જમીન મળતાં જ ત્રણ દીકરાઓએ સગા પિતાને તરછોડી દીધા, પણ અંતે દીકરીએ લીધેલા નિર્ણયથી દીકરાઓ...
ગામડાની સવાર હંમેશા શાંત અને પવિત્ર હોય છે. પંખીઓનો કલરવ અને મંદ-મંદ વાતો પવન આખા ગામમાં એક અનોખો આનંદ ફેલાવતો હોય છે. પણ હરિલાલના ઘરના આંગણે આજે એક અજીબ ગંભીરતા છવાયેલી હતી. હરિલાલ હવે નેવુ વર્ષની વય વટાવી ચૂક્યા હતા. તેમના ચહેરા પરની કરચલીઓ તેમની આખી જિંદગીના સંઘર્ષની સાક્ષી પૂરતી હતી. તેમણે પોતાની મહેનતથી ગામમાં એક બહુ મોટી અને ફળદ્રુપ જમીન વસાવી હતી.
તેમના પરિવારમાં ત્રણ દીકરાઓ રમેશ, મહેશ અને નરેશ હતા, અને એક નાની લાડકવાઈ દીકરી શિલ્પા હતી. શિલ્પાના લગ્ન પાંચ વર્ષ પહેલાં બાજુના ગામમાં એક મધ્યમવર્ગીય પરિવારમાં થયા હતા. હરિલાલ વય મર્યાદાના કારણે હવે શારીરિક રીતે નબળા પડ્યા હતા, તેથી તેમણે વિચાર્યું કે પોતાની જીવતેજીવ જ જમીનની સાચી વહેંચણી કરી દેવી જોઈએ જેથી પાછળથી ભાઈઓ વચ્ચે કોઈ ઝઘડા ન થાય.
એક દિવસ બપોરે તેમણે ત્રણેય દીકરાઓને પોતાની પાસે બોલાવ્યા. હરિલાલે જમીનના સરખા ત્રણ ભાગ પાડીને ત્રણેય દીકરાઓના નામે કરી દીધા. પણ દીકરી શિલ્પાને આ વહેંચણીમાંથી સાવ બાકાત રાખી દીધી. તેમનું માનવું હતું કે દીકરી તો સાસરે ચાલી ગઈ છે, તેનો પિયરની મિલકત પર કોઈ હક ન હોવો જોઈએ. દીકરાઓ તો જમીન પોતાના નામે થતાં જ મનોમન બહુ ખુશ થઈ ગયા, પણ કોઈએ પિતાને એ ન પૂછ્યું કે હવે તમારી પાછલી જિંદગીનું શું થશે.
જમીન હાથમાં આવતાં જ દીકરાઓનો અસલી રંગ સામે આવવા લાગ્યો. જે દીકરાઓ કાલે પિતાની આગળ-પાછળ ફરતા હતા, તેઓ હવે પિતાને એક બોજ સમજવા લાગ્યા. રમેશ, મહેશ અને નરેશ ત્રણેય જમીનની કમાણીમાં મસ્ત થઈ ગયા અને પિતાની રૂમ તરફ ડોકિયું કરવાનું પણ બંધ કરી દીધું. હરિલાલ આખા ઘરના એક ખૂણામાં એકલા અટૂલા પડી રહ્યા હતા. જે ઘર તેમણે પોતાના લોહી-પરસેવાથી સિંચ્યું હતું, ત્યાં જ તેઓ આજે પરાયા થઈ ગયા હતા.
સમયનું ચક્ર ફર્યું અને ચોમાસાની ઋતુમાં હરિલાલ અચાનક ગંભીર રીતે બીમાર પડી ગયા. તેમને ખૂબ જ તાવ હતો અને શ્વાસ લેવામાં પણ તકલીફ થઈ રહી હતી. તેઓ ખાટલામાં પડ્યા-પડ્યા કરગરી રહ્યા હતા કે કોઈ મને શહેરના મોટા ડોક્ટર પાસે લઈ જાવ. પણ ત્રણેય દીકરાઓમાંથી કોઈ એક પણ દીકરો તેમને દવાખાને લઈ જવા તૈયાર ન થયો. બધા દીકરાઓ બહાના કાઢવા લાગ્યા કે અમારી પાસે અત્યારે સમય નથી અને પૈસાની પણ સગવડ નથી. દીકરાઓની આ ક્રૂરતા જોઈને હરિલાલની આંખોમાંથી ચોધાર આંસુ વહી રહ્યા હતા.
આ બાજુ સાસરે બેઠેલી શિલ્પાને જ્યારે ગામના એક પાડોશી પાસેથી ખબર પડી કે તેના પિતા બહુ જ બીમાર છે અને ભાઈઓ તેમની સંભાળ નથી રાખતા, ત્યારે તે એક પણ પળનો વિલંબ કર્યા વગર દોડી આવી. પિતાની આવી લાચાર અને જર્જરિત હાલત જોઈને શિલ્પાનું હૃદય ભરાઈ આવ્યું. તેણે ભાઈઓને વિનંતી કરી કે પ્લીઝ પપ્પાને ડોક્ટર પાસે લઈ જાવ, પણ ભાઈઓએ મોઢું ફેરવી લીધું.
શિલ્પાએ જરાય હિંમત ન હારી. તે પોતાના પિતાને એક ખાનગી વાહનમાં બેસાડીને સીધી પોતાના સાસરે લઈ ગઈ. તેના પતિએ પણ આ પુણ્યના કામમાં પૂરો સાથ આપ્યો. શિલ્પાએ દિવસ-રાત એક કરીને, જાગરણ કરીને પોતાના પિતાની હોસ્પિટલમાં સારવાર કરાવી. તે પિતાને સમયસર દવા આપતી, તેમની માલિશ કરતી અને નાની બાળકની જેમ તેમનું ધ્યાન રાખતી હતી. દીકરીના આ અસીમ પ્રેમ અને નિઃસ્વાર્થ સેવાના કારણે હરિલાલ ધીમે-ધીમે સાજા થવા લાગ્યા.
બે મહિનાની લાંબી સારવાર પછી હરિલાલ એકદમ સ્વસ્થ થઈને બેઠા થઈ શક્યા. તેમના ચહેરા પર દીકરી માટે અપાર આશીર્વાદ હતા. બરાબર એ જ સમયે, જ્યારે દીકરાઓને ખબર પડી કે પિતા હવે સાજા થઈ ગયા છે, ત્યારે ત્રણેય ભાઈઓ શિલ્પાના ઘરે આવી પહોંચ્યા. તેમના હાથમાં જમીનની કાયમી માલિકીના અને સરકારી સહી-સિક્કાવાળા કાગળો હતા. તેઓ પિતાની માંદગી વિશે પૂછવા નહીં, પણ એ જમીનના કાગળ પર પિતાની છેલ્લી અંગૂઠાની સહી કે સહી કરાવવા આવ્યા હતા જેથી જમીન કાયમ માટે તેમની થઈ જાય.
રમેશે કાગળો હરિલાલની સામે રાખ્યા અને કહ્યું કે પપ્પા, હવે તમે સાજા થઈ ગયા છો તો આ કાગળો પર સહી કરી દો, એટલે અમારું કામ પૂરું થાય. હરિલાલે દીકરાઓ સામે જોયું. તેમની આંખોમાં હવે કોઈ લાચારી નહોતી, પણ એક અનોખી મક્કમતા અને ક્રોધ હતો. તેમણે ધ્રુજતા પણ મક્કમ હાથે દીકરાઓના હાથમાંથી એ બધા જ કાગળો ઝૂંટવી લીધા.
હાજર રહેલા બધા લોકોની સામે જ હરિલાલે એ જમીનના કાગળોના લીરેલીરા ઉડાવી દીધા અને તેને હવામાં ફેંકી દીધા. આ જોઈને ત્રણેય દીકરાઓ એકદમ સ્તબ્ધ થઈ ગયા. હરિલાલ પલંગમાંથી ઊભા થયા અને દીકરાઓની આંખોમાં આંખો પરોવીને ગાજતા અવાજે કહ્યું કે સાંભળી લો કળિયુગી દીકરાઓ, વારસો ક્યારેય લોહીના સંબંધથી નક્કી નથી થતો, વારસો તો સાચી સેવા અને શ્રદ્ધાથી નક્કી થાય છે. તમે મારું લોહી હોવા છતાં મને મરવા માટે છોડી દીધો હતો, જ્યારે મારી દીકરીએ મને નવું જીવન આપ્યું છે.
તેમણે આગળ જાહેર કર્યું કે મારી આ કરોડોની જમીન હવે તમારામાંથી કોઈને નહીં મળે. મેં વકીલને બોલાવીને પહેલેથી જ નવું વસિયતનામું તૈયાર કરી લીધું છે. આ આખી જમીન હવે અનાથ અને બેસહારા બાળકો માટેના એક મોટા આશ્રમમાં ફેરવાઈ જશે. આ જમીન પર એક ભવ્ય અનાથ આશ્રમ બનશે અને તે આખી સંસ્થાની મુખ્ય ટ્રસ્ટી મારી દીકરી શિલ્પા રહેશે. શિલ્પા જ આ મિલકતની સાચી હકદાર છે કારણ કે તેની પાસે સંબંધો નિભાવવાનું સાચું હૃદય છે.
પિતાનો આ આખરી અને સચોટ નિર્ણય સાંભળીને ત્રણેય દીકરાઓના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેમના ચહેરા પરનો બધો જ અહંકાર ક્ષણભરમાં ઓગળી ગયો. તેઓ મિલકતના લોભમાં ને લોભમાં પિતાને પણ ખોઈ બેઠા અને કરોડોની જમીન પણ હાથમાંથી જતી રહી. આખા ગામના લોકો જે દીકરીને પારકી થાપણ કહેતા હતા, તેઓ આજે શિલ્પાના સંસ્કાર અને હરિલાલના આ ઐતિહાસિક નિર્ણય સામે નતમસ્તક થઈ ગયા.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.