સગી બહેનના લગ્નના પૈસા સાસરિયાઓને આપી દીધા, વર્ષો પછી પોતે રસ્તા પર આવ્યો ત્યારે બહેને એવું કર્યું કે...

હરેશના હાથમાં ચેકબુક ધ્રૂજી રહી હતી. સામે તેના સસરા અને સાળો શાંતિથી ચા પી રહ્યા હતા. ઘરમાં એક ઊંડી અને ભારે શાંતિ છવાઈ ગઈ હતી. બાજુના કમરામાંથી તેની પત્ની કવિતા સસરા માટે નાસ્તો લઈને આવી.

હરેશે ટેબલ પર રાખેલી પેન ઉપાડી અને ચેક પર સહી કરી દીધી. આ એ જ પૈસા હતા જે તેણે પોતાની નાની બહેન પૂજાના લગ્ન માટે બચાવીને રાખ્યા હતા. સસરાએ પોતાના નવા ધંધા માટે પૈસા માગ્યા હતા. કવિતાએ હરેશને સમજાવ્યો હતો કે સાસરિયાઓ ખુશ રહેશે તો આપણું ઘર પણ સ્વર્ગ બની જશે.

પૂજા કમરાના દરવાજે ઊભી રહીને આ બધું જોઈ રહી હતી. તેની આંખોમાં પાણી હતા. તેના લગ્ન આવતા મહિને નક્કી થયા હતા. પણ ભાભી અને સસરાના દબાણમાં આવીને હરેશે પૂજાના લગ્નનું ફંડ સાસરીમાં આપી દીધું.

લગ્ન માટે પૈસા ન હોવાથી પૂજાના સાસરિયાઓએ સગાઈ તોડી નાખી. પૂજા કશું જ બોલી નહીં. તેણે પોતાના કપડાં એક નાની બેગમાં મૂક્યા. ભાઈ સામે જોયા વગર તે ઘરની બહાર નીકળી ગઈ અને ગામ છોડીને શહેર જતી રહી.

હરેશ એક સામાન્ય મધ્યમ વર્ગનો માણસ હતો. પિતાના અવસાન પછી તેણે જ પૂજાને મોટી કરી હતી. પણ લગ્ન પછી કવિતાની વાતોમાં આવીને તે પોતાની બહેનનો ગુનેગાર બની ગયો હતો. પૂજાના ગયા પછી હરેશના ઘરમાં થોડા દિવસ શાંતિ રહી.

થોડા વર્ષો વીતી ગયા. હરેશના સસરાએ ધંધામાં મોટું નુકસાન બતાવ્યું. હરેશે ઘર ચલાવવા માટે બેંકમાંથી મોટી લોન લીધી હતી. કવિતા અને તેના ભાઈએ યુક્તિ કરીને ઘર અને હરેશના બધા જ બચતના પૈસા પોતાના નામે કરાવી લીધા.

એક દિવસ સાંજે હરેશ નોકરી પરથી ઘરે આવ્યો. ઘરના દરવાજા પર નવું તાળું વાગેલું હતું. કવિતા અને તેના પિતા બહાર ઊભા હતા. સસરાએ હરેશના હાથમાં ઘરના કાગળો મૂકી દીધા. તેમણે કહ્યું કે હવે આ ઘર અમારું છે, તું તારો રસ્તો માપી લે.

હરેશ પોતાની પત્ની સામે જોઈ રહ્યો. કવિતાએ મોં ફેરવી લીધું. તેણે પોતાના જ પતિનો પક્ષ ન લીધો. હરેશ પાસે હવે ન તો ઘર હતું, ન પૈસા. સાસરિયાઓએ તેને સંપૂર્ણપણે લૂંટી લીધો હતો.

હરેશ રસ્તા પર આવી ગયો. તેની પાસે રાત્રે રહેવા માટે કોઈ જગ્યા નહોતી. તે બસ સ્ટેન્ડના પાંચડા પર બેસીને પોતાની ભૂલો યાદ કરી રડવા લાગ્યો. તેને પોતાની બહેન પૂજા બહુ યાદ આવી રહી હતી. તેણે જેને માટે બહેનને દુઃખી કરી હતી, એ સાસરિયાઓએ જ તેને બરબાદ કરી નાખ્યો હતો.

બે દિવસ સુધી હરેશ ભૂખ્યો-તરસ્યો ભટકતો રહ્યો. એક પાડોશીએ હરેશને આ હાલતમાં જોયો. તેને દયા આવી. તેણે હરેશને કહ્યું કે પૂજા હવે શહેરમાં રહે છે અને તે બહુ મોટી વકીલ બની ગઈ છે. પાડોશીએ હરેશને પૂજાની ઓફિસનું સરનામું આપ્યું.

હરેશ ફાટેલા કપડાં અને કરમાયેલા ચહેરા સાથે શહેરમાં પૂજાની ઓફિસે પહોંચ્યો. ઓફિસ બહુ મોટી હતી. પૂજા પોતાની ખુરશી પર બેઠી હતી. તેના ચહેરા પર એક અલગ જ આત્મવિશ્વાસ હતો. તેણે હરેશને જોયો.

હરેશ પૂજાના પગમાં પડી ગયો. તે જોરજોરથી રડવા લાગ્યો. તેણે કહ્યું કે પૂજા, મને માફ કરી દે. મેં તારા લગ્નના પૈસા સાસરીમાં આપીને બહુ મોટી ભૂલ કરી હતી. આજે એ જ લોકોએ મને રસ્તા પર લાવી દીધો છે.

પૂજા શાંતિથી ઊભી થઈ. તેણે હરેશને ખુરશી પર બેસાડ્યો. તેણે હરેશને પીવા માટે પાણી આપ્યું. પૂજાની આંખોમાં કોઈ ગુસ્સો નહોતો, પણ એક ઊંડો છૂપો દુખાવો હતો. તેણે હરેશ પાસેથી બધા કાગળો લીધા.

પૂજાએ તરત જ પોતાના આસિસ્ટન્ટને બોલાવ્યો. તેણે હરેશના સસરા, સાળા અને પત્ની સામે ધોખાધડી અને મિલકત પચાવી પાડવાનો કોર્ટમાં કેસ દાખલ કર્યો. પૂજાએ દિવસ-રાત એક કરીને કેસની તૈયારી કરી.

કોર્ટમાં કેસ ચાલ્યો. પૂજાએ એવી રીતે દલીલો કરી કે હરેશના સાસરિયાઓ પાસે કોઈ જવાબ નહોતો. પૂજાએ સાબિત કરી દીધું કે હરેશ સાથે છેતરપિંડી થઈ હતી. જજે હરેશના સાસરિયાઓને બધી જ મિલકત અને પૈસા વ્યાજ સાથે પાછા આપવાનો હુકમ કર્યો.

કેસ જીત્યા પછી હરેશના સાસરિયાઓ જેલમાં જવાની બીકે બધા પૈસા પાછા આપવા તૈયાર થઈ ગયા. હરેશને તેની બધી મિલકત અને બેંકના પૈસા પાછા મળી ગયા. હરેશના ચહેરા પર ખુશી હતી. તેને લાગ્યું કે તેની બહેને તેને માફ કરી દીધો છે.

કોર્ટની બહાર આવ્યા પછી હરેશે પૂજાનો હાથ પકડ્યો. તેણે કહ્યું કે પૂજા, ચાલ આપણે ઘરે જઈએ. હવે હું તને ક્યારેય નહીં છોડું. આપણે સાથે જ રહીશું.

પૂજાએ ધીમેથી પોતાનો હાથ હરેશના હાથમાંથી છોડાવી લીધો. તેણે પોતાની બેગમાંથી એક કવર કાઢ્યું અને હરેશના હાથમાં મૂક્યું. કવરમાં બેંકના કાગળો અને ઘરની ચાવીઓ હતી.

પૂજાએ બહુ જ નમ્રતાથી કહ્યું કે ભાઈ, આ તારા પૈસા અને તારું ઘર છે. મેં એક વકીલ તરીકે મારો ધર્મ નિભાવ્યો છે. કારણ કે હું કોઈનો હક મારવા દેતી નથી. પણ એક બહેન તરીકે મારો અને તારો સંબંધ એ જ દિવસે પૂરો થઈ ગયો હતો જ્યારે તેં સાસરિયાઓ માટે મને રસ્તા પર છોડી દીધી હતી.

હરેશ સ્તબ્ધ થઈને ઊભો રહી ગયો. પૂજાએ આગળ કહ્યું કે લોહીના સંબંધો પૈસાથી નથી ટકતા, વિશ્વાસથી ટકે છે. તેં મારો વિશ્વાસ તોડ્યો હતો. આજે મેં તને તારી મિલકત પાછી અપાવી દીધી, પણ આપણું બાળપણ અને આપણો પ્રેમ હવે પાછો નહીં આવે.

પૂજા પોતાની ગાડી તરફ ચાલવા લાગી. હરેશ પાછળથી બૂમો પાડતો રહ્યો, પણ પૂજાએ પાછળ ફરીને ન જોયું. તે ગાડીમાં બેસીને જતી રહી.

હરેશના હાથમાં ઘરની ચાવીઓ અને લાખો રૂપિયા હતા. પણ તેની પાસે પોતાની બહેન નહોતી. તેને સમજાઈ ગયું હતું કે ગુમાવેલી મિલકત પાછી મળી શકે છે, પણ ગુમાવેલા સંબંધો ક્યારેય પાછા મળતા નથી. તે રસ્તા પર એકલો ઊભો રહીને પોતાની ભૂલ પર રડતો રહ્યો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.