બીમારી છુપાવીને પિતાએ પોતાની દીકરી માટે પૈસા ભેગા કર્યા, અચાનક પિતાના અવસાન પછી દીકરીના હાથમાં ડાયરી આવતા જ...

રમણલાલ એક નાની સરકારી કચેરીમાં ક્લાર્ક તરીકે નોકરી કરતા હતા. તેમની પત્નીનું અવસાન ઘણા વર્ષો પહેલાં થઈ ચૂક્યું હતું. પત્નીના ગયા પછી રમણલાલના જીવનમાં એકમાત્ર સહારો તેમની વહાલી દીકરી પ્રિયા હતી. રમણલાલે ક્યારેય બીજા લગ્ન કરવાનો વિચાર પણ નહોતો કર્યો. તેમણે પોતાનું આખું જીવન માત્ર અને માત્ર પોતાની દીકરી પ્રિયાના ઉછેર અને તેના ઉજ્જવળ ભવિષ્ય માટે સમર્પિત કરી દીધું હતું. પ્રિયા પણ ભણવામાં ખૂબ હોશિયાર અને સંસ્કારી હતી. પિતા અને દીકરી વચ્ચેનો પ્રેમ એટલો અદભુત હતો કે પ્રિયાને ક્યારેય માતાની ખોટ વર્તાઈ નહોતી.

ધીમે ધીમે સમય પસાર થતો ગયો અને પ્રિયા મોટી થઈ ગઈ. તેનું ભણતર પૂરું થતાં જ રમણલાલે તેના માટે એક સારો અને સુખી પરિવાર શોધવાનું શરૂ કર્યું. દરેક પિતાની જેમ રમણલાલનું પણ એક જ સપનું હતું કે તેમની દીકરી લગ્ન પછી એવા ઘરમાં જાય જ્યાં તેને કોઈ પણ પ્રકારનું દુઃખ ન પડે અને તેને રાજકુમારીની જેમ સાચવવામાં આવે. ઘણા પરિવારો જોયા પછી અંતે શહેરના એક પ્રતિષ્ઠિત અને અમીર પરિવારમાં પ્રિયાનું સગપણ નક્કી કરવામાં આવ્યું. છોકરાનું નામ અમિત હતું અને તે પોતાના પિતા સાથે એક મોટો વેપાર સંભાળતો હતો. શરૂઆતમાં અમિતના માતા પિતા એટલે કે પ્રિયાના થનારા સાસુ સસરા બહુ જ સારા અને મીઠા લાગતા હતા.

લગ્ન નક્કી થયા પછી બંને પરિવારો વચ્ચે અવરજવર વધવા લાગી. અમિતના પરિવારમાં પૈસાનો બહુ મોટો અહંકાર હતો. તેઓ વાતો વાતોમાં રમણલાલને એવો અહેસાસ કરાવતા રહેતા કે તેઓ કેટલા મોટા લોકો છે. લગ્નની તારીખ નજીક આવવા લાગી તેમ તેમ સાસરિયાંઓ તરફથી આડકતરી રીતે દહેજની માંગણીઓ શરૂ થઈ ગઈ. ક્યારેક તેઓ કહેતા કે અમારા સગા સંબંધીઓ બહુ મોટા છે એટલે લગ્નમાં સોનાના દાગીના અને ભેટ સોગાદોમાં કોઈ કમી ન રહેવી જોઈએ. ક્યારેક તેઓ અમિત માટે નવી કારની પણ અપેક્ષા રાખતા હતા. રમણલાલ આ બધું સમજી રહ્યા હતા પણ દીકરીનું ઘર ન ભાંગે તે માટે તેઓ બધું ચૂપચાપ સાંભળી લેતા હતા.

આ બધી આર્થિક ચિંતાઓ અને માનસિક તાણના કારણે રમણલાલના સ્વાસ્થ્ય પર બહુ ખરાબ અસર પડવા લાગી હતી. એક દિવસ ઓફિસમાં કામ કરતી વખતે રમણલાલને છાતીમાં બહુ જ સખત દુખાવો ઉપડ્યો. તેમના મિત્રો તેમને તાત્કાલિક હોસ્પિટલ લઈ ગયા. ડોક્ટરે તેમની તપાસ કરી અને કેટલાક રિપોર્ટ કઢાવ્યા. રિપોર્ટ જોઈને ડોક્ટરે ગંભીરતાથી કહ્યું કે રમણલાલ ભાઈ તમારા હૃદયની નળીઓમાં મોટા બ્લોકેજ છે. તમારે તાત્કાલિક એન્જિયોગ્રાફી અને બાયપાસ સર્જરી કરાવવી પડશે. આ સર્જરીનો ખર્ચો લાખો રૂપિયામાં આવશે. જો તમે સર્જરી નહીં કરાવો તો તમારો જીવ ગમે ત્યારે જોખમમાં મુકાઈ શકે છે.

રમણલાલ આ સાંભળીને અંદરથી હલી ગયા. તેમની પાસે પોતાની આખી જિંદગીની બચત તરીકે થોડાક જ લાખ રૂપિયા હતા. જો તેઓ આ રૂપિયા પોતાની સર્જરી પાછળ ખર્ચી નાખે તો દીકરી પ્રિયાના લગ્ન કેવી રીતે થાય? પ્રિયાના સાસરિયાંઓની મોટી મોટી માંગણીઓ કેવી રીતે પૂરી થાય? એક પિતાના હૃદયે પોતાની જાત કરતાં પોતાની દીકરીની ખુશીને વધારે મહત્વ આપ્યું. રમણલાલે ડોક્ટરને હાથ જોડીને કહ્યું કે સાહેબ અત્યારે મારી પાસે સર્જરી કરાવવાના પૈસા નથી, તમે મને માત્ર થોડી દવાઓ લખી આપો જેથી હું મારો સમય કાઢી શકું. ડોક્ટરે તેમને બહુ સમજાવ્યા પણ રમણલાલ પોતાના નિર્ણય પર અડગ રહ્યા.

પોતાની બીમારી છુપાવીને રમણલાલ ઘરે આવ્યા. પ્રિયાને આ વાતની સહેજ પણ ભનક ન પડવા દીધી. દીકરીના સાસરિયાંના મેણાંથી બચવા અને તેમને સંતુષ્ટ કરવા માટે રમણલાલે એક બહુ મોટો અને કઠોર નિર્ણય લીધો. તેમણે પોતાનું એકમાત્ર ઘર જે તેમણે આખી જિંદગીની કમાણીથી બનાવ્યું હતું તે બેંકમાં ગીરવે મૂકી દીધું. ઘર ગીરવે મૂકીને તેમણે મોટી રકમની લોન લીધી. આ લોનના પૈસાથી તેમણે પ્રિયા માટે અને તેના સાસરિયાંઓ માટે ઢગલો સોનાના દાગીના બનાવડાવ્યા, અમિત માટે એક નવી કાર બુક કરાવી અને લગ્નનો આખો પ્રસંગ એકદમ શાહી રીતે આયોજિત કર્યો.

લગ્નની તૈયારીઓ માટે રમણલાલ રોજ સવારે જલ્દી ઉઠી જતા. બેંકમાં લોન પાસ કરાવવા માટે તેમણે અનેક ધક્કા ખાધા. ક્યારેક અધિકારીઓ તેમને અપમાનિત કરતા તો ક્યારેક કાગળિયા પૂરા કરવા માટે તેમને આમતેમ દોડવું પડતું. છાતીમાં દુખાવો થતો હોવા છતાં તેઓ એક ઝાડ નીચે બેસીને થોડો શ્વાસ ખાઈ લેતા અને ફરીથી કામે લાગી જતા. તેમણે પોતાના માટે છેલ્લા પાંચ વર્ષથી એક નવો શર્ટ પણ નહોતો લીધો. બપોરના સમયે ઓફિસમાં બધા લોકો ટિફિન ખાતા હોય ત્યારે રમણલાલ માત્ર પાણી પીને ચલાવી લેતા, જેથી થોડા રૂપિયા બચાવી શકાય. તેમની આ તપસ્યા માત્ર અને માત્ર પ્રિયાની ખુશી માટે હતી. પ્રિયા જ્યારે તેમને પૂછતી કે પપ્પા તમે આટલા બધા પૈસા ક્યાંથી લાવ્યા, ત્યારે તેઓ હસીને કહેતા કે મારી પાસે બહુ બચત પડેલી છે બેટા, તું ચિંતા ન કર. દીકરી પિતાના આ જુઠ્ઠાણાને સાચું માની લેતી હતી.

લગ્નનો દિવસ આવી ગયો. પ્રિયા લાલ જોડામાં ખૂબ જ સુંદર લાગી રહી હતી. રમણલાલે પોતાની દીકરીને વળાવી ત્યારે તેમની આંખોમાંથી ચોધાર આંસુ વહી રહ્યા હતા. આ આંસુ માત્ર દીકરીની વિદાયના નહોતા પણ પોતાની અંદર છુપાયેલી એક મોટી પીડાના પણ હતા. તેમણે પોતાની દીકરીના સુખ માટે પોતાનું સર્વસ્વ લૂંટાવી દીધું હતું. લગ્ન બહુ જ ધામધૂમથી પૂરા થયા. પરંતુ લગ્નમંડપમાં જ્યારે રમણલાલ હાથ જોડીને દરેક મહેમાનોનું સ્વાગત કરી રહ્યા હતા, ત્યારે પ્રિયાના સાસુએ બધાની વચ્ચે ટોણો માર્યો કે વેવાઈ, તમે તો કહેતા હતા કે બધું બહુ સરસ રીતે કરશો, પણ મંડપનું ડેકોરેશન તો સાવ હલકી કક્ષાનું લાગે છે. અમારા સગા સંબંધીઓ શું વિચારશે? રમણલાલનું દિલ ચીરાઈ ગયું. જે ડેકોરેશન માટે તેમણે પોતાની રાતોની ઊંઘ ઉડાડી દીધી હતી, તે ડેકોરેશન તેમને હલકું લાગતું હતું. છતાં રમણલાલે નમ્રતાથી માફી માંગી લીધી.

જેની અપેક્ષાઓનો કોઈ અંત ન હોય તેને ગમે તેટલું આપો તો પણ તે ઓછું જ પડે છે. લગ્ન પછી પ્રિયા પોતાના સાસરે ગઈ. થોડા જ દિવસોમાં તેના સાસરિયાંઓનો અસલી રંગ સામે આવવા લાગ્યો. રમણલાલે આટલું બધું દહેજ આપ્યું હોવા છતાં પ્રિયાના સાસુ અને સસરા હંમેશા નારાજ જ રહેતા હતા. તેઓ વારંવાર પ્રિયાને મેણાં મારતા કે તારા બાપે અમને શું આપ્યું છે, અમારા દીકરા માટે જે કાર આપી છે તે સાવ સસ્તા મોડલની છે. પ્રિયા આ બધું સાંભળીને અંદરને અંદર ઘૂંટાતી હતી પણ પોતાના પિતાને દુઃખ ન થાય એટલે ફોન પર હંમેશા પોતે બહુ ખુશ છે તેવો જ દેખાવ કરતી હતી.

રમણલાલ જ્યારે પણ પોતાની દીકરીને મળવા તેના સાસરે જતા ત્યારે પ્રિયાના સાસરિયાંઓ તેમનું ખુલ્લેઆમ અપમાન કરતા હતા. તેઓ રમણલાલને ચા પાણી પૂછવાને બદલે સીધા કડવા વેણ કહેતા. રમણલાલ એક પિતા હોવાને નાતે બધું જ અપમાન ચુપચાપ ગળી જતા હતા. તેઓ જાણતા હતા કે જો તેઓ સામે જવાબ આપશે તો તેમની દીકરીનું ઘર બગડશે. તેઓ બસ પ્રિયાના માથે હાથ મૂકીને તેને આશીર્વાદ આપતા અને ખાલી હાથે પોતાના ખાલી ઘરમાં પાછા ફરી જતા હતા.

બીજી બાજુ રમણલાલની શારીરિક તબિયત દિવસે ને દિવસે લથડી રહી હતી. હૃદયની બીમારી હવે ગંભીર સ્વરૂપ ધારણ કરી ચૂકી હતી. તેમને વારંવાર છાતીમાં દુખાવો થતો હતો અને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ પડતી હતી. ઘર ગીરવે મૂક્યું હોવાથી બેંકના હપ્તા પણ દર મહિને ભરવાના આવતા હતા. રમણલાલ પોતાની દવાઓ પાછળ ખર્ચો કરવાને બદલે બેંકના હપ્તા ભરતા અને જે થોડા ઘણા પૈસા વધે તેમાંથી પ્રિયાના સાસરિયાંઓને ખુશ રાખવા માટે કોઈ ને કોઈ ભેટ વસ્તુઓ ખરીદીને મોકલાવતા રહેતા. પિતાએ પોતાની જાતને સંપૂર્ણપણે ભુલાવી દીધી હતી.

એક રવિવારની સવાર હતી. રમણલાલ પોતાના ઘરમાં એકલા હતા. તેમણે સવારે ઊઠીને પ્રિયાને ફોન કર્યો અને તેની સાથે બહુ જ પ્રેમથી વાતો કરી. પ્રિયાએ પિતાને કહ્યું કે પપ્પા તમે તમારી તબિયતનું ધ્યાન રાખજો, તમારો અવાજ બહુ નબળો લાગી રહ્યો છે. રમણલાલે હસીને જવાબ આપ્યો કે બેટા મને કંઈ નથી થયું, તું બસ તારા ઘરમાં ખુશ રહેજે એ જ મારી સૌથી મોટી દવા છે. આ વાતચીત પૂરી થયાના થોડા કલાકો પછી જ રમણલાલને છાતીમાં એક જીવલેણ અને અતિશય પીડાદાયક હુમલો આવ્યો.

આ હુમલો એટલો ભયાનક હતો કે રમણલાલને કોઈને ફોન કરવાનો કે મદદ માંગવાનો મોકો જ ન મળ્યો. તેઓ પોતાના ઘરના હોલમાં જ ઢળી પડ્યા. પડોશીઓને મોડી સાંજે ખબર પડી ત્યારે તેમણે દરવાજો તોડીને અંદર પ્રવેશ કર્યો, પણ ત્યાં સુધીમાં બહુ મોડું થઈ ચૂક્યું હતું. રમણલાલનું હૃદયરોગના હુમલાથી કાયમ માટે અવસાન થઈ ગયું હતું. પડોશીઓએ પ્રિયા અને તેના સાસરિયાંઓને ફોન કરીને આ દુઃખદ સમાચાર આપ્યા.

પ્રિયા માટે તો જાણે આકાશ ફાટી પડ્યું. તે પોતાના પિતાના મૃતદેહને વળગીને એટલું જોરજોરથી રડી કે પથ્થર દિલના માણસની આંખમાં પણ આંસુ આવી જાય. પ્રિયાના સાસરિયાંઓ પણ સ્મશાનમાં હાજર હતા પણ તેમના ચહેરા પર કોઈ ખાસ દુઃખ દેખાતું નહોતું. અંતિમ સંસ્કારની બધી જ વિધિઓ પૂરી થઈ ગઈ. પ્રિયા થોડા દિવસો માટે પોતાના પિયરમાં જ રોકાઈ ગઈ કારણ કે તેને પિતાના ગયા પછી આ ખાલી ઘર જોઈને અંદરથી બહુ જ ખાલીપો લાગતો હતો.

એક દિવસ પ્રિયા ઘરની સાફસફાઈ કરી રહી હતી. પિતાના કબાટમાંથી તેને એક નાનું બોક્સ મળ્યું. બોક્સ ખોલીને જોયું તો અંદર કેટલાક હોસ્પિટલના રિપોર્ટ અને એક જૂની ડાયરી પડેલી હતી. પ્રિયાએ કુતૂહલવશ તે રિપોર્ટ જોયા. તે રિપોર્ટ લગ્નના છ મહિના પહેલાના હતા જેમાં સ્પષ્ટ લખેલું હતું કે રમણલાલને હૃદયની ગંભીર બીમારી છે અને તેમને તાત્કાલિક સર્જરીની જરૂર છે. પ્રિયાના હાથ ધ્રૂજવા લાગ્યા. તેણે તરત જ પોતાના પિતાની ડાયરી ખોલી.

ડાયરીના પાના પર રમણલાલના અક્ષરો હતા. અક્ષરો જાણે તેમના ધ્રૂજતા હાથ અને પીડાની ચાડી ખાતા હતા. તેમણે લખ્યું હતું કે આજે ડોક્ટરે મને ઓપરેશન કરવાનું કહ્યું છે, પણ જો હું ઓપરેશન કરાવીશ તો મારી ઢીંગલી પ્રિયાના લગ્ન કેવી રીતે થશે. તેના સાસરિયાં બહુ મોટા લોકો છે, જો હું તેમને દહેજ નહીં આપું તો તેઓ મારી દીકરીને મેણાં મારશે અને તેને દુઃખી કરશે. મેં નિર્ણય લીધો છે કે હું મારું આ ઘર બેંકમાં ગીરવે મૂકી દઈશ. મારી બીમારીની વાત હું કોઈને નહીં કહું. મારો જીવ ભલે જતો રહે પણ મારી દીકરીની આંખમાં ક્યારેય આંસુ ન આવવા જોઈએ.

ડાયરીના બીજા પાના પર લખ્યું હતું કે પ્રિયાના સાસરે આજે મોટો પ્રસંગ હતો. મેં મારા જૂના કપડાં પહેરીને જવાનું ટાળ્યું જેથી તેમને નીચું ન જોવું પડે. મેં કોઈક પાસેથી ઉછીના પૈસા લઈને નવા કપડાં સિવડાવ્યા. ત્યાં ગયો ત્યારે વેવાઈએ મને કોઈ સન્માન ન આપ્યું અને બધા મહેમાનો વચ્ચે મારું અપમાન કર્યું. મારું હૃદય એ સમયે બહુ દુખતું હતું, બીમારીના કારણે નહીં પણ મારા અપમાનના કારણે. છતાં મારી નજર પ્રિયાને શોધતી હતી. તેને હસતી જોઈને મારું બધું દુઃખ ગાયબ થઈ ગયું. દવાના પૈસા નથી બચ્યા પણ મને વાંધો નથી. મારી દીકરીના ચહેરા પર ઉદાસી ન હોવી જોઈએ.

આવા એક એક શબ્દો પ્રિયાના હૃદયમાં સોયની જેમ ભોંકાઈ રહ્યા હતા. ડાયરી વાંચતા જ પ્રિયાના હાથમાંથી ચોપડી નીચે પડી ગઈ. તે જમીન પર બેસીને કલ્પાંત કરવા લાગી. તેને સમજાઈ ગયું કે તેના પિતાનું મૃત્યુ કોઈ કુદરતી મૃત્યુ નહોતું, પણ તેના સાસરિયાંઓના લોભ અને અહંકારના કારણે થયેલી એક હત્યા હતી. જે પિતાએ પોતાની સારવાર કરાવવાને બદલે પોતાના ઘરને ગીરવે મૂકીને દહેજના પૈસા ભેગા કર્યા, તે જ પિતાને સાસરિયાંઓએ જીવતેજીવ લોહીના આંસુ રડાવ્યા હતા. પ્રિયા પોતાની જાતને કોસવા લાગી કે તે કેટલી અંધ બની ગઈ હતી પોતાના નવા સંસારમાં! તેને એ પણ ન દેખાયું કે તેના પિતાના કપડાં જૂના થતા જાય છે અને તેમનું શરીર સુકાતું જાય છે.

થોડા દિવસો પછી પ્રિયાનો પતિ અમિત તેને લેવા માટે પિયર આવ્યો. અમિતને લાગતું હતું કે રમણલાલના ગયા પછી આ મકાન હવે તેના માટે એક મુફ્તની મિલકત છે. અમિતે આવીને સીધું જ પૂછ્યું કે હવે તારા પપ્પા તો રહ્યા નથી, તો આ મકાનનું શું કરવાનું છે? આપણે આ મકાન વેચીને પૈસા આપણા ધંધામાં લગાવી દઈએ. અમિતની આ વાત સાંભળીને પ્રિયાની અંદરનો જ્વાળામુખી ફાટી નીકળ્યો. પ્રિયા હવે પહેલાં જેવી ડરેલી કે મૂંગી પત્ની નહોતી રહી.

પ્રિયાએ અમિત સામે એવી ક્રોધિત નજરથી જોયું કે અમિત ડરી ગયો. પ્રિયાએ ડાયરી અને મેડિકલ રિપોર્ટ અમિતના મોઢા પર ફેંકીને માર્યા. પ્રિયાએ કડક અવાજમાં કહ્યું કે તમારા પરિવારના લાલચ અને દહેજની ભૂખે મારા નિર્દોષ પિતાનો જીવ લઈ લીધો છે. મારા પિતાએ તમને સુખી કરવા માટે પોતાની જિંદગી વેચી દીધી અને તમે તેમને માત્ર અપમાન જ આપ્યું. આ મકાન બેંકમાં ગીરવે છે, અને એ પણ તમારી દહેજની ભૂખ સંતોષવા માટે! હું હવે તમારા જેવા સ્વાર્થી અને પાપી લોકો સાથે એક મિનિટ પણ રહેવા માંગતી નથી. તમે લોકો મારા પિતાના હત્યારા છો.

અમિતે પ્રિયાને બહુ સમજાવવાની કોશિશ કરી પણ પ્રિયા ટસની મસ ન થઈ. પ્રિયાએ અમિતને ધક્કો મારીને ઘરની બહાર કાઢી મૂક્યો. પ્રિયાના સાસરિયાંઓ પણ આ સત્ય સામે આવતા ડઘાઈ ગયા હતા. પ્રિયા સાસરિયાંઓ સામે મોઢું પણ ન જોઈ શકી. તેણે અમિત સાથે કાયમી છેડો ફાડી નાખ્યો અને કોર્ટમાં છૂટાછેડા માટે અરજી કરી. સાથે જ તેણે પોતાના સાસરિયાંઓ સામે દહેજ ઉત્પીડનનો કેસ પણ દાખલ કર્યો.

પ્રિયા પોતાના પિતાના ખાલી ઘરમાં એકલી રહેવા લાગી. સમય પસાર થતો ગયો, પ્રિયાએ નોકરી કરવાનું શરૂ કર્યું અને ધીમે ધીમે બેંકની લોન ભરીને પોતાના પિતાનું ઘર છોડાવ્યું. પરંતુ તેના મનમાંથી તે ગ્લાનિ ક્યારેય ન ગઈ. રોજ સાંજે નોકરીએથી પાછી ફરીને તે પોતાના પિતાની તસ્વીર સામે બેસી રહેતી અને ચોધાર આંસુએ રડતી રહેતી. પિતાનો પ્રેમ આ દુનિયામાં કોઈની પણ સાથે તોલી ન શકાય, અને જ્યારે એ પ્રેમ ગુમાવ્યા પછી તેનું મૂલ્ય સમજાય ત્યારે જીવનમાં માત્ર પશ્ચાતાપ જ બાકી રહે છે.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.