સગા નાના ભાઈના લગ્નમાં મોટો ભાઈ ઘર છોડીને જતો રહ્યો, પણ લખેલી ચિઠ્ઠી મળી ત્યારે...
રાજેશ અને મિલન વચ્ચે નાનપણથી જ ખૂબ જ પ્રેમ હતો. નાનો ભાઈ મિલન જ્યારે દસ વર્ષનો હતો ત્યારે જ પિતાનું છત્ર છીનવાઈ ગયું હતું. ઘરની બધી જવાબદારી મોટા ભાઈ રાજેશ પર આવી પડી હતી. રાજેશે પોતાની ભણતર છોડીને બાપની નાની કરિયાણાની દુકાન સંભાળી લીધી હતી. તેણે મિલનને ક્યારેય કોઈ વાતે ઓછપ આવવા દીધી નહોતી. મિલનને ભણાવી-ગણાવીને મોટો કર્યો અને શહેરમાં સારી નોકરી અપાવી.
હવે મિલનના લગ્ન નક્કી થયા હતા. ઘરમાં આનંદનો માહોલ હતો. મમ્મી સુશીલાબેન ખૂબ જ ખુશ હતા. ગામમાં કંકોતરીઓ વહેંચાઈ ગઈ હતી અને મંડપ રોપાઈ ગયો હતો. લગ્નની તૈયારીઓ જોરશોરથી ચાલી રહી હતી. દરેક સગા-સંબંધાને બોલાવવામાં આવ્યા હતા. મિલન પણ પોતાના લગ્નને લઈને ખૂબ જ ઉત્સાહી હતો.
પરંતુ લગ્નના બે દિવસ પહેલાં એક અજીબ ઘટના બની. રાજેશ અચાનક ઘર છોડીને ક્યાંક જતો રહ્યો. તેણે પોતાની નાની બેગમાં થોડા કપડાં મૂક્યા અને મોડી રાત્રે નીકળી ગયો. સવારે જ્યારે ઘરમાં ખબર પડી ત્યારે સુશીલાબેન રડવા લાગ્યા. મિલને રાજેશને ફોન કરવાનો પ્રયાસ કર્યો પણ રાજેશનો ફોન બંધ આવતો હતો.
ગામના લોકો અને સગા-સંબંધા અંદરોઅંદર વાતો કરવા લાગ્યા. કોઈ કહેતું કે બે ભાઈઓ વચ્ચે મિલકત બાબતે મોટો ઝગડો થયો હશે. તો કોઈ કહેતું કે મોટા ભાઈને નાના ભાઈની ખુશી સહન નથી થતી. મિલનનું દિલ પણ આ વાતો સાંભળીને ભરાઈ આવ્યું. તેના મનમાં પોતાના જ મોટા ભાઈ પ્રત્યે ગુસ્સો અને કડવાશ પેદા થવા લાગ્યા.
લગ્નનો દિવસ આવી ગયો. મંડપમાં શરણાઈઓ વાગી રહી હતી. મહેમાનોની ચહલપહલ હતી પણ ઘરના સભ્યોના ચહેરા પર ઉદાસી હતી. રાજેશે પોતાની હાજરી ન આપી એટલે મિલન અંદરથી તૂટી ગયો હતો. તેને થતું હતું કે જે ભાઈ માટે મેં આખી જિંદગી માન રાખ્યું, તે મારા જીવનના સૌથી મોટા દિવસે જ મને છોડીને જતો રહ્યો.
લગ્નની વિધિઓ પૂરી થવા આવી હતી. ફેરા ફરવાનો સમય થયો હતો. એવામાં ગામનો એક જૂનો વકીલ મંડપમાં આવ્યો. તેણે મિલનના હાથમાં એક કાગળ અને સરનામું આપ્યું. વકીલે ધીમેથી કહ્યું કે આ તારા મોટા ભાઈએ આપવા માટે કહ્યું હતું.
મિલને ગુસ્સામાં એ કાગળ ખોલ્યો. તેમાં રાજેશના અક્ષરે લખેલું હતું. રાજેશે લખ્યું હતું કે મારા વ્હાલા ભાઈ, તારા લગ્ન ખૂબ જ ધામધૂમથી થાય તેવી મારી ઈચ્છા હતી. લગ્નનો મોટો ખર્ચ પૂરો કરવા માટે મારી પાસે પૈસા નહોતા. એટલે મેં આપણી કરિયાણાની દુકાન છાનામાના વેચી દીધી અને લગ્નનો બધો ખર્ચ પૂરો કર્યો.
કાગળ વાંચતા જ મિલનની આંખોમાંથી દડદડ આંસુ વહેવા લાગ્યા. કાગળમાં આગળ લખ્યું હતું કે દુકાન વેચાયા પછી મારી પાસે નવા કપડાં ખરીદવાના પણ પૈસા નહોતા વધ્યા. મારી પાસે એકમાત્ર જૂનો કુરતો હતો જે સાવ ફાટેલો હતો. હું નથી ઈચ્છતો કે મારા ગરીબ અને ફાટેલા કપડાં જોઈને કોઈ તારા લગ્નમાં તારી મજાક ઉડાવે કે તારા સસરા પક્ષ સામે તારું માથું નમે. એટલે હું આ ખુશીના પ્રસંગથી દૂર રહ્યો છું.
મિલનથી હવે રહેવાયું નહીં. તે લગ્નનો મંડપ છોડીને જાનૈયાઓ સામે જ વકીલે આપેલા સરનામા તરફ દોડ્યો. ગામના પાછલા ભાગમાં આવેલા એક જૂના મકાનના ઓટલે રાજેશ બેઠો હતો. તેના શરીર પર સાવ સાદો અને જૂનો કુરતો હતો. તે ચૂપચાપ આકાશ સામે જોઈ રહ્યો હતો.
મિલને જઈને રાજેશને સખત ભેટી લીધો. મિલન મોટેથી રડવા લાગ્યો. તેણે કહ્યું કે ભાઈ, મને માફ કરી દે. હું તને ખોટો સમજતો રહ્યો. તારા પ્રેમ આગળ આ લગ્ન અને બધો આડંબર નકામો છે. તારા વગર મારા ફેરા અધૂરા છે.
રાજેશે મિલનના આંસુ લૂછ્યા અને તેને છાતીએ લગાડ્યો. રાજેશે કહ્યું કે તું મારો ભાઈ છે, તારી ખુશીથી વધીને મારા માટે કંઈ નથી. તારું માન જાળવવા માટે હું હજાર વાર પણ આવી તકલીફ સહન કરવા તૈયાર છું.
મિલન પોતાના મોટા ભાઈનો હાથ પકડીને સીધો લગ્નના મંડપમાં લાવ્યો. તેણે બધા મહેમાનો સામે મોટા ભાઈના ત્યાગની વાત કરી. ગામના જે લોકો રાજેશને ખોટો સમજી રહ્યા હતા, તે બધાની આંખો ભીની થઈ ગઈ.
તે દિવસે બધાને સમજાયું કે પ્રેમ દેખાડામાં નહીં પણ સમર્પણમાં હોય છે. મોટો ભાઈ પોતાના નાના ભાઈની ઈજ્જત માટે પોતે અપમાન અને ગરીબી સહન કરવા તૈયાર થઈ ગયો હતો.
સંબંધોમાં ઘણીવાર બહારથી દેખાતી પરિસ્થિતિ સાચી નથી હોતી. કોઈ માણસ આપણાથી દૂર થાય ત્યારે તેનો અર્થ એવો નથી હોતો કે તે આપણું ખરાબ ઈચ્છે છે. ક્યારેક તેની પાછળ એવો પ્રેમ છુપાયેલો હોય છે જેની આપણે કલ્પના પણ નથી કરી શકતા.
સમાજ અને સગા-સંબંધા ખૂબ જ ઉતાવળમાં નિર્ણય લઈ લે છે. લોકો કારણ જાણ્યા વગર જ માણસને દોષી ઠેરવી દે છે. પણ સાચો સંબંધ એ જ છે જે શંકાના વાદળો હટાવીને સત્ય સુધી પહોંચે.
મોટા ભાઈનો એ ત્યાગ આખી જિંદગી માટે મિલનના મનમાં પ્રેમ અને આદર બનીને રહી ગયો. ભાઈ-ભાઈ વચ્ચેનો આ પ્રેમ જ સાચી સંપત્તિ છે.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.