સસરાને સોફા પરથી હટાવી ગેલેરીમાં બેસાડનારી ભણેલી વહુની ઘમંડી ડિગ્રી સસરાની એક જ લીગલ નોટિસે કાયમ માટે...

મગનલાલ પોતાના જીવનના સાઠ વર્ષ ખૂબ જ પ્રામાણિકતા અને સખત પરિશ્રમ સાથે વિતાવીને બેંકના મેનેજર પદેથી નિવૃત્ત થયા હતા. તેમણે આખી જિંદગી એક જ સપનું જોયું હતું કે પોતાના એકના એક દીકરા આકાશને સારું ભણાવી-ગણાવીને મોટો કરવો અને નિવૃત્તિ પછી શાંતિથી પોતાના ઘરમાં સમય વિતાવવો. તેમણે પોતાની આખી જિંદગીની જમાપુંજી લગાડીને અમદાવાદના એક પોશ વિસ્તારમાં એક સુંદર અને મોટો બંગલો બનાવ્યો હતો. મગનલાલ અને તેમના પત્ની શાંતાબેન આ ઘરમાં પોતાના દીકરા સાથે ખુશીથી રહેતા હતા. થોડા સમય પહેલા જ આકાશના લગ્ન કીર્તિ નામની છોકરી સાથે થયા હતા. કીર્તિ ડબલ ગ્રેજ્યુએટ હતી અને ખૂબ જ પ્રતિષ્ઠિત પરિવારમાંથી આવતી હતી, તેથી મગનલાલ અને શાંતાબેન ખૂબ ખુશ હતા કે તેમના ઘરમાં લક્ષ્મી જેવી સુશિક્ષિત વહુ આવી છે.

પરંતુ કીર્તિના મનમાં કંઈક જુદું જ ચાલી રહ્યું હતું. કીર્તિ ભણેલી-ગણેલી ચોક્કસ હતી, પણ તેનો સ્વભાવ અત્યંત ઘમંડી, ચાલાક અને ઘરમાં પોતાની સત્તા ચલાવવાનો હતો. તેને નાનપણથી જ દરેક બાબતમાં પોતાનું શાસન ચલાવવાની આદત હતી. લગ્ન કરીને આ ઘરમાં આવ્યાના ગણતરીના દિવસોમાં જ તેણે ઘરની આખી વ્યવસ્થા પોતાના હાથમાં લેવાનું શરૂ કરી દીધું હતું. શરૂઆતમાં શાંતાબેન અને મગનલાલે વહુ નવું લોહી છે અને મોર્ડન છે તેમ વિચારીને તેની કોઈ વાતમાં દખલ ન કરી. પણ કીર્તિ આ નમ્રતાને તેમની નબળાઈ સમજી બેઠી. કીર્તિને સૌથી વધુ ચીડ પોતાના સસરા મગનલાલથી હતી. મગનલાલ નિવૃત્ત થઈ ચૂક્યા હોવાથી મોટે ભાગે આખો દિવસ ઘરમાં જ રહેતા હતા.

મગનલાલની એક આદત હતી કે તેઓ સવારે વહેલા ઉઠીને સ્નાન કરીને લિવિંગ રૂમના મુખ્ય સોફા પર બેસીને ખૂબ જ શાંતિથી ન્યૂઝ પેપર વાંચતા અને સાથે ચા પીતા હતા. કીર્તિને સવારે મોડે સુધી ઊંઘવાની આદત હતી અને જ્યારે તે રૂમની બહાર આવતી ત્યારે સસરાને સોફા પર બેઠેલા જોઈને તેનું મોં બગડી જતું હતું. તેને એવું લાગતું હતું કે આ ઘરડા માણસના કારણે તેના લિવિંગ રૂમનો આખો લુક બગડી જાય છે. તે અવારનવાર શાંતાબેન સામે કચકચ કરતી કે પપ્પા આખો દિવસ સોફા રોકીને બેસી રહે છે, મારે કોઈ ફ્રેન્ડ્સને ઘરે બોલાવવા હોય તો પણ શરમ આવે છે. શાંતાબેન વહુને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરતા પણ કીર્તિ પોતાની જીદ પર અડી રહેતી હતી.

એક દિવસ સવારના સમયે મગનલાલ હંમેશની જેમ સોફા પર બેસીને ચશ્મા ચડાવીને ખૂબ જ ધ્યાનથી દેશ-દુનિયાના સમાચાર વાંચી રહ્યા હતા. શાંતાબેન રસોડામાં ચા બનાવી રહ્યા હતા. બરાબર એ જ સમયે કીર્તિ પોતાના હાથમાં બજારમાંથી નવા ખરીદેલા મોંઘા અને આધુનિક સોફાના કવર લઈને લિવિંગ રૂમમાં આવી. તેણે મગનલાલ તરફ એક અત્યંત તિરસ્કારભરી નજર નાખી. મગનલાલ હજુ પેપર વાંચી જ રહ્યા હતા ત્યાં જ કીર્તિએ કોઈ પણ વિવેક વગર તેમની નજર સામે જ સોફા પરથી જુના કવર ખેંચી લીધા. મગનલાલ થોડા આશ્ચર્ય સાથે વહુ સામે જોઈ રહ્યા પણ કશું બોલ્યા નહીં.

કીર્તિએ સોફાના કવર બદલતી વખતે જ રસોડામાંથી બહાર આવેલા શાંતાબેનને સંભળાવીને મોટા અવાજે કહ્યું કે, "મમ્મી, મેં આ ઘર માટે બહુ મોંઘા અને બ્રાન્ડેડ કવર મંગાવ્યા છે. હવેથી પપ્પાને કહી દો કે સવારથી સાંજ સુધી આ લિવિંગ રૂમના સોફા પર બેસી ન રહે. જ્યારે બહારથી મારા કોઈ હાઈ પ્રોફાઈલ મહેમાનો કે ફ્રેન્ડ્સ ઘરમાં આવે ત્યારે આવા ઘરડા માણસને પેપર લઈને બેઠેલા જોઈને બહુ ખરાબ લાગે છે. આપણી ઈમેજ બગડે છે. હવેથી પપ્પાને બહાર ગેલેરીમાં જ બેસવા કહો, ત્યાં એક પ્લાસ્ટિકની ખુરશી નાખી દો, એટલે ન્યૂઝ પેપર પણ વંચાઈ જાય અને ઘરની શોભા પણ ન બગડે."

કીર્તિના આ અહંકારી અને અપમાનજનક શબ્દો લિવિંગ રૂમની દિવાલોમાં ગુંજી ઉઠ્યા. શાંતાબેનની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તેમણે વહુને ટોકવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ કીર્તિએ સાસુને પણ હાથના ઈશારે શાંત કરી દીધા. મગનલાલ જે માણસે આખી જિંદગી ગર્વ અને સન્માન સાથે નોકરી કરી હતી, તેમના માટે પોતાની જ વહુના મોંથી આવા શબ્દો સાંભળવા એ અસહ્ય હતા. પણ તેઓ એકદમ શાંત રહ્યા. તેમણે પોતાના ચહેરા પર ક્રોધનો એક પણ ભાવ આવવા ન દીધો. મગનલાલે ચૂપચાપ પોતાનું ચશ્મું ઉતાર્યું, ન્યૂઝ પેપરને વ્યવસ્થિત વાળીને બાજુ પર રહેલા ટેબલ પર મૂક્યું. તેઓ સોફા પરથી ઊભા થયા અને પોતાના રૂમમાં ચાલ્યા ગયા.

રૂમમાં જઈને મગનલાલે સૌથી પહેલા પોતાના મોબાઈલમાંથી એક ફોન લગાવ્યો. આ ફોન તેમના પરમ મિત્ર અને શહેરના જાણીતા સિનિયર એડવોકેટ શરદભાઈનો હતો. મગનલાલે શરદભાઈ સાથે ખૂબ જ શાંતિથી લગભગ અડધો કલાક વાત કરી અને ઘરમાં બનેલી આખી ઘટના જણાવી. શરદભાઈએ મગનલાલને આશ્વાસન આપ્યું અને કહ્યું કે તું જરાય ચિંતા ન કર, કાયદો તારી સાથે છે. મગનલાલે વકીલને સ્પષ્ટ શબ્દોમાં કાનૂની કાર્યવાહી કરવાની સૂચના આપી દીધી. કીર્તિને લાગતું હતું કે તેના આ પગલાથી સસરા ડરી ગયા છે અને હવે તેનું શાસન આખા બંગલા પર સ્થાપિત થઈ ગયું છે. તે આખો દિવસ ખુશ થઈને પોતાની ફ્રેન્ડ્સ સાથે ફોન પર વાતો કરતી રહી.

સાંજના સાડા સાત વાગ્યા હતા. આકાશ ઓફિસથી થાકેલો-પાકેલો ઘરે આવ્યો. તે જેવો લિવિંગ રૂમમાં દાખલ થયો કે કીર્તિ તેની પાસે દોડી ગઈ અને પ્રેમનો ઢોંગ કરવા લાગી. આકાશે જોયું તો સેન્ટર ટેબલ પર એક સફેદ રંગનું મોટું સરકારી કવર પડ્યું હતું, જેના પર કોર્ટ અને વકીલની સત્તાવાર સીલ મારેલી હતી. આકાશે નવાઈ પામીને કવર હાથમાં લીધું અને પૂછ્યું કે, "કીર્તિ, આ શું છે? આપણા ઘરે વકીલની નોટિસ કેમ આવી છે?" કીર્તિ પણ એ કવર જોઈને ચોંકી ગઈ હતી. તેને અંદાજો નહોતો કે આ શું હોઈ શકે.

આકાશે ધ્રુજતા હાથે એ કવર ખોલ્યું અને અંદર રહેલી લીગલ નોટિસ વાંચવાનું શરૂ કર્યું. જેમ-જેમ તે નોટિસ વાંચતો ગયો, તેમ-જેમ તેનો ચહેરો સાવ ફીકો પડતો ગયો અને તેના કપાળ પર પરસેવાના ટીપાં વળી ગયા. નોટિસમાં સાફ-સાફ અક્ષરોમાં લખેલું હતું કે, આ બંગલો અને મગનલાલની તમામ પ્રોપર્ટી, બેંક એકાઉન્ટ્સ અને બિઝનેસ રોકાણો માત્ર ને માત્ર મગનલાલના પોતાના નામે છે. તેમણે પોતાના સગા દીકરા આકાશ અને વહુ કીર્તિને કાયદાકીય રીતે આ ઘરમાંથી અસામાજિક અને અપમાનજનક વર્તનના કારણે બેદખલ કર્યા છે. નોટિસ મળ્યાના સાત દિવસની અંદર આકાશ અને કીર્તિએ આ બંગલો ખાલી કરીને પોતાનો સામાન લઈને નીકળી જવાનું હતું, નહિતર પોલીસ પ્રોટેક્શન સાથે તેમને બહાર કાઢવામાં આવશે.

આકાશના હાથમાંથી કાગળ નીચે પડી ગયો. તેણે ગુસ્સા અને આઘાતમાં કીર્તિ સામે જોયું અને પૂછ્યું કે, "તે સવારે પપ્પા સાથે એવું તે શું વર્તન કર્યું કે પપ્પાએ આપણને પોતાના જ ઘરેથી બહાર કાઢી મૂકવાની નોટિસ આપી દીધી? તને ખબર છે આ બંગલો પપ્પાની પોતાની કમાણીનો છે, આમાં મારો એક રૂપિયાનો પણ હક નથી!" કીર્તિ આ સાંભળીને સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. તેના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ હતી. જે સસરાને તે લાચાર અને નકામા સમજીને ગેલેરીમાં પ્લાસ્ટિકની ખુરશી પર બેસાડવાની વાતો કરતી હતી, તે જ સસરા આ આખા વૈભવના અસલી માલિક નીકળ્યા.

બરાબર એ જ સમયે મગનલાલ અને શાંતાબેન પોતાના રૂમમાંથી બહાર આવ્યા. મગનલાલના ચહેરા પર એ જ સવારવાળી શાંતિ અને ગંભીરતા હતી. કીર્તિ જે પોતાની ડબલ ગ્રેજ્યુએટની ડિગ્રી અને હાઈ પ્રોફાઈલ હોવાનો ઘમંડ રાખતી હતી, તે સાવ નાની થઈ ગઈ હતી. કીર્તિ દોડીને મગનલાલના પગમાં પડી ગઈ અને રડતા-રડતા માફી માંગવા લાગી કે, "પપ્પા, મારાથી બહુ મોટી ભૂલ થઈ ગઈ છે, હું મારી ડિગ્રીના અહંકારમાં આંધળી થઈ ગઈ હતી, પ્લીઝ આ નોટિસ પાછી ખેંચી લો, અમે ક્યાં જઈશું?"

મગનલાલે ખૂબ જ શાંતિથી કીર્તિના હાથ પોતાના પગ પરથી હટાવ્યા અને ગૌરવપૂર્ણ અવાજે કહ્યું કે, "બેટા, તારી પાસે મોટી-મોટી ડીગ્રીઓ ચોક્કસ છે, પણ તારી પાસે સંસ્કાર અને વડીલોને સન્માન આપવાની સાચી સમજણ નથી. જે ઘરડા માણસની હાજરીથી તારા લિવિંગ રૂમનો લુક બગડતો હતો, એ જ ઘરડા માણસના લોહી-પાણીની કમાણીથી આ લિવિંગ રૂમ અને સોફા બન્યા છે. તારી આ ભણેલી ડીગ્રી જો તને માણસાઈ ન શીખવી શકતી હોય, તો એ ડીગ્રી માત્ર કાગળનો ટુકડો છે. હવે સાત દિવસ છે તમારી પાસે, આ ડિગ્રીનો ઉપયોગ કરીને નવું ઘર શોધી લો." કીર્તિ અને આકાશ પાસે હવે પસ્તાવા સિવાય કોઈ રસ્તો બચ્યો નહોતો, કારણ કે મગનલાલે વહુનો ઘમંડ મિનિટોમાં જ તોડી નાખ્યો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.