પત્નીના કહેવાથી વડીલોનું ઘર પચાવી પાડનાર ભાઈની હાલત જોઈને, આંખમાંથી...

લોખંડની ડોલનો કડો હાથમાં ખૂંપતો હતો. ગરમ દૂધની ઉકાળેલી વાસ આખા છાપરામાં ફેલાયેલી હતી. દૂધનું એક ટીપું નીચે પ્લાસ્ટિકની લાલ ડોલમાં પડ્યું અને ઝીણો અવાજ આવ્યો. સામે દરવાજા પાસે ઊભેલા માણસના શર્ટ પર માટીના ડાઘ લાગેલા હતા.

તેના પગમાં રહેલા જૂના બૂટમાંથી ચામડું છોલાઈ ગયું હતું. તેણે દરવાજાના લાકડા પર ધીમેથી ટકોરો માર્યો. લાકડાનો જૂનો દરવાજો ધ્રૂજી ઊઠ્યો. રાજેશે હાથમાં રહેલી ડોલ જમીન પર મૂકી. લોખંડની ડોલ વાગતાં જ લાલ ફ્લોર પર મોટો અવાજ થયો.

રાજેશે પોતાના ગમછાથી હાથ સાફ કર્યા. સામે ઊભેલા માણસે પોતાની નજર નીચે ઝુકાવી લીધી. બંને વચ્ચે બહુ ઊંડી શાંતિ છવાઈ ગઈ. બારી બહારથી પવનનો એક ઠંડો ઝોંકો અંદર આવ્યો. પંખાની લાકડીમાંથી એક હળવો અવાજ આવ્યો.

રાજેશ અને સુરેશ બંને સગા ભાઈઓ હતા. પિતાના અચાનક અવસાન પછી આખા ઘરની જવાબદારી રાજેશ પર આવી ગઈ હતી. રાજેશે પોતાની જવાની અને પોતાના સપનાઓનો ત્યાગ કર્યો હતો. તેણે દિવસ-રાત ખેતરમાં મહેનત કરીને નાના ભાઈ સુરેશને ભણાવ્યો.

સુરેશ ભણવામાં બહુ હોંશિયાર હતો. રાજેશે પોતાના ખાવાના પૈસા બચાવીને સુરેશની મોટી કોલેજની ફી ભરી હતી. સુરેશે પણ મહેનત કરી અને તે એક મોટો સરકારી અફસર બની ગયો. આખા પરિવારમાં ખુશીનો માહોલ હતો.

થોડા સમય પછી સુરેશના લગ્ન એક સુંદર છોકરી સાથે થઈ ગયા. ઘરમાં નવી વહુ આવી એટલે શરૂઆતમાં બધું સરસ ચાલતું હતું. પણ ધીમે ધીમે ઘરમાં કકળાટ વધવા લાગ્યો. સુરેશની પત્નીને ગામડાનું આ નાનું ઘર અને રાજેપણું પસંદ નહોતું.

સુરેશ પણ પોતાની પત્નીની વાતોમાં આવી ગયો. તે પોતાના મોટા ભાઈની કુરબાનીઓ ભૂલી ગયો. એક દિવસ સુરેશે પત્નીના કહેવાથી વડીલોનું જૂનું ઘર છાનીમાની પોતાના નામે કરાવી લીધું. તેણે રાજેશને ઘરમાંથી બહાર કાઢી મૂક્યો.

રાજેશે પોતાના નાના ભાઈ સામે કોઈ ઝઘડો ન કર્યો. તે શાંતિથી પોતાના કપડાંની એક થેલી લઈને ઘર બહાર નીકળી ગયો. તેણે મનમાં નક્કી કર્યું કે તે ક્યારેય હિંમત નહીં હારે. તે ગામડાના ખૂણામાં આવેલા એક નાના છાપરામાં રહેવા ગયો.

રાજેશે ત્યાં પોતાની નાની બચતમાંથી બે ગાયો ખરીદી. તેણે ડેરી ફાર્મનો નાનો વ્યાપાર શરૂ કર્યો. સવારે ચાર વાગ્યે ઊઠીને ગાયોનું દૂધ કાઢવું અને ગામમાં વેચવા જવું તેનું રોજનું કામ બની ગયું.

તેના હાથમાં છાલા પડી જતા પણ તે હસતા મુખે કામ કરતો. ધીમે ધીમે તેની મહેનત રંગ લાવી. લોકો તેની ઈમાનદારી અને દૂધની ગુણવત્તા જોઈને તેની પાસે જ દૂધ લેવા આવવા લાગ્યા.

પાંચ વર્ષ નીકળી ગયા. રાજેશનું નાનું ડેરી ફાર્મ હવે બહુ મોટો વ્યાપાર બની ગયું હતું. તેની પાસે હવે ઘણી બધી ગાયો અને ભેંસો હતી. તેણે દૂધના પ્રોસેસિંગ માટે નવા મશીનો પણ મૂકાવ્યા હતા. તેની સાથે દસ-બાર કારીગરો કામ કરતા હતા.

બીજી તરફ સુરેશ અફસર બન્યા પછી પૈસાના અહંકારમાં આંધળો થઈ ગયો હતો. તેને વધારે પૈસા કમાવાની લાલચ જાગી. તેણે પોતાના પદનો ખોટો ઉપયોગ કરવાનો શરૂ કર્યો. તે લોકો પાસેથી લાંચ લેવા લાગ્યો.

એક દિવસ સરકારી અધિકારીઓએ સુરેશને મોટી રકમની લાંચ લેતા રંગેહાથ ઝડપી પાડ્યો. સુરેશ પર મોટો કેસ થયો અને તેને નોકરીમાંથી સસ્પેન્ડ કરી દેવામાં આવ્યો. તેની બધી બચત અને ઘર કેસ લડવામાં વપરાઈ ગયા.

સુરેશ પર બેંકનું બહુ મોટું કરજ થઈ ગયું. લેણદારો દરરોજ તેના ઘરે આવીને ગાળો આપતા હતા. તેની પત્ની પણ આ બધી સ્થિતિ જોઈને પોતાના પિયર જતી રહી. સુરેશ સાવ એકલો પડી ગયો અને દેવામાં ડૂબી ગયો.

આજે કોઈ રસ્તો ન મળતાં સુરેશ દોડતો પોતાના મોટા ભાઈ રાજેશના ડેરી ફાર્મ પર આવ્યો હતો. તે ગેટ પાસે ઊભો હતો. તેના ચહેરા પર ભય અને પસ્તાવો સ્પષ્ટ દેખાતા હતા.

રાજેશે પોતાની સામે ઊભેલા સુરેશ સામે જોયું. સુરેશના હાથ ધ્રૂજતા હતા. તેણે બહુ નમ્રતાથી કહ્યું કે મોટા ભાઈ, મને માફ કરી દો. હું બહુ મોટી મુશ્કેલીમાં છું. મારે તમારી મદદની જરૂર છે.

રાજેશે ચહેરા પર કોઈ ગુસ્સો ન લાવ્યો. તેણે ટેબલ પર પડેલો પાણીનો ગ્લાસ ભર્યો. તેણે ગ્લાસ સુરેશ તરફ આગળ કર્યો. સુરેશે એક જ શ્વાસે આખું પાણી પી લીધું.

સુરેશે કહ્યું કે ભાઈ, બેંકવાળા મારું ઘર લિલામ કરી રહ્યા છે. મારી પાસે એક રૂપિયો પણ નથી. જો તમે મને થોડા પૈસા નહીં આપો તો હું રસ્તા પર આવી જઈશ. મને બચાવી લો.

રાજેશે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેણે બારી બહાર દેખાતી પોતાની મોટી ડેરી તરફ જોયું. ત્યાં દૂધના કેન ભરાઈ રહ્યા હતા અને કારીગરો કામ કરી રહ્યા હતા.

રાજેશે ધીમેથી બોલવાનું શરૂ કર્યું. તેણે કહ્યું કે સુરેશ, આ દૂધનું ફાર્મ ઊભું કરવા માટે મેં મારી રાતોની ઊંઘ કુરબાન કરી છે. મેં મારા લોહી અને પરસેવાથી આ ઈમારત બનાવી છે.

સુરેશે કહ્યું કે ભાઈ, હું જાણું છું કે મેં તમારી સાથે બહુ મોટો અન્યાય કર્યો હતો. મેં તમને ઘરમાંથી બહાર કાઢી મૂક્યા હતા. પણ હું તમારો નાનો ભાઈ છું. મને એક તક આપો.

રાજેશે સાફ શબ્દોમાં ના પાડી દીધી. તેણે કહ્યું કે સુરેશ, જો તું કોઈ વ્યાપારમાં નુકસાન કરીને આવ્યો હોત તો હું મારી આખી મિલકત તારા ચરણોમાં ધરી દેત. પણ તું ઈમાનદારી ખોઈને આવ્યો છે.

રાજેશે આગળ કહ્યું કે તું લાંચના કેસમાં ફસાયો છે. તું લોકોના હકના પૈસા ખાઈ ગયો. મેં તને ભણાવી-ગણાવીને અફસર એટલા માટે બનાવ્યો હતો કે તું લોકોની સેવા કરે, ચોરી નહીં.

તારા અહંકાર અને લાલચે તને આ મોડ પર લાવીને ઊભો રાખ્યો છે. જો હું આજે તને પૈસા આપીને બચાવી લઈશ, તો તને ક્યારેય તારી ભૂલનો સાચો અહેસાસ નહીં થાય.

રાજેશનો અવાજ બહુ મક્કમ હતો. તેણે કહ્યું કે મેં તને ભાઈ સમજીને બધું આપ્યું હતું, પણ તું એ આદર જાળવી ન શક્યો. તારા માટે મારા ઘરમાં હવે કોઈ જગ્યા નથી.

સુરેશ જમીન પર બેસી પડ્યો. તે મોટેથી રડવા લાગ્યો. તેણે રાજેશના પગ પકડવાનો પ્રયત્ન કર્યો. પણ રાજેશે પોતાના પગ પાછળ ખેંચી લીધા.

રાજેશે ગેટ તરફ ઈશારો કર્યો. તેણે કહ્યું કે તું અહીંથી જઈ શકે છે. હું તને કોઈ મદદ નહીં કરું. તારે તારા કર્મોની સજા ભોગવવી જ પડશે.

સુરેશ ધીમેથી ઊભો થયો. તેના પગમાં હવે ચાલવાની તાકાત નહોતી. તે નીચું માથું રાખીને ગેટની બહાર નીકળી ગયો. લાકડાનો મોટો ગેટ પાછળથી બંધ થઈ ગયો.

રાજેશ પોતાની ખુરશી પર બેસી ગયો. તેની આંખોમાં એક ટીપું આંસુ આવી ગયું, પણ તેણે તરત લૂછી નાખ્યું. તેણે ફરીથી દૂધની ડોલ ઊંચકી અને પોતાના કામમાં લાગી ગયો.

ઈમાનદારી અને મહેનતથી કમાયેલો રોટલો જ માણસને સાચી શાંતિ આપે છે. જે માણસ પોતાના વડીલોનો અનાદર કરે છે અને અધર્મનો રસ્તો પસંદ કરે છે, તેને એક દિવસ ઈશ્વરની સામે ઝૂકવું જ પડે છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.