અડધી રાત્રે પતિને જાગતો જોઈને પૂછ્યું શું થયું કેમ સુતા નથી? પતિએ જવાબ આપ્યો પછી પત્નીએ એવું કર્યું કે...

આકાશમાં ચાંદનીનું અજવાળું પણ જાણે થાકીને ક્યાંક છુપાઈ ગયું હોય એવું લાગતું હતું. રઘુ અને તેની પત્ની રાધા, દિવસભરની મહેનત પછી ગાઢ નિંદ્રામાં હતા. રઘુ શહેરમાં ફળોનો નાનો ધંધો કરતો હતો. સવારથી સાંજ સુધી લારી લઈને ગલીએ ગલીએ ફરતો અને રાતે થાકીને લોથપોથ થઈને સૂઈ જતો. રાધા ઘરકામ સંભાળતી અને રઘુને દરેક રીતે સાથ આપતી. તેમની દુનિયા નાની હતી, પણ સંતોષભરી હતી.

રાતનો અંદાજે એક વાગ્યો હશે. રાધાની આંખો ખૂલી. તેણે જોયું કે બાજુમાં સૂતેલો રઘુ ઊંઘ્યો નહોતો. તે સતત પડખાં ફેરવી રહ્યો હતો, જાણે કોઈ અશાંતિ તેના મનને કોરી ખાતી હોય.

“શું થયું, રઘુ?” રાધાએ હળવેથી પૂછ્યું. “હજુ સુધી કેમ ઊંઘ્યા નથી?”

રઘુએ એક ઊંડો શ્વાસ લીધો. “કંઈ નહીં, રાધા. બસ, ઊંઘ નથી આવતી. તું સૂઈ જા.” આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

રાધાને રઘુની વાત સાચી ન લાગી, પણ તેણે વધારે દલીલ ન કરી અને ફરી આંખો બંધ કરી. તેને લાગ્યું કે થોડીવારમાં રઘુને ઊંઘ આવી જશે.

પણ સમય વીતતો ગયો. ઘડિયાળનો કાંટો ટિક-ટિક અવાજ કરતો આગળ વધ્યો. રાત્રિના અઢી વાગ્યા. રાધાને તરસ લાગી. તે પાણી પીવા માટે ઊભી થઈ. તેણે જોયું તો રઘુ હજુ પણ એ જ રીતે જાગી રહ્યો હતો. તે બેઠો થઈને બારીની બહાર તાકી રહ્યો હતો. તેનો ચહેરો ચિંતાથી ઘેરાયેલો હતો. રાધાના મનમાં શંકા વધુ ગાઢ બની. તે મનોમન બોલી, 'દિવસભર જે માણસ લારી લઈને આખા શહેરમાં ફરે છે, જેને માથું મૂકતાં જ ઊંઘ આવી જાય છે, એ આજે આમ જાગી રહ્યો છે? જરૂર કંઈક મોટી વાત છે.'

રાધા ધીરેથી રઘુ પાસે ગઈ. તેનો હાથ પકડીને પૂછ્યું, “રઘુ, સાચું કહે. તને કઈ વાતની ચિંતા છે? તું મારાથી કંઈ છુપાવી રહ્યો છે?”

રઘુ ચોંકી ગયો. તે ઊભો થઈ ગયો. “અરે ના, રાધા! તું ચિંતા ન કર. બસ, એમ જ થોડા વિચારો આવે છે. તું સૂઈ જા, સવારે કામ પર જવાનું છે.” આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

રઘુની વાતમાં કોઈ દમ નહોતો. રાધાએ તેનો હાથ પોતાના માથા પર મૂક્યો અને આંખોમાં આંસુ સાથે બોલી, “મારા સમ, રઘુ. સાચું કહે. જો કોઈ તકલીફ હોય તો મને કહે. હું તારી અર્ધાંગિની છું, તારી તાકાત છું. તું આમ મૌન રહીશ તો હું તૂટી જઈશ.”

પત્નીના આવા શપથ સાંભળીને રઘુની આંખો ભીની થઈ ગઈ. તેનો અવાજ ગળગળો થઈ ગયો. “રાધા, પેલા શંભુભાઈ… યાદ છે? આપણે ગયા વર્ષે તેમની પાસેથી એક વર્ષના કરાર પર પૈસા લીધા હતા. આજે તે પૈસા પાછા માગી રહ્યા છે.”

“અરે! એવું કેવી રીતે બને? કરાર તો એક વર્ષનો હતો. હજુ તો ત્રણ મહિના પણ પૂરા નથી થયા,” રાધાએ ગુસ્સાથી કહ્યું.

રઘુએ કહ્યું, “તે કહે છે કે જો પૈસા પાછા નહીં આપીએ તો સારું નહીં થાય. મેં સમજાવવાની કોશિશ કરી, પણ તે માનતો જ નથી. મારાથી શું થશે, રાધા? લારી વેચી દઉં તો પણ આટલા પૈસા ભેગા નહીં થાય.”

રઘુની વાત સાંભળીને રાધાનું લોહી ઉકળી ઉઠ્યું. તેણે રઘુનો હાથ પકડ્યો અને તેને બહાર ખેંચી લાવી. તે રાતનો અઢી વાગ્યો હતો. આખું મોહલ્લો શાંતિમાં હતો. રાધાએ શંભુભાઈના ઘરનો દરવાજો જોર જોરથી ઠોકવાનું શરૂ કર્યું. આ સ્ટોરી તમે justgujjuthings.com પર વાંચી રહ્યા છો.

“દડ દડ… ધડ ધડ…!”

આ અવાજ સાંભળીને આખો મોહલ્લો જાગી ગયો. લોકો બારીમાંથી ડોકિયાં કરવા લાગ્યા. શંભુભાઈ પણ ગભરાઈને બહાર આવ્યા. “શું થયું, રાધાબહેન? આટલી રાતે મારો દરવાજો કેમ ઠોકી રહ્યા છો?”

રાધાનો ચહેરો ગુસ્સાથી લાલ હતો. તેણે શંભુભાઈની આંખોમાં આંખ નાખીને કહ્યું, “સાંભળો, ભાઈસાહેબ! અમે તમારી પાસેથી જે પૈસા લીધા છે, તે એક વર્ષના કરાર પર લીધા છે. એક વર્ષ પહેલાં એક પણ રૂપિયો પાછો નહીં મળે. તમે મારા પતિને ધમકી આપી રહ્યા હતા કે જો પૈસા નહીં આપો તો સારું નહીં થાય? તો સાંભળી લો, તમને જે યોગ્ય લાગે તે કરી લો. અમે પણ જોઈએ છીએ, કાયદો કોની સાથે છે!”

શંભુભાઈ સ્તબ્ધ થઈને ઊભા રહ્યા. તેમને રાધાની આવી હિંમતની અપેક્ષા નહોતી. તેમના મોંમાંથી એક પણ શબ્દ ન નીકળ્યો. રાધાએ રઘુનો હાથ પકડ્યો અને તેને ખેંચીને પોતાના ઘરમાં લઈ આવી.

“ચાલો, રઘુ! હવે તમે આરામથી ઊંઘી જાવ. હવે તેને ઊંઘ નહીં આવે.”

રાધાએ રઘુને પથારી પર સુવડાવ્યો અને પછી હળવેથી બોલી, “જુઓ રઘુ, ક્યારેક ક્યારેક જેવા સાથે તેવા થવું પડે છે. જે માણસ અંધારાનો લાભ લઈને ડરાવવાનો પ્રયાસ કરે, તેને અજવાળામાં જ પાઠ ભણાવવો પડે.”

સાચે જ, સ્ત્રી જ્યારે પોતાના પરિવાર પર કોઈ આંચ આવે ત્યારે દુર્ગાનું રૂપ ધારણ કરી લે છે. તે તેના પતિ અને બાળકો માટે કોઈ પણ હદ સુધી જઈ શકે છે. આ વાર્તા એ વાતનો પુરાવો છે કે સાચો પ્રેમ અને સાચો સાથ ક્યારેય તૂટતો નથી, ભલે ગમે તેવી પરિસ્થિતિઓ આવે.