અમીર હવેલીમાં કામવાળી બનીને આવેલી છોકરીએ રાત્રે કબાટ ખોલતાં જ...

નેહાએ ભીનું પોતું હાથમાં લીધું અને હવેલીના મોટા લાઈબ્રેરી રૂમની આરસપહાણની ફર્શ લૂછવાનું શરૂ કર્યું. તેના હાથ ઝડપથી ચાલી રહ્યા હતા પણ તેની તેજ નજર ફર્શ કરતાં વધુ રૂમના ખૂણામાં રાખેલી લોખંડની જૂની તિજોરી અને ફાઈલોના મોટા કબાટ પર ટકેલી હતી. બહાર હોલમાંથી મોટા શેઠ દિનેશના જૂના ભાગીદાર નવીનનો કર્કશ અને કડવો અવાજ સંભળાઈ રહ્યો હતો. નવીન બીજા નોકરો પર બરાડા પાડી રહ્યો હતો કે અહીં કોઈ પણ ફાઈલને હાથ અડ્યો તો સીધો જેલના સળિયા પાછળ નંખાવી દઈશ.

નેહાએ શાંતિથી પોતાનું માથું નીચું ઢાળી દીધું પણ તેના સંવેદનશીલ હૃદયની અંદર ન્યાય અને સત્ય શોધવાની પ્રચંડ આગ ભભૂકી રહી હતી. પાંચ વર્ષ પહેલાં આ જ હવેલીની માલિકી હેઠળ ચાલતી શહેરની સૌથી મોટી કેમિકલ ફેક્ટરીમાં ભયાનક બોઈલર બ્લાસ્ટ થયો હતો. એ અકસ્માતમાં નેહાના અત્યંત ઈમાનદાર અને કર્તવ્યનિષ્ઠ પિતા શંકરનું શંકાસ્પદ સંજોગોમાં કરૂણ મૃત્યુ થયું હતું. તે સમયે કંપનીમાંથી દસ કરોડ રૂપિયાની ઉચાપત અને બેદરકારીનો ખોટો આળ શંકર પર મૂકીને પોલીસે કેસની ફાઈલ કાયમ માટે બંધ કરી દીધી હતી.

શંકરના અચાનક ગયા પછી નેહા અને તેની વિધવા મા રસ્તા પર આવી ગયા હતા. સમાજના સગા-સંબંધીઓએ તેમને ચોર અને ગદ્દાર કહીને ધિક્કાર્યા હતા અને એક-એક રોટલા માટે મોહતાજ કરી દીધા હતા. નેહા પોતાના બાળપણથી જાણતી હતી કે તેના પિતા સાચા, ઈમાનદાર અને ભગવાનના માણસ હતા. તેણે મનોમન અડગ સંકલ્પ કર્યો હતો કે જ્યાં સુધી પોતાના સ્વર્ગસ્થ પિતા પર લાગેલો કાળો ડાઘ નહીં ધોવે અને સાચા હત્યારાને કાયદાના સકંજામાં નહીં લાવે ત્યાં સુધી તે શાંતિથી શ્વાસ નહીં લે.

તે જ કારણથી નેહાએ પોતાની ઉચ્ચ ડિગ્રી અને અસલ ઓળખ છુપાવીને આ વિશાળ હવેલીમાં સામાન્ય કામવાળીની નોકરી સ્વીકારી લીધી હતી. હવેલીના મુખ્ય માલિક વૃદ્ધ દિનેશ પલંગ પર લાચાર સૂતા હતા. તેઓ છેલ્લા બે વર્ષથી લકવાની ગંભીર બીમારીથી પીડાતા હતા અને બોલવામાં પણ અસમર્થ હતા. દિનેશના યુવાન દીકરા રોહને એક દિવસ રૂમમાં આવીને નેહાને કહ્યું કે નેહા, તું પિતાજીની દવાનું પૂરેપૂરું ધ્યાન રાખજે. આ ઘરમાં કોઈ બહારના કે પોતાના માણસ પર આંખો મીંચીને ભરોસો કરવા જેવો નથી.

રોહન સ્વભાવે અત્યંત સારો, સંસ્કારી અને દયાળુ હતો પણ બિઝનેસની અંદર ચાલતી ગંદી રાજનીતિ અને કાળા સોદાઓથી સાવ અજાણ હતો. નવીન આખી કંપની અને હવેલી પર પોતાનો એકહથ્થુ સત્તાનો સિક્કો જમાવીને બેઠો હતો. નેહા રોજ સવારે દિનેશની સેવા કરતી, તેમને સમયસર ગરમ કાઢો અને દવાઓ આપતી અને સાંજ પડ્યે લાઈબ્રેરી તથા એકાઉન્ટ્સ રૂમમાં સાફ-સફાઈના બહાને જૂની ફાઈલો બારીકાઈથી તપાસતી હતી. તેણે મનોમન નક્કી કર્યું હતું કે તે પુરાવા વગર કોઈ પગલું નહીં ભરે.

એક દિવસ લાઈબ્રેરીના ટેબલની સાફ-સફાઈ કરતી વખતે નેહાને લાકડાના ટેબલના નીચેના એક છૂપા ગુપ્ત ખાનાની ચાવી વિશે આકસ્મિક રીતે જાણવા મળ્યું. એ ખાના પર પાંચ વર્ષ જૂનો લાલ લાખનો સિક્કો મારેલો હતો. નેહા સમજી ગઈ કે આ એ જ ગુપ્ત ખાનું છે જેમાં બોઈલર બ્લાસ્ટ અને જૂના ગોટાળાઓના અસલ કાળા રહસ્યો દબાયેલા છે. તેણે એ ચાવીની છાપ સાબુ પર પાડીને ડુપ્લિકેટ ચાવી બનાવી લીધી.

એક રાત્રે જ્યારે રોહન શહેર બહાર કોઈ મોટા બિઝનેસ સોદા માટે ગયો હતો અને નવીન પોતાના ખાસ રૂમમાં દારૂની મહેફિલ માણવામાં મસ્ત હતો, ત્યારે નેહા સાવ હળવા પગલે લાઈબ્રેરીમાં પ્રવેશી. તેણે બહારનો દરવાજો અંદરથી હળવેથી બંધ કર્યો. તેણે ધ્રૂજતા હાથે પેલી નાની ચાવી લગાવીને ગુપ્ત ખાનું ખોલ્યું. અંદરથી ફેક્ટરીના જૂના એકાઉન્ટ્સની અસલ ઓડિટ ડાયરી, બોઈલરના સત્તાવાર ટેસ્ટિંગ રિપોર્ટ્સ અને સીસીટીવી ફૂટેજની પેનડ્રાઈવ મળી આવ્યા.

નેહાએ એ ડાયરીના પાના ઉતાવળે ફેરવ્યા અને તેના પગ નીચેથી ધરતી સરકી ગઈ. એ ડાયરીમાં તેના પિતા શંકરના અસલ સુંદર હસ્તાક્ષર હતા. શંકરે સ્પષ્ટ શબ્દોમાં લખ્યું હતું કે ભાગીદાર નવીને ફેક્ટરીના આધુનિકીકરણના ફંડમાંથી દસ કરોડ રૂપિયા પોતાના અંગત બેનામી ખાતામાં ટ્રાન્સફર કર્યા છે અને બોઈલરમાં ખરાબ ગુણવત્તાનું નકલી કેમિકલ વાપર્યું છે. શંકરે આ આખો ગોટાળો પકડી લીધો હતો અને માલિક દિનેશને તમામ સબૂતો સોંપવાની અંતિમ ચેતવણી આપી હતી.

ડાયરીના છેલ્લા પાના પર શંકરે ધ્રૂજતા હાથે લખ્યું હતું કે નવીને મને જાનથી મારી નાખવાની ધમકી આપી છે. જો કાલે મને કંઈ પણ અજુગતું થશે તો તેનો એકમાત્ર ગુનેગાર નવીન જ હશે. આ ચોંકાવનારા પુરાવા જોઈને નેહાની આંખોમાંથી ગરમ આંસુની ધાર વહી નીકળી. તેના પિતા સાચા શહીદ હતા. આ ક્રૂર નવીને પોતાની કાળી ચોરી છુપાવવા માટે આખી ફેક્ટરીમાં આગ લગાવીને બોઈલર બ્લાસ્ટ કરાવ્યો હતો અને તેના પિતાને જીવતા હોમી દીધા હતા.

નેહા જેવી એ ડાયરી અને પેનડ્રાઈવ પોતાની સાડીના પાલવમાં છુપાવીને બહાર નીકળવા ગઈ કે અચાનક લાઈબ્રેરીનો દરવાજો જોરદાર લાત સાથે ખૂલ્યો. સામે નવીન હાથમાં લોડેડ પિસ્તોલ લઈને ઊભો હતો. નવીનની આંખોમાં ખૂની ચમક અને ચહેરા પર ભયાનક ક્રોધ હતો. નવીને દાંત કચકચાવીને કહ્યું કે મને પહેલા દિવસથી જ શંકા હતી કે તું કોઈ સામાન્ય કામવાળી નથી. તારી ચાલ અને તારી નજરમાં કંઈક રહસ્યમય હતું. તું કોણ છે અને આ ગુપ્ત ફાઈલો કેમ ચોરી રહી છે.

નેહાએ જરાય ગભરાયા વગર પોતાની આંખોમાંથી આંસુ લૂછ્યા અને ગર્જના કરી કે હું એ ઈમાનદાર અને કર્તવ્યનિષ્ઠ શંકરની એકમાત્ર દીકરી નેહા છું. જેને તેં પાંચ વર્ષ પહેલાં તારી કાળી કરતૂતો છુપાવવા માટે બોઈલર રૂમમાં પૂરીને જીવતો સળગાવી દીધો હતો. તું માત્ર ચોર નથી પણ એક ખૂની અને હત્યારો છે નવીન. તેં મારા નિર્દોષ પિતાને બદનામ કર્યા અને મારી ગરીબ માને જીવતેજીવ મારી નાખી.

નવીન વિકરાળ અટ્ટહાસ્ય કરીને બોલ્યો કે હા, એ મૂર્ખ શંકરને મેં જ બોઈલર રૂમમાં કેદ કરીને રિમોટ ટાઈમરથી બ્લાસ્ટ કરાવ્યો હતો. એ બહુ મોટો સત્યવાદી હરિશ્ચંદ્ર બનતો હતો અને દિનેશ આગળ મારી પોલ ખોલવા જતો હતો. પણ હવે તું પણ જીવતી બહાર નહીં નીકળી શકે. હું તને પણ અહીં જ ગોળી મારીને ખતમ કરી દઈશ અને આખા સમાજમાં કહી દઈશ કે ચોરી કરતી વખતે નોકરાણી પકડાઈ એટલે ભાગી ગઈ.

નવીને નેહાના કપાળ પર પિસ્તોલનું નાળચું ટેકવ્યું. બરાબર એ જ ક્ષણે લાઈબ્રેરીનો મોટો કાચનો દરવાજો ધડાકા સાથે તૂટ્યો અને અંદર રોહન, શહેરના ડીએસપી અને વરિષ્ઠ પોલીસ અધિકારીઓ આખી સશસ્ત્ર કમાન્ડો ટીમ સાથે ધસી આવ્યા. સાથે વ્હીલચેરમાં બેઠેલા વૃદ્ધ માલિક દિનેશ પણ હાજર હતા.

રોહને વીજળીની ઝડપે આગળ દોડીને નવીનના હાથ પર જોરદાર ફટકો મારીને પિસ્તોલ આંચકી લીધી. રોહને જોરદાર તમાચો મારીને નવીનને આરસની ફર્શ પર પછાડી દીધો. રોહને ક્રોધથી લાલ થઈને કહ્યું કે નરાધમ નવીન, તેં મારા પિતાના સૌથી જૂના અને સાચા મિત્ર શંકરકાકાની હત્યા કરી અને અમારા પરિવારને વર્ષો સુધી અંધારામાં રાખ્યો. તારી આખી કબૂલાત અમે અમારા આ લાઈવ વાયરલેસ સ્પીકર અને સીસીટીવી કેમેરામાં રેકોર્ડ કરી લીધી છે.

નવીનનો ચહેરો રાખ જેવો સાવ સફેદ પડી ગયો અને તેના હાથ-પગ થરથર કાંપવા લાગ્યા. પોલીસ અધિકારીઓએ આગળ વધીને નવીનને કડક લોખંડી હાથકડી પહેરાવી દીધી. પોલીસે હત્યા, વિશ્વાસઘાત, ઉચાપત અને પુરાવા નષ્ટ કરવાના અતિ ગંભીર ગુના હેઠળ નવીનને જેલના કાળા સળિયા પાછળ ધકેલી દીધો. નવીન રડતો રડતો દયાની ભીખ માંગતો રહ્યો પણ કાયદાએ તેના પર કોઈ રહેમ ન કરી.

વૃદ્ધ દિનેશે પોતાની વ્હીલચેર નેહા પાસે કરાવી. દિનેશની આંખોમાંથી પશ્ચાતાપ અને દર્દના ચોધાર આંસુ વહી નીકળ્યા. દિનેશે ધ્રૂજતા હાથે નેહાના બંને હાથ પકડી લીધા અને ગળગળા અવાજે કહ્યું કે બેટા નેહા, મને માફ કરી દે. હું મારા સૌથી વફાદાર ભાઈ જેવા મિત્ર શંકરને ઓળખી ન શક્યો અને આ કપટી વરુની વાતોમાં આવી ગયો. મેં નિર્દોષ શંકરના આત્મા અને તારા પરિવાર સાથે બહુ મોટો અન્યાય કર્યો છે.

નેહાએ નીચે નમીને દિનેશના આંસુ લૂછતાં કહ્યું કે શેઠ સાહેબ, તમે ગુનેગાર નથી, ગુનેગાર તો એ લાલચુ નવીન હતો. આજે પાંચ વર્ષ પછી મારા સ્વર્ગસ્થ પિતાના પવિત્ર આત્માને પરમ શાંતિ મળશે કે તેમના પરથી ઈમાનદારીનો કાળો દાગ કાયમ માટે સાફ થઈ ગયો. આખો દેશ હવે જાણશે કે મારા પિતા એક સાચા, વીર અને પ્રામાણિક ઈન્સાન હતા.

રોહને આગળ આવીને આખી કંપનીના સ્ટાફ અને પરિવાર સમક્ષ ગર્વભેર જાહેરાત કરી કે શંકરકાકા અમારા બિઝનેસના સાચા પાયા અને પ્રાણ હતા. રોહને તે જ ક્ષણે કંપનીના પચીસ ટકા ઓરિજિનલ શેર્સ અને શંકરકાકાના બાકી રહેલા તમામ માનદ ભથ્થાં મળીને પાંચ કરોડ રૂપિયાનો ચેક નેહાના હાથમાં સોંપ્યો. રોહને નેહાને કંપનીના બોર્ડ ઓફ ડિરેક્ટર્સમાં સન્માનભેર આજીવન સ્થાન આપ્યું.

નેહાએ પોતાના પિતાના મોટા ફોટા સામે એ અસલ ઓડિટ ડાયરી, સન્માન પત્ર અને ચેક મૂકીને ભક્તિભાવથી હાથ જોડ્યા. તેની આંખોમાં ગર્વ, સંતોષ અને વિજયના પવિત્ર આંસુ હતા. એક સાચી, નીડર અને બહાદુર દીકરીએ પોતાની અજોડ બુદ્ધિ, સાહસ અને ધૈર્યના બળે પોતાના પિતાની ખોવાયેલી ઈજ્જત આખા સમાજ સમક્ષ પાછી અપાવી અને અન્યાયના ઘોર અંધકાર સામે સત્યનો ભવ્ય વિજય અપાવ્યો હતો.

જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો. તેમજ કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.