પતિને સાચવતી વહુ પર પૈસા પડાવવાનો આરોપ મૂકનારા ત્યારે સ્તબ્ધ થઈ ગયા જ્યારે...

લગ્નના મંડપમાં હોમ-હવનની પવિત્ર જ્વાળાઓ વચ્ચે સંબંધીઓના કડવા અને ઝેરીલા શબ્દો ગૂંજી રહ્યા હતા. અલ્પાએ પોતાના સાદા લાલ પાનેતરનો છેડો સરખો કર્યો અને સામે વ્હીલચેર પર બેઠેલા દેવેન્દ્ર તરફ અતૂટ આદર સાથે જોયું. દેવેન્દ્રના બંને પગ કાર અકસ્માતને કારણે સાવ નિર્જીવ થઈ ગયા હતા અને તેનો ચહેરો શરમથી નીચો નમેલો હતો. ઓસરીમાં ઊભેલી અમીર નયના મોટેથી હસીને બોલી રહી હતી કે આ ગરીબ દરજીની છોકરીએ માત્ર બંગલા અને કરોડોની સંપત્તિની લાલચે એક અપંગ સાથે લગ્ન કર્યા છે.

દેવેન્દ્રની આંખોમાં આ અપમાનજનક શબ્દો સાંભળીને ઝળઝળિયાં આવી ગયા. તેણે ધ્રૂજતા હાથે વ્હીલચેરના પૈડાં પકડીને કહ્યું કે અલ્પા, તું હજુ પણ વિચારી લે, મારી આખી જિંદગી આ ચાર પૈડાંવાળી ખુરશી પર જ વીતવાની છે. તું એક સુંદર અને યુવાન દીકરી છે, તારી જિંદગી મારી સાથે નર્ક બની જશે. અલ્પાએ જરાય ખચકાયા વગર આગળ વધીને વ્હીલચેરનું હેન્ડલ પોતાના બંને હાથમાં મજબૂતીથી પકડી લીધું.

અલ્પાએ ધીમા પણ અત્યંત દ્રઢ અને મધુર અવાજે કહ્યું કે દેવેન્દ્રભાઈ, હું તમારા પગ સાથે નહીં પણ તમારા પવિત્ર હૃદય અને તમારા સંસ્કાર સાથે લગ્ન કરી રહી છું. માણસ પગથી નહીં પણ પોતાની નિયત અને કર્મોથી મોટો બને છે. અલ્પાએ વ્હીલચેરને ધીમે ધીમે આગળ વધારીને પવિત્ર અગ્નિની આસપાસ સાતેય ફેરા પૂરા કર્યા. મંડપમાં હાજર તમામ ટીકાકારો અને સગા-સંબંધીઓ આ અદ્ભુત દ્રશ્ય જોઈને અવાચક બની ગયા.

દેવેન્દ્રની વૃદ્ધ માતા ગૌરીબેનની આંખોમાંથી ચોધાર આંસુ વહી નીકળ્યા. ગૌરીબેને મનોમન ઈશ્વરનો આભાર માન્યો કે જે લાડકા દીકરાને શહેરની તમામ ધનવાન છોકરીઓએ તરછોડી દીધો હતો, તેને આજે એક સાક્ષાત દેવી જેવી જીવનસાથી મળી હતી. વિદાય વખતે અલ્પાએ પોતાના ગરીબ પિતાના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. પિતાએ ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું કે બેટા, પતિની સેવા એ જ તારો સૌથી મોટો ધર્મ છે.

લગ્ન પછીના પહેલા જ દિવસથી અલ્પાએ આખા ઘર અને દેવેન્દ્રની સેવાની જવાબદારી પોતાના ખભા પર ઉપાડી લીધી. તે રોજ સવારે પાંચ વાગ્યે ઊઠીને દેવેન્દ્રના બંને પગની ગરમ તેલથી માલિશ કરતી અને કલાકો સુધી કસરત કરાવતી. દેવેન્દ્ર જ્યારે અસહ્ય દર્દથી કણસતો ત્યારે અલ્પા પોતાની સાડીના છેડેથી તેનો પરસેવો લૂછીને હિમ્મત આપતી. તે રોજ કહેતી કે તમે હાર ન માનો, ઈશ્વરની કૃપાથી એક દિવસ તમે તમારા પોતાના પગ પર ઊભા રહેશો.

એક દિવસ દેવેન્દ્રના કપટી અને સ્વાર્થી કાકા રસિકભાઈ હવેલીએ આવ્યા. રસિકભાઈએ અલ્પાના ગળામાં કોઈ સોનાના દાગીના ન જોયા એટલે તરત કટાક્ષ કર્યો કે વહુ બેટા, તારા પિયરમાં તો ખાવાના ફાંફા હતા અને અહીં તને નોકરાણી બનાવી દીધી છે. આ આખો દિવસ પગ દબાવવાનો ઢોંગ બંધ કર. જો તારે ખરેખર સુખી થવું હોય તો દેવેન્દ્રની ફેક્ટરીના પાવર ઓફ એટર્ની મારા નામે કરાવી દે, હું તારા નામે બેંકમાં પચાસ લાખ ફિક્સ ડિપોઝિટ કરાવી આપીશ.

અલ્પાએ તરત કાકાના હાથમાંથી ચાનો કપ આંચકી લીધો અને કડક અવાજે જવાબ આપ્યો. અલ્પાએ કહ્યું કે રસિક કાકા, મારી અને મારા પતિની વચ્ચે રૂપિયાનો વ્યવહાર લાવવાની હિંમત ક્યારેય ન કરતા. મારા પતિ ભલે આજે વ્હીલચેર પર બેઠા હોય પણ તેમનું મન અને બુદ્ધિ તમારા કરતાં સો ગણા પવિત્ર અને તેજ છે. જ્યાં સુધી હું જીવતી છું ત્યાં સુધી આ ઘરમાં કોઈ મારા પતિની લાચારીનો ગેરફાયદો નહીં ઉઠાવી શકે. રસિકભાઈ કાળું મોં કરીને ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા.

અલ્પાએ દેવેન્દ્રને ઘરના એક બંધ ઓરડામાં હતાશ થઈને બેસી રહેવાને બદલે ફરીથી તેની આર્કિટેક્ચર અને ડિઝાઇનિંગ ઓફિસ સંભાળવા માટે પ્રેરિત કર્યો. અલ્પા પોતે ડ્રાઇવિંગ શીખી ગઈ અને દેવેન્દ્રને રોજ ગાડીમાં બેસાડીને ઓફિસ લઈ જતી. તે મીટિંગ્સમાં દેવેન્દ્રની ફાઈલો સંભાળતી અને ક્લાયન્ટ્સ સાથે સંવાદ સાધતી. દેવેન્દ્રમાં ધીમે ધીમે નવો આત્મવિશ્વાસ પ્રગટવા લાગ્યો અને કંપનીના મોટા મોટા પ્રોજેક્ટ્સ ફરીથી શરૂ થઈ ગયા.

સાત મહિના સુધી અલ્પાએ રાત-દિવસ જોયા વગર તપસ્યા ચાલુ રાખી. તે પોતે વૈદ્ય પાસેથી જડીબુટ્ટીઓ લાવીને ઉકાળા બનાવતી અને રોજ રાત્રે દેવેન્દ્રના પગના તળિયે ગરમ શેક કરતી. દેવેન્દ્ર ઘણીવાર રાત્રે જાગી જતો અને અલ્પાને જમીન પર બેસીને પગ દબાવતી જોઈને રડી પડતો. દેવેન્દ્ર કહેતો કે અલ્પા, તું મારા જેવી અધૂરી જિંદગી માટે પોતાની જાતને કેમ ઘસી રહી છે. અલ્પા સ્મિત આપીને કહેતી કે તમે અધૂરા નથી, તમે મારા જીવનનો પૂર્ણ શણગાર છો.

દેવેન્દ્ર ધીમે ધીમે પોતાના પગમાં ઝણઝણાટી અનુભવવા લાગ્યો હતો. એક રાત્રે અલ્પા જ્યારે પગની માલિશ કરી રહી હતી ત્યારે દેવેન્દ્રના અંગૂઠામાં સહેજ હલનચલન થયું. અલ્પાએ ખુશીની ચીસ પાડીને ગૌરીબેનને બોલાવ્યા. ગૌરીબેને દોડી આવીને ભગવાનના મંદિર આગળ દીવો પ્રગટાવ્યો. અલ્પાએ દેવેન્દ્રને કહ્યું કે જોયું, મારી શ્રદ્ધા જીતી રહી છે, હવે બહુ જલ્દી તમે દોડતા થઈ જશો.

એક દિવસ ઘરમાં દેવેન્દ્રના જન્મદિવસ અને કંપનીની નવી સિદ્ધિ નિમિત્તે ખૂબ મોટી પાર્ટીનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું. શહેરના તમામ પ્રતિષ્ઠિત ઉદ્યોગપતિઓ, અધિકારીઓ અને નયના પણ પોતાના ઘમંડી પતિ સાથે પાર્ટીમાં હાજર હતી. રસિકભાઈએ તક જોઈને સ્ટેજ પર જઈને માઈક હાથમાં લીધું. તેમણે દંભી અને ખોટા સહાનુભૂતિવાળા અવાજે બોલવાનું શરૂ કર્યું.

રસિકભાઈએ કહ્યું કે ભાઈઓ અને બહેનો, આપણી સો વર્ષ જૂની કંપનીનો એકમાત્ર વારસદાર દેવેન્દ્ર કાયમ માટે અપંગ થઈ ચૂક્યો છે. તે ક્યારેય પોતાના પગ પર ઊભો રહી શકે તેમ નથી અને કંપનીની જવાબદારી ઉપાડી શકે તેમ નથી. તેથી કુટુંબના વડીલ તરીકે આજથી કંપનીનો તમામ વહીવટી અધિકાર હું મારા હાથમાં લઉં છું. નયનાએ પણ પાછળથી હસીને કહ્યું કે સાચી વાત છે, લાચાર માણસ વ્હીલચેર પર બેસીને ફક્ત દયાનો પાત્ર બની શકે.

આખી સભામાં સોપો પડી ગયો. એ જ ક્ષણે અલ્પા શાંત પણ સિંહણ જેવી ગર્જના સાથે સ્ટેજ પર પહોંચી ગઈ. તેણે રસિકભાઈના હાથમાંથી માઈક છીનવી લીધું. અલ્પાએ આખો હોલ સાંભળે તેમ સ્પષ્ટ અવાજે કહ્યું કે લાચાર મારા પતિ નથી, લાચાર તમારી લાલચુ અને ગંદી માનસિકતા છે. જે માણસે વ્હીલચેર પર બેસીને કંપનીનો નફો આ વર્ષે ચાર ગણો કરી બતાવ્યો હોય તેને તમે અસમર્થ કહો છો.

અલ્પાએ શહેરના સીનિયર ન્યુરોલોજિસ્ટ ડોક્ટર વર્માને સ્ટેજ પર આમંત્રિત કર્યા. ડોક્ટર વર્માએ સ્ક્રીન પર દેવેન્દ્રના લેટેસ્ટ મેડિકલ રિપોર્ટ્સ બતાવતાં આખી સભાને કહ્યું કે દેવેન્દ્રભાઈના કરોડરજ્જુના સ્નાયુઓ ક્યારેય કાયમ માટે નિર્જીવ નહોતા થયા. અકસ્માતના ભારે આઘાત અને ડિપ્રેશનને કારણે તેમના મગજના નર્વ સિગ્નલ્સ બ્લોક થઈ ગયા હતા. છેલ્લા સાત મહિનાથી તેમની ધર્મપત્ની અલ્પાબેનની અવિરત માલિશ, કસરત અને અતૂટ પ્રેમે એ બ્લોકેજ સંપૂર્ણપણે તોડી નાખ્યું છે.

આખો હોલ આ સાંભળીને દંગ રહી ગયો. દેવેન્દ્રએ પોતાની વ્હીલચેરના બંને આર્મરેસ્ટ પર મજબૂતીથી હાથ ટેકવ્યા. તેણે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને સામે ઊભેલી અલ્પા તરફ જોયું. અલ્પાની આંખોમાં અતૂટ વિશ્વાસ અને વહાલ ઝળહળી રહ્યા હતા. અલ્પાએ સ્મિત આપીને માથું હલાવ્યું.

દેવેન્દ્રએ પોતાના બંને પગ જમીન પર મક્કમતાથી મૂક્યા. તેણે પોતાના શરીરનું આખું વજન પગ પર આપ્યું અને ધીમે ધીમે વ્હીલચેર પરથી ઊભો થવા લાગ્યો. આખા હોલમાં સોપો પડી ગયો. લોકોની આંખો ફાટી ગઈ. રસિકભાઈ અને નયનાના ચહેરા પરથી લોહી ઊડી ગયું. દેવેન્દ્ર કોઈ પણ ટેકા કે લાકડી વગર સીધો ટટ્ટાર ઊભો થઈ ગયો.

દેવેન્દ્રએ સ્ટેજ પર આગળ વધીને મક્કમતાથી ચાર ડગલાં ભર્યા. આખો હોલ હર્ષના નારા અને તાળીઓના જોરદાર ગડગડાટથી ગૂંજી ઊઠ્યો. ગૌરીબેન ખુશીની ચીસ પાડીને દોડ્યા અને પોતાના વહાલસોયા દીકરાને છાતી સરસો ચાંપી લીધો. માતા અને પુત્રની આંખોમાંથી આનંદના આંસુ અવિરત વહેવા લાગ્યા.

દેવેન્દ્ર ધીમા પગલે અલ્પા પાસે આવ્યો. તેણે અલ્પાના બંને હાથ પોતાના હાથમાં લીધા અને આખી સભા સામે માઈકમાં ગળગળા અવાજે કહ્યું કે જ્યારે આખી દુનિયાએ મારા તૂટેલા પગ જોઈને મને તરછોડી દીધો હતો, ત્યારે આ ગરીબ ઘરની દીકરીએ મારી આત્મા સાથે સંબંધ બાંધ્યો હતો. આજે હું જે કંઈ પણ છું, જે રીતે મારા પગ પર ઊભો છું, એ માત્ર ને માત્ર મારી અલ્પાની ભક્તિ, પ્રેમ અને ત્યાગનું પરિણામ છે.

દેવેન્દ્રએ સ્ટેજ પરથી જ કંપનીના લીગલ દસ્તાવેજો જાહેર કર્યા. તેણે કહ્યું કે આજથી મારી કંપનીનો પચાસ ટકા માલિકી હિસ્સો અને તમામ બંગલા અલ્પાના નામે રહેશે. સાથે સાથે અમે જરૂરિયાતમંદ દિવ્યાંગ લોકોના ઈલાજ માટે અલ્પાના નામે એક મોટું ચેરિટેબલ ટ્રસ્ટ શરૂ કરી રહ્યા છીએ. રસિકભાઈ અને નયના શરમથી માથું નીચું રાખીને હોલમાંથી ચૂપચાપ બહાર સરકી ગયા.

અલ્પાએ સાસુ ગૌરીબેનના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. ગૌરીબેને વહુના માથા પર હાથ મૂકીને કહ્યું કે બેટા, તું વહુ નથી પણ અમારા આખા ખાનદાનને તારનારી સાક્ષાત સાવિત્રી અને લક્ષ્મી છે. એ વિશાળ હવેલીમાં વર્ષોથી છવાયેલી નિરાશા અને અંધકાર કાયમ માટે દૂર થઈ ગયા અને સાચા પ્રેમ, અતૂટ સમર્પણ અને વિજયનો નવો મંગલમય સૂર્યોદય થયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.