દુકાનમાંથી રોજ પૈસાની ચોરી થઈ જતી હતી પિતાએ CCTV મુકાવી ને જોયું તો, વહુનું એવું સત્ય સામે આવ્યું કે જે જોઈને...

જગદીશભાઈ શુદ્ધ શાકાહારી અને પ્રામાણિકતાના આગ્રહી વ્યક્તિ હતા. તેમણે આખી જિંદગી મહેનત કરીને શહેરમાં એક અનાજ-કરિયાણાની હોલસેલ દુકાન જમાવી હતી. આ દુકાન જ તેમના ઘરનો મુખ્ય આધાર સ્તંભ હતી. જગદીશભાઈના પત્નીનું વર્ષો પહેલાં અવસાન થઈ ચૂક્યું હતું. તેમના પરિવારમાં તેમનો દીકરો આશિષ અને વહુ પૂર્વી હતા. આશિષ એક પ્રાઈવેટ બેંકમાં નાની નોકરી કરતો હતો, એટલે ઘરનો મોટો આર્થિક વ્યવહાર જગદીશભાઈની દુકાન પર જ નિર્ભર રહેતો હતો.

પૂર્વી એક અત્યંત સામાન્ય પૃષ્ઠભૂમિ ધરાવતા પરિવારમાંથી લગ્ન કરીને આ ઘરમાં આવી હતી. તેના પિતાનું અવસાન થઈ ગયું હતું અને ઘરમાં તેનો એક નાનો ભાઈ હર્ષ જ હતો. હર્ષે થોડા સમય પહેલાં મિત્રોની વાતોમાં આવીને એક નવો ધંધો શરૂ કર્યો હતો. પરંતુ ધંધાની અપૂરતી સમજ અને નસીબના વાંકે તેને બહુ મોટું નુકસાન વેઠવું પડ્યું હતું. બજારના લેણદારો રોજ હર્ષના ઘરે આવીને ધમકીઓ આપતા હતા અને વ્યાજખોરોના ચક્રવ્યૂહમાં તે સંપૂર્ણપણે ફસાઈ ગયો હતો.

પૂર્વી જ્યારે પણ તેના પિયરમાં ફોન કરતી ત્યારે તેની માતા અને ભાઈનો રડવાનો અવાજ તેને વિચલિત કરી મૂકતો હતો. હર્ષ દેવામાંથી મુક્ત થાય તે માટે તેને તાત્કાલિક લાખો રૂપિયાની જરૂર હતી. પૂર્વી મધ્યમવર્ગીય સાસરામાં હતી, જ્યાં રોજનો હિસાબ ગણાતો હતો. આશિષનો પગાર મર્યાદિત હતો, તેથી તેની પાસે સીધી આટલી મોટી રકમ માંગવી શક્ય નહોતી. પૂર્વીને લાગતું હતું કે જો તે સાસરા પાસે મદદ માંગશે તો આશિષ અને સસરા તેના ભાઈની બેદરકારી પર નારાજ થશે.

આવી પરિસ્થિતિ વચ્ચે પૂર્વીના મનમાં એક ખોટો અને જોખમી વિચાર આવ્યો. જગદીશભાઈ ક્યારેક તબિયત સારી ન હોય ત્યારે પૂર્વીને દુકાને ગલ્લા પર બેસાડતા હતા. પૂર્વીએ જોયું કે દુકાનમાં રોજનો મોટો રોકડો વહીવટ થતો હતો. પૂર્વીએ પોતાના ભાઈને બચાવવા માટે સસરાની એ જ દુકાનમાંથી રોજ ચૂપચાપ રોકડા પૈસા ચોરવાનું શરૂ કર્યું. તે દરરોજ સાંજ પડે એટલે ગલ્લામાંથી પાંચ-દસ હજાર રૂપિયાની નોટોની થપ્પીઓ પોતાની સાડીના છેડામાં સરકાવી લેતી હતી.

તે દર અઠવાડિયે આ ચોરી કરેલા પૈસા ગુપ્ત રીતે પોતાના ભાઈ હર્ષને મોકલી આપતી હતી. પૂર્વીને લાગતું હતું કે દુકાન બહુ મોટી છે અને રોજ હજારો રૂપિયાની આવક-જાવક થાય છે, એટલે સસરાને આ નાની રકમની ચોરી ક્યારેય પકડી શકાશે નહીં. પરંતુ જગદીશભાઈ વર્ષો જૂના વેપારી હતા. તેમને પોતાના વેપારની પલપલની ખબર રહેતી હતી. થોડા દિવસોમાં જ જગદીશભાઈને દુકાનના માસિક હિસાબ અને રોકડા બેલેન્સમાં મોટી ભૂલ દેખાવા લાગી.

જગદીશભાઈએ જોયું કે માલનું વેચાણ બરાબર થઈ રહ્યું છે, છતાં તિજોરીમાં એટલા પૈસા જમા થતા નથી. જગદીશભાઈએ વહુ પૂર્વી પર દીકરીથી પણ વધુ ભરોસો રાખ્યો હતો. તેમણે એક દિવસ પૂર્વીને પોતાની પાસે બોલાવી અને બહુ જ પ્રેમથી કહ્યું કે બેટા, છેલ્લા થોડા સમયથી દુકાનના હિસાબમાં બહુ મોટી ગરબડ થઈ રહી છે. રોજ ગલ્લામાંથી મોટી રકમ ઓછી થઈ જાય છે. તું હવે આ ઘરની લક્ષ્મી છે, એટલે હું તને જ આ આખી તપાસ સોંપું છું. તું દુકાને બેસીને બરાબર ધ્યાન રાખ કે આ પૈસા ક્યાં ગાયબ થાય છે.

સસરાનો આવો અંધ ભરોસો જોઈને પૂર્વી એક ક્ષણ માટે અંદરથી ધ્રૂજી ગઈ. પરંતુ તેના માથા પર ભાઈનું દેવું ચૂકવવાનું ભૂત સવાર હતું. પોતાની ચોરી પકડાઈ ન જાય અને સસરાનો ભરોસો પણ કાયમ રહે, તે માટે પૂર્વીએ એક અત્યંત ક્રૂર યોજના ઘડી કાઢી. દુકાનમાં રઘુ નામનો એક જૂનો અને વફાદાર નોકર કામ કરતો હતો. રઘુ છેલ્લા પંદર વર્ષથી જગદીશભાઈ સાથે પરછાયાની જેમ જોડાયેલો હતો અને દુકાનની દરેક ચાવી તેની પાસે રહેતી હતી.

પૂર્વીએ આખો આક્ષેપ ઘરના એ જૂના વફાદાર નોકર રઘુ પર નાખી દેવાનું નક્કી કર્યું. બીજા જ દિવસે પૂર્વીએ દુકાને જઈને રઘુના બેગની આજુબાજુ નોટોની એક નાની થપ્પી છુપાવી દીધી. સાંજે જ્યારે જગદીશભાઈ દુકાને આવ્યા ત્યારે પૂર્વીએ નાટક શરૂ કર્યું. તેણે રડમસ અવાજે સસરાને કહ્યું કે પિતાજી, તમે મને તપાસ સોંપી હતી ને, આજે મેં ચોરને રંગેહાથ પકડી લીધો છે. આપણો આ રઘુ રોજ ગલ્લામાંથી પૈસા ચોરીને પોતાની બેગમાં છુપાવે છે.

જગદીશભાઈએ જ્યારે રઘુની બેગ તપાસી તો અંદરથી ખરેખર પાંચ હજાર રૂપિયા નીકળ્યા. રઘુ સ્તબ્ધ થઈ ગયો, તે જગદીશભાઈના પગમાં પડી ગયો અને રડતા રડતા કહેવા લાગ્યો કે શેઠ, ભગવાન સાક્ષી છે મેં ક્યારેય એક પૈસાની પણ ચોરી નથી કરી. આ પૈસા મારી બેગમાં ક્યાંથી આવ્યા તે મને ખબર નથી. પૂર્વીએ વચમાં કડક અવાજે કહ્યું કે હવે તારા જૂઠાણાં અહીં નહીં ચાલે, પિતાજીએ તારા પર આટલો ભરોસો કર્યો અને તેં જ ઘરના કળશમાં કાણું પાડ્યું.

જગદીશભાઈનું દિલ તૂટી ગયું. પંદર વર્ષના વફાદાર નોકરની આવી કરતૂત જોઈને તેઓ ગંભીર થઈ ગયા. તેમણે પૂર્વીની વાત સાચી માની લીધી અને ભારે હૈયે રઘુને નોકરીમાંથી કઢાવી મૂક્યો. રઘુ રડતો રડતો દુકાનમાંથી બહાર નીકળી ગયો. પૂર્વી મનોમન બહુ ખુશ હતી કે હવે ચોરીનો આક્ષેપ બીજા પર જતો રહ્યો છે અને પોતે સાવ પવિત્ર સાબિત થઈ ગઈ છે. હવે તે વધારે નીડરતાથી ગલ્લામાંથી પૈસા સરકાવવા લાગી.

પરંતુ જગદીશભાઈ આખી જિંદગી દુનિયા જોયેલા માણસ હતા. રઘુના ચહેરા પરનો પસ્તાવો અને તેની આંખોના આંસુ જગદીશભાઈને અંદરથી ક ખૂંચતા હતા. તેમને લાગતું હતું કે પંદર વર્ષ સુધી જે માણસે એક પાઈની પણ હેરાફેરી નથી કરી, તે અચાનક આટલો મોટો ચોર કેવી રીતે બની શકે. આ શંકાના આધારે જગદીશભાઈએ કોઈને પણ જણાવ્યા વગર, રવિવારની રજાના દિવસે દુકાનની અંદર એક અત્યંત આધુનિક અને છૂપો સીસીટીવી કેમેરો લગાવી દીધો. આ કેમેરાની લિંક તેમણે સીધી પોતાના મોબાઈલ ફોન સાથે કનેક્ટ કરી દીધી હતી.

આ વાતની પૂર્વી કે આશિષ કોઈને પણ ખબર નહોતી. સોમવારે પૂર્વી હંમેશની જેમ બપોરે દુકાનના ગલ્લા પર બેઠી હતી. જગદીશભાઈ કોઈ કામથી બહાર ગયા હતા. દુકાનમાં ગ્રાહકોની અવરજવર ઓછી થતાં જ પૂર્વીએ આજુબાજુ જોયું અને બહુ જ ચતુરાઈથી ગલ્લામાંથી પચાસ હજાર રૂપિયાની આખી નોટોની થપ્પી સરકાવીને પોતાની થેલીમાં મૂકી દીધી. પૂર્વીને એમ હતું કે રઘુ તો જતો રહ્યો છે, એટલે હવે ગમે તેટલી મોટી ચોરી થશે તો પણ કોઈના પર શંકા નહીં જાય.

બરાબર એ જ સમયે જગદીશભાઈ પોતાના મોબાઈલ સ્ક્રીન પર લાઈવ સીસીટીવી ફૂટેજ જોઈ રહ્યા હતા. પૂર્વીને પોતાના હાથે ગલ્લામાંથી નોટોની થપ્પીઓ સરકાવતી જોઈને જગદીશભાઈના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. જે વહુને તેમણે દીકરી માનીને ઘરની ચાવી સોંપી હતી, જે વહુ પર ભરોસો રાખીને જૂના નોકરને કાઢી મૂક્યો હતો, તે જ વહુ આટલી મોટી દગાબાજ નીકળશે એવી તેમણે કલ્પના પણ નહોતી કરી.

જગદીશભાઈ તાત્કાલિક દુકાને આવ્યા અને તેમની સાથે આશિષ પણ હતો. જગદીશભાઈએ દુકાનનો શટર અડધો બંધ કર્યો અને પૂર્વીની સામે પોતાનો મોબાઈલ ધર્યો. મોબાઈલમાં ચાલતો સીસીટીવી વીડિયો જોઈને પૂર્વીના ચહેરાનો લોહી ઉડી ગયું. તે કશું જ બોલી શકી નહીં અને તેના હાથ-પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. આશિષ પણ આ વીડિયો જોઈને ગુસ્સાથી લાલચોળ થઈ ગયો. તેણે પૂર્વીને જોરથી પૂછ્યું કે તું આ ઘરમાં ચોરી કેમ કરી રહી છે? તને કઈ વસ્તુની કમી હતી?

પૂર્વી આખરે ભાંગી પડી અને તેણે રડતા રડતા પિયરના ભાઈ હર્ષના દેવાની આખી સત્ય હકીકત કહી સંભળાવી. તેણે સ્વીકાર્યું કે ભાઈને વ્યાજખોરોના ચુંગાલમાંથી બચાવવા માટે તેણે આ રસ્તો અપનાવ્યો હતો અને પોતાની ચોરી છુપાવવા નિર્દોષ રઘુને ફસાવ્યો હતો. આશિષે કહ્યું કે જો તારા ભાઈ પર મુશ્કેલી હતી તો તારે અમને સાચું કહેવું જોઈતું હતું, આ રીતે ચોરી કરીને અને એક વફાદાર માણસની રોજીરોટી છીનવીને તેં બહુ મોટું પાપ કર્યું છે.

જગદીશભાઈએ શાંતિથી પૂર્વી પાસેથી દુકાનની બધી ચાવીઓ પાછી લઈ લીધી. તેમણે તરત જ રઘુને ફોન કરીને દુકાને બોલાવ્યો. રઘુના આવતા જ જગદીશભાઈએ હાથ જોડીને તેની માફી માંગી અને પૂર્વીને પણ રઘુના પગે પડીને માફી માંગવા કહ્યું. પૂર્વીએ રડતા રડતા રઘુની માફી માંગી. જગદીશભાઈએ રઘુને બહુ જ આદરપૂર્વક ફરીથી નોકરી પર રાખ્યો અને તેના પગારમાં વધારો કરી દીધો.

જગદીશભાઈએ પૂર્વી તરફ જોયું અને કહ્યું કે બેટા, તેં જે પૈસા ચોર્યા છે તે હું તારા ભાઈનું દેવું ચૂકવવા માટે આપી દઉં છું, કારણ કે તે વહુના પિયરની આબરૂનો સવાલ છે. પરંતુ તેં જે વિશ્વાસઘાત આ ઘર સાથે અને રઘુ સાથે કર્યો છે, તેના કારણે તું હવે આ ઘરના ગલ્લા પર બેસવાનો હક કાયમ માટે ગુમાવી ચૂકી છે. પૈસા કમાઈ શકાશે પણ ગુમાવેલો ભરોસો ક્યારેય પાછો નહીં આવે. પૂર્વીને પોતાની સખત ભૂલ સમજાઈ ગઈ હતી અને તે પસ્તાવાના આંસુ સાથે નીચું જોઈને ઊભી રહી ગઈ.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો.