નણંદ સાસરેથી ત્રાસની ફરિયાદ લઈને પિયર આવી ત્યારે વહુ તેની પડખે ઊભી રહી, પણ પોતાની જ ભાભીની મુશ્કેલી વખતે વહુએ...

મનોજભાઈ પોતાના સુખી પરિવાર સાથે રહેતા હતા. મનોજભાઈ સરકારી બેંકમાંથી મેનેજર તરીકે નિવૃત્ત થયા હતા અને સમાજમાં તેમની એક પ્રતિષ્ઠિત ઓળખ હતી. તેમના પત્ની સુમિત્રાબેન ધાર્મિક અને સંસ્કારી સ્ત્રી હતા જેમણે આખા ઘરને પ્રેમ અને સ્નેહથી બાંધી રાખ્યું હતું. તેમના ઘરમાં તેમનો દીકરો આકાશ અને વહુ રાધિકા પણ સાથે રહેતા હતા. આકાશ એક મોટી મલ્ટીનેશનલ કંપનીમાં પ્રોજેક્ટ મેનેજર તરીકે કામ કરતો હતો અને રાધિકા પણ ભણેલી-ગણેલી અને ઘરકામમાં હોંશિયાર ગૃહિણી હતી. મનોજભાઈને એક દીકરી પણ હતી જેનું નામ કવિતા હતું. કવિતાના લગ્ન બે વર્ષ પહેલાં જ બાજુના શહેરમાં એક સારા ઘરમાં થયા હતા અને તે પોતાના સાસરે સુખી હતી. ઘરમાં બધું જ એકદમ સુમેળભર્યું અને આનંદદાયક ચાલી રહ્યું હતું.

રાધિકા આ ઘરમાં આવી ત્યારથી જ સુમિત્રાબેને તેને ક્યારેય વહુ તરીકે નહોતી રાખી, પણ પોતાની સગી દીકરી કવિતા જેવો જ પ્રેમ આપ્યો હતો. રાધિકા પણ સાસુ-સસરાની સેવા ખૂબ જ મન લગાવીને કરતી હતી. આકાશ પણ પોતાની પત્નીના આ સ્વભાવથી ખૂબ ખુશ હતો. પરંતુ દરેક માણસના સ્વભાવમાં કોઈને કોઈ એવી ખામી છુપાયેલી હોય છે જે સમય આવ્યે જ બહાર પડતી હોય છે. રાધિકાના પિયરમાં તેનો એક નાનો ભાઈ દીપક હતો અને તેના લગ્ન પણ એક વર્ષ પહેલાં જ કોમલ નામની છોકરી સાથે થયા હતા. રાધિકા જ્યારે પણ પિયર જતી ત્યારે તેને એમ જ લાગતું કે તેના પિયરની બધી જ સત્તા તેના હાથમાં રહેવી જોઈએ અને તેની ભાભી કોમલે તેના કહ્યા પ્રમાણે જ ચાલવું જોઈએ.

એક દિવસ અચાનક સવારના સમયે મનોજભાઈના ઘરનો દરવાજો ખખડ્યો. રાધિકાએ દરવાજો ખોલ્યો તો સામે તેની નણંદ કવિતા ઊભી હતી. કવિતાની આંખો લાલ ચોળ હતી અને તેના ચહેરા પર ગભરામણ અને દુખ સાફ દેખાઈ રહ્યું હતું. કવિતાને આ હાલતમાં જોઈને આખું ઘર એકઠું થઈ ગયું. સુમિત્રાબેને દોડીને દીકરીને ગળે લગાવી દીધી અને પૂછ્યું કે બેટા તને શું થયું છે. કવિતા ધ્રુસકે-ધ્રુસકે રડી પડી અને તેણે જણાવ્યું કે તેના સાસરે તેની નણંદ અને સાસુ તેના પર નાની-નાની વાતોમાં ત્રાસ ગુજારે છે. ઘરના દરેક કામમાં તેની ભૂલો કાઢવામાં આવે છે અને તેની નણંદ પિયરથી આવીને આખા ઘરમાં આડોડાઈ કરે છે જેના કારણે તેનો સંસાર નરક બની ગયો છે. કવિતાની આ વેદના સાંભળીને સુમિત્રાબેન અને મનોજભાઈનું હૃદય દ્રવી ઉઠ્યું.

આ સમયે વહુ રાધિકા જરાય પાછળ ન રહી. તેણે આગળ વધીને કવિતાના આંસુ લૂછ્યા અને એક સગી બહેનની જેમ તેની પડખે ઊભી રહી ગઈ. રાધિકાએ કડક અવાજે સાસુ-સસરાને કહ્યું કે મમ્મી-પપ્પા, તમે ચિંતા ન કરો, આપણી કવિતાનો કોઈ વાંક નથી. તેની નણંદને કોઈ હક નથી કે તે સાસરે આવીને કવિતાના સંસારમાં દખલગીરી કરે અને તેના પર ત્રાસ ગુજારે. આપણી દીકરી કોઈનું પણ અપમાન સહન કરવા માટે સાસરે નથી ગઈ. આપણે કવિતાના સાસરીયાઓ સામે લડવું પડશે અને તેને પૂરો ન્યાય અપાવવો જ પડશે. વહુનો આવો સાથ જોઈને સુમિત્રાબેનની આંખોમાં હરખના આંસુ આવી ગયા. તેમને ગર્વ થયો કે તેમની વહુ નણંદના દુખને પોતાનું દુખ સમજીને તેની ઢાલ બનીને ઊભી છે. આખો પરિવાર કવિતાને માનસિક ટેકો આપવા મંડી પડ્યો.

તે જ અઠવાડિયે કવિતાના સાસરીયાઓ સાથે વાતચીત કરવાની અને સમાધાન માટેની તૈયારીઓ ચાલી રહી હતી. આખો માહોલ ગંભીર હતો. રાધિકા સતત કવિતાની દેખરેખ રાખતી હતી અને તેની પસંદગીનું જમવાનું બનાવતી હતી. બરાબર એ જ દિવસોમાં એક બપોરે રાધિકાના પિયરમાંથી તેના ભાઈ દીપકનો ફોન આવ્યો. દીપકનો અવાજ પણ ચિંતાતુર હતો. રાધિકા લિવિંગ રૂમના સોફા પર બેસીને ફોન પર વાત કરી રહી હતી. નજીકમાં જ ડાઈનિંગ ટેબલ પર આકાશ ઓફિસનું કામ કરી રહ્યો હતો અને મનોજભાઈ તથા સુમિત્રાબેન પણ ત્યાં જ હાજર હતા. દીપકે ફોન પર રાધિકાને જણાવ્યું કે દીદી, ઘરમાં કોમલ એટલે કે તારી ભાભી બહુ મુશ્કેલીમાં છે. તે કહે છે કે તું અવારનવાર પિયર આવીને ઘરની બાબતોમાં દખલ કરે છે અને મમ્મીને મારી વિરુદ્ધ ચડાવે છે, જેનાથી તે ઘરમાં ગૂંગળામણ અનુભવે છે.

ભાઈની વાત સાંભળતા જ રાધિકાના ચહેરાના હાવભાવ બદલાઈ ગયા. જે રાધિકા હજુ બે દિવસ પહેલાં પોતાની નણંદ માટે ન્યાયની મોટી-મોટી વાતો કરી રહી હતી, તેનો સ્વભાવ પિયરની ભાભીનું નામ સાંભળતા જ એકદમ કઠોર થઈ ગયો. તેણે જરાય વિચાર્યા વગર ફોન પર જ મોટા અવાજે પોતાની ભાભી કોમલને સંભળાવી દીધું. રાધિકાએ કહ્યું કે દીપક, તું કોમલને ફોન આપ. કોમલે ફોન લીધો એટલે રાધિકાએ કીધું કે જુઓ ભાભી, આ અમારું પિયર છે. હું ગમે ત્યારે આવું અને ગમે તે કરું, એમાં તમને કોઈ તકલીફ ન હોવી જોઈએ. જો તમારે આ ઘરમાં સુખેથી રહેવું હોય તો તમારે જ થોડું એડજસ્ટ કરવું પડે. તમારી આવી નાની-નાની ફરિયાદો અહીં નહીં ચાલે. એક વહુ તરીકે તમારે નમીને રહેવું જ પડશે.

રાધિકાએ એક પણ ક્ષણનો વિચાર ન કર્યો કે જે શબ્દો અને જે દખલગીરીને તે પોતાની નણંદ કવિતા માટે ત્રાસ ગણાવતી હતી, તે જ દખલગીરીને તે પોતાની ભાભી કોમલ માટે વ્યાજબી ગણાવી રહી હતી. તેણે અત્યંત ગર્વ અને અહંકાર સાથે ભાભીને ફોન પર દબડાવી દીધી અને ફોન કટ કરી દીધો. રાધિકાને એમ હતું કે તેણે પોતાના પિયર પર પોતાનો દબદબો કાયમ રાખ્યો છે. પરંતુ તે એ ભૂલી ગઈ કે લિવિંગ રૂમમાં બેઠેલા તેના પતિ આકાશે આ આખી વાતચીત ખૂબ જ ધ્યાનથી સાંભળી લીધી હતી. આકાશ રાધિકાના મુખેથી નીકળેલા આ બેવડા ધોરણો વાળા શબ્દો સાંભળીને અંદરથી એકદમ સ્તબ્ધ થઈ ગયો હતો. તેના મનમાં પત્ની પ્રત્યે એક અજીબ આઘાત લાગ્યો હતો.

રાત પડી અને ઘરના બધા લોકો જમીને પોતપોતાના રૂમમાં ગયા. આકાશ અને રાધિકા પણ પોતાના બેડરૂમમાં આવ્યા. રાધિકા હજુ પણ પોતાના પિયરના વિચારોમાં જ ખોવાયેલી હતી અને કવિતાના કેસમાં કેવી રીતે સાસરીયાઓને સીધા કરવા તેની યોજનાઓ બનાવી રહી હતી. આકાશે રૂમનો દરવાજો બંધ કર્યો અને એકદમ શાંતિથી આવીને પલંગ પર બેઠો. તેના ચહેરા પર હંમેશ જેવું સ્મિત નહોતું, પણ એક ઊંડી ગંભીરતા છવાયેલી હતી. તેણે રાધિકા સામે જોયું અને અત્યંત ધીમા પણ મક્કમ અવાજે પૂછ્યું કે રાધિકા, મારે તને એક બહુ મહત્વનો સવાલ પૂછવો છે, જો તું સાચો જવાબ આપવા તૈયાર હોય તો જ હું આગળ વાત કરું.

રાધિકાએ આકાશ સામે આશ્ચર્યથી જોયું અને કહ્યું કે હા આકાશ, પૂછો ને, એવી તે શું વાત છે કે તમે આટલા ગંભીર થઈ ગયા છો. આકાશે રાધિકાની આંખોમાં સીધી નજર મિલાવીને પૂછ્યું કે રાધિકા, આજે બપોરે જ્યારે તારા પિયરમાંથી ફોન આવ્યો ત્યારે મેં તારી બધી વાત સાંભળી હતી. મને બસ એ સમજાવ કે આપણી બહેન કવિતા માટે સાસરીયાઓનો ત્રાસ અને તેની નણંદની દખલગીરી તને અન્યાય લાગે છે, જેના માટે તું લડવા પણ તૈયાર છે. પણ એ જ સમયે તારા પોતાના ભાઈની પત્ની એટલે કે તારી ભાભી કોમલ જ્યારે એ જ મુશ્કેલીની ફરિયાદ કરે છે, ત્યારે તું તેને એડજસ્ટ કરવાની સલાહ આપે છે. તારી પોતાની બહેન માટે ન્યાયનો કાયદો અલગ અને તારા ભાઈની પત્ની માટે નિયમો અલગ કેમ?

આકાશનો આ એક જ સવાલ સીધો રાધિકાના હૃદય સોંસરવો ઉતરી ગયો. તેના મગજમાં જાણે વીજળીનો ઝાટકો લાગ્યો હોય તેમ તે સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. તેની પાસે આ સામાજિક બેવડા ધોરણોનો કોઈ જ જવાબ નહોતો. જે સ્ત્રી થોડીવાર પહેલાં પોતાને બહુ હોશિયાર અને ન્યાયી સમજી રહી હતી, તે આજે પોતાના જ પતિની સામે ગુનેગાર સાબિત થઈ ચૂકી હતી. આકાશે આગળ વધતા કહ્યું કે રાધિકા, એક સ્ત્રી તરીકે તું એ કેમ ભૂલી ગઈ કે જેમ કવિતા આ ઘરની દીકરી છે અને બીજાના ઘરે વહુ બનીને ગઈ છે, તેમ તારી ભાભી કોમલ પણ કોઈના ઘરની વહાલી દીકરી છે જે તારા પિયરમાં વહુ બનીને આવી છે. જો કવિતાની નણંદ ખોટી છે, તો તું તારી ભાભી માટે સાચી કેવી રીતે હોઈ શકે?

આકાશના આ શબ્દોમાં કોઈ ગુસ્સો નહોતો, પણ એક સાચી અને કડવી વાસ્તવિકતા છુપાયેલી હતી. તેણે રાધિકાને અરીસો બતાવી દીધો હતો. આકાશે પત્નીનો હાથ પકડીને પ્રેમથી સમજાવ્યું કે રાધિકા, આપણો સમાજ અને આપણા પરિવારો ત્યાં સુધી ક્યારેય સુખી નહીં થાય જ્યાં સુધી વહુઓ પોતાના સાસરે નણંદ તરીકે સુધરશે નહીં. જો તારે આ ઘરમાં એક આદર્શ વહુ તરીકે માન જાળવવું હોય, તો તારે પિયરમાં જઈને પણ એક આદર્શ નણંદ બનવું પડશે. તારે કોમલને પણ એ જ આદર અને સ્વતંત્રતા આપવી પડશે જે તું કવિતા માટે ઈચ્છે છે. ઘર તો જ બને જો વહુ પોતે પોતાની ભાભી પ્રત્યેનો વ્યવહાર સુધારે અને સંબંધોમાં સમાનતા રાખે.

રાધિકાની આંખોમાંથી અહંકારનો પડદો સદંતર હટી ગયો. તેની આંખોમાંથી પશ્ચાતાપના આંસુ સરવા લાગ્યા. તેને સમજાયું કે પોતે કેટલી મોટી ભૂલ કરી રહી હતી અને કેવી રીતે પોતાના બેવડા વલણથી એક નિર્દોષ સ્ત્રીનું દિલ દુભાવી રહી હતી. તેણે આકાશ સામે હાથ જોડ્યા અને રડતા રડતા કહ્યું કે આકાશ, તમે આજે મારી આંખો ખોલી દીધી છે. મને મારા નણંદ હોવાના ખોટા અહંકારનું ભાન કરાવવા બદલ તમારો ખૂબ ખૂબ આભાર. હું ખરેખર સ્વાર્થી બની ગઈ હતી. રાધિકાએ જરાય મોડું કર્યા વગર તે જ ક્ષણે રાત્રે જ પોતાની ભાભી કોમલને ફરીથી ફોન લગાવ્યો.

ફોન ચાલુ થતાં જ રાધિકાએ મોટા મનની ભાવના બતાવીને કોમલની માફી માંગી. તેણે કીધું કે ભાભી, બપોરે ગુસ્સામાં મેં જે પણ કીધું એના માટે મને માફ કરી દેજો. હું ભૂલી ગઈ હતી કે તમે પણ એ ઘરના સભ્યો છો અને તમારો મારા પિયર પર મારા જેટલો જ, બલ્કે મારાથી પણ વધારે હક છે. હું હવે પછી ક્યારેય તમારા સંસારમાં કે ઘરના નિર્ણયોમાં દખલગીરી નહીં કરું. તમે બંને સુખી રહો એ જ મારી ઈચ્છા છે. રાધિકાના આ બદલાયેલા બોલ સાંભળીને કોમલનું હૃદય પણ ભરાઈ આવ્યું અને પિયરમાં ચાલી રહેલો કલેશ એક જ મિનિટમાં શાંત થઈ ગયો. આકાશ પોતાની પત્નીના આ બદલાવને જોઈને મનોમન અત્યંત ખુશ થયો. તે દિવસ પછી રાધિકા પોતાના સાસરે અને પિયરે બંને જગ્યાએ સંબંધોની સાચી મર્યાદા જાળવીને એક આદર્શ સ્ત્રી બની ગઈ.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.