બાપના નામે મિલકત પડાવતા દીકરાઓ સામે અચાનક આવેલી બહેને મોટો ધડાકો કર્યો કે...

દિવાળીની સંધ્યાએ આંગણામાં રંગબેરંગી રંગોળી અને દીવાઓ સજી રહ્યા હતા ત્યારે ઓસરીમાંથી દિલીપનો તીખો અને કર્કશ અવાજ સંભળાઈ રહ્યો હતો. દિલીપ પોતાના વૃદ્ધ, અશક્ત અને ધ્રૂજતા પિતા મગનલાલનો હાથ પકડીને જબરદસ્તી કાગળ પર અંગૂઠો મરાવવાની કોશિશ કરી રહ્યો હતો. દિલીપે કહ્યું કે બાપુ, આ ઇન્કમટેક્સના જરૂરી કાગળો છે, જલ્દી અંગૂઠો મારો એટલે આપણે લક્ષ્મીપૂજા શરૂ કરીએ. મગનલાલની ઝાંખી આંખોમાં લાચારી, અનિશ્ચિતતા અને ઊંડો ભય સ્પષ્ટ દેખાતા હતા.

મગનલાલે ધ્રૂજતા અવાજે પૂછ્યું કે બેટા દિલીપ, આમાં ક્યાંય આપણી આ જૂની હવેલી કે ખેતર વેચવાની વાત તો નથી લખી ને. દિલીપે મોં મચકોડીને ગુસ્સાથી કહ્યું કે બાપુ, તમને અમારા પર વિશ્વાસ નથી. અમે તમારા સગા દીકરા છીએ, કોઈ પારકા નથી કે તમારી સાથે દગો કરીએ. તમે ચૂપચાપ આ કાગળિયાં પતાવો જેથી પૂજાનું મુહૂર્ત નીકળી ન જાય.

શોભના હાથમાં પૂજાની થાળી લઈને આવી અને બોલી કે બાપુ, હવે ખોટી શંકાઓ કરવાનું બંધ કરો. તમારા દીકરાઓ આખો દિવસ ધંધો સંભાળે છે અને તમે નાહકના સવાલો પૂછીને અમારો સમય બગાડો છો. મગનલાલ ભારે હૈયે નિસાસો નાખીને પેન પકડવા જતા હતા.

એ જ વખતે ઘરના મુખ્ય લોખંડી દરવાજેથી અનન્યાએ પગ મૂક્યો. અનન્યાના હાથમાં એક સાદો સ્ટીલનો ડબ્બો અને એક જૂની પીળી ફાઈલ હતી. તેની સાદી સુતરાઉ સાડીના છેડા પર આંગણામાં પ્રગટેલા દીવાની જ્યોતનો પ્રકાશ પડી રહ્યો હતો. દિલીપની પત્ની શોભનાએ અનન્યાને જોતાં જ મોં મચકોડ્યું અને કટાક્ષ કર્યો કે જુઓ તો ખરા, દસ વર્ષ પછી દિવાળીએ મિલકતમાં ભાગ પડાવવા માટે ભિખારણની જેમ વગર બોલાવ્યે આવી પહોંચી છે.

નાના ભાઈ હસમુખે પણ આગળ આવીને કડવાશથી કહ્યું કે તેં દસ વર્ષથી બાપુની કોઈ ખબર નથી લીધી અને આજે દિવાળીએ કયા મોઢે અહીં આવી છે. અમારે ત્યાં તારા જેવા સ્વાર્થી લોકો માટે કોઈ જગ્યા નથી. તેં સાસરે જઈને આપણું ખાનદાન ભૂલી દીધું હતું, હવે અહીંથી સીધી રવાના થઈ જા. અનન્યાએ કોઈ પણ ઉત્તેજના કે ક્રોધ વગર શાંતિથી પિતા મગનલાલ તરફ ડગલાં ભર્યા.

મગનલાલે અનન્યાને આવતી જોઈને તરત મોં ફેરવી લીધું. દીકરાઓએ મગનલાલના મનમાં વર્ષોથી એવું ઝેર ઘોળ્યું હતું કે અનન્યા પિયરથી માત્ર પૈસા પડાવવા માંગે છે અને તેને બાપની કોઈ ચિંતા નથી. અનન્યા નીચે નમીને પિતાના ચરણ સ્પર્શ કરવા ગઈ પણ મગનલાલે પોતાના બંને પગ પાછા ખેંચી લીધા.

મગનલાલે ધ્રૂજતા અને કઠોર અવાજે કહ્યું કે અનન્યા, જ્યારે દસ વર્ષ પહેલાં હું હોસ્પિટલમાં જિંદગી અને મોત વચ્ચે ઝોલા ખાતો હતો ત્યારે તેં મને એક રૂપિયો પણ નહોતો આપ્યો. તે દિવસે મારા આ બંને દીકરાઓએ દેવું કરીને મને બચાવ્યો હતો. આજે આ લોકો મને સાચવે છે, તું અહીંથી તરત ચાલી જા. અનન્યાની આંખોમાં દર્દ છલકાઈ આવ્યું પણ તેણે પોતાનું ધૈર્ય જાળવી રાખ્યું.

અનન્યાએ ધીમા અને અત્યંત ગંભીર અવાજે કહ્યું કે બાપુ, આજે દિવાળી છે અને અસત્યના અંધકાર પર સત્યનો દીવો પ્રગટાવવાનો પવિત્ર દિવસ છે. હું અહીં કોઈ સંપત્તિનો હિસ્સો માંગવા કે પૈસા લેવા નથી આવી. હું તો માત્ર તમારા આ કહેવાતા લાડકા દીકરાઓનો અસલ ચહેરો અને તેમનું મોટું ષડયંત્ર તમારી સામે ઉઘાડું પાડવા આવી છું.

આ સાંભળીને દિલીપ ગુસ્સાથી લાલચોળ થઈ ગયો. તેણે અનન્યા તરફ ધસી જઈને તેના હાથમાંથી ફાઈલ છીનવી લેવાની કોશિશ કરી. દિલીપે બરાડો પાડ્યો કે આ પાગલ સ્ત્રીને ઘરમાંથી ધક્કો મારીને બહાર કાઢો, આ આપણો તહેવાર બગાડવા આવી છે. અનન્યાએ ખૂબ ચપળતાથી ફાઈલ પાછળ કરી લીધી અને સીધી લક્ષ્મીપૂજાના બાજોઠ આગળ જઈને ઊભી રહી ગઈ.

અનન્યાએ આખા કુટુંબ અને બહાર ભેગા થયેલા તમામ પાડોશીઓ સામે ફાઈલ ખોલી. અનન્યાએ મોટેથી કહ્યું કે બાપુ, તમે જે કાગળ પર અત્યારે અંગૂઠો મારવા જઈ રહ્યા હતા એ કોઈ ટેક્સના કાગળો નથી. આ હવેલી અને ગામની પચાસ વીંઘા જમીન બિલ્ડરને વેચીને તમને કાલે સવારે કાયમ માટે વૃદ્ધાશ્રમ મોકલવાના લીગલ દસ્તાવેજો છે. આ બંને ભાઈઓએ વૃદ્ધાશ્રમમાં તમારું એડમિશન ફોર્મ પણ ભરી દીધું છે.

આખો હોલ એકદમ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. મગનલાલના હાથમાંથી ચશ્મા છૂટીને પથ્થરની જમીન પર પડ્યા. દિલીપ અને હસમુખના ચહેરા પરથી લોહી ઊડી ગયું. દિલીપે ધ્રૂજતા અવાજે કહ્યું કે આ જૂઠું બોલે છે, આ આપણું ઘર તોડવા આવી છે. અનન્યાએ તરત ફાઈલમાંથી વૃદ્ધાશ્રમની રસીદ અને બેંક ઓફ બરોડાના અસલ સ્ટેટમેન્ટ્સ બહાર કાઢીને મગનલાલના હાથમાં મૂક્યા.

અનન્યાએ આખી સભાને સંભળાવતાં આગળ કહ્યું કે દસ વર્ષ પહેલાં જ્યારે બાપુની બંને કિડની ફેલ થઈ ગઈ હતી અને આપણી ફેક્ટરીમાં આગ લાગી હતી, ત્યારે આ બંને ભાઈઓએ ડોક્ટરોને કહી દીધું હતું કે અમારી પાસે પૈસા નથી એટલે બાપુને ઘેર મોકલી દો. તેઓ બાપુને હોસ્પિટલમાં મરવા માટે છોડીને ભાગી આવ્યા હતા.

અનન્યાએ આંસુ લૂછતાં કહ્યું કે તે દિવસે મેં સુરતમાં મારું પોતાનું ઘર અને મારા લગ્નના તમામ સોનાના ઘરેણાં વેચી નાખ્યા હતા. મેં રાતોરાત પંદર લાખ રૂપિયા રોકડા હોસ્પિટલના ખાતામાં સીધા જમા કરાવ્યા હતા જેથી બાપુની તાત્કાલિક સર્જરી થઈ શકે. આ બંને ભાઈઓએ હોસ્પિટલમાંથી એ અસલ રસીદો છુપાવી લીધી હતી.

અનન્યાએ કડવાશથી કહ્યું કે આ બંને જણાએ બાપુને એવું જૂઠું કહ્યું કે તેમણે પોતાના દાગીના વેચીને ઈલાજ કરાવ્યો છે. એટલું જ નહીં, તેમણે બાપુને કહ્યું કે અનન્યાએ ફોન પર ગાળો આપીને મદદ કરવાની ચોખ્ખી ના પાડી દીધી હતી. છેલ્લા દસ વર્ષથી આ બંને જણા બાપુના પેન્શનના પૈસા પણ લૂંટતા રહ્યા અને મને બાપુને મળવા પણ ન દીધી.

અનન્યાએ સ્ટીલનો ડબ્બો ખોલીને અંદરથી હવેલી અને તમામ ખેતરોના અસલ દસ્તાવેજો બહાર કાઢ્યા. અનન્યાએ કહ્યું કે દિલીપ અને હસમુખે જુગાર અને સટ્ટામાં આ હવેલી ગામના એક શાહુકાર પાસે ગીરો મૂકી દીધી હતી. મેં મારી છેલ્લા પાંચ વર્ષની સરકારી કોલેજની પ્રોફેસરની નોકરીની તમામ બચત અને પ્રોવિડન્ટ ફંડ ઉપાડીને આખી હવેલી મુક્ત કરાવી લીધી છે અને આ દસ્તાવેજો બાપુના નામે સુરક્ષિત કરી દીધા છે.

મગનલાલના કાનમાં જાણે વીજળી પડી હોય તેમ તેઓ આખા ધ્રૂજી ઊઠ્યા. મગનલાલે રડતા રડતા ફાઈલના કાગળો જોયા જેમાં હોસ્પિટલના ઓપરેશન બિલ પર અનન્યાની સહી અને સુરતનું મકાન વેચ્યાના સબ-રજિસ્ટ્રારના પુરાવા ચોંટાડેલા હતા. મગનલાલ પોતાની લાકડી ફેંકીને જમીન પર બેસી ગયા અને બંને હાથે માથું કૂટવા લાગ્યા.

મગનલાલે ચોધાર આંસુએ રડતા કહ્યું કે હે ભગવાન, હું કેવો અંધ અને અભાગી બાપ છું કે જે દીકરીએ પોતાનું સર્વસ્વ વેચીને મારો જીવ બચાવ્યો તેને હું આખી જિંદગી ધિક્કારતો રહ્યો. અને જે દીકરાઓ માટે મેં આખી જિંદગી લોહીનું પાણી કર્યું એ મને જીવતેજીવ રસ્તા પર ફેંકી દેવા માંગતા હતા. મગનલાલ ઘૂંટણભેર અનન્યા પાસે જવા લાગ્યા.

દિલીપ અને હસમુખ શરમ અને ભયથી થરથર કાંપવા લાગ્યા. આંગણામાં ભેગા થયેલા તમામ પાડોશીઓ અને વડીલોએ બંને ભાઈઓ પર ફિટકાર વરસાવવાનું શરૂ કર્યું. મગનલાલે ક્રોધથી ઊભા થઈને બંને દીકરાઓ સામે જોયું અને તેમના હાથમાંથી પૂજાના કાગળો આંચકીને ટુકડે-ટુકડા કરી નાખ્યા. મગનલાલે ગર્જના કરીને કહ્યું કે તમે મારા દીકરા નથી પણ મારા કુળના કલંક છો, અત્યારે ને અત્યારે આ ઘર છોડીને નીકળી જાઓ.

શોભના, દિલીપ અને હસમુખ કોઈને મોં બતાવ્યા વગર ચૂપચાપ અંધારામાં સરકી ગયા. આખા ગામના લોકોએ અનન્યાના ચરણોમાં નમન કર્યું. મગનલાલ ધ્રૂજતા હાથે અનન્યા પાસે આવ્યા અને તેના બંને હાથ પોતાના માથા પર મૂકી દીધા. મગનલાલે રડતા કહ્યું કે બેટા મને માફ કરી દે, હું તારો ગુનેગાર છું. મેં તારા જેવી સાક્ષાત લક્ષ્મીને ઓળખવામાં ભારે ભૂલ કરી.

અનન્યાએ પિતાના ખભા પકડીને તેમને પ્રેમથી ઊભા કર્યા અને સાડીના છેડેથી તેમના ગાલ પર વહેતા આંસુ લૂછ્યા. અનન્યાએ કહ્યું કે બાપુ, દીકરી ક્યારેય પોતાના પિતાથી નારાજ નથી થતી. તમે મને જન્મ આપ્યો અને સંસ્કાર આપ્યા એ જ મારું સૌથી મોટું ધન છે. હવે તમારે ક્યારેય કોઈની આગળ હાથ લંબાવવો નહીં પડે, હું આજીવન તમારી સેવા કરીશ.

પિતા અને પુત્રી બંનેએ સાથે મળીને ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ અને લક્ષ્મીજીના ચરણોમાં માથું ટેકવ્યું. મગનલાલના ચહેરા પર વર્ષો પછી સાચો સંતોષ અને શાંતિ છવાયેલા હતા. આંગણામાં ઊભેલા તમામ લોકોની આંખોમાંથી પણ હર્ષના આંસુ વહી રહ્યા હતા.

અનન્યાએ પોતાના હાથે લક્ષ્મીજીની પવિત્ર આરતી પ્રગટાવી અને પિતા સાથે મળીને આખા ઘરમાં ઘીના દીવાઓ પ્રગટાવ્યા. પડોશીઓએ પણ આશીર્વાદ આપ્યા અને દીકરીના સમર્પણને નમન કર્યું. વર્ષોથી જૂઠ, કપટ અને સ્વાર્થના અંધકારમાં ડૂબેલા એ ઘરમાં આજે સાચી દિવાળી પ્રગટી હતી. અનન્યાના નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ અને ત્યાગથી એ ઘર ફરીથી સ્વર્ગ બની ગયું હતું.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.