નોકરના ઝૂંપડામાં ઉછરેલા છોકરાને જ્યારે ખબર પડી કે તે જે હવેલીમાં નોકરી કરે છે...

જગદીશે જૂના આઉટહાઉસનો સડેલો લાકડાનો દરવાજો જોરથી લાત મારીને ખોલી નાખ્યો. દરવાજા પર પડેલી જૂની ધૂળ ઊડીને રામજીના સફેદ વાળ અને ફાટેલા કુર્તા પર પડી. જગદીશે લાલ આંખો કરીને મોટેથી બરાડીને કહ્યું કે એય રામજી, તારા આ તૂટેલા વાસણો અને પતરાની પેટી લઈને અત્યારે જ મારી હવેલીની હદ બહાર નીકળી જા. તારા આ કહેવાતા ભિખારી દીકરા આકાશે મારી સામે ઊંચા અવાજે બોલવાની હિમ્મત કેવી રીતે કરી.

ઓરડામાં ખૂણામાં બેસીને જૂની પુસ્તકો વાંચી રહેલો એકવીસ વર્ષનો આકાશ વીજળીની ઝડપે ઊભો થઈ ગયો. તેણે પોતાના વૃદ્ધ પિતા રામજીને પ્રેમથી પાછળ કર્યા અને જગદીશની સામે આંખમાં આંખ પરોવીને અડીખમ ઊભો રહી ગયો. આકાશે કડક અને શાંત અવાજે કહ્યું કે જગદીશ શેઠ, મારા પિતાએ આ હવેલીની ચાલીસ વર્ષ સુધી રાત-દિવસ એક કરીને ઈમાનદારીથી સેવા કરી છે. જો તમે તેમના પર હાથ ઉપાડવાની કોશિશ પણ કરી તો હું કાયદો હાથમાં લેતાં જરાય અચકાઈશ નહીં.

જગદીશનો ઉદ્ધત દીકરો વિક્રમ હાથમાં મોંઘી સિગારેટ લઈને આગળ આવ્યો અને મોટેથી હસીને બોલ્યો કે એક સામાન્ય નોકરના છોકરાની આટલી મોટી ઔકાત. તારો બાપ આખી જિંદગી અમારા એંઠા વાસણો માંજતો રહ્યો, બગીચામાં ઘાસ કાપતો રહ્યો અને અમારી ગાડીઓ લૂછતો રહ્યો. તું યુનિવર્સિટીમાં ગમે તેટલો ગોલ્ડ મેડલ લાવી દે પણ રહેશે તો એક નોકરનો ભિખારી દીકરો જ. આ અપમાનજનક શબ્દો સાંભળીને રામજીની આંખોમાંથી આંસુની ધાર વહેવા લાગી.

રામજીએ ધ્રૂજતા હાથે આકાશનો મજબૂત ખભો પકડી લીધો અને કરગરતા અવાજે કહ્યું કે બેટા આકાશ, તું શાંત થા. આપણે કોઈની સાથે ઝઘડો નથી કરવો, આપણા નસીબમાં જે લખ્યું હશે તે ભોગવી લઈશું. આકાશે પોતાના પિતાના આંસુ લૂછ્યા અને ગર્વથી આખી હવેલી સાંભળે તેમ કહ્યું કે બાપુ, મને તમારા પુત્ર હોવા પર અનહદ ગર્વ છે. તમારી પ્રામાણિક પરસેવાની કમાણી આ લોકોના ચોરીના કરોડો રૂપિયા કરતાં લાખ ગણી વધારે પવિત્ર છે.

આકાશ અને રામજીએ પોતાની જૂની પતરાની પેટી અને થોડાં જરૂરી કપડાં ઉપાડી લીધા અને હવેલીના મુખ્ય લોખંડી દરવાજા બહાર નીકળી ગયા. આકાશે શહેરમાં એક નાની કાચી ઓરડી ભાડે રાખી અને એક પ્રતિષ્ઠિત ગ્લોબલ કંપનીમાં સોફ્ટવેર એન્જિનિયર તરીકે નોકરી શરૂ કરી. તે રોજ સવારે વહેલા ઊઠીને રામજી માટે ગરમ ચા અને રોટલી બનાવતો અને પછી ઓફિસ જતો.

ઓફિસમાં આકાશની કાબેલિયત જોઈને કંપનીના તમામ મોટા અધિકારીઓ તેનાથી પ્રભાવિત થયા હતા. આકાશને મહિને મોટો પગાર અને પ્રોત્સાહન મળવા લાગ્યા હતા. પણ આકાશે પોતાની રહેણીકરણી સાવ સાદી રાખી હતી. તે તમામ પૈસા રામજીના ઈલાજ અને તેમની સુખ-સુવિધા માટે વાપરતો હતો. તે ક્યારેય પોતાના પિતાને દુઃખી જોવા માંગતો નહોતો.

સાંજે થાકીને ઘરે આવ્યા પછી આકાશ રામજીના થાકેલા પગ પોતાના ખોળામાં મૂકીને તેલથી માલિશ કરતો. આકાશ કહેતો કે બાપુ, તમે મને ભણાવવા માટે રાત-દિવસ જાગીને મજૂરી કરી છે અને પોતાના શરીરને ઘસી નાખ્યું છે. હવે મારી પાસે સારો પગાર છે એટલે હું તમને દુનિયાના તમામ સુખ આપીશ. રામજી આ સાંભળીને ગળગળો થઈ જતો અને દીકરાના માથા પર હાથ મૂકીને છાનોમાનો રડતો.

રામજીના હૃદય પર વીસ વર્ષથી એક એવું ભારે રહસ્ય દબાયેલું હતું જે તેને અંદરથી બાળી રહ્યું હતું. રામજી મનોમન વિચારતો કે ક્યારે એ દિવસ આવશે જ્યારે આ બાળક પોતાના સાચા અધિકાર સાથે જીવશે. એક રાત્રે રામજી ખાંસી ખાતા ખાતા પલંગ પરથી નીચે પડી ગયો. આકાશે તેને તરત પોતાના હાથમાં ઊંચકી લીધો અને દોડીને રીક્ષા પકડીને શહેરની મોટી હોસ્પિટલમાં પહોંચ્યો.

ડોક્ટરોએ તપાસ કરીને કહ્યું કે રામજીના ફેફસામાં જૂનું ઇન્ફેક્શન છે અને સ્થિતિ ખૂબ ગંભીર છે. આકાશે હોસ્પિટલના કાઉન્ટર પર પોતાના ખાતાના તમામ રૂપિયા જમા કરાવી દીધા અને આખી રાત આઈસીયુ વોર્ડની બહાર ભીની આંખે પ્રાર્થના કરતો બેસી રહ્યો. સવારે જ્યારે રામજી ધીમેથી ભાનમાં આવ્યો ત્યારે તેણે આકાશનો હાથ પકડીને કહ્યું કે બેટા, મારા જૂના થેલાના તળિયેથી એક પિત્તળની નાની પેટી કાઢી લાવ. તારો એકવીસમો જન્મદિવસ આજે છે અને મારે તને એક અમાનત સોંપવી છે. આકાશે એ જૂની પિત્તળની પેટી લાવીને રામજીના ધ્રૂજતા હાથમાં મૂકી.

એ જ વખતે હોસ્પિટલના પ્રાઈવેટ રૂમનો દરવાજો ખૂલ્યો અને શહેરના સૌથી મોટા સીનિયર વકીલ સુરેશભાઈ, બે જજ અને ચાર પોલીસ કમિશનરો અંદર પ્રવેશ્યા. વકીલ સુરેશભાઈએ આકાશ સામે જોઈને બંને હાથ જોડ્યા અને આદર સાથે માથું નમાવ્યું. સુરેશભાઈએ કહ્યું કે પ્રણામ મિસ્ટર આકાશ મહેન્દ્ર. અમે છેલ્લા વીસ વર્ષથી આ દિવસની રાહ જોઈ રહ્યા હતા.

આકાશે ભારે આશ્ચર્ય સાથે પૂછ્યું કે સાહેબ તમે મને આ કયા નામે બોલાવી રહ્યા છો, હું તો સામાન્ય ડ્રાઈવર અને નોકર રામજીનો દીકરો આકાશ છું. વકીલ સુરેશભાઈએ ગંભીર અને લાગણીભર્યા અવાજે કહ્યું કે ના આકાશ, તું કોઈ ગરીબ નોકરનો દીકરો નથી પણ આ શહેરના સૌથી મોટા દાનવીર અને બે હજાર કરોડના સામ્રાજ્યના માલિક સ્વર્ગસ્થ મહેન્દ્રના એકમાત્ર કાયદેસર વારસદાર છો.

આકાશના પગ નીચેથી જાણે જમીન સરકી ગઈ. વકીલે ફાઈલ ખોલીને અસલ પુરાવા, બર્થ સર્ટિફિકેટ અને ડીએનએ રિપોર્ટ્સ બતાવતાં કહ્યું કે વીસ વર્ષ પહેલાં તારા માતા-પિતાનું એક ભયાનક કાર અકસ્માતમાં અવસાન થયું હતું. એ અકસ્માત વાસ્તવમાં તારા સ્વાર્થી કાકા જગદીશે તમામ મિલકત પચાવી પાડવા માટે કરાવ્યો હતો. જગદીશ તે રાત્રે હોસ્પિટલમાં એક વર્ષના માસૂમ બાળક એટલે કે તને પણ ઝેર આપીને મારી નાખવા માંગતો હતો.

વકીલ સુરેશભાઈએ પલંગ પર સૂતેલા રામજી તરફ બંને હાથ લંબાવીને કહ્યું કે તે કાળી રાત્રે આ દેવદૂત જેવા રામજીએ પોતાના જીવની પરવા કર્યા વગર તને પોતાની છાતી સરસો ચાંપીને બચાવી લીધો હતો. જગદીશના ગુંડાઓએ રામજી પર ગોળી ચલાવી હતી જેનો ઘા આજે પણ રામજીની પીઠ પર મોજૂદ છે. રામજીએ તને બચાવવા માટે પોતાનું ઘરબાર, લગ્ન અને સુખ-ચેન કાયમ માટે ત્યાગી દીધા.

રામજીએ પોતાની જાતને સામાન્ય નોકર બનાવી રાખી અને તે જ હવેલીના તૂટેલા આઉટહાઉસમાં રહીને ગંદી મજૂરી કરીને તને ઉછેર્યો જેથી જગદીશને ક્યારેય શંકા ન જાય. તારા પિતાએ વસિયતનામામાં સ્પષ્ટ લખ્યું હતું કે જ્યારે તું એકવીસ વર્ષનો થશે ત્યારે જ આ બધી સંપત્તિ તારા હાથમાં આવશે. રામજીએ વીસ વર્ષ સુધી આ અગ્નિપરીક્ષા આપી છે.

રામજીએ રડતા રડતા આકાશના હાથ પકડીને કહ્યું કે બેટા મને માફ કરી દે, મેં તારાથી આટલું મોટું સત્ય છુપાવ્યું. મને ડર હતો કે જો જગદીશને જરાય ગંધ આવી જશે તો તે તારો જીવ લઈ લેશે. તારા પિતાની આખરી નિશાનીને સાચવવી એ જ મારી જિંદગીનો એકમાત્ર મકસદ હતો. હું આજે ગર્વથી કહી શકું છું કે મેં મારા માલિકને આપેલો કોલ પૂરો કર્યો છે.

આકાશ આખી વાત સાંભળીને ધ્રૂજવા લાગ્યો. તેના મગજમાં બાળપણની તમામ ક્ષણો તાજી થઈ ગઈ. કેવી રીતે રામજી પોતે અડધો રોટલો ખાઈને તેને આખો રોટલો આપતો હતો, કેવી રીતે પોતાના તૂટેલા ચંપલ પહેરીને આકાશ માટે નવી સ્કૂલ બેગ લાવતો હતો. આકાશ દોડીને પલંગ પર ઢળી પડ્યો અને રામજીના પગમાં માથું મૂકીને ચોધાર આંસુએ રડવા લાગ્યો.

આકાશે ગળગળા અવાજે કહ્યું કે બાપુ, જન્મ ભલે કોઈએ પણ આપ્યો હોય પણ મારા સાચા ભગવાન અને પિતા તો તમે જ છો. તમે જે બલિદાન આપ્યું છે એ આખી દુનિયાના કરોડો રૂપિયા આપીને પણ ખરીદી શકાય તેમ નથી. હું તમારા આ ઋણમાંથી સાત જનમ સુધી પણ મુક્ત નહીં થઈ શકું. જો તમે ન હોત તો આજે આ આકાશ જીવતો જ ન હોત.

બીજા દિવસે સવારે પોલીસ કાફલો અને વકીલ સુરેશભાઈ આકાશને લઈને સીધા હવેલી પહોંચ્યા. જગદીશ અને તેનો દીકરો વિક્રમ હવેલી વેચવાના કરાર પર વિદેશી બાયર્સ સાથે સહી કરી રહ્યા હતા. પોલીસે અંદર ધસી જઈને જગદીશના હાથમાંથી કાગળો છીનવી લીધા. વકીલે હાઈકોર્ટનો ઓર્ડર અને મહેન્દ્રનું અસલ વસિયતનામું ટેબલ પર મૂક્યું.

જગદીશ અને વિક્રમ આકાશને આ રૂઆબમાં જોઈને થરથર કાંપવા લાગ્યા. પોલીસે વીસ વર્ષ જૂના મર્ડર ષડયંત્ર અને ફ્રોડના ગુનામાં બંનેને હાથકડી પહેરાવી દીધી. જગદીશ આકાશના પગમાં પડીને માફીની ભીખ માંગવા લાગ્યો પણ આકાશે નફરતથી મોં ફેરવી લીધું અને કહ્યું કે પાપનું ફળ ભોગવવું જ પડે છે.

આકાશે તે જ દિવસે પોતાની કંપનીના મુખ્ય હેડક્વાર્ટરનું નામ 'રામજી ભવન' રાખ્યું. તેણે રામજીને હવેલીની સૌથી મોટી ગાડીમાં બેસાડીને લાવ્યા અને હવેલીના સિંહાસન જેવા મુખ્ય સોફા પર બેસાડીને તેમના ચરણ ધોયા. આખા સ્ટાફ અને નોકરોએ હાથ જોડીને રામજીનું સ્વાગત કર્યું. આકાશે આખી દુનિયા સામે ગર્વથી જાહેર કર્યું કે આ રામજી મારા નોકર નહીં પણ મારા પૂજ્ય પિતા છે. વર્ષોના ઘોર અન્યાય અને અંધકાર પછી એ વિશાળ હવેલીમાં સાચા પ્રેમ, સમર્પણ અને ન્યાયનો અમર વિજય થયો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.