મોટી કંપનીના માલિકે એક સામાન્ય છોકરાનો હાથ પકડીને ખુશીથી કહ્યું કે...

હાથમાં ગ્રીસનો કાળો ડાઘ હતો. કપડાં પર જૂના ઓઈલની વાસ આવતી હતી. તે ઓજારોનો ભારે બોક્સ જમીન પર મૂકતો હતો ત્યારે લોખંડનો મોટો અવાજ આવ્યો. સામે ઊભેલા માણસે તેના ગંદી પેન્ટ અને તૂટેલા ચંપલ સામે જોયું. યુવકે નીચે નમીને કાળી પડેલી એન્જિનની પટ્ટી હાથમાં લીધી. ગરમ એન્જિનમાંથી વરાળ નીકળતી હતી અને હાથ પર તેની ગરમી લાગતી હતી. તે ક્ષણે તેને ખબર નહોતી કે આ એક બંધ પડેલી ગાડી તેના આખા ઘરની ગરીબી દૂર કરી દેશે.

દસ વર્ષ પહેલાં સ્થિતિ બિલકુલ અલગ હતી. પિતાના અચાનક અવસાન પછી ઘરમાં ખાવાના પણ ફાંફા પડી ગયા હતા. યુવક કોલેજના છેલ્લા વર્ષમાં હતો. તેની કોલેજની ફી ભરવાના પૈસા નહોતા. મા ઘરમાં એકલી બેસીને રડતી હતી. યુવકે ભણવાનું છોડી દીધું. તેણે પોતાના સપના એક બાજુ મૂકી દીધા. તેણે ઘરની નજીકના એક નાના ગેરેજમાં કારીગર તરીકે કામ કરવાનું શરૂ કર્યું.

તે દરરોજ સવારે આઠ વાગ્યે ગેરેજ પર પહોંચી જતો. આખો દિવસ ગાડીઓના ટાયર બદલવા, ઓઈલ પૂરૂં કરવું અને એન્જિન સાફ કરવું તેનું કામ હતું. રાત્રે ઘરે આવે ત્યારે તેના હાથના નખમાં કાળો કચરો ભરાયેલો રહેતો. મા તેના હાથ ધોવા માટે ગરમ પાણી આપતી. માની આંખોમાં પુત્ર માટે દુઃખ હતું, પણ યુવકના મનમાં પોતાની મહેનત પર વિશ્વાસ હતો.

બાવીસ વર્ષની ઉંમર થઈ ત્યાં સુધીમાં તેણે ગાડીઓનું બધું કામ શીખી લીધું હતું. તેણે થોડા પૈસા બચાવ્યા હતા. પોતાના મિત્ર પાસેથી થોડા ઉછીના લીધા. તેણે રસ્તા કિનારે એક નાની ખુલ્લી જગ્યામાં પોતાનું ગેરેજ શરૂ કર્યું. ત્યાં માત્ર એક નાનું છાપરું હતું અને થોડા ઓજારો હતા. માએ પહેલા દિવસે ત્યાં આવીને દીવો પ્રગટાવ્યો હતો.

એક બપોરે કડકડતો તડકો હતો. રસ્તા પર બહુ ઓછી ગાડીઓ આવતી-જતી હતી. યુવક છાપરા નીચે બેસીને પાણી પી રહ્યો હતો. અચાનક તેની દુકાનની સામે એક બહુ મોંઘી ગાડી ઊભી રહી ગઈ. તે ગાડીના બોનેટમાંથી સફેદ ધુમાડો નીકળતો હતો. ગાડીમાંથી એક પ્રૌઢ વયના શેઠ બહાર આવ્યા. તેઓ બહુ ચિંતામાં લાગતા હતા. તેમને એક ખૂબ જ મહત્વની મીટિંગમાં પહોંચવાનું હતું.

યુવક તરત જ પોતાનું ઓજારોનું બોક્સ લઈને દોડ્યો. તેણે શેઠને કહ્યું કે સાહેબ તમે ચિંતા ન કરો, હું હમણાં જ જોઉં છું. શેઠને લાગ્યું કે આ નાનો છોકરો આટલી મોંઘી ગાડી શું સરખી કરશે. પણ તેમની પાસે બીજો કોઈ રસ્તો નહોતો. યુવકે બોનેટ ખોલ્યું. ગરમ એન્જિનની વરાળ તેના મોં પર આવી. તેણે પોતાની આંગળીઓથી વાયર તપાસ્યા.

માત્ર દસ મિનિટમાં તેણે ખામી શોધી કાઢી. એક નાનો વાયર તૂટી ગયો હતો. તેણે પોતાના બોક્સમાંથી નવો વાયર કાઢ્યો અને સરસ રીતે જોડી દીધો. ગાડીનો અવાજ બદલાઈ ગયો અને એન્જિન ચાલુ થઈ ગયું. શેઠના ચહેરા પર ખુશી આવી ગઈ. શેઠે પોતાના પાકીટમાંથી પાંચસો રૂપિયા કાઢીને આપ્યા. યુવકે ના પાડી. તેણે કહ્યું કે સાહેબ, આ તો માત્ર પાંચ મિનિટનું કામ હતું, આટલા બધા પૈસા ન લેવાય.

શેઠ તેની પ્રામાણિકતા જોઈને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા. તેમણે યુવકનું નામ પૂછ્યું. તેમણે પોતાનું કાર્ડ આપ્યું અને યુવકનો ફોન નંબર પોતાની ડાયરીમાં લખી લીધો. શેઠે કહ્યું કે તારું કામ અને તારો સ્વભાવ બંને બહુ સરસ છે.

અઠવાડિયા પછી શેઠનો ફોન આવ્યો. તેમના બંગલે ઘણી બધી ગાડીઓ હતી. તેમણે યુવકને પોતાના ઘરે બધી ગાડીઓની સર્વિસ કરવા માટે બોલાવ્યો. યુવક સમયસર પહોંચી ગયો. તેણે આખો દિવસ મહેનત કરીને બધી ગાડીઓ ચકાસી આપી. શેઠ તેના કામથી બહુ પ્રસન્ન થયા. તેમણે પોતાના ધનાઢ્ય મિત્રોને પણ આ યુવકની ભલામણ કરી.

ધીમે ધીમે મોટા મોટા લોકો તેની પાસે ગાડીઓનું કામ કરાવવા આવવા લાગ્યા. લોકો તેને જ બોલાવતા કારણ કે તે ક્યારેય ખોટો ખર્ચ કરાવતો નહોતો. જે ભાગ ખરાબ હોય તે જ બદલતો. ક્યારેય ગ્રાહક સાથે ઊંચા અવાજે વાત કરતો નહોતો. તેની નાની દુકાન પર હવે લોકોની લાઈનો લાગવા માંડી.

ત્રણ વર્ષ નીકળી ગયા. યુવકની સખત મહેનત રંગ લાવી. તેણે એ નાની જગ્યા ખરીદી લીધી. ત્યાં એક મોટું અને આધુનિક સર્વિસ સેન્ટર બનાવી દીધું. હવે તેની નીચે પંદર કારીગરો કામ કરતા હતા. તેની પાસે પોતાના કામ માટે એક નવી અને સુંદર ગાડી પણ આવી ગઈ હતી. તેની મા હવે ઘરમાં સુખેથી રહેતી હતી.

એક દિવસ સવારે શેઠનો ફરી ફોન આવ્યો. તેમની ગાડીમાં કંઈક અવાજ આવતો હતો. તેમણે યુવકને કહ્યું કે તારા કોઈ કારીગરને મારા ઘરે મોકલી આપ. યુવકે કહ્યું કે સાહેબ, હું પોતે જ આવું છું.

યુવક પોતાની નવી ગાડી લઈને શેઠના બંગલે પહોંચ્યો. તેની સાથે બે નાના કારીગરો પણ હતા. યુવકે સરસ કપડાં પહેરેલા હતા. શેઠ તેને જોઈને ઓળખી ન શક્યા. જ્યારે યુવકે હાથ જોડ્યા ત્યારે શેઠને યાદ આવ્યું. શેઠને લાગ્યું કે હવે તો આ મોટો માણસ બની ગયો છે, એટલે આ પોતે તો શું કામ કરશે. તે માત્ર પોતાના કારીગરો પાસે કામ કરાવશે.

પણ એવું ન થયું. યુવકે પોતાના સરસ કપડાંની પરવા કર્યા વગર જમીન પર કાપડ પાથર્યું. તે પોતે ગાડીની નીચે સૂઈ ગયો. તેણે પોતાના હાથે ઓજારો લીધા. તેના હાથ ફરીથી ઓઈલથી કાળા થઈ ગયા. તેણે અડધા કલાકમાં ગાડીનો અવાજ બંધ કરી દીધો.

કામ પત્યા પછી યુવકે હાથ ધોયા. શેઠ તેની સામે જોઈ રહ્યા હતા. શેઠે પૂછ્યું કે તારી પાસે આટલા કારીગરો છે, તું પોતે કેમ નીચે સૂઈને કામ કરતો હતો. તારે આ કરવાની શું જરૂર હતી.

યુવકે બહુ નમ્રતાથી જવાબ આપ્યો. તેણે કહ્યું કે સાહેબ, હું ગમે તેટલો મોટો માણસ બની જાઉં, પણ હું મારું કામ નથી ભૂલી શકતો. અને સૌથી મોટી વાત તો એ છે કે ત્રણ વર્ષ પહેલાં તમે મારી નાની દુકાને ઊભા રહ્યા હતા. જો તમે મને તક ન આપી હોત, તો હું આજે અહીં સુધી પહોંચી શક્યો ન હોત. મારો ધંધો તમારા લીધે જ વધ્યો છે. હું તમારો આભાર ક્યારેય નહીં ભૂલું.

યુવકની આ વાત સાંભળીને શેઠની આંખો ભીની થઈ ગઈ. તેમને આજના જમાનામાં આવો નમ્ર અને કૃતજ્ઞ યુવક જોઈને બહુ આનંદ થયો. પૈસા આવ્યા પછી લોકોમાં અહંકાર આવી જાય છે, પણ આ યુવક આજે પણ જમીન પર જોડાયેલો હતો.

શેઠ આગળ આવ્યા અને તેમણે યુવકને ભેટી પડ્યા. તેમણે તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો. શેઠે કહ્યું કે તું માત્ર એક કારીગર નથી, તું એક સાચો ઉદ્યોગપતિ છે. તારી મહેનત અને તારી આ નમ્રતા જ તને જીવનમાં બહુ આગળ લઈ જશે. મને તારા પર ગર્વ છે.

યુવક ઘરે પાછો ફર્યો ત્યારે તેનો ચહેરો ખુશીથી ચમકતો હતો. તેણે ઘરમાં પ્રવેશ કર્યો અને માના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. માએ તેના માથા પર હાથ મૂક્યો. મહેનત, ઈમાનદારી અને વડીલો પ્રત્યેનો આદર જ માણસને સાચી સફળતા અપાવે છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.