નાના ભાઈએ મોટા ભાઈ પર ઓછું ભણેલો હોવાનો આક્ષેપ મૂકી મિલકતના ભાગ પાડ્યા, પણ કોર્ટમાં વકીલે રજૂ કરેલા જૂના કાગળો જોઈને નાના ભાઈના પગ નીચેથી...
શહેરના એક નાનકડા વિસ્તારમાં સુરેશ અને હિતેશ નામના બે ભાઈઓ પોતાના પરિવાર સાથે રહેતા હતા. પિતાના અવસાન પછી પરિવારની તમામ જવાબદારીઓ મોટા ભાઈ સુરેશના ખભા પર આવી પડી હતી. સુરેશ અને હિતેશ વચ્ચે નાનપણથી જ ખૂબ પ્રેમ હતો. પિતા વિનાના ઘરમાં સુરેશે હિતેશને ક્યારેય પિતાની અછત અનુભવવા દીધી ન હતી.
હિતેશ ભણવામાં ખૂબ જ હોંશિયાર હતો, જ્યારે સુરેશ ઘરની પરિસ્થિતિના કારણે પોતાની ઈચ્છાઓ બાજુ પર મૂકીને પરિવારના ગુજરાન માટે મહેનત કરતો હતો. હિતેશની ઈચ્છા વિદેશ જઈને ઉચ્ચ અભ્યાસ કરવાની હતી. વિદેશમાં ભણવાનો ખર્ચ ખૂબ જ વધારે હતો, પણ મોટા ભાઈ સુરેશે ગમે તેમ કરીને પૈસાની સગવડ કરી અને હિતેશને વિદેશ ભણવા મોકલ્યો.
વર્ષો વીતતા ગયા. હિતેશે વિદેશમાં પોતાનો અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યો અને ત્યાંથી પાછા આવ્યા પછી શહેરમાં એક મોટો વ્યાપાર શરૂ કર્યો. વિદેશી ડિગ્રી હોવાના કારણે હિતેશના સ્વભાવમાં ધીમે ધીમે અહંકાર અને ગર્વ પ્રવેશવા લાગ્યા. તેને લાગવા માંડ્યું કે તે પોતાના મોટા ભાઈ કરતાં વધારે બુદ્ધિશાળી અને સક્ષમ છે.
સુરેશ દરરોજ સવારે વહેલા ઉઠીને પિતાની જૂની દુકાને પહોંચી જતો. મધ્યમ વર્ગીય પરિવાર હોવાના કારણે સાંજનું જમવાનું પણ ક્યારેક મુશ્કેલીથી ભેગું થતું. છતાં પણ સુરેશે પોતાના મનમાં એક જ સંકલ્પ રાખ્યો હતો કે પોતાના નાના ભાઈને ક્યારેય કોઈ વાતે ઓછપ આવવા દેવી નથી. નાના ભાઈના ચેહરા પરની ખુશી જ સુરેશ માટે સૌથી મોટી સંપત્તિ હતી.
બીજી તરફ મોટા ભાઈ સુરેશે પિતાની જૂની દુકાન અને સામાન્ય વેપાર સાચવી રાખ્યો હતો. સુરેશ પાસે કોઈ મોટી વિદેશી ડિગ્રીઓ ન હતી, પણ તેનામાં પ્રામાણિકતા અને સખત મહેનત કરવાના ગુણ હતા. તે કાયમ પોતાના કામમાં મગ્ન રહેતો અને નાના ભાઈ હિતેશની સફળતા જોઈને મનોમન ખૂબ જ હરખાતો હતો.
પરંતુ હિતેશના મનમાં મોટા ભાઈ પ્રત્યેનો આદર ધીમે ધીમે ઓછો થવા લાગ્યો હતો. હિતેશને લાગતું હતું કે મોટા ભાઈ પાસે ભણતર નથી, તેથી તેઓ ધંધામાં કોઈ મોટો વિકાસ કરી શકતા નથી. વ્યાપારમાં મળતી સફળતા અને પૈસાના નશામાં હિતેશ પોતાના મોટા ભાઈના અનુભવ અને મહેનતને તુચ્છ સમજવા લાગ્યો હતો.
ઘરમાં અવારનવાર નાના નાના વિષયોને લઈને મતભેદ થવા લાગ્યા. હિતેશ પોતાની પત્નીના ચડાવવાથી અને પોતાના અહંકારના કારણે મોટા ભાઈ સાથે સરખામણી કરવા લાગ્યો. તેને લાગવા માંડ્યું કે વ્યાપારની તમામ મિલકતો અને કમાણીમાં તેનો જ મોટો ફાળો છે, જ્યારે મોટો ભાઈ તો સાવ ઓછું ભણેલો છે અને ધંધાને પાછળ ખેંચી રહ્યો છે.
એક દિવસ હિતેશે ઘરમાં મોટો હંગામો ઊભો કર્યો. તેણે બધા પરિવારજનોની સામે મોટા ભાઈ સુરેશ પર ગંભીર આક્ષેપો મૂકવાનું શરૂ કર્યું. હિતેશે મોટેથી કહ્યું કે મોટા ભાઈ સાવ ઓછું ભણેલા છે, તેમને આજના આધુનિક વ્યાપારની કોઈ સમજ જ નથી. તેઓ માત્ર જૂની પદ્ધતિઓ વળગી રહ્યા છે અને મારી મહેનતના પૈસા વાપરે છે.
હિતેશે ખુલ્લેઆમ કહ્યું કે હવે મારે આ વ્યાપારમાં સાથે નથી રહેવું. પિતાજીની મિલકત અને વ્યાપારના બે સરખા ભાગ પડવા જ જોઈએ. હું ઓછું ભણેલા માણસ સાથે મારો વેપાર વહેંચીને ચલાવી શકું તેમ નથી. હિતેશના આ કડવા વચનો સાંભળીને આખો પરિવાર સ્તબ્ધ થઈ ગયો.
મોટા ભાઈ સુરેશના હૃદય પર આ વાતોથી ઊંડો ઘા વાગ્યો. જે નાના ભાઈને પોતાના કાળજાના ટુકડાની જેમ ઉછેર્યો હતો, તેના મોઢેથી ઓછું ભણેલો હોવાના અને વ્યાપારમાં નકામો હોવાના આક્ષેપો સાંભળીને સુરેશની આંખોમાં અશ્રુ આવી ગયા. છતાં પણ સુરેશે સામો એક પણ શબ્દ ન કહ્યો અને મૌન રહ્યો.
હિતેશની જીદ એટલી વધી ગઈ કે વાત કોર્ટ સુધી પહોંચી ગઈ. મિલકત અને વ્યાપારના વિભાજન માટે કોર્ટમાં કેસ દાખલ કરવામાં આવ્યો. કોર્ટની તારીખ આવી ત્યારે બંને ભાઈઓ પોતપોતાના વકીલો સાથે અદાલતમાં હાજર થયા. હિતેશના ચહેરા પર અહંકાર દેખાઈ રહ્યો હતો, જ્યારે સુરેશનો ચહેરો અત્યંત ઉદાસ હતો.
અદાલતમાં કેસની સુનાવણી શરૂ થઈ. હિતેશના વકીલે દલીલો કરતા કહ્યું કે મારા અસીલ હિતેશભાઈ વિદેશથી ભણીને આવ્યા છે અને તેમણે પોતાના જ્ઞાનથી આ વ્યાપારને ઊંચાઈ પર પહોંચાડ્યો છે. જ્યારે તેમના મોટા ભાઈ સુરેશભાઈ ઓછા ભણેલા છે અને વ્યાપારમાં તેમનું કોઈ ખાસ પ્રદાન નથી, તેથી મિલકતનો મોટો હિસ્સો હિતેશભાઈને મળવો જોઈએ.
ત્યારબાદ મોટા ભાઈ સુરેશના વકીલ ઉભા થયા. તેમણે પોતાના હાથમાં રહેલી એક જૂની ફાઈલમાંથી કેટલાક કાગળો અને જૂના દસ્તાવેજો બહાર કાઢ્યા. વકીલે જજ સામે ખુલાસો કરતાં કહ્યું કે નામદાર જજ સાહેબ, આ કેસમાં મિલકતના ભાગ પાડતા પહેલાં કેટલાક વર્ષો જૂના સત્યો અદાલત સામે મૂકવા ખૂબ જરૂરી છે.
સુરેશના વકીલે અદાલતમાં જૂના કાગળો રજૂ કરતા કહ્યું કે આજે હિતેશભાઈ પોતાના મોટા ભાઈ પર ઓછું ભણેલા હોવાનો અને વ્યાપારમાં અજ્ઞાની હોવાનો જે આક્ષેપ મૂકી રહ્યા છે, તે પાછળનું સત્ય અત્યંત કરુણ અને હૃદયસ્પર્શી છે. વકીલના આ શબ્દો સાંભળીને આખી અદાલતમાં શાંતિ છવાઈ ગઈ.
વકીલે આગળ ખુલાસો કર્યો કે વર્ષો પહેલાં જ્યારે પિતાજીનું અવસાન થયું, ત્યારે પરિવાર પાસે હિતેશના ભણતર માટે પૈસા ન હતા. હિતેશનું સપનું વિદેશ જઈને ભણવાનું હતું. એ સમયે સુરેશ માત્ર ૧૮ વર્ષનો હતો અને શાળામાં ખૂબ જ તેજસ્વી વિદ્યાર્થી હતો. સુરેશનું પણ સપનું આગળ ભણીને મોટો માણસ બનવાનું હતું.
પરંતુ પોતાના નાના ભાઈ હિતેશનું ભવિષ્ય ઉજ્જવળ બનાવવા માટે ૧૮ વર્ષની નાની ઉંમરે સુરેશે પોતાનો અભ્યાસ કાયમ માટે છોડી દીધો હતો! સુરેશે ક્યારેય પોતાની શાળાનું મોઢું ન જોયું અને ૧૮ વર્ષની ઉંમરથી જ રાત-દિવસ કાળી મજૂરી કરવાનું શરૂ કરી દીધું હતું જેથી નાના ભાઈ હિતેશના વિદેશ ભણવાની ફી ભરી શકાય.
સુરેશના વકીલે કોર્ટમાં એ જૂની બેંકની સ્લિપો અને મજૂરીના દસ્તાવેજો રજૂ કર્યા, જેમાં લખેલું હતું કે સુરેશે દર મહિને પોતાનું લોહી-પાણી એક કરીને રળેલા પૈસા હિતેશની વિદેશની યુનિવર્સિટીમાં ફી તરીકે મોકલ્યા હતા. સુરેશે પોતાના ભણતરનો અને પોતાની જિંદગીના તમામ સપનાઓનો બલિદાન આપી દીધો હતો જેથી હિતેશ વિદેશમાં ભણી શકે.
અદાલતમાં રજૂ થયેલા આ કાગળો અને વકીલનો આ ખુલાસો સાંભળીને આખી કોર્ટમાં સન્નાટો છવાઈ ગયો. જજ સાહેબ પણ આ ત્યાગની ગાથા સાંભળીને ભાવુક થઈ ગયા. હિતેશના વકીલ પણ સ્તબ્ધ થઈને નીચે જોઈ ગયા.
હિતેશના પગ નીચેથી જાણે જમીન ખસી ગઈ. તેને એ વાતનો આંચકો લાગ્યો જે તેનાથી આટલા વર્ષો સુધી છુપાવવામાં આવી હતી. જેને તે આખી જિંદગી ઓછું ભણેલો અને નકામો સમજીને ધિક્કારતો રહ્યો, એ મોટા ભાઈ સુરેશે જ પોતાના ભણતરનું બલિદાન આપીને હિતેશને વિદેશમાં ભણાવ્યો હતો!
સુરેશ જો ઈચ્છત તો પોતે આગળ ભણી શક્યો હોત, પણ તેણે પોતાના નાના ભાઈ માટે ૧૮ વર્ષની ઉંમરે મજૂરીનો રસ્તો પસંદ કર્યો હતો. મોટા ભાઈના આ મહાન ત્યાગ અને સમર્પણ સામે હિતેશનો તમામ અહંકાર અને પૈસાનો ગર્વ ક્ષણભરમાં ભાંગીને ભુક્કો થઈ ગયો.
હિતેશનું માથું અદાલતમાં બધાની સામે શરમથી ઝૂકી ગયું. તેને પોતાની જાત પર અતિશય ધિક્કાર થવા લાગ્યો. તે સમજી ગયો કે જેને તે પોતાની કમાણી અને બુદ્ધિ સમજતો હતો, તે હકીકતમાં મોટા ભાઈના લોહી-પાણી અને કાળી મજૂરીનું પરિણામ હતું.
હિતેશથી એક ક્ષણ પણ રહેવાયું નહીં. તે અદાલતના કટઘરામાંથી બહાર નીકળ્યો અને સીધો મોટા ભાઈ સુરેશના પગમાં પડી ગયો. હિતેશ બંને હાથ જોડીને ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડવા લાગ્યો.
હિતેશે રડતાં રડતાં કહ્યું કે મોટા ભાઈ, મને માફ કરી દો! હું અહંકાર અને પૈસાના નશામાં સાવ આંધળો થઈ ગયો હતો. મેં તમારા પર ઓછું ભણેલા હોવાનો આક્ષેપ મૂક્યો, પણ હું એ ન જોઈ શક્યો કે મારા ભણતર માટે તમે તમારી આખી જિંદગી કુરબાન કરી દીધી હતી. હું તમારો નાનો ભાઈ કહેવાને લાયક પણ નથી, મહેરબાની કરીને મને માફ કરી દો!
મોટા ભાઈ સુરેશે તરત જ નાના ભાઈ હિતેશને પોતાના હાથથી ઊભો કર્યો અને પોતાના ગળે લગાવી લીધો. સુરેશની આંખોમાંથી પણ અશ્રુધારા વહી રહી હતી. સુરેશે હિતેશના માથા પર હાથ મૂકીને કહ્યું કે બેટા હિતેશ, તું મારો નાનો ભાઈ છે. મારા માટે તારું ભવિષ્ય જ સૌથી મોટું હતું. તું ભણી-ગણીને મોટો માણસ બન્યો એ જ મારી મહેનતનું સાચું ફળ છે. મને તારી સામે કોઈ ફરિયાદ નથી.
બે ભાઈઓનો આ નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ અને ત્યાગ જોઈને અદાલતમાં હાજર રહેલા તમામ લોકો અને જજ સાહેબની આંખો પણ ભીની થઈ ગઈ. હિતેશે કોર્ટમાંથી કેસ તાત્કાલિક પાછો ખેંચી લીધો અને પોતાના મોટા ભાઈના ચરણોમાં પોતાની તમામ કમાણી મૂકી દીધી.
એ દિવસ પછી હિતેશના મનમાંથી ભણતર અને પૈસાનો તમામ અહંકાર કાયમ માટે ઓગળી ગયો. તેને સમજાઈ ગયું કે પ્રેમ, ત્યાગ અને સમર્પણ આગળ દુનિયાની કોઈ પણ મોટી ડિગ્રી કે સંપત્તિ સાવ તુચ્છ છે. તેણે પોતાના મોટા ભાઈના સંસ્કારોને પોતાના જીવનમાં ઉતારીને જીવવાનો દ્રઢ સંકલ્પ કર્યો.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.