સસરા પાસે બિઝનેસ માટે પૈસા માંગ્યા તો મોં પર ના પાડી દીધી, પણ બેંકમાંથી ફોન આવ્યો ત્યારે...
સસરા મનસુખભાઈ સામે જ લાકડાની ખુરશી પર શાંતિથી બેઠા હતા. ચિરાગે બહુ હિંમત કરીને પોતાની વાત રજૂ કરી હતી.
"પપ્પાજી, મારે નવો બિઝનેસ શરૂ કરવો છે. જો તમે પાંચ લાખ રૂપિયાની મદદ કરો તો મારું કામ થઈ જાય." ચિરાગનો અવાજ ધીમો પણ આશાભર્યો હતો.
મનસુખભાઈએ પોતાના ચશ્મા સરખા કર્યા. તેમણે ચાનો એક ઘૂંટડો લીધો અને ટેબલ પર કપ મૂક્યો. તેમણે સાવ ઠંડા અવાજે કહ્યું, "ના ચિરાગ, હું તને આ પૈસા નહીં આપી શકું."
આટલો સીધો જવાબ સાંભળીને ચિરાગના હોશ ઊડી ગયા. ઘરમાં એક ક્ષણ માટે ભારે મૌન છવાઈ ગયું. ચિરાગને લાગ્યું કે તેના ગળામાં કશુંક અટકાઈ ગયું છે.
મનસુખભાઈએ આગળ કોઈ ખુલાસો પણ ન કર્યો. તેઓ શાંતિથી ઊભા થયા અને પોતાના ઓરડા તરફ ચાલ્યા ગયા. ચિરાગ ત્યાં જ સ્તબ્ધ થઈને બેસી રહ્યો.
ચિરાગના લગ્ન મનસુખભાઈની દીકરી નેહા સાથે ત્રણ વર્ષ પહેલાં થયા હતા. ચિરાગ એક નાની કંપનીમાં નોકરી કરતો હતો. તેનો પગાર મર્યાદિત હતો અને તેનાથી ઘરનું ગુજરાન માંડ ચાલતું હતું.
તેના ઘરમાં તેની વૃદ્ધ માતા અને પત્ની નેહા હતાં. ચિરાગ કાયમ પોતાનો પોશાકના કપડાનો બિઝનેસ શરૂ કરવા માંગતો હતો. તેને પૂરો વિશ્વાસ હતો કે આ બિઝનેસ ચાલશે.
પણ બિઝનેસ માટે શરૂઆતમાં પાંચ લાખ રૂપિયાની જરૂર હતી. ચિરાગ પાસે એટલી બચત નહોતી. એટલે તેણે આશા સાથે પોતાના સસરા પાસે મદદ માંગી હતી.
મનસુખભાઈ નિવૃત્ત શિક્ષક હતા. તેમની પાસે પોતાની બચત હતી. છતાં તેમણે સીધી ના પાડી દીધી એટલે ચિરાગનું દિલ ભાંગી ગયું.
ઘરે પાછા આવ્યા પછી ચિરાગ બહુ ઉદાસ હતો. તેણે નેહાને બધી વાત કહી. નેહા પોતાના પિતાના સ્વભાવથી વાકેફ હતી પણ તે કશું બોલી શકી નહીં.
"તારા પપ્પામાં બહુ અહંકાર છે," ચિરાગે ગુસ્સામાં કહ્યું. "તેઓ પોતાની પાસે પૈસા હોવા છતાં મને મદદ કરવા નથી માંગતા. તેમને લાગે છે કે હું પૈસા ડૂબાડી દઈશ."
નેહાએ ચિરાગના ખભા પર હાથ મૂક્યો. "તમે ચિંતા ના કરો. આપણે કોઈ બીજો રસ્તો શોધી લઈશું. પપ્પાનો સ્વભાવ થોડો કડક છે પણ તેઓ ખરાબ નથી."
ચિરાગે નેહાનો હાથ હટાવી દીધો. તેના મનમાં સસરા પ્રત્યે કડવાશ ભરાઈ ગઈ હતી. તેણે નક્કી કર્યું કે હવે તે ક્યારેય મનસુખભાઈના ઘરે નહીં જાય.
ચિરાગે બેંકોના ચક્કર કાપવાના શરૂ કર્યા. તે લોન માટે દરેક જગ્યાએ ભટકતો રહ્યો. પણ તેની પાસે કોઈ ગેરંટર નહોતો અને પ્રોપર્ટી પણ નહોતી.
બધી બેંકોએ તેની લોનની અરજી ફગાવી દીધી. ચિરાગ સાવ નિરાશ થઈ ગયો હતો. તેનો ડ્રીમ પ્રોજેક્ટ શરૂ થાય તે પહેલાં જ બંધ થઈ રહ્યો હતો.
એક દિવસ ચિરાગ પોતાના ઘરમાં ઉદાસ બેઠો હતો. ત્યારે તેના ફોન પર એક સરકારી બેંકમાંથી ફોન આવ્યો. મેનેજરે તેને બેંકમાં રૂબરૂ આવવા કહ્યું.
ચિરાગ આશ્ચર્ય સાથે બેંક પહોંચ્યો. મેનેજરે તેને પોતાની કેબિનમાં બેસાડ્યો. તેમણે ચિરાગ સામે એક ફાઈલ મૂકી.
"તમારી પાંચ લાખની બિઝનેસ લોન પાસ થઈ ગઈ છે," મેનેજરે હસીને કહ્યું. "વ્યાજનો દર પણ સાવ ઓછો રહેશે."
ચિરાગને પોતાની આંખો પર વિશ્વાસ નહોતો આવતો. "પણ સાહેબ, મારી પાસે તો કોઈ ગેરંટર નહોતો. તમે મારી લોન કેવી રીતે પાસ કરી?"
મેનેજરે ફાઈલના પાના ફેરવ્યા. "તમારી લોન માટે એક અનામી ગેરંટર ઊભા રહ્યા છે. તેમણે પોતાની ફિક્સ ડિપોઝિટ બેંકમાં ગીરો મૂકી છે. તેમના કારણે તમને આ લોન મળી છે."
ચિરાગે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, "એ માણસ કોણ છે? તેમનું નામ શું છે?"
મેનેજરે સ્મિત કર્યું. "એમણે પોતાનું નામ તારાથી છુપાવવા કહ્યું હતું. પણ હવે કાગળો પર સહી કરવાની છે એટલે તારે જાણવું જરૂરી છે."
મેનેજરે ગેરંટર ફોર્મ ચિરાગ તરફ સરકાવ્યું. નીચે સહી જોઈને ચિરાગના હોશ ઊડી ગયા. ત્યાં સ્પષ્ટ અક્ષરોમાં લખ્યું હતું, મનસુખભાઈ.
ચિરાગના હાથમાંથી પેન છૂટી પડી ગઈ. તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. તેને સમજાતું નહોતું કે આ શું થઈ રહ્યું છે.
મેનેજરે આગળ કહ્યું, "મનસુખ સાહેબ મહિના પહેલા મારી પાસે આવ્યા હતા. એમણે કહ્યું હતું કે મારા જમાઈને બિઝનેસ કરવો છે પણ તેનું સ્વાભિમાન ન ઘવાવું જોઈએ."
"તેમણે મને ખાસ કહ્યું હતું કે જો હું સામેથી રોકડા પૈસા આપીશ તો જમાઈને લાગશે કે તે સસરાના અહેસાન નીચે દબાઈ ગયો છે," મેનેજરે ખુલાસો કર્યો.
"એમણે પોતાની આખી જિંદગીની બચત બેંકમાં ગીરો મૂકી દીધી," મેનેજરનો અવાજ ગંભીર થયો. "જેથી તને ઓછા વ્યાજે લોન મળે અને તું તારા દમ પર બિઝનેસ ઊભો કરી શકે."
ચિરાગની આંખોમાંથી ધડધડ આંસુ વહેવા લાગ્યા. તેને પોતા પર ભારે પસ્તાવો થવા લાગ્યો.
જે સસરાને તે અહંકારી, કંજૂસ અને કઠોર સમજી રહ્યો હતો, તેમણે પોતાના જમાઈની આબરૂ અને સ્વાભિમાન સાચવવા માટે પોતાની આખી જિંદગીની પૂંજી દાવ પર લગાવી દીધી હતી.
ચિરાગ બેંકમાંથી સીધો મનસુખભાઈના ઘરે દોડ્યો. દરવાજો મનસુખભાઈએ જ ખોલ્યો. તેઓ હાથમાં ચશ્મા પકડીને ઊભા હતા.
ચિરાગ કશું જ બોલ્યા વગર મનસુખભાઈના પગમાં પડી ગયો. તે જોરજોરથી રડવા લાગ્યો.
"મને માફ કરી દો પપ્પાજી," ચિરાગનો અવાજ રુંધાઈ ગયો હતો. "મેં તમને કેટલા ખરાબ સમજ્યા. મેં માન્યું કે તમે મને મદદ નથી કરવા માંગતા."
મનસુખભાઈએ તરત જ ચિરાગને ખભાથી પકડીને ઊભો કર્યો. તેમણે પોતાના હાથથી ચિરાગના આંસુ લૂછ્યા.
"અરે બેટા, રડવાનું ન હોય," મનસુખભાઈએ શાંતિથી કહ્યું. "જો હું તને રોકડા પૈસા આપત તો તું ક્યારેય એ પૈસાની સાચી કિંમત ન સમજી શકત."
"જ્યારે માણસ પોતાના દમ પર બેંકમાંથી લોન લઈને કામ કરે છે, ત્યારે તેનામાં એક અલગ જવાબદારી આવે છે," મનસુખભાઈએ ચિરાગના માથા પર હાથ મૂક્યો.
"હું ઈચ્છતો હતો કે તું દુનિયાની સામે માથું ઊંચું રાખીને જીવે. તારે કોઈને એવું ન કહેવું પડે કે સસરાના પૈસાથી બિઝનેસ ઊભો કર્યો છે," મનસુખભાઈએ હસીને ઉમેર્યું.
નેહા પણ અંદરથી બહાર આવી. તેની આંખોમાં પણ હરખના આંસુ હતા. ઘરમાં છવાયેલી બધી કડવાશ એક જ ક્ષણમાં ધોવાઈ ગઈ હતી.
ચિરાગે એ જ દિવસે લોનના કાગળો પર સહી કરી. તેણે મનમાં નક્કી કર્યું કે તે દિવસ-રાત એક કરીને આ બિઝનેસને સફળ બનાવશે અને સસરાનો વિશ્વાસ ક્યારેય નહીં તોડે.
સંબંધોમાં ક્યારેક જે ના સંભળાય છે, તેની પાછળ કેટલો મોટો પ્રેમ અને સમર્પણ છુપાયેલું હોય છે, તે આજે ચિરાગને સારી રીતે સમજાઈ ગયું હતું.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.