કરોડોની સંપત્તિના ભાગ પાડવા ઝઘડતા ત્રણેય દીકરાઓ સામે વકીલે દાદાજીની વિલ વાંચી, ત્યારે વસિયતની એક જ શરતે બધાના હોશ..

રણછોડદાસે પોતાની યુવાનીના દિવસોમાં રાત દિવસ આકરી મહેનત કરીને, ખેતીકામ અને વેપાર વિકસાવીને કરોડો રૂપિયાની સંપત્તિ, ગામડામાં મોટો બંગલો અને વીસ વીઘા ફળદ્રુપ ખેતીની જમીન વસાવી હતી. તેઓ આખા ગામમાં પોતાના આદરણીય સ્વભાવ, ઉદારતા અને સિદ્ધાંતો માટે જાણીતા હતા. રણછોડદાસને સંતાનમાં ત્રણ દીકરાઓ હતા, મોટો દીકરો હસમુખ, વચલો દીકરો પંકજ અને નાનો દીકરો નીલેશ. રણછોડદાસે ત્રણેય દીકરાઓને ખૂબ જ પ્રેમથી ભણાવી ગણીને મોટા કર્યા હતા અને ત્રણેયના લગ્ન સંસ્કારી ઘરોમાંથી કરાવ્યા હતા.

રણછોડદાસના મોટા દીકરા હસમુખના લગ્ન શોભના સાથે થયા હતા, વચલા દીકરા પંકજના લગ્ન રેખા સાથે અને નાના દીકરા નીલેશના લગ્ન પાયલ સાથે થયા હતા. શરૂઆતના વર્ષોમાં આખો પરિવાર એક જ છત નીચે ખૂબ જ આનંદ અને શાંતિથી રહેતો હતો. ઘરનું વાતાવરણ પ્રેમથી ભરેલું રહેતું હતું. પરંતુ જેમ જેમ સમય વીતતો ગયો અને રણછોડદાસ દાદાજીની ઉંમર વધતી ગઈ, તેમ તેમ ઘરની અંદર સ્વાર્થ, ઈર્ષ્યા અને અહંકારના કાળા વાદળો ઘેરાવા લાગ્યા. ત્રણેય ભાઈઓ પોતાની આજીવિકા મેળવતા થઈ ગયા પછી તેમના મનમાં પિતાની કરોડોની સંપત્તિ પર પોતાનો અલગ હક્ક જમાવવાની લાલચ જાગી હતી.

માત્ર ત્રણેય ભાઈઓ જ નહીં, પરંતુ ત્રણેય વહુઓ શોભના, રેખા અને પાયલ વચ્ચે પણ ઘરના કામકાજ, રસોડું અને પૈસાની બાબતે અંદરોઅંદર રોજના ઝઘડા શરૂ થઈ ગયા હતા. ત્રણેય વહુઓ એકબીજા સાથે બોલવાનું સાવ બંધ કરી ચૂકી હતી. રસોડામાં પણ પોતપોતાનું અલગ ખાવાનું બનાવવાની કે એકબીજા પર વાંકબાણ મારવાની સ્પર્ધા ચાલતી હતી. મોટી વહુ શોભનાને લાગતું કે તે ઘરમાં મોટી છે એટલે તેનો હક્ક વધારે હોવો જોઈએ, વચલી વહુ રેખા પોતાની ચતુરાઈ બતાવતી હતી, અને નાની વહુ પાયલ પોતાને અન્યાય થઈ રહ્યો છે તેમ માનીને અશાંતિ ઊભી કરતી હતી. ઘરનો માહોલ જે એક સમયે મંદિર જેવો પવિત્ર હતો, તે હવે કકળાટ અને અશાંતિનું ધામ બની ગયો હતો.

દાદાજી રણછોડદાસ પોતાના જ ઘરમાં ચાલી રહેલા આ રોજિંદા કકળાટ અને અશાંતિથી અંદરથી સાવ ભાંગી પડ્યા હતા. તેમણે ત્રણેય દીકરાઓ હસમુખ, પંકજ અને નીલેશને પ્રેમથી પાસે બેસાડીને કેટલાય ઉદાહરણો આપીને સમજાવવાનો પ્રયાસ કર્યો. તેમણે કહ્યું કે, દીકરાઓ, સંપત્તિ તો આજે છે ને કાલે નથી, પણ સગા ભાઈઓનો પ્રેમ અને પરિવારની એકતા જ સાચી કમાણી છે. પરંતુ સ્વાર્થના અંધાપામાં અંધ બની ગયેલા ત્રણેય ભાઈઓમાંથી કોઈ પણ પિતાની વાત સાંભળવા કે સમજવા તૈયાર નહોતું. ત્રણેય ભાઈઓ કાયમ એકબીજા પર આરોપ લગાવતા અને મિલકતના ત્રણ સરખા ભાગ પાડીને પોતાનું અલગ ઘર વસાવવાની જીદ કરતા હતા.

એક દિવસ ત્રણેય ભાઈઓએ હદ વટાવી દીધી. ઘરના મુખ્ય હોલમાં ત્રણેય ભાઈઓ અને ત્રણેય વહુઓ એકઠા થયા અને દાદાજીની હાજરીમાં જ મિલકતના ભાગ પાડવા માટે મોટેથી બોલાચાલી કરવા લાગ્યા. હસમુખે કહ્યું કે, પપ્પા હવે તમારી આ કરોડોની જમીન અને ઘરના ત્રણ ભાગ પાડી જ દો, અમારે હવે સાથે નથી રહેવું. પંકજ અને નીલેશે પણ પોતાના હક્કની માંગણી કરતા કહ્યું કે, જો આજે ભાગ નહીં પડે તો અમે કાનૂની કાર્યવાહી કરીશું. ત્રણેય વહુઓ પણ પોતાના પતિઓને વધારે જમીન અને સોનું મેળવવા માટે ઉશ્કેરી રહી હતી. ઘરના ચોરામાં આ કૌટુંબિક ઝઘડો જોઈને પાડોશીઓ પણ મજા લઈ રહ્યા હતા.

વૃદ્ધ રણછોડદાસ દાદાજીએ શાંતિથી ત્રણેય દીકરાઓ અને વહુઓની આ લાલચ અને અહંકાર જોઈ લીધા. તેમણે ચહેરા પર કોઈ ગુસ્સો ન બતાવ્યો, પરંતુ ઊંડો નિસાસો નાખીને કહ્યું કે, સારું, જો તમારે ભાગ જ પાડવા હોય તો હું પણ તૈયાર છું. કાલે સવારે હું આપણા પરિવારના જૂના અને કાયદાકીય વકીલ મનસુખભાઈને ઘરે બોલાવીશ. મારી તમામ મિલકતનું વસિયતનામું અને વિલ વકીલ સાહેબ પાસે જ જમા પડેલું છે. કાલે સવારે આખા પરિવારની હાજરીમાં વકીલ મનસુખભાઈ મારી છેલ્લી વિલ વાંચી સંભળાવશે અને તે મુજબ જ સંપત્તિની વહેંચણી થશે.

દાદાજીની આ વાત સાંભળીને ત્રણેય ભાઈઓ અને ત્રણેય વહુઓ મનોમન ખૂબ જ ખુશ થઈ ગયા. તેમને લાગ્યું કે હવે તેમની કરોડો રૂપિયાની માલિકી પાકી થઈ જશે. આખી રાત ત્રણેય ભાઈઓ અને તેમની પત્નીઓ પોતાના રૂમમાં બેસીને ગણતરીઓ કરતા રહ્યા કે પોતાની પાસે કેટલા કરોડ રૂપિયાની જમીન આવશે, મોટો બંગલો કોના ભાગે આવશે અને પોતે કઈ નવી કાર ખરીદશે. લાલચમાં ને લાલચમાં કોઈને રાત્રે પૂરતી ઊંઘ ન આવી. બધા જ કાગડોળે સવાર પડવાની અને વકીલ સાહેબના આવવાની રાહ જોઈ રહ્યા હતા.

બીજી સવારે સૂર્યોદય થતાં જ ઘરના વિશાળ હોલમાં મોટો મંડપ જેવો માહોલ સર્જાયો. દાદાજી રણછોડદાસ પોતાની સોફા ખુરશી પર ગંભીર મુદ્રામાં બેઠા હતા. થોડી જ વારમાં ગામના જાણીતા અને વૃદ્ધ વકીલ મનસુખભાઈ પોતાના કાળા કોટમાં હાથમાં એક સીલબંધ કાળી ફાઈલ લઈને ઘરમાં પ્રવેશ્યા. ત્રણેય ભાઈઓ હસમુખ, પંકજ અને નીલેશ તથા તેમની પત્નીઓ શોભના, રેખા અને પાયલ આતુરતા અને ઉતાવળ સાથે વકીલ સાહેબની આસપાસ ગોઠવાઈ ગયા. બધાની આંખોમાં કરોડોની સંપત્તિ મેળવવાની ચમક સ્પષ્ટ દેખાતી હતી.

વકીલ મનસુખભાઈએ બધા સામે જોયું, ચશ્મા સરખા કર્યા અને ગંભીર અવાજે કહ્યું કે, રણછોડદાસજીએ પોતાની આખી જિંદગીની મહેનતથી બનાવેલી કરોડોની સંપત્તિ, જમીન અને ઘરનું અધિકૃત વસિયતનામું મારી પાસે જમા કરાવેલું છે. આજે હું તેમની હાજરીમાં આ સીલબંધ વિલ ખોલીને વાંચવા જઈ રહ્યો છું. વકીલ સાહેબે કવરનું સીલ તોડ્યું અને અંદરથી દાદાજીના હસ્તાક્ષરમાં લખાયેલું વિલ બહાર કાઢ્યું. આખા હોલમાં એવી શાંતિ છવાઈ ગઈ કે માણસના શ્વાસનો અવાજ પણ સંભળાઈ શકે.

વકીલ મનસુખભાઈએ મોટેથી વિલ વાંચવાનું શરૂ કર્યું: હું રણછોડદાસ, સંપૂર્ણ ભાનસાનમાં અને મારી સ્વેચ્છાએ આ અંતિમ વસિયતનામું લખું છું. મેં મારી આખી જિંદગી કમાઈને આ કરોડોની સંપત્તિ ઊભી કરી છે, પરંતુ આ સંપત્તિથી પણ વધારે અમૂલ્ય મારા માટે મારા પૂર્વજોનું આ જૂનું ઘર અને પરિવારની એકતા છે. મારી શરત એ છે કે જો મારા ત્રણેય દીકરાઓ હસમુખ, પંકજ અને નીલેશ પોતાના જૂના મનદુઃખ અને ઝઘડા ભૂલીને, એકબીજા સાથે સંગઠિત રહીને આ જૂના ઘરને અને પરિવારને અખંડ રાખશે, તો જ મારી આ કરોડોની તમામ મિલકત ત્રણેય ભાઈઓને સમાન ભાગે મળશે.

વકીલ સાહેબે આગળ વાંચ્યું: પરંતુ જો મારા ત્રણેય દીકરાઓ મિલકતના ભાગ પાડીને અલગ થશે, એકબીજા સાથે ઝઘડો કરીને ઘર તોડશે કે અલગ અલગ રહેવાનો નિર્ણય કરશે, તો આ વિલની બીજી શરત મુજબ તેઓમાંથી એક પણ દીકરાને કે વહુને મારી સંપત્તિમાંથી એક પણ રૂપિયો કે એક ઇંચ જમીન મળશે નહીં. એવી સ્થિતિમાં મારી તમામ કરોડોની જમીન, ઘર, બેંક બેલેન્સ અને રોકડ રકમ ગામના અનાથ આશ્રમના નામે ચેરિટી ટ્રસ્ટ તરીકે ટ્રાન્સફર થઈ જશે. અને આ નિર્ણય અંતિમ તથા તમામ માટે કાયદાકીય રીતે બંધનકર્તા રહેશે.

વકીલ સાહેબે વિલ વાંચવાનું પૂરું કર્યું અને આખા હોલમાં જાણે વિજળી પડી હોય તેવો સન્નાટો છવાઈ ગયો. ત્રણેય ભાઈઓ હસમુખ, પંકજ અને નીલેશના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. ત્રણેય વહુઓ શોભના, રેખા અને પાયલના મુખમાંથી ચીસ નીકળી ગઈ. જે કરોડોની માલિકીના સપના તેઓ જોઈ રહ્યા હતા, તે સપના એક ક્ષણમાં ધૂળધાણી થઈ ગયા હતા. જો તેઓ અલગ થાય તો તેમની પાસે રોડ પર આવવા સિવાય કશું બચતું નહોતું. વકીલે ફાઈલ બંધ કરતા કહ્યું કે, હવે નિર્ણય તમારા હાથમાં છે કે તમારે સાથે રહીને પિતાની મિલકત અને આશીર્વાદ મેળવવા છે કે અલગ થઈને બધું જ ગુમાવવું છે.

ત્રણેય ભાઈઓએ એકબીજા સામે જોયું. પિતા રણછોડદાસ દાદાજી ખૂણામાં શાંતિથી બેઠા હતા. તેમના ચહેરા પર કોઈ અહંકાર નહોતો, પણ આંખોમાં પોતાના સંતાનો માટે કરુણા હતી. પિતાના આ માસ્ટરસ્ટ્રોક અને દીર્ઘદ્રષ્ટિએ ત્રણેય ભાઈઓના હૃદયમાં રહેલા અહંકાર અને સ્વાર્થના અંધકારને એક ક્ષણમાં દૂર કરી દીધો. મોટા ભાઈ હસમુખની આંખોમાંથી પસ્તાવાના અશ્રુઓ વહેવા લાગ્યા. તેને અહેસાસ થયો કે પોતે મોટો ભાઈ હોવા છતાં નાના ભાઈઓ સાથે પ્રેમ રાખવાને બદલે જમીનના ટુકડા માટે લડી રહ્યો હતો.

હસમુખ તુરંત જ પોતાના બંને નાના ભાઈઓ પંકજ અને નીલેશ પાસે ગયો. હસમુખે બંને ભાઈઓના હાથ પકડી લીધા અને રડતાં અવાજે કહ્યું કે, મારા વહાલા ભાઈઓ, મને માફ કરી દો! હું પૈસા અને સંપત્તિના અંધાપામાં એટલો સ્વાર્થી બની ગયો હતો કે મને મારા સગા ભાઈઓનો પ્રેમ ન દેખાયો. આપણા પિતાજી સાચું કહેતા હતા કે સંપત્તિ તો આજે છે ને કાલે જતી રહેશે, પણ આપણી પરિવારની એકતા અને ભાઈચારો જ સાચી સંપત્તિ છે. પંકજ અને નીલેશ પણ પોતાના મોટા ભાઈને ભેટી પડ્યા અને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડી પડ્યા.

બીજી તરફ ત્રણેય વહુઓ શોભના, રેખા અને પાયલ પણ પોતાની ભૂલ સમજી ગઈ. તેમને ભાન થયું કે ઘરના કકળાટ અને અશાંતિથી ક્યારેય કોઈનું ભલું થતું નથી. ત્રણેય વહુઓએ એકબીજાના હાથ પકડ્યા અને જૂના તમામ ઝઘડા અને મનદુઃખ ભૂલીને એકબીજાની માફી માંગી લીધી. તેમણે સંકલ્પ કર્યો કે તેઓ હવેથી ક્યારેય અલગ રસોડું કે અલગ ઘરની વાત નહીં કરે અને એક જ પરિવાર બનીને પ્રેમથી રહેશે.

ત્રણેય ભાઈઓ અને ત્રણેય વહુઓ મળીને પોતાના વૃદ્ધ પિતા રણછોડદાસ દાદાજીના ચરણોમાં નમી પડ્યા. મોટા ભાઈ હસમુખે દાદાજીના પગ પકડીને કહ્યું કે, પપ્પા! અમારે આ મિલકતના કોઈ જ ભાગ નથી પાડવા! અમને અમારી ભૂલ સમજાઈ ગઈ છે. અમે ત્રણેય ભાઈઓ અને વહુઓ સાથે મળીને જ આ જૂના ઘરમાં પ્રેમથી રહીશું અને પરિવારની એકતા ક્યારેય તૂટવા નહીં દઈએ. આપણી મિલકત અનાથ આશ્રમમાં જાય કે આપણી પાસે રહે, પણ અમારે આપણો પરિવાર તોડવો નથી.

પોતાના સંતાનોને આ રીતે એકઠાં થતાં, પોતાની ભૂલ સ્વીકારતા અને પ્રેમથી એકબીજાને ભેટતાં જોઈને રણછોડદાસ દાદાજીની આંખોમાંથી પણ આનંદના અશ્રુઓ વહી નીકળ્યા. તેમણે ત્રણેય દીકરાઓ અને વહુઓના માથે આશીર્વાદનો હાથ મૂક્યો. વકીલ મનસુખભાઈ પણ સ્મિત સાથે આ સુંદર દ્રશ્ય જોઈ રહ્યા હતા. પિતાના એક ચતુર નિર્ણયે વિખેરાતા પરિવારને કાયમ માટે એકતાના અમર તાંતણે બાંધી દીધો. મિલકતના ભાગ પાડવાનું કાયમ માટે માંડી વાળવામાં આવ્યું અને એ મોટા બંગલામાં કાયમ માટે સુખ, શાંતિ, પ્રેમ અને એકતાની ખુશીઓ છવાઈ ગઈ.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.