ઓછી કમાણી વાળા દીકરાને પિતા કાયમ નકામો સમજીને મહેણાં મારતા હતા, પરંતુ વહુએ ગુપ્ત રીતે એવું કામ કર્યું કે થોડા વર્ષોમાં...

શહેરના એક સાધારણ મધ્યમવર્ગીય વિસ્તારમાં મનસુખભાઈ પોતાના પરિવાર સાથે રહેતા હતા. મનસુખભાઈ પોતે આખી જિંદગી એક ખાનગી કાપડની મિલમાં હિસાબ-કિસાબનું કામ કરીને નિવૃત્ત થયા હતા. તેઓ સ્વભાવે ખૂબ જ વ્યવહારુ અને પૈસાની બાબતમાં કડક હતા. તેમના મતે પુરુષની સાચી ઓળખ તેની દર મહિને આવતી કમાણી પરથી જ થાય છે. મનસુખભાઈને બે દીકરાઓ હતા. મોટો દીકરો સંજય અને નાનો દીકરો અમિત.

મોટો દીકરો સંજય ભણવામાં ખૂબ તેજસ્વી હતો અને લગ્ન પછી તે એક મોટી મલ્ટીનેશનલ કંપનીમાં ઊંચા પદ પર નોકરી કરતો હતો. સંજયનો પગાર લાખોમાં હતો, તેથી મનસુખભાઈ આખા સમાજમાં અને પાડોશમાં મોટા દીકરાના વખાણ કરતા થાકતા નહોતા. મોટો દીકરો જ્યારે પણ ઘરમાં મોંઘી ભેટ-સોગાદો લાવતો, ત્યારે મનસુખભાઈની છાતી ગર્વથી ફૂલી જતી હતી.

પરંતુ નાના દીકરા અમિતની સ્થિતિ સાવ અલગ હતી. અમિત સ્વભાવે ખૂબ જ શાંત, મિલનસાર અને ક્રિએટિવ વિચારો ધરાવતો યુવાન હતો. તેને કોઈની નીચે ગુલામી જેવી નોકરી કરવાનું ગમતું નહોતું, પણ કમ્પ્યુટર સોફ્ટવેર અને ડિઝાઈનિંગનું અદ્ભુત જ્ઞાન હતું. અમિત એક નાની આઈટી કંપનીમાં માસિક પંદર-વીસ હજારની મામૂલી નોકરી કરતો હતો. તે પોતાના નવા નવા આઈડિયા પર કામ કરવા માગતો હતો, પણ તેની વર્તમાન આવક ખૂબ જ ઓછી હતી.

મનસુખભાઈને નાના દીકરા અમિતની આ ઓછી કમાણી બિલકુલ પસંદ નહોતી. તેઓ રોજ સવાર-સાંજ અમિતને મેણાં મારતા રહેતા. મનસુખભાઈ કાયમ કહેતા કે મોટો દીકરો સંજય જો, આટલી નાની ઉંમરમાં ક્યાંથી ક્યાં પહોંચી ગયો અને આ નાનો અમિત હજી પંદર હજારની નોકરીમાં સડી રહ્યો છે! આ સાવ નકામો છે, આનાથી જિંદગીમાં કંઈ નહીં થાય. અમિત પોતાના પિતાના આ કડવા શબ્દો શાંતિથી સાંભળી લેતો અને નીચું જોઈને પોતાનું કામ કરતો રહેતો.

સમય જતાં અમિતના લગ્ન વડોદરાના એક સામાન્ય પરિવારની છોકરી પાયલ સાથે થયા. પાયલ ભણેલી-ગણેલી, સંસ્કારી અને અત્યંત સુઝબુઝવાળી સ્ત્રી હતી. લગ્ન કરીને ઘરમાં આવ્યા પછી પાયલે થોડા જ દિવસોમાં ઘરનું વાતાવરણ સમજી લીધું. પાયલે જોયું કે સસરા મનસુખભાઈ વાતવાતમાં અમિતનું અપમાન કરતા હતા અને તેને આખા પરિવાર સામે નકામો ગણાવતા હતા. પાયલને પોતાના પતિ અમિતની આંખોમાં રહેલું દર્દ અને તેની અંદર રહેલી અદ્ભુત ક્ષમતા સાફ દેખાતી હતી.

પાયલ જાણતી હતી કે અમિત નકામો નથી, પણ તેની પાસે આગળ વધવા માટે પૂરતું ફંડ અને સાચો માર્ગદર્શન નથી. અમિત રાત્રે મોડે સુધી પોતાના લેપટોપ પર નવા સોફ્ટવેર પ્રોજેક્ટ અને સ્ટાર્ટઅપના આઈડિયા પર કામ કરતો હતો. પાયલ રોજ રાત્રે અમિત માટે ચા બનાવી આપતી અને તેના આઈડિયા ધ્યાનથી સાંભળતી. પાયલને સમજાયું કે અમિતનો સોફ્ટવેર સ્ટાર્ટઅપનો પ્લાન અત્યંત ઉત્તમ છે અને જો તેને થોડી આર્થિક મદદ મળે તો તે મોટો ધમાકો કરી શકે તેમ છે.

એક સાંજે મનસુખભાઈએ ઘરના બધા સભ્યો સામે અમિતને ફરીથી ખૂબ સંભળાવ્યું. મનસુખભાઈએ ગુસ્સામાં કહ્યું કે જો તારે આ નાની નોકરી જ કરવી હોય તો ઘરમાં ફાજલ બેસી રહેવાનો કોઈ અર્થ નથી. તારા મોટા ભાઈ પાસેથી કંઈક શીખ, જે દર મહિને ઘર માટે મોટો ખર્ચ આપે છે! પિતાના આ તિરસ્કારપૂર્ણ શબ્દો સાંભળીને અમિતના આંખમાં અશ્રુ આવી ગયા. તે પોતાના રૂમમાં જઈને પલંગ પર બેસી ગયો અને માથું પકડીને રડવા લાગ્યો.

પાયલ પોતાના રૂમમાં આવી અને અમિતની પાસે બેઠી. પાયલે અમિતના આંસુ લૂછ્યા અને તેનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો. પાયલે અડીખમ અવાજે કહ્યું કે અમિત, તમારે રડવાની કે હિંમત હારવાની જરાય જરૂર નથી. સસરાજી તમારી ક્ષમતા નથી ઓળખી શક્યા, પણ મને તમારા પર અને તમારી આવડત પર પૂરો વિશ્વાસ છે. તમારે હવે આ નાની નોકરી છોડીને તમારો પોતાનો સોફ્ટવેર સ્ટાર્ટઅપ શરૂ કરવાનો સમય આવી ગયો છે.

અમિતે નિરાશ થઈને કહ્યું કે પાયલ, તું સાચું કહે છે પણ બિઝનેસ કે સ્ટાર્ટઅપ શરૂ કરવા માટે ઓછામાં ઓછા પાંચ-સાત લાખ રૂપિયાનું ફંડ જોઈએ. મારી પાસે તો કોઈ બચત નથી અને પપ્પાજી પાસે તો હું પૈસા માગવાની કલ્પના પણ ન કરી શકું. તેઓ મને એક રૂપિયો પણ નહીં આપે. મારી પાસે કોઈ રસ્તો નથી.

ત્યારે પાયલે સ્મિત સાથે કબાટ ખોલ્યો. પાયલે પોતાના પિયર તરફથી અને લગ્નમાં મળેલા પોતાના સોનાના દાગીના અને સ્ત્રીધનનો ડબ્બો બહાર કાઢ્યો. પાયલે એ ડબ્બો અમિતના હાથમાં મૂકી દીધો. ડબ્બામાં સોનાનો હાર, બંગડીઓ અને કંગન હતા. પાયલે કહ્યું કે આ મારા દાગીના છે. આપણે આ દાગીના વેચીને અથવા ગીરવે મૂકીને તમારા સ્ટાર્ટઅપ માટે ફંડ ભેગું કરીશું.

અમિત આ જોઈને સ્તબ્ધ થઈ ગયો. અમિતે તરત જ ના પાડતાં કહ્યું કે ના પાયલ, આ તારું સ્ત્રીધન છે. તારા માતા-પિતાએ તને પ્રેમથી આપ્યું છે, હું મારી મુશ્કેલી માટે તારા દાગીના ક્યારેય નહીં વેચું. જો બિઝનેસ ન ચાલ્યો તો તારું સોનું ડૂબી જશે. પણ પાયલે અત્યંત પ્રેમથી અમિતને સમજાવ્યો કે પતિથી વધીને પત્ની માટે કોઈ દાગીના ન હોઈ શકે. જો આ સોનું તમારા સપના અને સ્વમાનને બચાવી શકતું હોય તો આનાથી મોટો ઉપયોગ બીજો કોઈ ન હોઈ શકે.

પાયલની અડીખમ હિંમત અને વિશ્વાસ સામે અમિતે નમતું મૂકવું પડ્યું. બીજા જ દિવસે પાયલ અને અમિતે ચૂપચાપ બેંકમાં જઈને પાયલના સોનાના દાગીના સામે સાત લાખ રૂપિયાની બિઝનેસ લોન લીધી. અમિતે પોતાની નાની નોકરીમાંથી રાજીનામું આપી દીધું અને ઘરેથી જ એક નાની ઓફિસ ભાડે રાખીને પોતાના સોફ્ટવેર સ્ટાર્ટઅપ પર દિવસ-રાત કામ કરવાનું શરૂ કરી દીધું.

જ્યારે મનસુખભાઈને ખબર પડી કે અમિતે નોકરી છોડી દીધી છે, ત્યારે તેઓ અગ્નિશર્મા થઈ ગયા. તેમણે અમિતને ભીષણ શબ્દોમાં કહ્યું કે તું સાવ મૂર્ખ છે! સારી ચાલતી નોકરી છોડીને કઈ ધંધાદારી હવાઓમાં ઊડી રહ્યો છે? તું આ ઘરને બરબાદ કરી નાખીશ. મનસુખભાઈએ અમિત સાથે વાત કરવાનું બંધ કરી દીધું અને તેને ઘરમાં તિરસ્કારથી જોવા લાગ્યા.

પરંતુ પાયલ અમિતની પાછળ ઢાલ બનીને ઊભી રહી. અમિતે પોતાના સ્ટાર્ટઅપમાં લોહી-પાણી એક કરી દીધા. તે રાત્રે અઢાર-અઢાર કલાક કોડિંગ કરતો, નવા ગ્રાહકો સાથે મીટિંગો કરતો અને સોફ્ટવેર પ્રોડક્ટ્સ તૈયાર કરતો. પાયલ ઘરમાં સસરા મનસુખભાઈની દરેક સેવા સમયસર કરતી જેથી ઘરમાં કોઈ કલેશ ન થાય, અને સાથે સાથે અમિતના કામમાં હિસાબ-કિસાબ પણ સંભાળતી હતી.

શરૂઆતના એક વર્ષ સુધી ખૂબ જ સંઘર્ષ રહ્યો. આવક ઓછી હતી અને ખર્ચ વધારે હતો. પરંતુ અમિત અને પાયલે હિંમત ન હારી. અમિતે બનાવેલું એક સ્પેશિયલ ઈ-કોમર્સ એનાલિટિક્સ સોફ્ટવેર વિદેશની એક મોટી કમ્પનીને ખૂબ જ પસંદ આવી ગયું. તે કંપનીએ અમિતના સ્ટાર્ટઅપ સાથે કરોડો રૂપિયાનો કોન્ટ્રેક્ટ સાઈન કર્યો.

બસ, તે પછી તો અમિતના ભાગ્યનો સૂરજ સંપૂર્ણપણે ઊગી નીકળ્યો. અમિતનું નાનું સ્ટાર્ટઅપ જોતજોતામાં એક મોટી સોફ્ટવેર કંપની બની ગયું. તેણે શહેરમાં પોતાની એક મોટી ઓફિસ રાખી અને પચાસથી વધુ એન્જિનિયરોને નોકરી પર રાખ્યા. ત્રણ વર્ષના ટૂંકા સમયમાં જ અમિતની કંપનીનું ટર્નઓવર કરોડો રૂપિયા સુધી પહોંચી ગયું.

અમિતે સૌથી પહેલાં બેંકમાંથી પાયલના સોનાના દાગીના છોડાવ્યા અને પાયલ માટે સોનાનો નવો ડબલ હાર બનાવડાવ્યો. પણ આ બધી સફળતા વિશે અમિત કે પાયલે ઘરમાં કોઈ અહંકાર ન કર્યો કે કોઈ દેખાડો ન કર્યો. મનસુખભાઈ હજી પણ એ જ માનતા હતા કે અમિત નાનો-મોટો કંઈક ધંધો કરીને માંડ પૂરું કરે છે.

એક દિવસ મનસુખભાઈના મોટા દીકરા સંજયની કંપનીમાં અચાનક મોટી આર્થિક કટોકટી આવી. સંજયની કંપનીએ તેને નોકરીમાંથી છૂટો કરી દીધો. સંજયે લીધેલી હોમ લોનના હપ્તા બાકી પડી ગયા અને તેના પર લાખોનું દેવું થઈ ગયું. સંજય ઘરમાં આવીને બેસી ગયો અને મનસુખભાઈ સામે રડવા લાગ્યો કે પપ્પાજી, હવે મારું શું થશે? બેંકવાળા ઘર હરાજી કરવાની ધમકી આપી રહ્યા છે.

મનસુખભાઈના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. જે મોટા દીકરા પર તેમને ખૂબ ગર્વ હતો, તે આજે લાચાર બની ગયો હતો. ઘરમાં અંધારું છવાઈ ગયું. સગા-સંબંધિઓએ પણ મદદ કરવાની ના પાડી દીધી. મનસુખભાઈ સોફા પર બેસીને માથું પકડીને રડી રહ્યા હતા કે હવે મારા પરિવારની આબરૂ રોળાઈ જશે.

તે જ સમયે અમિત અને પાયલ લિવિંગ રૂમમાં આવ્યા. અમિતે પોતાના ખિસ્સામાંથી બેંકની એક ચેકબુક કાઢી. અમિતે સંજયની હોમ લોન અને તમામ દેવાની પૂરેપૂરી રકમ એટલે કે પચીસ લાખ રૂપિયાનો ચેક લખીને મોટા ભાઈ સંજયના હાથમાં મૂકી દીધો. અમિતે નમ્રતાથી કહ્યું કે મોટા ભાઈ, તમે ચિંતા ન કરો. આ દેવું ચૂકવી દો અને તમારી લોન પૂરી કરી દો.

આ જોઈને મનસુખભાઈ અને સંજય સ્તબ્ધ થઈ ગયા. સંજયે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે અમિત, તારી પાસે આટલા બધા પૈસા ક્યાંથી આવ્યા? તું તો નાનો ધંધો કરતો હતો ને?

ત્યારે પાયલે સ્મિત સાથે સસરા મનસુખભાઈ સામે જોઈને કહ્યું કે સસરાજી, અમિત જે સ્ટાર્ટઅપ ચલાવે છે તે આજે આખા શહેરની સૌથી મોટી સોફ્ટવેર કંપનીઓમાંની એક છે. તેમની કંપનીમાં આજે પચાસ લોકો કામ કરે છે. અમિત કોઈ નકામા કે ઠોઠ નહોતા, બસ તેમને પોતાની પ્રતિભા બતાવવા માટે થોડા સમય અને વિશ્વાસની જરૂર હતી.

મનસુખભાઈએ આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે પણ આ બિઝનેસ શરૂ કરવા માટે પૈસા ક્યાંથી આવ્યા હતા? ત્યારે અમિતે પોતાના પિતાના ચરણ સ્પર્શ કરીને સત્ય જણાવ્યું કે પપ્પાજી, જ્યારે તમે મને નકામો ગણીને કાઢી મૂક્યો હતો, ત્યારે તમારી વહુ પાયલે પોતાના પિયરના સોનાના દાગીના બેંકમાં ગીરવે મૂકીને મને આ બિઝનેસ શરૂ કરવા માટે ફંડ પૂરું પાડ્યું હતું.

આ વાત સાંભળતાં જ મનસુખભાઈના કાનમાં જાણે ધડાકો થયો. તેમની આંખોમાંથી પસ્તાવાના આંસુઓની ધાર વહેવા લાગી. જે દીકરાને તેઓ આખી જિંદગી નકામો, ઠોઠ અને બોજ સમજતા હતા, એ જ દીકરાએ આજે આખા પરિવારની આબરૂ અને મોટા ભાઈનું ઘર બચાવી લીધું હતું. અને જે વહુને તેઓ કાયમ ઓછી કમાણીવાળા ઘરની ગણતા હતા, એ વહુએ પોતાના ત્યાગથી આ ઘરને સ્વર્ગ બનાવી દીધું હતું.

મનસુખભાઈનું હૃદય પસ્તાવાથી ભરાઈ આવ્યું. તેઓ ઊભા થયા અને અમિત તથા પાયલ પાસે ગયા. તેમણે અમિતને ગળે લગાવી લીધો અને તેના ખભા પર માથું મૂકીને રડવા લાગ્યા. મનસુખભાઈએ રડતાં રડતાં કહ્યું કે બેટા અમિત, મને માફ કરી દે! હું પિતા થઈને પણ તારી અંદર રહેલા હીરાને ઓળખી ન શક્યો. મેં તારા પર શંકા કરી અને તને કાયમ કડવા વેણ કહ્યા.

પછી મનસુખભાઈએ વહુ પાયલના માથા પર હાથ મૂક્યો અને આંખમાંથી અશ્રુ સાથે કહ્યું કે પાયલ બેટા, તું આ ઘરની વહુ નથી પણ સાક્ષાત અન્નપૂર્ણા અને ઘરની સાચી લક્ષ્મી છે. જો તેં મારા દીકરાની ક્ષમતા પર વિશ્વાસ ન રાખ્યો હોત અને તારું સ્ત્રીધન ન આપ્યું હોત, તો આજે મારો દીકરો ક્યાંયનો ન રહ્યો હોત.

મનસુખભાઈએ આખા પરિવાર સામે પોતાના બંને દીકરા-વહુને હાથ જોડીને આશીર્વાદ આપ્યા. જે ઘરમાં ક્યારેક અવિશ્વાસ અને મેણાં-ટોણાંનો માહોલ હતો, ત્યાં આજે પ્રેમ, ગર્વ અને એકતાની ગંગા વહી રહી હતી. મનસુખભાઈ હવે ગામમાં અને સમાજમાં છાતી ફૂલાવીને પોતાના નાના દીકરા અમિત અને વહુ પાયલના વખાણ કરતા થાકતા નહોતા.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.