દીકરાએ લગ્નની કંકોત્રીમાંથી સગા બાપનું નામ કાઢી નાખ્યું, પણ વહુએ જૂની પેટી ખોલી ત્યારે...
અમિત પોતાના આલીશાન બંગલાના મોટા હોલમાં બેસીને લગ્નની કંકોત્રીઓની યાદી તપાસી રહ્યો હતો. ઘરમાં ચારેય બાજુ લગ્નની તૈયારીઓનો મોટો ધમધમાટ ચાલી રહ્યો હતો.
અમિત હવે શહેરની એક મોટી કંપનીમાં ઊંચા હોદ્દા પર પહોંચી ગયો હતો. તેના લગ્ન પણ એક પ્રતિષ્ઠિત પરિવારની દીકરી પૂજા સાથે નક્કી થયા હતા.
સોફા પર બેઠેલા સંબંધીઓ એક પછી એક મહેમાનોના નામ બોલી રહ્યા હતા. અમિતે હાથમાં પેન પકડી હતી અને યાદીમાંથી કેટલાક નામો પર લાલ લીટી દોરી રહ્યો હતો.
તેના કાકાએ પૂછ્યું, "બેટા અમિત, મોટાભાઈનું નામ કંકોત્રીમાં ક્યાં લખવાનું છે?" અમિતે પેન ટેબલ પર મૂકી દીધી અને તેનો ચહેરો એકદમ કઠોર થઈ ગયો.
અમિતે શાંત પણ મક્કમ અવાજે કહ્યું, "એમનું નામ કોઈ પણ કંકોત્રીમાં છાપવાનું નથી." હોલમાં હાજર રહેલા તમામ સંબંધીઓ આ સાંભળીને એકબીજા સામે જોવા લાગ્યા.
કાકાએ આશ્ચર્યથી કહ્યું, "પણ એ તારા સગા પિતા છે, સમાજના લોકો શું કહેશે?" અમિતે ઊભા થઈને કહ્યું કે મને લોકોની કોઈ ચિંતા નથી, મારે એમની જરૂર નથી.
અમિતે આગળ કહ્યું કે બાળપણથી એમણે મને હંમેશા શરમમાં જ મૂક્યો છે. સાદા કપડાં પહેરીને મારી મોટી સ્કૂલમાં આવતા અને બધા મિત્રો મારી મજાક ઉડાવતા હતા.
તેમના પિતા હરિભાઈ ઘરના પાછળના એક નાના ઓરડામાં સાવ શાંતિથી બેઠા હતા. તેમણે આ બધી વાતો સાંભળી છતાં તેમના મોઢામાંથી એક પણ શબ્દ ન નીકળ્યો.
હરિભાઈએ ક્યારેય કોઈ ફરિયાદ ન કરી અને ન તો પોતાનો હક માંગવાનો પ્રયત્ન કર્યો. તેઓ વર્ષોથી એ નાના રૂમમાં સાદગીથી પોતાનું જીવન વિતાવી રહ્યા હતા.
લગ્નના બે દિવસ પહેલાં પૂજા પોતાના પરિવાર સાથે અમિતના ઘરે આવી પહોંચી. ઘરમાં સંગીત અને મહેંદીની જોરદાર તૈયારીઓ ચાલી રહી હતી.
પૂજા ખૂબ સમજદાર અને સંસ્કારી પરિવારની દીકરી હતી. તેણે જોયું કે ઘરના બધા લોકો ખુશ હતા પણ એક વડીલ પાછળના ઓરડામાં એકલા બેઠા હતા.
પૂજાએ અમિતને ધીમેથી પૂછ્યું, "પેલા કાકા કોણ છે જે પાછળના રૂમમાં સાવ એકલા રહે છે?" અમિતે વાત ટાળતા કહ્યું કે તું એમના પર ધ્યાન ન આપ, એ ઘરના જૂના માણસ છે.
પૂજાને અમિતનો આ વ્યવહાર થોડો અજીબ લાગ્યો. તેના મનમાં થયું કે આટલા મોટા પ્રસંગમાં કોઈ વડીલ આ રીતે અલગ કેમ રહી શકે.
બીજા દિવસે સવારે પૂજા ભૂલથી પાછળના ઓરડા તરફ પહોંચી ગઈ. ઓરડાનો દરવાજો અડધો ખુલ્લો હતો અને હરિભાઈ ભગવાનના ફોટા સામે અગરબત્તી કરી રહ્યા હતા.
પૂજાએ અંદર જઈને હરિભાઈના ચરણ સ્પર્શ કર્યા અને આશીર્વાદ માંગ્યા. હરિભાઈની આંખોમાં અચાનક ઝળઝળિયાં આવી ગયા અને તેમણે પૂજાના માથા પર હાથ મૂક્યો.
હરિભાઈએ કાંપતા અવાજે કહ્યું, "સુખી રહેજે બેટા, ભગવાન તારી જોડી હંમેશા સલામત રાખે." પૂજાએ જોયું કે ખાટલા પર એક જૂની લાકડાની પેટી ખુલ્લી પડી હતી.
તે પેટીમાં સેંકડો પીળા પડી ગયેલા કાગળો અને પરબીડિયાં વ્યવસ્થિત ગોઠવેલા હતા. પૂજાની નજર અજાણતાં જ એ પરબીડિયાં પર ગઈ, જેના પર અમિતનું નામ લખેલું હતું.
હરિભાઈ પાણી લેવા માટે બહાર ગયા એટલે પૂજાએ ઉત્સુકતાથી એક કાગળ હાથમાં લીધો. એ બધા પત્રો હરિભાઈએ અમિત માટે પોતાના હાથે લખેલા હતા.
પૂજાએ પહેલો પત્ર વાંચવાનું શરૂ કર્યું અને તેની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. એ પત્ર અમિતની કોલેજના પહેલા દિવસનો હતો, જેમાં પિતાનો અપાર સ્નેહ છલકાતો હતો.
હરિભાઈએ લખ્યું હતું કે બેટા, આજે તું મોટી કોલેજમાં ગયો એટલે હું ખૂબ ખુશ છું. મારી પાસે તને આપવા માટે સારા કપડાં નહોતા એટલે હું તારી સામે ન આવ્યો જેથી તને સંકોચ ન થાય.
પૂજાએ બીજો એક પત્ર ખોલ્યો જે અમિતની પહેલી નોકરીના સમયનો હતો. તેમાં લખ્યું હતું કે તારી પહેલી કમાણી થઈ એ જાણીને મારી છાતી ગજગજ ફૂલી ગઈ છે.
હરિભાઈએ આગળ લખ્યું હતું કે તેં મને કહ્યું હતું કે મારી હાજરીથી તને શરમ આવે છે. એટલે મેં નક્કી કર્યું છે કે હું ક્યારેય તારી સામે નહીં આવું જેથી તું મુક્ત મને આગળ વધી શકે.
પૂજાના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા અને તેની આંખોમાંથી આંસુ ટપકવા લાગ્યા. તેને સમજાયું કે જે પિતાને અમિત બેદરકાર માનતો હતો, તે પિતાએ પુત્રની ખુશી માટે પોતાનું અસ્તિત્વ ભૂંસી નાખ્યું હતું.
પેટીમાં સૌથી ઉપર એક તાજો લખેલો પત્ર પડ્યો હતો જેના પર કંકુનો ચાંદલો કરેલો હતો. પૂજાએ એ પત્ર પોતાના હાથમાં લીધો અને ઓરડામાંથી બહાર આવી.
તે સીધી અમિતના રૂમમાં ગઈ જ્યાં અમિત શેરવાની પહેરીને અરીસા સામે તૈયાર થઈ રહ્યો હતો. અમિતે પૂજાને જોઈને હસીને પૂછ્યું કે તું આટલી ઉદાસ કેમ દેખાય છે.
પૂજાએ કોઈ જવાબ ન આપ્યો અને સીધો પેલો પત્ર અમિતના હાથમાં મૂકી દીધો. અમિતે પૂછ્યું, "આ શું છે અને તું ક્યાંથી લાવી?"
પૂજાએ ગંભીર અવાજે કહ્યું, "આ તારા પિતાનો છેલ્લો પત્ર છે, તું મંડપમાં જતા પહેલાં આ એકવાર વાંચી લે." અમિતે કમને કાગળ ખોલ્યો અને વાંચવાનું શરૂ કર્યું.
પત્રમાં લખ્યું હતું, "મારા વહાલા દીકરા અમિત, આજે તારા લગ્ન છે એટલે મારા જીવનનો સૌથી મોટો દિવસ છે. મને ખબર છે કે તું મને તારા લગ્નમાં સામેલ કરવા નથી માંગતો."
હરિભાઈએ આગળ લખ્યું હતું, "તેં વર્ષો પહેલાં મને કહ્યું હતું કે હું તારા જીવનમાં ક્યારેય દખલ ન કરું. મેં તારું એ વચન આજ સુધી પાળ્યું છે અને આજે પણ પાળીશ."
પત્રના શબ્દો વાંચતાં જ અમિતના હાથમાંથી કાગળ ધ્રૂજવા લાગ્યો. હરિભાઈએ લખ્યું હતું કે હું મંડપમાં નહીં આવું જેથી તારા મોટા મિત્રો સામે તારું માથું નીચું ન થાય.
પત્રમાં છેલ્લે લખ્યું હતું, "મેં મારી આખી જિંદગીની બચત અને આ ઘર તારા નામે કરી દીધું છે. તું તારી નવી જિંદગીમાં ખૂબ સુખી રહેજે, મારો આશીર્વાદ હંમેશા તારી સાથે રહેશે."
અમિતની આંખોમાંથી આંસુની ધાર વહેવા લાગી. બાળપણના બધા દ્રશ્યો તેની આંખો સામે એક પછી એક તરવરવા લાગ્યા.
તેને યાદ આવ્યું કે પિતા પોતે ફાટેલા ચંપલ પહેરતા પણ તેના માટે દર વર્ષે નવી બૂટની જોડી લાવતા હતા. રાત્રે જ્યારે તેને તાવ આવતો ત્યારે પિતા આખી રાત પંખો નાખીને બેસી રહેતા હતા.
અમિતે પોતાના બંને હાથથી મોઢું ઢાંકી દીધું અને સોફા પર બેસી પડ્યો. પૂજાએ તેની પાસે આવીને કહ્યું કે અમિત, જે પિતાએ તારા માટે પોતાની આખી જિંદગી હોમી દીધી, તું તેમને જ ભૂલી ગયો?
પૂજાએ આગળ કહ્યું કે સાચો સંબંધ ગાડી કે બંગલાથી નથી બનતો પણ મા-બાપના ત્યાગથી બને છે. જો તું આજે પણ એમને સાથે નહીં રાખે તો હું આ લગ્ન નહીં કરી શકું.
અમિત એક ક્ષણનો પણ વિચાર કર્યા વગર ઊભો થયો. તેણે શેરવાનીનો સાફો સરખો કર્યો અને રૂમમાંથી બહાર દોડ્યો.
ઘરના તમામ મહેમાનો અને સંબંધીઓ આશ્ચર્યથી અમિતને દોડતો જોઈ રહ્યા હતા. અમિત સીધો પાછળના નાના ઓરડા તરફ પહોંચી ગયો.
ઓરડામાં હરિભાઈ પોતાની જૂની થેલી પેક કરી રહ્યા હતા જેથી લગ્ન સમયે ઘરમાંથી નીકળી શકે. અમિતે જઈને સીધા હરિભાઈના પગ પકડી લીધા.
અમિત ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડવા લાગ્યો અને બોલ્યો, "પિતાજી, મને માફ કરી દો, હું સાવ આંધળો થઈ ગયો હતો." હરિભાઈ અચાનક દીકરાને પગમાં પડેલો જોઈને ગભરાઈ ગયા.
હરિભાઈએ તરત અમિતને બે હાથ પકડીને ઊભો કર્યો. તેમણે કહ્યું, "બેટા, આજે તારો મોટો દિવસ છે, તારે રડવાનું ન હોય."
અમિતે હરિભાઈને જોરથી ગળે લગાવી લીધા. તેણે કહ્યું કે પિતાજી, તમારા વગર આ લગ્ન અને આ આખો વૈભવ સાવ નકામો છે.
અમિતે હરિભાઈનો હાથ પકડ્યો અને તેમને બહાર હોલમાં લઈ આવ્યો. બધા સંબંધીઓ સામે અમિતે જાહેરાત કરી કે મારા પિતા જ મારા માટે સર્વસ્વ છે.
અમિતે પોતાના કાકાને કહ્યું કે કંકોત્રીમાં સૌથી પહેલું નામ મારા પિતાજીનું જ રહેશે. તેણે હરિભાઈને પોતાના હાથે તૈયાર કર્યા અને પાઘડી પહેરાવી.
લગ્નના મંડપમાં હરિભાઈ મુખ્ય સ્થાને બેઠા અને તેમણે દીકરા અને વહુને આશીર્વાદ આપ્યા. હરિભાઈના ચહેરા પર વર્ષો પછી સાચો સંતોષ અને ખુશી દેખાતી હતી.
પૂજા અને અમિતે સાથે મળીને હરિભાઈના ચરણ સ્પર્શ કર્યા. ઘરમાં વર્ષોથી બંધ પડેલો પ્રેમ અને લાગણીનો પ્રવાહ ફરીથી વહેવા લાગ્યો હતો.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.