જે ભાભીને બધા નણંદની દુશ્મન સમજતા હતા તેણે લગ્નના દિવસે પોતાના સોનાના કડા મૂકીને એવું કર્યું કે નણંદ...

ગુજરાતના એક મધ્યમવર્ગીય, શાંત અને અત્યંત ભાવનાત્મક પરિવારમાં રમિલાબેન પોતાના દીકરા નીરવ, વહુ અંજલિ અને નાની દીકરી પૂજા સાથે ખૂબ જ આનંદથી રહેતા હતા. ઘરનું વાતાવરણ કાયમ હસતું અને પ્રેમભર્યું રહેતું હતું. દીકરી પૂજા ઘરમાં સૌની લાડકી હતી અને ભાઈ નીરવ પણ પોતાની નાની બહેન પૂજાને ખૂબ જ વહાલ કરતો હતો. લગ્ન કરીને આ ઘરમાં આવેલી ભાભી અંજલિ પણ શરૂઆતથી જ પૂજાને પોતાની સગી નાની બહેન સમજીને કાળજી રાખતી હતી. પૂજા અને અંજલિ વચ્ચે ક્યારેય સાસુ વહુ કે નણંદ ભાભી જેવો કોઈ તણાવ કે ભેદભાવ જોવા મળ્યો નહોતો, પણ બંને જણા બે બહેનપણીઓની જેમ જ આખા ઘરનું કામકાજ હસતા મોઢે કરી લેતી હતી.

સમય વહેતો ગયો અને નાની બહેન પૂજા ભણી ગણીને લગ્ન લાયક થઈ ગઈ. યોગ્ય ઉંમર થતાં જ માતા રમિલાબેન અને મોટા ભાઈ નીરવે પૂજા માટે એક સારા અને સંસ્કારી ઘરનો મુરતિયો શોધવાનું કામ શરૂ કર્યું. થોડા જ સમયમાં એક ઉચ્ચ, શિક્ષિત અને પ્રતિષ્ઠિત પરિવારમાંથી પૂજા માટે સુંદર માંગું આવ્યું અને બંને પક્ષ વચ્ચે વાતો પાકી થઈ ગઈ. ઘરમાં પૂજાના લગ્ન નક્કી થતાં જ અસીમ આનંદ અને ઉત્સાહનો માહોલ છવાઈ ગયો. રમિલાબેન અને નીરવ લગ્નની શુભ તૈયારીઓમાં પરોવાઈ ગયા. ગામમાં તથા સગા સંબંધીઓમાં લગ્નની કંકોત્રીઓ વહેંચવાનું, સોના ઘરેણાં બનાવવાનું અને કપડાંની ખરીદી કરવાનું આયોજન મોટા પાયે શરૂ થઈ ગયું.

પરંતુ પૂજાના લગ્ન નક્કી થયા ત્યારથી જ ભાભી અંજલિના સ્વભાવ અને વર્તનમાં એક અજીબ પરિવર્તન જોવા મળ્યું. અંજલિ જે પહેલા ઘરના દરેક નાના મોટા ઉત્સવમાં આગળ પડતો ભાગ લેતી હતી અને ખૂબ ઉત્સાહી હતી, તે હવે ઘરના કામકાજ અને લગ્નની તૈયારીઓથી અચાનક અલિપ્ત રહેવા લાગી હતી. જ્યારે પણ ઘરના તમામ સભ્યો એકઠા બેસીને લગ્નની ખરીદી, બજેટ કે દાગીના વિશે ચર્ચા વિચારણા કરતા, ત્યારે અંજલિ કોઈને કોઈ નાનું બહાનું કાઢીને પોતાના રૂમમાં ચાલી જતી હતી. લગ્નના કપડાં અને દાગીનાની ખરીદી કરવા માટે બજાર જતી વખતે પણ અંજલિએ સાથે આવવાની ચોખ્ખી ના પાડી દીધી હતી. તે આખો દિવસ પોતાના રૂમમાં દરવાજો અંદરથી બંધ કરીને જ બેસી રહેતી હતી.

અંજલિના આ અતડા અને અલિપ્ત વ્યવહારને કારણે ઘરના તમામ લોકોના મનમાં ભારે શંકા, અણગમો અને નારાજગી પેદા થવા લાગ્યા હતા. સાસુ રમિલાબેન અને પતિ નીરવને મનોમન એવું લાગવા માંડ્યું કે અંજલિને પોતાની નણંદ પૂજાના લગ્ન પાછળ થતો મોટો ખર્ચ જરાય પસંદ નથી અથવા તેને નણંદના લગ્ન જ મંજૂર નથી. રમિલાબેન મનોમન પોતાની વહુ અંજલિ પર ગુસ્સે થતા હતા અને પતિ નીરવ પણ પોતાની પત્નીના આવા રૂક્ષ અને બેદરકાર વર્તનથી ભારે દુઃખી હતો. નીરવે એક બે વાર રૂમમાં જઈને અંજલિને પ્રેમથી પૂછવાનો પણ પ્રયાસ કર્યો કે તું કેમ લગ્નની તૈયારીઓમાં સાથ નથી આપતી, પણ અંજલિ કશું બોલ્યા વગર માત્ર શાંત રહીને નીચું જોઈ જતી હતી.

નણંદ પૂજાને પણ પોતાની વહાલી ભાભીના આ વર્તનથી બહુ મોટો આઘાત લાગ્યો હતો. પૂજાને તો મનમાં એવી મોટી આશા હતી કે તેના લગ્નમાં તેની ભાભી સૌથી વધારે ખુશ થશે, પોતાની સાથે બજારમાં જઈને નવી ફેશનના કપડાં પસંદ કરશે અને ધૂમધામથી તૈયારીઓ કરશે, પણ ભાભીનું આમ અળગા રહેવું અને મોં ફેરવી લેવું પૂજાના હૃદયને ખૂંચતું હતું. આખા ઘરમાં અંજલિ પ્રત્યે એક કડવાશ અને ભારે નારાજગીનું વાતાવરણ ઊભું થઈ ગયું હતું. ઘરમાં આવતા જતા સગા સંબંધીઓ પણ અંદરોઅંદર વાતો કરવા લાગ્યા કે વહુ સ્વાર્થી છે અને નણંદના લગ્નમાં રૂપિયો પણ વપરાય તે તેને ગમતું નથી. છતાં અંજલિએ કોઈની વાતનો સામો જવાબ ન આપ્યો અને મૂંગા મોઢે બધો તિરસ્કાર સહન કરતી રહી.

જોતજોતામાં લગ્નનો પવિત્ર દિવસ પણ આવી પહોંચ્યો. આખું ઘર રંગબેરંગી રોશનીથી ઝળહળી રહ્યું હતું અને લગ્નમંડપમાં મંગળ ગીતોની ગૂંજ સંભળાઈ રહી હતી. સગા સંબંધીઓ અને મહેમાનોથી આખું ઘર ભરાઈ ગયું હતું. પૂજા દુલ્હનના સુંદર શણગારમાં સજીને મંડપમાં બેઠી હતી. લગ્નની વિધિઓ શાસ્ત્રોક્ત રીતે આગળ વધી રહી હતી અને થોડીવારમાં જ લગ્નનો સૌથી મહત્વનો પ્રસંગ એટલે કે મામેરાની પવિત્ર વિધિ શરૂ થવાની હતી. મામેરાની વિધિમાં મોસાળ પક્ષ તરફથી અને ઘરના મુખ્ય સભ્યો તરફથી દીકરીને કપડાં, દાગીના અને કિંમતી ભેટ સોગાદો આપવાની પ્રાચીન પરંપરા હોય છે. મંડપમાં બધા લોકો મામેરાની ભેટ સામગ્રી જોવા માટે ઉત્સુકતાથી એકઠા થયા હતા.

જેવા મામેરાની વિધિ શરૂ થઈ કે તરત જ અંજલિ અત્યંત શાંતિથી પોતાના રૂમમાંથી બહાર આવી. તેના હાથમાં એક સુંદર અને કિંમતી મખમલનું મોટું લાલ બોક્સ હતું. અંજલિએ મંડપની વચ્ચે આવીને સૌની હાજરીમાં તે બોક્સ ખોલ્યું. બોક્સ ખોલતાં જ મંડપમાં હાજર રહેલા તમામ લોકોની આંખો પહળી થઈ ગઈ. બોક્સની અંદર પોતાની સ્વર્ગસ્થ માતા પાસેથી અંજલિને વારસામાં મળેલી વર્ષો જૂની, અસલ સોનાની કિંમતી માળા અને અત્યંત કલાત્મક સોનાના અન્ય દાગીના ચમકી રહ્યા હતા. અંજલિએ પ્રેમથી પૂજા પાસે જઈને તે વર્ષો જૂની સોનાની માળા અને કિંમતી દાગીના પોતાની નણંદ પૂજાના ગળામાં પહેરાવી દીધા.

આ દ્રશ્ય જોઈને સાસુ રમિલાબેન, પતિ નીરવ અને મંડપમાં હાજર તમામ સગા સંબંધીઓ સ્તબ્ધ થઈ ગયા. જે ભાભીને બધા આટલા મહિનાઓથી સ્વાર્થી, કંજૂસ અને અલિપ્ત માનતા હતા, તેણે પોતાની સૌથી મોંઘી અને અમૂલ્ય વારસાગત મિલકત પોતાની નણંદને ભેટ આપી દીધી હતી. નીરવે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું કે, અંજલિ, આ શું છે? તારા પિયરની આ તારી સ્વર્ગસ્થ માતાની યાદગાર સોનાની માળા તું પૂજાને કેમ આપી રહી છે? ત્યારે અંજલિની આંખોમાંથી અશ્રુઓની અવિરત ધાર વહેવા લાગી.

અંજલિએ રડતા અવાજે બધાની સામે ખુલાસો કરતા કહ્યું કે, મમ્મીજી અને નીરવ, પૂજા માત્ર મારી નણંદ નથી પણ મારી પોતાની સગી નાની બહેન છે. જ્યારે તેના લગ્ન નક્કી થયા ત્યારે હું સારી રીતે જાણતી હતી કે પૂજાને લગ્નમાં સોનાના પરંપરાગત દાગીના પહેરવાનો કેટલો મોટો શોખ છે. પણ આપણા પરિવારની આર્થિક સ્થિતિ અત્યારે એવી નહોતી કે પૂજા માટે મનપસંદ મોંઘા દાગીના બનાવી શકાય. તેથી મેં મનોમન સંકલ્પ લીધો હતો કે હું મારી પૂજા માટે કંઈક ખૂબ જ ખાસ ભેટ તૈયાર કરીશ. પરંતુ મારી પાસે પૂરતા પૈસા નહોતા.

અંજલિએ આગળ આંસુ લૂછતાં કહ્યું કે, પૂજા માટે નવી ડિઝાઇનના ઘરેણાં તૈયાર કરાવવા અને મારી માતાની આ કિંમતી માળાને પોલિશ કરાવીને નવીન બનાવવા માટે મેં રાત દિવસ છૂપી રીતે બીજા લોકોના કપડાં સીવવાનું સીવણકામ શરૂ કર્યું હતું. હું આખો દિવસ પોતાના રૂમમાં દરવાજો અંદરથી બંધ કરીને દરજીકામ કરતી હતી જેથી ઘરમાં કોઈને ખબર ન પડે અને પૂજા માટે સરપ્રાઇઝ તૈયાર થઈ શકે. આ જ કારણે હું લગ્નની બીજી ખરીદીમાં બહાર આવી શકતી નહોતી. એટલું જ નહીં, દાગીના ઘડાવવાના ઘડામણ માટે ઘટતા પૈસા પૂરા કરવા માટે મેં મારા પોતાના સોનાના કડા પણ ગુપ્ત રીતે બેંકમાં ગીરો મૂકી દીધા હતા જેથી હું મારી બહેન પૂજા માટે આ શાનદાર અને યાદગાર સરપ્રાઇઝ તૈયાર કરી શકું.

અંજલિના આ કરુણ શબ્દો સાંભળતા જ મંડપમાં હાજર રહેલા તમામ સગા સંબંધીઓના કાળજા સોંસરા વિંધાઈ ગયા. સાસુ રમિલાબેન અને નીરવના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. જે વહુને તેઓ આટલા સમયથી સ્વાર્થી, દંભી અને કંજૂસ સમજીને અંદરોઅંદર નારાજ થતા હતા, તે વહુ તો પોતાની રાતોની ઊંઘ, પોતાનું સુખ અને પોતાના ઘરેણાં કુરબાન કરીને પોતાની નણંદની ખુશીઓ ખરીદી રહી હતી. રમિલાબેનની આંખોમાંથી પસ્તાવાના અશ્રુઓ વહેવા લાગ્યા અને તેઓ ગદગદિત થઈને પોતાની વહુ અંજલિના માથે હાથ મૂકીને માફી માંગવા લાગ્યા.

નણંદ પૂજા પોતાની ભાભીનો આ અસીમ પ્રેમ, ત્યાગ અને કુરબાની જોઈને પોતાની જાતને રોકી ન શકી. પૂજા મંડપમાંથી તુરંત જ ઉભી થઈને પોતાની ભાભી અંજલિને વળગી પડી અને ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડી પડી. પૂજાએ રડતાં રડતાં કહ્યું કે, ભાભી મને માફ કરી દો! હું તમને કાયમ ખોટા સમજતી રહી, જ્યારે તમે મારા માટે આટલો મોટો ત્યાગ કરી રહ્યા હતા! આ દુનિયામાં તમારા જેવા ભાભી મળવા એ મારી જિંદગીનું સૌથી મોટું ભાગ્ય છે! આખા મંડપમાં તાળીઓનો ગડગડાટ થઈ ગયો અને તમામ મહેમાનો અંજલિના સંસ્કાર અને ઉદારતાના વખાણ કરવા લાગ્યા. ભાભીના આ નિઃસ્વાર્થ પ્રેમે આખા પરિવારને કાયમ માટે પ્રેમ, વિવેક અને એકતાના પવિત્ર બંધનમાં બાંધી દીધા.

લગ્નની વિધિઓ પતી ગયા પછી મોટા ભાઈ નીરવે તરત જ બેંકમાંથી નાણાં ઉપાડીને અંજલિના ગીરો મૂકેલા કડા છોડાવી લીધા અને પત્નીના હાથમાં પહેરાવી દીધા. રમિલાબેને બધાની સામે અંજલિને ઘરની સાચી લક્ષ્મી જાહેર કરી. નણંદ પૂજા જ્યારે પોતાના સાસરે વિદાય થઈ ત્યારે તેની આંખોમાં ભાભી અંજલિ પ્રત્યે અપાર સન્માન અને પ્રેમ હતો. પિયરના આ સંસ્કારો અને ભાભીના આ કુરબાની ભર્યા પ્રેમે પૂજાના નવા જીવનને પણ ઉજાસથી ભરી દીધું.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.