દીકરીના લગ્નમાં પિતાએ અચાનક માઈક હાથમાં લીધું, ત્રણસો મહેમાનો સામે પત્ની વિશે એવો ખુલાસો કર્યો કે…

લગ્ન મંડપમાં શરણાઈના સૂર વાગી રહ્યા હતા અને મહેમાનોની ચહલપહલથી આખો હોલ ભરેલો હતો. દીકરી પૂજાના હાથમાં મહેંદીનો ઘાટો રંગ ચડી ચૂક્યો હતો અને તે મંડપમાં બેસીને પોતાના ફેરાની રાહ જોઈ રહી હતી.

સાઠ વર્ષના શાંતિલાલ પોતાના સફેદ કુર્તા-પાયજામામાં તૈયાર થઈને આમતેમ દોડાદોડી કરી રહ્યા હતા. મહેમાનોનું સ્વાગત કરવામાં અને જમણવારની વ્યવસ્થા જોવામાં તેમણે કોઈ કસર બાકી રાખી નહોતી.

તેમની પત્ની શારદાબેન પણ સવારથી પગ વાળીને બેઠા નહોતા. સાડીનો છેડો કમરે ખોસીને તેઓ ક્યારેક રસોડામાં તો ક્યારેક મંડપમાં દોડતા હતા.

લગ્નની વિધિ પૂરી થવા આવી હતી અને કન્યાદાનનો સમય નજીક આવી રહ્યો હતો. સંબંધીઓ સ્ટેજની આજુબાજુ ગોઠવાઈ રહ્યા હતા અને ફોટોગ્રાફર બધાને પોઝ આપવા કહી રહ્યો હતો.

અચાનક શાંતિલાલ ધીમા પગલે સ્ટેજ પર ગયા અને એનાઉન્સમેન્ટ કરી રહેલા યુવાન પાસેથી માઈક પોતાના હાથમાં લઈ લીધું.

હોલમાં ધીમું સંગીત વાગી રહ્યું હતું તે અચાનક બંધ થઈ ગયું. બધા મહેમાનો આશ્ચર્યથી શાંતિલાલ સામે જોવા લાગ્યા કે આ સમયે તેઓ શું બોલવા માંગે છે.

શાંતિલાલે એક ઊંડો શ્વાસ લીધો અને માઈક મોં પાસે રાખ્યું. તેમનો હાથ થોડો ધ્રૂજી રહ્યો હતો પણ આંખોમાં એક અનોખો સંકલ્પ દેખાતો હતો.

"અહીં હાજર રહેલા તમામ વડીલો અને મિત્રો, હું તમારા બે મિનિટ લેવા માંગુ છું," શાંતિલાલનો અવાજ આખા હોલમાં ગુંજી ઉઠ્યો.

શારદાબેન મંડપના ખૂણે ઊભા રહીને પતિ સામે ચિંતાથી જોવા લાગ્યા. તેમને લાગ્યું કે કદાચ કોઈ વ્યવસ્થામાં ખામી રહી ગઈ હશે એટલે શાંતિલાલ ખુલાસો કરી રહ્યા છે.

શાંતિલાલે આગળ કહ્યું, "આજે મારી દીકરી પૂજા સાસરે જઈ રહી છે અને બધા મને અભિનંદન આપી રહ્યા છે કે મેં દીકરીને ખૂબ સારી રીતે ભણાવી-ગણાવીને મોટી કરી."

હોલમાં બેઠેલા સંબંધીઓએ તાળીઓ પાડવાનું શરૂ કર્યું. પણ શાંતિલાલે હાથ ઊંચો કરીને બધાને શાંત રહેવા વિનંતી કરી.

"પણ આજે આ ત્રણસો મહેમાનોની સામે મારે એક મોટો એકરાર કરવો છે," શાંતિલાલનો અવાજ થોડો ગંભીર થઈ ગયો.

બધા એકબીજાના મોં સામે જોવા લાગ્યા. મંડપમાં અચાનક એક વિચિત્ર શાંતિ અને અસ્વસ્થતા ફેલાઈ ગઈ.

શાંતિલાલે સીધું શારદાબેન સામે જોયું. "શારદા, આજે હું આ બધાની વચ્ચે તારી માફી માંગવા ઊભો થયો છું."

આ શબ્દો સાંભળતાં જ શારદાબેનના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. તેમના હાથમાંથી પૂજાની થાળી લગભગ પડી જતાં જતાં બચી.

વેવાઈ પક્ષના લોકો પણ અંદરોઅંદર ગણગણાટ કરવા લાગ્યા. પૂજા પણ મંડપમાંથી ઊભી થઈને પિતા સામે આશ્ચર્યથી જોવા લાગી.

શારદાબેન ઝડપથી સ્ટેજ પાસે પહોંચ્યા અને નીચેથી જ ધીમા અવાજે બોલ્યા, "આ શું કરો છો તમે? બધા મહેમાનો બેઠા છે, નીચે ઉતરી જાઓ."

તેમનો ચહેરો શરમ અને સંકોચથી લાલ થઈ ગયો હતો. તેમને લાગ્યું કે શાંતિલાલ જાહેરમાં પરિવારની આબરૂનો તમાશો બનાવી રહ્યા છે.

શાંતિલાલે માઈક પર જ કહ્યું, "શારદા, મને આજે બોલવા દે, જો આજે નહીં બોલું તો ક્યારેય નહીં બોલી શકું."

તેમણે હોલમાં બેઠેલા તમામ લોકો સામે નજર ફેરવી. "છેલ્લા પાંત્રીસ વર્ષથી આપણા સમાજમાં મારી ઓળખ એક સફળ વેપારી અને આદર્શ પિતા તરીકેની રહી છે."

શાંતિલાલની આંખોમાં ઝળઝળિયાં આવી ગયા. "મેં જ્યારે પણ નવી દુકાન ખરીદી, ત્યારે બધાને કહ્યું કે મેં મારી મહેનતથી આ સામ્રાજ્ય ઊભું કર્યું છે."

"જ્યારે અમારું નવું મકાન બન્યું, ત્યારે પણ મેં જ છાતી ઠોકીને કહ્યું હતું કે આ મારી આખી જિંદગીની કમાણી છે," શાંતિલાલ આગળ બોલ્યા.

શારદાબેન સ્ટેજના પગથિયાં ચડીને ઉપર આવ્યા અને શાંતિલાલનો હાથ પકડવાનો પ્રયાસ કર્યો. "કૃપા કરીને બંધ કરો, લોકો શું વિચારશે?"

શાંતિલાલે ખૂબ જ પ્રેમથી શારદાબેનનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો. તેમણે માઈક મોં પાસે રાખીને સત્ય કહેવાનું ચાલુ રાખ્યું.

"જ્યારે મારી બંને દીકરીઓ ભણીને ક્લાસમાં પહેલો નંબર લાવી, ત્યારે પણ મેં જ સંબંધીઓમાં વટ માર્યો હતો કે મારી દીકરીઓ મારા જેવી હોશિયાર છે," શાંતિલાલનો અવાજ ભીનો થઈ ગયો.

આખો હોલ સ્તબ્ધ થઈને સાંભળી રહ્યો હતો. કોઈ એક શબ્દ પણ બોલવાની હિંમત નહોતું કરી રહ્યું.

"પણ સત્ય એ છે કે આ પાંત્રીસ વર્ષમાં મેં જે કંઈ પણ મેળવ્યું, એમાં મારો ફક્ત અડધો જ હિસ્સો હતો," શાંતિલાલે શારદાબેનની આંખોમાં જોયું.

"જ્યારે મારી પાસે દુકાનમાં નોકર રાખવાના પૈસા નહોતા, ત્યારે આ શારદા સવારે ચાર વાગ્યે ઊઠીને ઘરનું કામ પતાવીને દુકાને હિસાબ લખવા બેસતી હતી," શાંતિલાલે યાદ કર્યું.

શારદાબેનની આંખમાંથી પહેલું આંસુ ગાલ પર સરી પડ્યું. તેઓ નીચું જોઈને ઊભા રહ્યા.

"મેં જ્યારે પણ મોટું નુકસાન કર્યું અને રાત્રે માથું પકડીને બેસી જતો, ત્યારે શારદાએ પોતાના દાગીના વેચીને મને ફરી ઊભો કર્યો હતો," શાંતિલાલે ગળામાં ડૂમો ભરાતાં કહ્યું.

મહેમાનોમાં બેઠેલા વડીલો પણ એકદમ ગંભીર થઈને આ દ્રશ્ય જોઈ રહ્યા હતા. યુવાનો પણ પોતાના ફોન બાજુ પર મૂકીને શાંતિલાલની વાત સાંભળતા હતા.

"દીકરીઓને રાત્રે બે-બે વાગ્યા સુધી જાગીને ભણાવવાનું કામ આ શારદાએ કર્યું હતું," શાંતિલાલ બોલ્યા. "પણ પરિણામ આવે ત્યારે પેંડા વહેંચવા વાળો હું એકલો જ આગળ રહેતો હતો."

શારદાબેને ફરીથી ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું, "તમે બેસી જાઓ હવે, આ બધું ઘરમાં પણ કહી શકાત."

શાંતિલાલે માઈક પર જ હસીને નમ્રતાથી જવાબ આપ્યો, "શારદા, મેં પાંત્રીસ વર્ષ સુધી તારી બધી મહેનતનો જશ એકલા ખાધો છે. આજે મને માત્ર પાંચ મિનિટ એ બધો જશ તને પાછો આપવા દે."

આ વાક્ય સાંભળતાં જ હોલમાં હાજર રહેલી દરેક સ્ત્રીની આંખો ભીની થઈ ગઈ. પૂજા મંડપમાંથી દોડીને સ્ટેજ પર આવી ગઈ.

શાંતિલાલે દીકરી પૂજાનો હાથ પકડીને કહ્યું, "બેટા પૂજા, આજે તારા કન્યાદાનમાં હું તને એટલું જ શીખવવા માંગુ છું કે તારા ઘરમાં જે પણ ખુશીઓ આવે, એનો સાચો હકદાર કોણ છે એ ક્યારેય ભૂલતી નહીં."

તેમણે જમાઈ સામે જોયું અને હાથ જોડ્યા. "જમાઈરાજ, મારી દીકરીને ખુશ રાખજો પણ એના યોગદાનને ક્યારેય પોતાનું કહીને છુપાવતા નહીં."

જમાઈએ ઊભા થઈને બંને હાથ જોડીને શાંતિલાલને વંદન કર્યા. વેવાઈ પણ પોતાની જગ્યાએથી ઊભા થઈ ગયા.

શાંતિલાલે શારદાબેન સામે ફરીને બંને હાથ જોડ્યા. "શારદા, હું સારો પતિ બની શક્યો કે નહીં એ મને નથી ખબર, પણ આજે હું મારો અહંકાર તારા ચરણોમાં મૂકું છું."

આટલું બોલતાં જ શાંતિલાલની આંખોમાંથી આંસુ વહી નીકળ્યા. તેમણે માઈક નીચે મૂકી દીધું.

શારદાબેને તરત પોતાના પતિના બંને હાથ પકડી લીધા અને માથું તેમના ખભા પર મૂકી દીધું. પાંત્રીસ વર્ષનો અણબોલ્યો થાક અને ઉપેક્ષા એક જ ક્ષણમાં ધોવાઈ ગયા હતા.

દીકરી પૂજાએ પોતાના માતા-પિતા બંનેને એક સાથે બાથમાં લઈ લીધા. સ્ટેજ પર એક અદભુત અને ભાવુક દ્રશ્ય સર્જાયું હતું.

આખા હોલમાં એક સાથે તાળીઓનો ગડગડાટ ગુંજી ઉઠ્યો. બધા મહેમાનો પોતાની ખુરશીઓ પરથી ઊભા થઈ ગયા અને સ્ટેન્ડિંગ ઓવેશન આપવા લાગ્યા.

ઘણા વડીલો પોતાની પત્નીઓ સામે જોઈ રહ્યા હતા અને તેમના ચહેરા પર પણ એક નવી સમજણ દેખાતી હતી. કેટલાય પુરુષોના દિલમાં પશ્ચાતાપ અને આદરની લાગણી જાગી ગઈ હતી.

વેવાઈએ આગળ આવીને શાંતિલાલને ગળે લગાવ્યા. "શાંતિલાલભાઈ, આજે તમે અમને સાચું કન્યાદાન શું કહેવાય એ શીખવી દીધું."

શારદાબેને પોતાના પાલવથી આંસુ લૂછ્યા અને પતિ સામે સ્મિત સાથે જોયું. તેમના ચહેરા પર હવે કોઈ સંકોચ નહોતો, પણ એક ગર્વ અને સંતોષની ચમક હતી.

વિધિ ફરી શરૂ થઈ અને શાંતિલાલ તથા શારદાબેને સાથે બેસીને પૂજાનું કન્યાદાન કર્યું. મંડપમાં ફરી શરણાઈના સૂર ગુંજવા લાગ્યા પણ આ વખતે એ સૂરોમાં એક અનોખો પ્રેમ અને આદર ભળેલો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.