વાત છે એક પ્રતિષ્ઠિત અને સંસ્કારી પરિવારની, જશોદાબેન અને તેમના સ્વર્ગસ્થ પતિ રામજીભાઈએ આખી જિંદગી રાત-દિવસ એક કરીને અથાણું અને ગૃહઉદ્યોગ ચલાવીને કરોડો રૂપિયાની મિલકત ઊભી કરી હતી. એક સુંદર આલીશાન બંગલો, શહેરમાં થોડી દુકાનો અને સારી એવી બેંક બેલેન્સ તેમણે પોતાની મહેનતથી બનાવી હતી. તેમને એકનો એક દીકરો હતો, જેનું નામ રાકેશ હતું.

રાકેશ બાળપણથી જ બહુ વહાલો હતો. રામજીભાઈ અને જશોદાબેને તેને ભણાવી-ગણાવીને મોટો કર્યો. તેને કોઈ વાતે ઉણપ આવવા દીધી નહોતી. રાકેશના લગ્ન રીના નામની છોકરી સાથે થયા. રીના દેખાવમાં રૂપાળી હતી પરંતુ તેના મનમાં સંપત્તિ અને પૈસાનો જ મોહ હતો. લગ્નના થોડા સમય પછી જ રીનાનો અસલી સ્વભાવ બહાર આવવા લાગ્યો હતો.

રામજીભાઈના અવસાન પછી જશોદાબેન એકલા પડી ગયા હતા. તેમણે પોતાના દીકરા રાકેશ અને વહુ રીનાને જ પોતાનો સંસાર માન્યો હતો. પરંતુ વહુ અને દીકરાના મનમાં તો માત્ર રામજીભાઈ મૂકી ગયેલી મિલકત પર જ નજર હતી. જશોદાબેન વધતી જતી ઉંમર અને ઘરડા શરીરના કારણે ધીમે ધીમે અશક્ત થવા લાગ્યા હતા.

છેલ્લા કેટલાક મહિનાઓથી જશોદાબેન ગંભીર બીમારીના કારણે પથારીવશ થઈ ગયા હતા. તેઓ પોતાના રૂમમાંથી બહાર નીકળી શકતા નહોતા. તેમના શરીરની શક્તિ ઘટી ગઈ હતી પણ તેમનું મગજ અને સમજુ આંખો હજુ પણ એકદમ તેજ હતા. તેઓ બધું જ જોઈ શકતા હતા અને સમજી શકતા હતા.

રાકેશ અને રીનાએ જશોદાબેનની સેવા કરવાની જગ્યાએ તેમની ઉપેક્ષા કરવાનું શરૂ કરી દીધું હતું. સમયસર ખાવાનું પણ આપતા નહોતા. દવાઓ પણ સમયસર આપવાની જગ્યાએ વહુ રીના હંમેશા બડબડાટ કરતી હતી. તે રાકેશના કાનમાં સતત ઝેર ઘોળતી હતી કે જો ડોક્ટરનું કંઈ નક્કી ન કહેવાય, જો સાસુમા અચાનક જતા રહે તો આ બધી મિલકત અટકી પડશે. માટે જીવતાં જીવ જ બધું પોતાના નામે કરાવી લેવું જોઈએ.

રાકેશ પણ પોતાની પત્નીના વશમાં આવી ગયો હતો. તેણે પોતાના જન્મદાત્રી માતાના પ્રેમ અને ત્યાગને ભૂલીને પત્નીના કડવા શબ્દોને સાચા માની લીધા. બંનેએ વિચાર્યું કે આ જ યોગ્ય સમય છે. બા અત્યારે પથારીમાં છે અને માનસિક રીતે નબળા છે, માટે તેમની પાસેથી મિલકતના કાગળો પર સહી કરાવી લેવી જોઈએ.

એક દિવસ સવારે રાકેશે પોતાના જાણીતા વકીલ મહેશભાઈને ઘરે બોલાવ્યા. વકીલ મહેશભાઈ પોતાના હાથમાં મિલકત ટ્રાન્સફરના કેટલાક કાગળો લઈને આવ્યા. રાકેશ અને રીનાના ચહેરા પર એક અનોખી ચમક હતી. તેમને લાગતું હતું કે આજે તેમના નામે કરોડોનો બંગલો અને મિલકત થઈ જશે.

રાકેશ વકીલને લઈને જશોદાબેનના રૂમમાં ગયો. જશોદાબેન પથારીમાં સુતા સુતા શાંતિથી આ બધું જોઈ રહ્યા હતા. રીનાએ જઈને સાસુમાને કહ્યું કે બા, આ વકીલ સાહેબ આવ્યા છે. તમારી તબિયત સારી નથી રહેતી એટલે મિલકતના સંભાળ માટે કેટલાક કાગળો પર તમારી સહી જોઈએ છે. તમે શાંતિથી અહીં સહી કરી દો.

જશોદાબેને પોતાના દીકરા અને વહુના ચહેરા પરનો લોભ સ્પષ્ટ જોઈ લીધો. તેમને સમજાઈ ગયું કે આજે જે દીકરાને તેમણે પોતાના લોહીથી સિંચીને મોટો કર્યો હતો, તે જ દીકરો તેમની મિલકત હડપ કરવા આવ્યો છે. સામાન્ય રીતે કોઈ પણ માતા આ સમયે રડી પડે, બોલાચાલી કરે કે દીકરાને ઠપકો આપે. પણ જશોદાબેને કોઈ પણ બહેસ ન કરી.

તેમણે ના તો કોઈ રોતલ નાટક કર્યું કે ના તો રાકેશ અને રીના સામે કોઈ વિરોધ દર્શાવ્યો. તેમણે એકદમ શાંત ચહેરે પેન હાથમાં લીધી. રાકેશ અને રીના એકબીજા સામે જોઈને મનમાં ને મનમાં હસી રહ્યા હતા. તેમને લાગ્યું કે ડોશી સાવ મુર્ખ છે અને કંઈ પણ સમજ્યા વગર સહી કરી રહી છે.

જશોદાબેને શાંતિથી બધા જ કાગળો પર પોતાની સહી કરી દીધી. સહી થયા પછી રાકેશે ઝડપથી કાગળો વકીલ પાસેથી લઈ લીધા અને ખુશ થતો વકીલને વિદાય આપવા દરવાજે ગયો. રીના પણ મનમાં જ હરખાઈ રહી હતી કે હવે આ આખો બંગલો અને બધી મિલકત મારી થઈ ગઈ.

વકીલ મહેશભાઈ જેવા ઘરની બહાર નીકળ્યા કે તરત જ જશોદાબેને પોતાના ઓશિકા નીચે રાખેલો જૂનો કીપેડ વાળો મોબાઈલ ફોન બહાર કાઢ્યો. તેમણે કોઈને બોલાવ્યા વગર શાંતિથી એક નંબર ડાયલ કર્યો. તેમણે પહેલા તો શહેરના જાણીતા અનાથાશ્રમ અને ટ્રસ્ટના સંચાલક રમેશભાઈને ફોન કર્યો.

જશોદાબેને રમેશભાઈને કહ્યું કે રમેશભાઈ, મેં તમને કહ્યું હતું તે મુજબ જ બધું કામ થઈ ગયું છે. તમે તમારી સાથે પોલીસ ઓફિસર અને ટ્રસ્ટની ગાડી લઈને તરત જ મારા ઘરે આવી જાઓ. રમેશભાઈએ કહ્યું કે હા માજી, અમે બસ દસ મિનિટમાં જ તમારા ઘરે પહોંચીએ છીએ.

આ બાજુ રાકેશ અને રીના દીવાનખંડમાં બેસીને પોતાની સંપત્તિના સપના જોઈ રહ્યા હતા. તેઓ પ્લાન કરી રહ્યા હતા કે હવે બંગલાનું રીનોવેશન કેવી રીતે કરાવવું અને નવી કાર કઈ ખરીદવી. તે જ સમયે ઘરના આંગણે એક પોલીસની ગાડી અને તેની પાછળ એક આશ્રમની ગાડી આવીને ઊભી રહી.

પોલીસ અને આશ્રમના લોકોને જોઈને રાકેશ અને રીના ગભરાઈ ગયા. તેઓ દોડીને બહાર આવ્યા અને પૂછ્યું કે સાહેબ, શું થયું છે? તમે અહીં કેમ આવ્યા છો? પોલીસ ઓફિસરે કહ્યું કે અમને જશોદાબેને ફોન કરીને બોલાવ્યા છે. ચાલો અંદર જઈને જ વાત કરીએ.

બધા લોકો જશોદાબેનના રૂમમાં ગયા. જશોદાબેન પથારીમાંથી ધીમેથી ઊભા થઈને ખુરશી પર બેઠા હતા. તેમના ચહેરા પર એક અદ્ભુત તેજ અને શાંતિ હતી. રાકેશે ગુસ્સામાં કહ્યું કે બા, આ પોલીસને કેમ બોલાવી છે? તમે ઘરની વાત બહાર કેમ લઈ જાવ છો?

ત્યારે અનાથાશ્રમના સંચાલક રમેશભાઈએ આગળ આવીને કહ્યું કે રાકેશભાઈ, તમે જે કાગળો પર સહી કરાવી છે, શું તમને ખબર છે કે એ કાગળો શાના હતા? રાકેશે કહ્યું કે હા, એ તો અમારી મિલકત અમારા નામે કરવાના કાગળો હતા.

રમેશભાઈએ હસીને કહ્યું કે ના, તમે ભૂલ કરી રહ્યા છો. જશોદાબેને એક સપ્તાહ પહેલા જ પોતાના વકીલ મારફતે આખી મિલકત અનાથાશ્રમ અને માતૃછાયા ટ્રસ્ટને દાન કરવા માટેના લીગલ દસ્તાવેજો તૈયાર કરાવ્યા હતા. આજે જે સહી તમે કરાવી છે, તે આખી સંપત્તિ વિધિવત રીતે અનાથાશ્રમના નામે ટ્રાન્સફર કરવાના આખરી કાગળો હતા!

આ સાંભળતા જ રાકેશ અને રીનાના હોશ ઊડી ગયા. તેમના પગ તળેથી જમીન ખસી ગઈ. રીનાનો ચહેરો સાવ પીળો પડી ગયો. રાકેશના હાથમાંથી કાગળો નીચે પડી ગયા. તેમણે કાગળો વાંચવાનું શરૂ કર્યું તો તેમાં સ્પષ્ટ લખેલું હતું કે જશોદાબેનની બધી જ મિલકત, બંગલો અને બેંક બેલેન્સ અનાથાશ્રમના બાળકો અને અનાથ વૃદ્ધોના કલ્યાણ માટે દાન કરવામાં આવે છે.

જશોદાબેને રાકેશ સામે જોઈને શાંત અવાજે કહ્યું કે દીકરા, તું મને મુર્ખ સમજતો હતો ને? તું અને તારી પત્ની મારી પથારીવશ હાલતનો ફાયદો ઉઠાવીને મારી મિલકત હડપ કરવા માગતા હતા. પણ મને તારી દાનત પહેલેથી જ ખબર હતી. મેં તને મોટા કરવામાં અને ભણાવવામાં કોઈ કસર નહોતી છોડી, પણ તું મને પ્રેમ ન આપી શક્યો. તારે માત્ર મારી સંપત્તિ જોઈતી હતી.

રાકેશને પોતાની મોટી ભૂલનો અહેસાસ થયો. તે જશોદાબેનના પગમાં પડી ગયો અને રડવા લાગ્યો. તેણે કહ્યું કે બા, મને માફ કરી દો. મારી બહુ મોટી ભૂલ થઈ ગઈ. હું પત્નીની વાતોમાં આવી ગયો હતો. તમે આ કાગળો રદ કરી દો. અમે તમારી આજીવન સેવા કરીશું. રીના પણ રડવાનું નાટક કરવા લાગી અને ક્ષમા માંગવા લાગી.

પરંતુ જશોદાબેને તેમના તરફ જોયું પણ નહીં. તેમણે કહ્યું કે હવે બહુ મોડું થઈ ગયું છે. જે દીકરો સ્વાર્થ માટે માની સેવા કરે, તેની સેવાની મને કોઈ જરૂર નથી. તમે બંને માત્ર પૈસાના ભૂખ્યા છો, પરિવારના પ્રેમની તમને કોઈ કિંમત નથી.

ત્યાં જ વૃદ્ધાશ્રમની બીજી એક ગાડી પણ આવી પહોંચી હતી. જશોદાબેને પોતાનો નાનો થેલો, જેમાં તેમના કેટલાક કપડાં અને પતિ રામજીભાઈની એક તસવીર હતી, તે હાથમાં લીધો. તેઓ શાંતિથી ઊભા થયા અને અનાથાશ્રમના કાર્યકરોનો ટેકો લઈને બહાર નીકળ્યા.

રાકેશ અને રીના કાલાવાલા કરતા રહ્યા, હાથ જોડતા રહ્યા અને ક્ષમા માંગતા રહ્યા. પણ જશોદાબેને પાછળ ફરીને પણ ન જોયું. તેઓ વહુ અને દીકરો કંઈ સમજે કે પોતાની ભૂલ સુધારે તે પહેલા જ શાંતિથી વૃદ્ધાશ્રમની ગાડીમાં બેસીને નીકળી ગયા.

તેમના ગયા પછી રાકેશ અને રીના તે જ આલીશાન બંગલામાં એકલા રહી ગયા, પરંતુ હવે એ બંગલો તેમનો નહોતો. અનાથાશ્રમના ટ્રસ્ટે તેમને બંગલો ખાલી કરવા માટે સમય આપી દીધો હતો. પોતાના જ સ્વાર્થ અને લોભના કારણે તેમણે મા અને મિલકત બંને ગુમાવી દીધા હતા.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.